Tibetan
མ་ཡིན་པར་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་སྣང་ངོ་། །ནམ་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་བའི་སྡོད་ཚུལ་དེ་རིགས་པས་ཁེགས་པ་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་ལ་རྟ་གླང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས། དེའི་དབང་གིས་མ་བཞག་པའི་སྡོད་ལུགས་སུ་ཡོད་པར་མི་འཛིན་ནོ། །མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ནི་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྤྱིར་མྱུ་གུ་རང་གི་ངོས་ནས་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་སྤྲུལ་གཞིའི་ངོས་ནས་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །འཇོག་པའི་བློ་ནི་གནོད་མེད་ཞིག་དགོས་ཀྱི། ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པའི་བློ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་ནུས་པར་མི་འདོད་དོ། །གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ནི་དེ་དག་འཛིན་པའི་དབང་བོའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་འཇོག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་དང་དེ་ལ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་འཇོག་གོ །མིག་མ་བསླད་པ་ལ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་ཞེན་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ལྟར། ཇི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་ཞེན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །དགག་བྱ་དེ་འགོག་པའི་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པ་འཆད་པ་ལ་གཉིས། རྟགས་འགོད་པ་དང་། ཚུལ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་དང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དུ་མ་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཁྱབ་པ་དང་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་དང་དེའི་དུ་མ་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་ན། བདེན་པར་མེད་པས་ཁྱབ་སྟེ། བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ན། དེ་གཉིས་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་མེད་དེ། ཆ་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ན། ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་ན། ཕན་ཚུན་བལྟོས་ནས་གྲུབ་པས་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར། གོང་གི་རྟགས་དེར་ཐལ། ཡོད་པ་གང་ཞིག །ཆ་མེད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། འདུས་བྱས་ལའང་མེད། འདུས་མ་བྱས་ལའང་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། གཟུགས་ལའང་མེད། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལའང་མེད། ཤེས་པ་ལའང་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། གཟུགས་རགས་པ་ལའང་མེད། ཕྲ་བ་ལའང་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། བུམ་པ་ལྟ་བུ་རགས་པའི་གཟུག
Chinese
而是从其自身的存在方式的角度显现成立。当以理智破除如此显现的安住方式时，就像魔术师所变现的马和牛一样，内外诸法仅仅被理解为是心识显现的安立。因此，不会执着于存在着不由心识安立的安住方式。虽然苗芽的生长是由心识安立的，但通常苗芽从种子中产生，这类似于变幻的基础显现为马和牛。安立的心识必须是无害的，不希望仅仅通过对所执着境产生错觉的心识的显现就能进行安立。色、声等是通过显现于执持它们的根识的方式来安立的。同样，一切法也通过显现于证悟它们的心识的方式来安立。就像未受蒙蔽的眼睛不会有马和牛的显现和执着一样，在如实证悟的圣者的智慧面前，也不会有真实成立的显现和执着。为了阐述遮除所破的离一多因，分为两部分：立宗和成立理。第一部分是：苗芽，作为所立，不是真实存在的，因为没有成立真实成立的一和真实成立的多中的任何一个。例如，就像影像一样。第二部分分为两部分：成立周遍和法相。第一部分是：如果没有成立真实成立的一和它的多，那么就周遍于不是真实存在的，因为如果真实成立存在，那么必须存在于这两者中的任何一个。第二部分，成立法相分为两部分，第一部分是：苗芽，作为所立，不是真实成立的一，因为它是有分。周遍于：如果真实成立的一，那么必须是无分的一。之所以这样认为，是因为如果存在部分之间的差别，那么由于相互依赖而成立，因此与真实成立相违背。对于上述的理由，进一步推论：任何存在的事物，在无分所知中是不可能的。对于后者，进一步推论：在有为法中也不存在，在无为法中也不存在。对于前者，进一步推论：在色法中也不存在，在不相应行法中也不存在，在识法中也不存在。对于前者，进一步推论：在粗大的色法中也不存在，在微细的色法中也不存在。对于前者，进一步推论：比如瓶子这样的粗大色法
English
Rather, it appears to be established from the perspective of its own way of abiding. When that way of abiding, which appears in that way, is refuted by reasoning, then, just as horses and cattle appear to a magician, all phenomena, internal and external, are understood as merely established by the power of their appearance to the mind. Therefore, one does not apprehend that they exist in a way of abiding that is not established by that power. Although the arising of a sprout is established by the power of the mind, generally, the sprout arises from a seed on its own, which is similar to the basis of transformation appearing as horses and cattle at that time. The mind that establishes must be harmless; it is not desired that something can be established merely by the appearance