Tibetan
གྱིས་མ་གྲུབ་ཏེ། དེའི་སྟེང་དུ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ང་ཆོས་ཅན། ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་དང་ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆ་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔར་བཞིན་བསྒྲུབ་པོ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཆོས་ཅན། ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དུ་མ་གཅིག་བསགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། ང་ཆོས་ཅན། ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ཕུང་བོ་དང་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན། ཕུང་བོ་དང་མ་འབྲེལ་བར་ལོགས་སུ་བཟུང་དུ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་བོ་ལ་བལྟོས་པའི་རག་ལས་པ་ཡིན་ན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་གྲུབ་པའི་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་མེད་དེ། ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་དེ་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །རྟགས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དེ་འདྲའི་བདག་དེ་ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་དེ་དང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲུབ་ན་རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཁས་ལེན་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། བདག་གཅིག་ཉིད་ལའང་དུ་མར་དབྱེ་རིགས་པར་ཐལ་བ་དང་། དེ་འདྲའི་ང་དེ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གནོད་བྱེད་དང་པོ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་བདག་ནི་ཕུང་བོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་། ཕུང་བོ་ནི་དེའི་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཡིན་པ་ལ། དེ་འདྲའི་བདག་དེ་ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་དེ་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན། དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཚེ་གང་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་། གང་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་གཞག་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་ནང་ཕུང་བོ་དང་ཕུང་བོ་ཡང་ང་ཡིན་པར་ཐལ་བས། འདིར་མ་ཤི་བར་ཕུང་བོ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་
Chinese
因为没有成立。因为在那上面，和它在自性上既不是一，也不是异。例如，就像影像一样。周遍，如果自性上成立，则必须在自性上成立为一或异。因为如果存在，则必须存在为一或多。因为一和多是相违的。为了成立宗法，有二。第一：我，有法。在蕴上，和它在自性上没有成立为一。因为和它没有部分的成为一。因此有遍。因为是有分的。立宗如前。第二：它，有法。在蕴上，和它在自性上没有成立为异。因为没有成立为自性上的一。有周遍，因为必须依靠积累多个一而安立。另外，我，有法。在蕴上，自性上没有异。因为和蕴没有关联，不是其他的意义。周遍，如果自性上成立，则必须和蕴没有关联，可以分开执持。因为如果是观待蕴的依赖，则成立为自性上没有。第二：如俱生我执所执持成立的那个我，有法。不在蕴上。因为在蕴上，和它既不是一，也不是多。成立周遍的方式如前。为了成立因，有二。第一：那样的我，在蕴上，和它没有成立为一。如果成立，则被三种道理所损害。即，承认我变得没有意义，以及同一个我也被理应分为多，以及那样的我理应成为生灭的，被这三种道理所损害。第一个损害存在，一般来说，我是蕴的近取者，蕴是它的近取所取。如果那样的我在蕴上和它成立为一，则会变成无分别的一。那时，谁是近取者，以及什么是近取所取的安立不合理。如果那样，则蕴和蕴也理应成为我。因此，在这里没有死之前，就理应和蕴一起出生。
English
Because it is not established. Because on top of that, it is neither one nor different in nature from it. For example, like an image. It is pervasive, if it is established by nature, then it must be established as either one or different by nature. Because if it exists, it must exist as either one or many. Because one and many are contradictory. To establish the subject-property, there are two. First: I, the subject. On the aggregates, it is not established as one with it by nature. Because it is not partless unity with it. Therefore, there is pervasion. Because it is partful. The proof is as before. Second: That, the subject. On the aggregates, it is not established as different from it by nature. Because it is not established as one by nature. There is pervasion, because it must be established by relying on accumulating multiple ones. Furthermore, I, the subject. On the aggregates, there is no difference by nature. Because it is not another meaning unrelated to the aggregates. It is pervasive, if it is established by nature, then it must be unrelated to the aggregates and can be held separately. Because if it is dependent on the aggregates, then it is established as non-existent by nature. Second: That self, which is established as grasped by the innate ego-grasping, the subject. It is not on the aggregates. Because on the aggregates, it is neither one nor many with it. The way to establish pervasion is as before. To establish the sign, there are two. First: That kind of self, on the aggregates, is not established as one with it. If it is established, then it is harmed by three reasons. That is, admitting the self becomes meaningless, and the same self should be divided into many, and that kind of I should become subject to birth and destruction, harmed by these three reasons. The first harm exists, in general, the self is the taker of the aggregates, and the aggregates are what is to be taken by it. If that kind of self is established as one with it on the aggregates, then it will become an indistinguishable one. At that time, the establishment of who is the taker and what is to be taken is unreasonable. If so, then the aggregates and the aggregates should also become me. Therefore, here, before dying, one should be born together with the aggregates.