Tibetan
བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ལ་དེ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལ་སྟོང་གཞི་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞག་པ་དང་གང་ཟག་སོ་སོས་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཆ་སོགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བདེན་པའི་དུ་བྲལ་ནི། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དུ་མར་མེད་དེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དུ་མ་ཡོད་ན་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ནི་ཆ་མེད་བཀག་པས་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆ་བཅས་སུ་གྲུབ་ན་ཆོས་རེ་རེ་ལའང་ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་རེ་ཡོད་པར་འགྲུབ་པོ། ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གནས་ཀྱང་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཚེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པས་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མི་འདྲ་སྟེ། དེ་གཉིས་གནས་ཚུལ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གནས་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ཉིད་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་བོའི་བཞག་པའི་བརྫུན་པའི་སྡོད་ལུགས་ཡིན་གྱི། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་སྡོད་ལུགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་ན་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མཐུན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་མཐུན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མི་མཐུན་ཏེ། མཚོན་ན་བུམ་པ་དེ་རང་གི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་གནས་ཚུལ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་། བློ་ལ་སྣང་བའི་ཚེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། བུམ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་ནི་བུམ་པའི་མཆུ་ཞབས་དང་ལྟོ་བ་མགྲིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བ་གང་ཞིག །བུམ་པ་དེ་ཉིད་ཆ་ཅན་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར། ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་རྣམས་ཆ་ཅན་དེ་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་མཆུ་ཞབས་སོགས་བུམ་པ་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ནི་དེར་སྣང་དང་དེས་སྟོང་ཚོགས་པའི་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་ངེས་ནུས་པས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུའང་ངེས་ནུས་སོ། །གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་འདི་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡིན་ལ། ཆ་བཅས་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་གཉིས་ནི། མྱུ་གུ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ནོ། །རང་རྒྱུད་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་དང་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་གཏན་ཚིགས་སོགས་ཡོད་ཀྱང་མང་དུ་དོགས་པས། དེའི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུས་ཞིག་ཐལ་འགྱུར་བའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མཐུན་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་མེད་ངེས་
Chinese
为了这个缘故。法性中这不可能，因为在那里，以空基法有不同的区分来安立，并且因为有各自不同的人领悟与不领悟的部分等等。第二，远离真实的多数是：芽，作为法，不存在真实的成立的多数，因为不存在真实的成立的单一。这是周遍的，因为如果存在多数，也必须存在单一。这个理由是通过遮止无分而成立的。这样，如果一切法都成立为有分，那么每个法也都成立为具有分和有分二者。分和有分二者虽然安住于一个本体中，但在显现于心识时，显现为不同的本体，这是不可否认的，所以显现的方式和安住的方式不同。这二者虽然安住的方式是同一个本体，但显现的方式却显现为不同的本体。像这样，仅仅是依心识显现的自在而安立的虚假的安住方式，而不是真实成立的安住方式，因为如果真实成立，显现的方式和安住的方式必须一致，如果不一致，就不能满足真实成立的意义。分和有分二者显现的方式和安住的方式不一致，例如瓶子和它自己的各个部分，虽然安住的方式是同一个本体，但在显现于心识时，却显现为不同的本体。后者成立，因为在取瓶子的根识中，瓶子的颈、底、腹部、喉咙等各个部分都分别显现。因为瓶子本身安住于一个有分中。对于取瓶子的分别念也同样适用。分和有分二者本体是一，因为各个部分与那个有分以一体的方式相关联。就像瓶子的颈、底等与瓶子以一体的方式相关联一样。如果这样理解，就能确定在那里显现和空无它二者是聚合的虚假，因此也能像幻觉一样确定。这个远离单一的理由是周遍的非观待的理由。有分和缘起的两个理由是，成立芽无自性的相违品所观待的正确理由。在自续派的场合，虽然也有缘起的理由和金刚屑的理证等，但因为担心繁多，所以简略地说明它们的差别，将在应成派的场合中阐述。依靠相似的例子影像来确定无自性。
English
