Tibetan
བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཐར་ལམ་གསལ་བྱེད། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཐར་ལམ་གསལ་བྱེད། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཐར་ལམ་གསལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། སྨྲ་བ་ཟླ་མེད་འདྲེན་པ་ཟས་གཙང་སྲས། །བྱམས་བརྩེའི་གཏེར་ཆེན་མི་ཕམ་འཇམ་པའི་དབྱངས། །ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་སོགས། །འཛམ་གླིང་རྒྱན་གྱུར་མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་འདུད། །རྒྱལ་བའི་མཁྱེན་པའི་རང་གཟུགས་འཇམ་པའི་དབྱངས། །ངུར་སྨྲིག་གར་རོལ་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ཁ་བ། །ཡབ་སྲས་བརྒྱུད་པར་བཅས་པའི་ཞབས་བཏུད་ནས། །བདག་མེད་ལྟ་བའི་རིམ་པ་རབ་བཤད་བྱ། །དེ་ལ་འདིར་ཐར་འདོད་ཀྱི་སྐྱེས་བུས་གང་དུ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་གཞི་ནི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེར་འཇུག་པའི་སྒོ་ལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་མ་ཞུགས་སུ་འཇོག་པ་ནི་སྒོ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པ་ལའང་ལུང་རྟོགས་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། རྟོགས་པའི་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྟོགས་བྱའི་བདག་མེད་ལ་ཕྲ་རགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་མང་ཡང་འབྱེད་པའི་ཚེ། གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པ་བཞིའི་འདོད་ཚུལ་དང་བསྟུན་དགོས་ཀྱི། དེ་བཞི་བོ་གང་རུང་དང་མི་མཐུན་པའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། བདག་མེད་ཁས་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི་གྲུབ་མཐའ་བཞིར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཁས་གྲུབ་རྗེས། དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་བདག་མེད་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཞིར་ངེས་ཀྱི། བཞི་བོ་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་པའི་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་དེ་ཉིད་གོམས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་སུ་ཞིག་གིས་ཅི་ཙམ་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་བར་བརྗོད་པར་བྱའི། མཁས་པ་དགེས་པའི་ལམ་དུ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་མིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་མེད་ཕྲ་རགས་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་འདོད་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་རྗེ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་ཅག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་འཛིན་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བའམ་སྤོང་བའི་བག་ཆགས་འཐུག་པོ་འཇོག་པ
Chinese
阐述通往解脱之道的教义精髓，证悟无我之见的次第。 阐述通往解脱之道的教义精髓，证悟无我之见的次第。 阐述通往解脱之道的教义精髓，证悟无我之见的次第，如是安住。顶礼曼殊室利耶！无与伦比的演说者，净饭王子（释迦牟尼佛）。慈悲的伟大宝藏，无畏文殊。伟大的车乘，龙树、无著等。顶礼成为赡部洲庄严的智者之众。文殊，胜者智慧的自性。 身披绛红色袈裟舞动的至尊宗喀巴。顶礼师徒传承。现在宣说无我之见的次第。 在此，希求解脱的士夫所应进入的基础，正是胜者的珍贵教法。虽然进入教法之门各不相同，但以是否接受证悟无我的见解，来决定是否进入教法，也是一种方式。教法也有教证和证悟两种，其中证悟教法的主要就是证悟无我的见解。所证悟的无我，如果以粗细来区分则有很多，但在区分时，必须遵循四种宗派的观点。不应承认存在与这四种宗派任何一种都不相符的证悟无我的见解。因为接受无我的方式，必定是四种宗派之一。如克主杰所说：“而且，对于善逝的教法，接受无我的宗派必定是四种。无论谁说了多少与这四种宗派任何一种都不相符的无我之见，以及修习它的方法，都应被称为是佛法之外的。有智慧者不应相信那是贤者喜悦的道路。”因此，粗细无我等，应与四宗的观点次第相符，如宗喀巴师徒的观点一样确定下来。这有两部分： общей 教法和分别阐述。第一部分是：我们相续中的我执是轮回的根本，直接断除它，或者留下断除它的深厚习气
English
An Explanation of the Stages of the View of Realizing Selflessness, the Essence of the Teachings, Illuminating the Path to Liberation. An Explanation of the Stages of the View of Realizing Selflessness, the Essence of the Teachings, Illuminating the Path to Liberation. An Explanation of the Stages of the View of Realizing Selflessness, the Essence of the Teachings, called Illuminating the Path to Liberation, is present. Namo Manjushriye! The unparalleled speaker, the son of Shuddhodana (Shakyamuni Buddha). The great treasure of loving-kindness and compassion, the fearless Manjushri. The great chariots, Nagarjuna, Asanga, etc. I prostrate to the assembly of scholars who are the ornaments of Jambudvipa. Manjushri, the very embodiment of the Victorious Ones' wisdom. Tsongkhapa, the lord, dancing in reddish-brown robes. Having bowed to the lineage of teachers and disciples, I will now explain the stages of the view of selflessness. Here, the basis