to a mind that is deluded about the object of attachment. Forms, sounds, etc., are established through the way they appear to the sense consciousnesses that apprehend them. Similarly, all phenomena are also established through the way they appear to the mind that realizes them. Just as there is neither appearance nor attachment to horses and cattle for an uncorrupted eye, there is neither appearance nor attachment to true establishment in the vision of the wisdom of the noble ones who directly realize what is. To explain the reasoning of one and many that refutes the object to be refuted, there are two parts: stating the sign and establishing the reason. The first is: the sprout, the subject, is not truly existent, because it does not establish either a truly established one or a truly established many. For example, like an image. The second has two parts: establishing the pervasion and the property of the subject. The first is: if a truly established one and its many are not established, then it is pervaded by not being truly existent, because if it were truly established, it would have to exist in either of those two. The second, establishing the property of the subject, has two parts, the first of which is: the sprout, the subject, is not a truly established one, because it is composite. It is pervaded by: if it were a truly established one, then it would have to be an indivisible one. The reason for that is: if there is a distinction of parts, then it is established in dependence on each other, therefore it contradicts being truly established. For the above sign, it is further inferred: whatever exists is impossible in an indivisible knowable. For the latter, it is further inferred: it does not exist in conditioned phenomena, nor does it exist in unconditioned phenomena. For the former, it is further inferred: it does not exist in form, nor does it exist in non-associated compositional factors, nor does it exist in consciousness. For the former, it is further inferred: it does not exist in coarse form, nor does it exist in subtle form. For the former, it is further inferred: a coarse form like a vase
Tibetan
ས་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་ཆ་དང་བཅས་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཆ་མེད་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། འོ་ན་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་དེ་དྲུག་གིས་བསྐོར་བའི་ཚེ་ན་ཤར་རྡུལ་གྱིས་དབུས་རྡུལ་ལ་རེག་པའི་ངོས་དེར་ནུབ་རྡུལ་གྱིས་རེག་གམ། མ་རེག རེག་ན། དབུས་རྡུལ་དེའི་གོ་ས་ན་ཤར་རྡུལ་ཡོད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གོ་ས་དེར་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ལྔ་ཡང་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྡུལ་ཕྲན་ཅི་ཙམ་བསགས་ཀྱང་གོང་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །མ་རེག་ན། དབུས་རྡུལ་དེ་ལ་ཤར་རྡུལ་གྱིས་རེག་མ་རེག་གི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལ་ཤར་རྡུལ་གྱིས་རེག་ཅིང་ནུབ་རྡུལ་གྱིས་མ་རེག་པའི་ཆ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆ་བཅས་སུ་གྲུབ་པོ། དེ་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཉི་ཤུ་བ་ལས་དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཕྲ་ཆ་དྲུག་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པའོ། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལ་ཆ་མེད་མི་སྲིད་དེ། གང་ཟག་གམ། དུས་སོགས་ལའང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། གང་ཟག་ལ་འདུག་འགྲེང་སྟོད་སྨད་ཡན་ལག་སོགས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དུས་ལ་མི་སྲིད་དེ། ལོ་ནི་ཟླ་བ། ཟླ་བ་ནི་ཞག