Tibetan
་པས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྔོན་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་སྔོན་པོ་རྒྱངས་ཆད་དུ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། སྔོན་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་སྔོན་པོ་རྒྱངས་ཆད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དེའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་གྱིས་ཚུར་བཞག་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན། རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གནོད་ཚུལ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་སྔོན་པོ་སྣང་བའི་ཚེ་སྔོན་པོ་དེ་ནང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མིན་ལ། དེ་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ཤེས་པ་མིན་པས། ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་སོགས་ཡོད་དོ། །ཚུལ་འདི་ངེས་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་འཛིན་པའི་མཁས་པ་མང་བོས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་འདི་བའི་ལུགས་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཁས་མི་ལེན་ཅེས་ཟེར་འབྱུང་ངོ་། །ཕྱི་དོན་འགོག་ཚུལ་ལ་རིགས་པ་མང་ཡང་། གཙོ་བོ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་ན། མདོ་སྡེ་པས་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་ཕྱི་དོན་མེད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་བསགས་པའི་རགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྡུལ་ཡིན་ན། ཆ་བཅས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན། ཕྱོགས་ཆ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། གོ་ས་མནོན་ནུས་སུ་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་ཆ་དང་བཅས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆ་མེད་འགོག་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ། སྔོན་འཛིན་དབང་བོའི་མངོན་སུམ་ལ་སྔོན་པོ་རྒྱངས་ཆད་དུ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཤར་བ་དེ། ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་ཚུར་གཏད་ནས་ཤར་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་ངོར་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱིས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་ཚུར་གཏད་ནས་ཤར་བ་ཡིན་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་གཟུགས་ལ་དགྲ་གཉེན་གཉིས་ཀྱིས་བལྟས་པའི་ཚེ། སྐྱེས་བུ་དེའི་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་གཉིས་ལ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གི་རྣམ་པ་གཉིས་ཤར་བ་གང་ཞིག །དེ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་ཚུར་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཕྱི་མ་ལས། འདོད་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་། དགྲའི་ཕྱོགས་ཕམ་མོ་ཞེས་པའི་གཏམ་བརྗོད་པ་དེ། དགྲ་གཉེན་བར་མ་གསུམ་གྱིས་ཐོས་པའི་ཚེ། གཏམ་དེ་འདོད་མི་འདོད་བར་མ་གསུམ་ཀ་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་དེ་གསུམ་ཀ་ལ་གཏམ་དེ་འདོད་མི་འདོད་བར་མ་གསུམ་མམ་སྙན་མི་སྙན་བར་མ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ཤར་བ་གང་ཞིག །ད་ལྟར་ཤར་བ་དེ་ནང་གི་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་གྱི་རང་ངོས་ནས་ཚུར་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་ལས། དེ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ངེས་པའི་བདག་ཉིད་རང་ངོ་བོས། མ་ཡིན་དུ་མའི་བདག་སྐྱོན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་རིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་། མིག་ཤེས་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཤར་བ་དེ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་ན། ཆུ་ཕོར་གང་ལ་ལས་ཅན་གྱི་ལྷ་མི་ཡི་དྭགས་གསུམ་གྱིས་ཅིག་ཅར་དུ་བལྟས་པའི་ཚེ། ཆུ་དེ་ལྷ་ལ་བདུད་རྩི་མི་ལ་ཆུ་ཡི་དྭགས་ལ་རྣག་ཁྲག་ཏུ་སྣང་བ་ན། ཆུ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དེ་གསུམ་ཀའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཐེག་བསྡུས་ལས། ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་མི་རྣམས་དང་། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་སུ། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ། གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་སོགས་ལ་རང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེར་སྣང་བ་ནི། ཤེས་པ་རྣམས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ། སྔོན་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དང་། སྔོན་པོ་གཉིས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དེ། སྔོན་པོ་དང་སྔོན་འཛིན་ཚད་མ་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ཆོས་ཅན། སྔོན་འཛིན་ཚད་མ་དང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། རྟགས་དེའི་དོན་ངེས་དཀའ་བས་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་མང་དུ་སྣང་ཡང་། མཁས་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེས་བཤད་པ་ལྟར། འདིར་ལྷན་ཅིག་ནི་ཡུལ་དུས་གཅིག་པ་དང་། དམིགས་པ་ནི་ཚད་མས་དམིགས་པ་དང་། ངེས་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིར་ནི་སྔོན་འཛིན་ཚད་མས
Chinese
因此，他们两个认为，对于顺应显现之流的先取意识，如同显现蓝色遥远一般，是不成立的。其理由是，在先取意识中，以蓝色遥远的方式显现，仅仅是从无始以来串习的言说的习气所致，而不是由境所施加的显现。如果是那样，就会被理证所损害。损害的方式将在后面阐述。在先取意识中显现蓝色时，蓝色是内在意识的自性，而不是外在的实事。即使它是自证意识的自性，但它不是意识。因此，即使没有外境，色、声、香等也是存在的。这种方式很难确定。因为，以前持有唯识宗的许多智者也认为，在唯识宗中，色、声等是自证意识的自性，因此是意识。有些人说，按照此宗，不承认色、声等。虽然有很多遮止外境的方式，但主要说几个。没有经部宗所承认的外境，因为没有由不可分割的微尘积聚而成的粗大之物。因为没有不可分割的微尘。因为如果是微尘，就必须是有分的。因为如果是那样，就必须有方分。因为如果是那样，就必须能够占据位置。如果那样，就成立为具有方分。遮止不可分割的方式将在后面阐述。另外，没有外境，因为对于先取根识的现量来说，如同显现蓝色遥远一般是不成立的。因为，在那上面显现的蓝色的显现，不是从境的方面施加而显现的，而是意识上由习气的力量而显现的。如果境施加自己的相似显现而显现，那么，当敌人和朋友观看同一个人的身体时，那个人的身体就成了既令人愉快又不令人不快的自性。因为那时两个意识中显现了令人愉快和不令人不快的两种显现。因为那是境自身施加的显现。从后面的理由来看，不能承认。另外，敌方失败。
English
Therefore, they both hold that, for the prior apprehension consciousness of the stream of conforming appearance, it is not established as appearing like blue in the distance. The reason for this is that the appearance of blue in the distance in the prior apprehension consciousness is merely due to the force of the habit of expression accustomed from beginningless time, and not an appearance imposed by the object. If it were, it would be harmed by reasoning. The manner of harm will be explained later. When blue appears to the prior apprehension consciousness, that blue is the nature of the inner consciousness and not an external entity. Even though it is the nature of self-cognizing consciousness, it is not consciousness. Therefore, even without external objects, form, sound, smell, etc., exist. This mode is difficult to ascertain. Because many scholars who previously held the Mind-Only school also hold that in the Mind-Only school, form, sound, etc., are the nature of self-cognizing consciousness, and therefore are consciousness. Some say that according to this school, form, sound, etc., are not accepted. Although there are many ways to refute external objects, I will mention a few main ones. There is no external object as asserted by the Sutra school, because there is no gross object accumulated from indivisible particles. Because there are no indivisible particles. Because if it is a particle, it must be divisible. Because if it is, it must have directional parts. Because if it is, it must be able to occupy space. If so, it is established as having directional parts. The way to refute indivisibility will be explained below. Furthermore, there is no external object, because it is not established that the direct perception of the prior apprehension sense consciousness appears like blue in the distance. Because the appearance of blue that appears on it is not an appearance imposed from the side of the object, but an appearance that appears in consciousness due to the power of habit. If the object imposes its own similar appearance and appears, then when two people, an enemy and a friend, look at the body of the same person, that person's body would be the nature of both pleasing and displeasing. Because at that time, two appearances, pleasing and displeasing, appear in the two consciousnesses. Because that is the appearance imposed by the object itself. From the latter reason, it cannot be admitted. Furthermore, the enemy's side is defeated.