upon which a person desiring liberation should enter is the precious teachings of the Victorious Ones. Although there are different ways to enter, one way to determine whether one has entered the teachings is whether or not one accepts the view of realizing selflessness. The teachings also have two aspects: scriptural and experiential. The main aspect of the experiential teachings is the view of realizing selflessness. If the selflessness to be realized is divided into subtle and gross, there are many, but when dividing them, it is necessary to conform to the tenets of the four schools. It is not permissible to accept that there is a view of realizing selflessness that does not agree with any of these four schools, because the way of accepting selflessness is definitely one of the four schools. As Khedrup Je said: "Moreover, for the teachings of the Sugata, the tenets of accepting selflessness are definitely four. No matter how much anyone speaks of a view of selflessness that does not agree with any of the four schools, and the methods of familiarizing oneself with it, it should be said that it has become external to the teachings of the Victorious Ones. Those who are intelligent should not believe that it is a path pleasing to the wise." Therefore, subtle and gross selflessnesses should be established in accordance with the order of the tenets of the four schools, just as the father and son (Tsongkhapa and his disciples) intended. This has two parts: general teachings and individual explanations. The first is: the self-grasping in our own minds is the root of samsara, and directly abandoning it or leaving a strong imprint of abandoning it
Tibetan
་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས་པས་དེ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་འཇུག་དགོས་སོ། །དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་བཞི་བོས་ཀྱང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ། ཐར་བར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་སྲོག་ཡིན་པར་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་ཐར་བ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་ཅེས་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བདག་མེད་འདོད་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་གང་ཟག་རྟག་གཅིག་རང་ཅན་གྱིས་སྟོང་བ་དེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོའི་དོན་དུ་འདོད་ལ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱི་རང་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས། གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་བའི་སྟོང་ཉིད། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོར་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཁས་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་བ་དང་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་རྟོགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་རྟོགས་པར་བཞེད་པ་ལ་འདྲ་མོད། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེའི་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་དང་། མཁས་གྲུབ་ཀྱི་སྟོང་ཐུན་སོགས་དུ་མ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་དེ་འདྲའི་བདག་མེད་དེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རགས་པར་བཞེད་དོ། །སྤྱིར་ནང་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱིས་བདག་མེད་ཐབས་ལེན་པར་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་སྡེ་ཕྱི་རོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས། བདག་དེ་རང་གི་ཕུང་བོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། རྟག་གམ་མི་རྟག་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་ན། རྒྱུ་མཚན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་དེ་ཉིད་ཕུང་བོ་དང་དོན་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བ དག་དེ་རང་རྐྱ་བར་བློ་ངོར་སྣང་བས་ཕུང་བོ་དང་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་པར་མཐོང་ནས་དེ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་བོ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་ཀྱང་བདག་དེ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་མི་བྱེད་པའི་རྟག་དངོས་དང་། ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་པུ་དང་། ཕུང་བོ་སོགས་ལ་མ་བལྟོས་པའི་རང་དབང་ཅན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ལ། ཚད་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་ངོ་། །རང་སྡེ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་དེ་རང་གི་ཕུང་བོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་རྟག་གམ་མི་རྟག་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་ན། ཕུང་བོ་མི་རྟག་པས་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་ཅིང་། ཕུང་བོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་ཡོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པར་མཐོང་ནས། ཕུང་བོ་ལྔའམ་ལྔ་བོ་གང་རུང་དང་གཅིག་
Chinese
因此，证悟无我依赖于闻思，所以必须通过闻思来证入。因此，四宗都认为证悟无我的见解，是通往解脱之路的命脉，对此没有差别。因为他们都认为，不证悟无我，就不可能获得解脱，对此没有差别。虽然如此，但对无我的理解方式却有差别。一些毗婆沙宗认为，人我空，即是人无我的细微含义。自宗中，从自续派以下的所有宗派，都认为人我独立存在的实有空性，是人无我的细微含义，对此没有差别。宗喀巴大师说：毗婆沙宗、经部宗、唯识宗和自续派，仅仅通过认识到人我独立存在的实有，就认为证悟了圆满的人无我，对此是相同的。宗喀巴大师这样说过，而且宗喀巴大师的《辨了不了义论》和克主杰的《空性观》等许多论著中都这样阐述。应成派则认为这种无我是人无我的粗大层面。总的来说，所有内宗都一致认为，以常一自在的方式来理解无我是相同的。例如，其他外道宗派，在研究“我”与自己的蕴是一还是异，是常还是无常时，由于颠倒的理由，承认“我”与蕴是不同的。这是因为“我”在心中显现为独立的，所以认为与蕴不相容，因此承认与蕴的体性不同。蕴生灭，而“我”是不生不灭的常有实体，是无分的一体，具有不依赖于蕴等的自在的三个特点，这是所有外道宗派共同的观点，只是在量等方面存在许多不同的观点。自宗佛教徒在研究“我”与自己的蕴是一还是异，是常还是无常时，由于蕴是无常的，所以“我”也是无常的。并且认为，如果存在与蕴不同的“我”，在理证上是有害的。因此，与五蕴或五蕴中的任何一个是一
English
Therefore, realizing selflessness depends on hearing and thinking, so one must engage in it through hearing and thinking. Therefore, all four schools agree that the view of realizing selflessness is the lifeblood of the path to liberation, without any difference. Because they all agree that without realizing selflessness, it is impossible to attain liberation, there is no difference in this regard. However, there are differences in how selflessness is understood. Some Vaibhashikas consider the emptiness of a person as permanent, singular, and independent to be the subtle meaning of the selflessness of a person. The self-schools from the Svatantrika downwards consider the emptiness of a person as being empty of an independently existing substance to be the subtle meaning of the selflessness of a person, without any difference. Khedrup Rinpoche said: "The Vaibhashikas, Sautrantikas, Cittamatrins, and Svatantrikas all similarly consider that merely realizing the independent existence of a person as a substance is the complete realization of the selflessness of a person." This is what Khedrup Rinpoche said, and it is explained in many treatises such as Je Rinpoche's Differentiation of Definitive and Interpretive Meanings and Khedrup's Empty View. The Prasangikas, however, consider such selflessness to be the coarse aspect of the selflessness of a person. In general, all inner schools agree that understanding selflessness in terms of permanence, singularity, and independence is the same. For example, other non-Buddhist schools, when examining whether the self is the same as or different from its own aggregates, whether it is permanent or impermanent, based on inverted reasons, acknowledge that the self is different from the aggregates. This is because the self appears to be independent in the mind, so it is seen as incompatible with the aggregates, and therefore it is acknowledged that its nature is different from them. While the aggregates arise and cease, the self is a permanent entity that does not arise or cease, is an indivisible unity, and possesses the three characteristics of independence that does not rely on the aggregates, etc. This is a common view among all non-Buddhist schools, although there are many different views regarding the measure and other aspects. When Buddhist schools examine whether the self is the same as or different from its own aggregates, whether it is permanent or impermanent, because the aggregates are impermanent, the self is also impermanent. And it is seen that if there is a self that is different from the aggregates, it is harmful in terms of reasoning. Therefore, it is one with the five aggregates or any of the five