For this reason. This is impossible in the nature of phenomena, because there, it is established by distinguishing different bases of emptiness as the subject, and because there are parts such as whether or not different individuals comprehend, etc. Secondly, the absence of true plurality is: the sprout, as a phenomenon, does not exist as a true established plurality, because there is no true established singularity. This is pervasive, because if there is a plurality, there must also be a singularity. The sign is established by negating partlessness. Thus, if all phenomena are established as having parts, then each phenomenon is also established as having both parts and a whole. Although the parts and the whole abide as one entity, when they appear to the mind, they appear as different entities, which is undeniable, so the way they appear and the way they abide are different. Although these two abide as one entity in the way they abide, they appear as different entities in the way they appear. Such a thing is merely a false way of abiding established by the power of appearance to the mind, and not a way of abiding that is truly established, because if it were truly established, the way it appears and the way it abides must be the same, and if they are not the same, the meaning of being truly established is not complete. The way the parts and the whole appear and the way they abide are not the same, for example, the pot and its own parts, although the way they abide is the same entity, when they appear to the mind, they appear as different entities. The latter is established, because in the sense consciousness that apprehends the pot, the parts of the pot such as the spout, bottom, belly, neck, etc., appear separately. Because the pot itself abides as one whole. The same applies to the conceptual thought that apprehends the pot. The parts and the whole are one entity, because the parts are related to that whole as one self. Just as the spout, bottom, etc., of the pot are related to the pot as one self. If one understands this, one can be certain that the appearance there and the emptiness of it are a collection of falsities, and therefore one can also be certain like an illusion. This sign of being separate from one is a pervasive non-apprehension sign. The two signs of having parts and dependent arising are valid signs that are apprehended as the opposite of establishing the sprout as being without inherent existence. In the case of the Svātantrika, although there are also signs of dependent arising and the Vajra Splinter reasoning, etc., because it is feared that they are too numerous, a brief explanation of their differences will be given in the case of the Prāsaṅgika. Relying on the similar example of an image to ascertain selflessness.
Tibetan
ཚུལ་ནི། བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ངེས་སླ་བས། དེ་ངེས་ཟིན་ནས་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ཡང་རང་རེའི་བློ་ངོར་བདེན་པར་སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ངེས་པ་ཞིག་བྱུང་ནའང་མཆོག་ཡིན་པར་བཤད་པས། སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེ་ལྟ་ན་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཤེས་སྙམ་པའི་ཁེངས་པ་ཡོད་ན་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་དོན་དེ་རྣམས་ཚིག་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར་ངེས་པར་གྱིས་ཤིག་དང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་གཉིས། དེའི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། གོལ་ས་གཅོད་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་བའི་ལུགས་ལ་ཆོས་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇོག་ཚུལ་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཤེས་ན། ཆོས་རྣམས་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་འགྲུབ་ལ། དེ་གྲུབ་ན་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་མེད་པར་གོ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་སྡོད་ལུགས་སུ་གྲུབ་པ་ནི། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཚད་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་བརྟེན་ནས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྣམས་དོན་འདྲའོ། །རྟོག་པས་འཇོག་ཚུལ་ནི། ཟླ་བས་བཞི་བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྟོག་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། རྟོག་པས་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་གི་གོར་མ་ཆག་པར་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་བཏགས་པའི་སྦྲུལ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་འཇོག་གོ །དེ་ཡང་ཁྲ་བོའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་བྱིལ་ལུགས་སྦྲུལ་དང་འདྲ་ཞིང་ཡུལ་མི་གསལ་བ་ན་གནས་པའི་ཚེ་ཐག་པ་ལ་འདི་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཐག་པ་དེའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ཆ་ཤས་དང་ཚོགས་རྒྱུན་གང་ཡང་སྦྲུལ་གྱི་མཚན་གཞིར་གཟུང་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་། རྟོག་པས་སྦྲུལ་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ན་ཕུང་བོའི་ཚོགས་རྒྱུན་དང་ཆ་ཤས་དང་དབྱིབས་སོགས་གང་ཡང་ངར་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་ཡང་། རྟོག་པས་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་ཞིག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་འཕགས་པས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་
Chinese
方法是：脸部的影像虽然显现为脸部，但要容易确定它并不如显现那样成立。确定了这一点后，就像那个例子一样，像苗芽等，虽然在我们心中显现为真实，但也要确定它并不如显现那样成立。像这样，即使生起自续派的无我之确定，也被说是殊胜的，更何况是修习呢？如果有人自以为了解中观自续派的见解，那么务必确定以上所说的那些道理，不要让它们只成为空话。第二，关于应成派的宗义有二：确立其见解和说明断除歧途的方法。第一，此派必须了解诸法由分别念所安立的方式。了解了这一点，诸法就成立为仅由分别念所假立。成立了这一点，就能明白没有不是由分别念所假立的法。这样，成立为不是由分别念所假立的住立方式，是所破的最终界限。与此相关联的，不是依仗而安立的有、自性成立、自相成立、由自之相成立、真实成立等，意义相同。关于分别念安立的方式，《月称四百论释》中说：唯有分别念存在，才会有存在；分别念不存在，存在也不存在。就像在没有确定区分的情况下，将绳索误认为蛇一样，要确定它不是以自性成立的。如是所说，一切法都安立为仅由分别念所假立。也就是说，在颜色和形状斑驳，类似于蛇的盘绕方式，并且在场所不清晰的时候，就会产生这样的分别念：这是蛇。那时，绳索的颜色、形状、部分和连续性，没有什么是可以作为蛇的依据的。但是，仅由分别念假立为蛇这一点是存在的。同样，在自己的蕴之上产生“我”的念头时，蕴的连续性、部分和形状等，没有什么是可以作为我来安立的。但是，仅由分别念假立的我，在名言中是存在的。如圣天在《宝鬘论》中所说：士夫非地非是水，非火非风亦非空，非识非一切皆非，离此
English
The method is: Although the image of a face appears as a face, it is easy to ascertain that it is not established as it appears. Once that is ascertained, just like that example, like a sprout, although it appears to be true in our minds, we must ascertain that it is not established as it appears. Thus, even if a determination of selflessness of phenomena according to the Svatantrika system arises, it is said to be supreme, what need is there to mention meditation? If someone is arrogant, thinking they understand the view of the Madhyamaka Svatantrika system, then be sure to ascertain the points mentioned above, and do not let them become mere words. Second, regarding the Prasangika system, there are two points: establishing its view and explaining how to cut off wrong paths. First, this school must understand how phenomena are established by the power of conceptual thought. If that is understood, then phenomena are established as merely imputed by conceptual thought. If that is established, then one understands that there are no phenomena that are not merely imputed by conceptual thought. Thus, being established as a way of abiding that is not merely imputed by conceptual thought is the ultimate limit of what is to be refuted. Connected with that are existence that is not established dependently, inherent existence, existence from its own side, existence by its own characteristics, and true existence, which are all the same in meaning. Regarding the way of establishing by conceptual thought, the commentary on Chandrakirti's Four Hundred Verses says: 'Existence exists only when conceptual thought exists, and existence does not exist when conceptual thought does not exist. Just like a snake imputed to a coiled rope without distinguishing it, it is certain that it is not established by its own nature.' As it is said, all phenomena are established as merely imputed by conceptual thought. That is, when the color and shape are mottled, resembling the way a snake coils, and when the place is unclear, the conceptual thought arises: 'This is a snake.' At that time, none of the color, shape, parts, or continuity of the rope can be taken as the basis for a snake. However, the mere imputation of a snake by conceptual thought does exist. Similarly, when the thought 'I' arises on top of one's own aggregates, none of the continuity, parts, or shapes of the aggregates can be established as 'I.' However, the mere 'I' imputed by conceptual thought exists conventionally. As Aryadeva said in the Garland of Jewels: 'A person is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, not all, apart from this,'