Chinese
当说出“哦”这个词时，如果被敌人、朋友和中立者听到，那么这个词对于他们来说，要么是想听的，要么是不想听的，要么是中立的。在那个时候，对于他们三个来说，这个词要么是想听的，要么是不想听的，要么是中立的，或者说，要么是悦耳的，要么是不悦耳的，要么是中立的，这三种状态会分别显现出来。现在显现出来的这种状态，并不是由内在的心的力量所决定的，而是由外境本身所呈现出来的。根据后面的理由，正如《释量论》中所说：“确定的自性，以其自身，不是多种多样的过失之因。”等等。此外，当眼识中显现出蓝色的形象时，那不是由外在事物所呈现的形象。如果是的话，当有业力的天人、人类和饿鬼同时观看一满杯水时，水对于天人来说显现为甘露，对于人类来说显现为水，对于饿鬼来说显现为脓血。那么，这水本身就应该是这三者的共同基础。因为这是他们所希望的。正如《摄大乘论》中所说：“饿鬼、畜生、人类和天人，各自以其类别，对于同一事物，心识各异，因此，所缘并非真实存在。”此外，外境是不存在的，因为对于眼识等能够认知色法的事物来说，显现出各种各样的自境形象，仅仅是因为这些意识生起了与之相应的形象。因此，《楞伽经》中说：“外境显现存在与不存在，心识显现为多种多样。”此外，外境是不存在的，因为认知蓝色的眼识和蓝色两者并非异体。因为这两者是同体。因为这两者是同时被认知的。因为同时被认知，是证明蓝色和认知蓝色的量并非异体的正确理由。也就是说，蓝色，作为所立，与认知蓝色的量并非异体，因为它是与它同时被认知的。例如，就像有为法和无常法一样。虽然这个理由的意义很难确定，因此存在许多不同的观点，但正如克主仁波切所说，这里的同时是指地点和时间相同，认知是指被量所认知，确定是指周遍的意义。因此，在这种情况下，认知蓝色的量。
English
When the word "Oh" is spoken, if it is heard by enemies, friends, and neutrals, then that word is either desirable, undesirable, or neutral for them. At that time, for all three of them, the word is either desirable, undesirable, or neutral, or it is either pleasant, unpleasant, or neutral, and these three states will appear separately. The state that appears now is not determined by the power of the inner mind, but is presented by the object itself. According to the latter reason, as it is said in the Pramāṇavārttika: "The nature of certainty, by its own nature, is not the cause of various faults." Furthermore, when the appearance of blue arises in eye consciousness, it is not an appearance presented by an external object. If it were, when a cup of water is simultaneously viewed by a deity, a human, and a hungry ghost, each with their own karma, the water appears as nectar to the deity, as water to the human, and as pus and blood to the hungry ghost. Then, that water itself should be the common basis for all three. Because that is what they desire. As it is said in the Abhidharmasamuccaya: "Hungry ghosts, animals, humans, and deities, each according to their kind, have different minds for the same object, therefore, the object is not established as real." Furthermore, external objects do not exist, because for things like eye consciousness that apprehend forms, the various appearances of their own objects appear as they are, simply because those consciousnesses arise with those appearances. Therefore, it is said in the Laṅkāvatāra Sūtra: "External appearances exist or do not exist, the mind appears in various ways." Furthermore, external objects do not exist, because the eye consciousness that apprehends blue and the blue itself are not different entities. Because these two are the same entity. Because these two are simultaneously cognized. Because simultaneous cognition is a valid reason for proving that blue and the valid cognition of blue are not different entities. That is to say, blue, as the subject, is not a different entity from the valid cognition of blue, because it is simultaneously cognized with it. For example, like conditioned things and impermanence. Although the meaning of this reason is difficult to ascertain, and therefore there are many different views, as Khedrup Rinpoche said, here, simultaneous means the same place and time, cognition means being cognized by a valid cognition, and certainty means the meaning of pervasion. Therefore, in this case, the valid cognition of blue.