ཞག་ནི་དུས། དུས་ནི་སྔ་ཕྱི་སོགས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཆ་མེད་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་མེད་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་ཆ་མེད་མི་སྲིད་དེ། ཤེས་པ་སྤྱི་ལ་སྐྱེ་འཕགས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། དོན་མཐུན་དང་དོན་མི་མཐུན་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་ཆ་ཡོད་ལ། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལའང་གསལ་མི་གསལ་དང་དུས་ཀྱི་རིམ་པའི་ཆ་དུ་མ་དང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ཡང་རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་ཆ་མེད་མི་སྲིད་དེ། ནམ་མཁའ། འགོག་བདེན། ཆོས་ཉིད་ལའང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ནམ་མཁའ་ལ་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་རགས་པ་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་གྱི་ཆ་དང་། ཤར་ནུབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞག་པའི་ཆ་དང་། ཤར་གྱི་བུམ་པའི་ཁོང་སྟོང་དུ་ཁྱབ་ཅིང་ནུབ་ཀྱི་བུམ་པའི་ཁོང་སྟོང་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཆ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འགོག་བདེན་ལ་དེ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལ་སྤང་བྱ་མི་འདྲ་བ་སྤངས་པའི་ཆ་ཐ་དད་པ་མང་
Chinese
由于地等是明显可以观察到具有方分的。如果极微是无分的，那么，当一个微尘被六个微尘围绕时，东方微尘接触中央微尘的那个面，西方微尘会接触吗？不接触。如果接触，那么中央微尘的位置上就应该有东方微尘。因为立宗是合理的。如果承认，那么那个位置上也应该有其他五个微尘。因为这是你承认的。如果承认，那么无论积累多少微尘，也不可能变成大的聚合物。如果不接触，那么中央微尘就应该有东方微尘接触和不接触的两个部分。因为它有一个部分是东方微尘接触而西方微尘不接触的。如果承认，那就成了有分。这是无著所说的：从二十个中用六个同时结合时，极微尘就变成六个部分。如果这六个都在一个位置上，那么聚合物也会变得像微尘一样。非能作上不可能存在无分，因为在补特伽罗或者时间等等上也不可能存在。第一个原因：因为补特伽罗具有坐、立、上下、肢体等部分。时间上不可能存在无分，因为年是月，月是日，日是时，时有先后等部分。有人会想，最终的时间刹那是不是无分呢？这也是不合理的，因为它具有和自己前一个刹那相联系的部分。原因：因为没有自己的前一个刹那，它不可能产生。在识上不可能存在无分，因为识总体上有凡夫和圣者的识的差别，以及同义和不同义等的差别。而且，在一个补特伽罗的相续识中，也有明和不明以及时间顺序的多种部分。最后的识刹那也具有和自己前一个刹那相联系的部分。在非能作上不可能存在无分，因为虚空、灭谛、法性上也不可能存在。第一个原因：因为虚空具有和有碍的粗色相联系或不相联系的部分，以及由东西方的区分所安立的部分，还有遍布东方瓶子的空间而不遍布西方瓶子的空间等部分。灭谛上不可能存在无分，因为它具有断除了不同所断的众多
English
Since the elements such as earth are manifestly observed to have directional parts. If the ultimate particle is partless, then, when one atom is surrounded by six atoms, does the western atom touch the surface where the eastern atom touches the central atom? It does not touch. If it touches, then the eastern atom should be in the position of the central atom. Because the proposition is valid. If you accept, then the other five atoms should also be in that position. Because that is what you accept. If you accept, then no matter how many atoms are accumulated, it is impossible to become a large aggregate. If it does not touch, then the central atom should have two parts: the eastern atom touching and not touching. Because it has a part where the eastern atom touches and the western atom does not touch. If you accept, then it is established as having parts. This is what Asanga said: When six are simultaneously combined from twenty, the ultimate particle becomes six parts. If these six are also in one position, then the aggregate will also become like an atom. It is not possible for non-functional phenomena to be partless, because it is not possible for persons or time, etc. The first reason: Because a person has parts such as sitting, standing, upper and lower body, limbs, etc. It is not possible for time to be partless, because a year is a month, a month is a day, a day is an hour, and an hour has parts such as before and after. Someone might think, is the final moment of time partless? That is also unreasonable, because it has a part that is related to its previous moment. Reason: Because it cannot arise without its previous moment. It is not possible for consciousness to be partless, because consciousness in general has the distinction between the consciousness of ordinary beings and noble beings, and the distinction between synonymous and non-synonymous, etc. Moreover, in the mindstream of one person, there are also many parts of clarity and non-clarity and temporal order. The last moment of consciousness also has a part that is related to its previous moment. It is not possible for the unconditioned to be partless, because it is not possible for space, cessation, or suchness. The first reason: Because space has parts that are related or unrelated to coarse form with obstruction, and parts that are established by the distinction between east and west, and parts such as pervading the space inside the eastern pot but not pervading the space inside the western pot. It is not possible for cessation to be partless, because it has many different parts of abandoning different objects to be abandoned.