Tibetan
སྟེང་དུ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཏུའང་མེད། དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་དུའང་མེད། ཕུང་བོའི་རྟེན་དུའང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད། ཕུང་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད། ཕུང་བོའི་ཚོགས་པ་ཁྱོད་མ་ཡིན། ཕུང་བོའི་དབྱིབས་ཀྱང་ཁྱོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་ལྔའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། ཤིང་རྟ་ལ་བཤད་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་སྔར་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་བཤད་པ་བཞིན་རིགས་འགྲེ་སྦྱོར། རྟགས་ཕྱི་མ་ལ། ཕུང་བོའི་ཚོགས་པ་ཆོས་ཅན། བདག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གང་ཟག་གི་གདགས་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གདགས་གཞི་ནི་དེའི་བཏགས་ཆོས་སུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་བོའི་དབྱིབས་ཆོས་ཅན། བདག་ཏུ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་ནི་གཟུགས་སུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤིང་རྟའི་དཔེས་གང་ཟག་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་རིམ་ཆེན་མོ་ལས། ཤིང་རྟའི་དཔྱད་པ་དེ་འདྲ་བ་དེས་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་གྱི་གཏིང་མྱུར་དུ་དཔོག་པར་གསུངས་པས་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་དང་། རྗེ་ནོར་བཟང་རྒྱ་མཚོས་ཀྱང་། ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་བརྟགས་དོན་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་ན་རྙེད་དགོས་པའི་ཁྱབ་པ་ངེས་པར་བྱས་པའི་རྗེས་སུ། རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་ཟག་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་རྣམ་བདུན་གྱི་རིགས་པས་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་མི་རྙེད་པས་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་དགོས་ཏེ། ལེགས་པར་ཤེས་ན་ནི་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེའི་འཇུག་ཊིཀ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་རྣམས་རྗེན་ཆེར་དུ་སྟོན་པའི་མཁས་པའི་དབང་བོའི་བཞེད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རིགས་པས་སྒྲུབ་ཚུལ་ལ། གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག །མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་ལྔ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། འོན་ཀྱང་འདིར་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། དཔེར་ན
Chinese
在上面，它和自性不是一体的。它和自性也不是他体的。在蕴的所依处，自性也不存在。依靠蕴，自性也不存在。蕴的集合不是你。蕴的形状也不是你。前五个理由的成立方式，应该像对车所说的那样去成立。不仅如此，一体和他体的两种情况，像之前在“一或异”中分离所说的那样进行类比。对于后面的理由：蕴的集合，是所立宗。不是我，因为是人所安立的基础。周遍：因为安立的基础不应是其所安立的法。蕴的形状，是所立宗。不应是我，因为是色。周遍：因为人不是色，因为那是具有与不具有的行。因此，车的比喻能够确定人无自性。如《菩提道次第广论》中所说：“像这样的车的分析，能够迅速衡量那无自性的意义之深邃。”因此，这显得非常重要。嘉诺桑嘉措也说：“如果车以自性存在，那么在寻找所分析的七种方式时，必须能够找到。在确定了这种周遍之后，当寻找七种方式而没有找到时，就能确定车无自性。”同样，对于人也适用。因此，当用人七相推理寻找所安立之义时，因为找不到，所以人虽然无自性，但在名言中是存在的。并且依靠它，一切法也应该同样理解。如果能够很好地理解，那么就属于如实了解佛陀意旨之列。如宗喀巴大师的《入中论释》中所说：“应当努力很好地了解这些文殊菩萨的不共见解，这些见解清晰地揭示了世尊极其微细的意旨。”第二，以理证成立法无我的方式。有一体相离的理证、金刚屑、有无生遮、四句生遮、缘起的理证这五种。第一个之前已经说过。然而，在这里稍微说一下，例如：
English
Above, it is not one with self-nature. It is also not different from self-nature. In the support of the aggregates, self-nature does not exist. Relying on the aggregates, self-nature also does not exist. The collection of aggregates is not you. The shape of the aggregates is also not you. The establishment of the first five reasons should be established as it is said about the chariot. Moreover, the two aspects of one and different should be applied analogously as explained in the separation of one or different before. For the latter reason: The collection of aggregates is the subject. It is not self, because it is the basis of designation for a person. Pervasion: Because the basis of designation should not be the designated dharma of it. The shape of the aggregates is the subject. It should not be self, because it is form. Pervasion: Because a person is not form, because that is a compositional factor with or without possession. Therefore, the example of the chariot can ascertain that a person is without self-nature. As it is said in the Great Treatise on the Stages of the Path: "Such an analysis of the chariot can quickly measure the depth of the meaning of that selflessness." Therefore, this seems very important. Je Norzang Gyatso also said: "If the chariot exists by its own nature, then when searching for the seven modes of analysis, it must be found. After determining this pervasion, when searching for the seven modes and not finding them, it is certain that the chariot does not exist by its own nature." Similarly, it applies to a person as well. Therefore, when searching for the meaning of designation with the sevenfold reasoning of a person, because it is not found, although a person is without self-nature, it exists nominally. And relying on it, all phenomena should also be understood in the same way. If one understands well, then it belongs to the category of understanding the Buddha's intention as it is. As it is said in Je Tsongkhapa's commentary on the "Entering the Middle Way": "You should strive to understand well these uncommon views of the master of scholars, Manjushri, which clearly reveal the extremely subtle points of the Blessed One's intention." Second, the way to establish the selflessness of phenomena through reasoning. There are five: the reasoning of separation of one, the Vajra Splinter, the refutation of production of existence and non-existence, the refutation of production of the four extremes, and the reasoning of dependent origination. The first one has been explained before. However, to explain a little here, for example:
Tibetan
། མེ་ལོང་དུ་ཤར་བའི་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ། བྱད་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་སྣང་བའི་ཚེ་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལྟར། གཟུགས་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་སོ་སྐྱེའི་དབང་བོའི་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་མ་གཏོགས། སྣང་ཚུལ་གཞན་མི་འབྱུང་བས། ཐལ་འགྱུར་བའི་སྐབས་འདིར་རང་ཅག་སོ་སྐྱེའི་ཤེས་ངོར་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སྣང་བ་ནི་ཡོད་མོད། སྣང་ཚུལ་ལྟར་གྲུབ་པ་འདི་ཀ་རང་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཡིན་ཞེས་བཞེད་པར་སྣང་བས། འདི་འགོག་པའི་ཚེ། བུམ་པ་ལ་མཚོན་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་ངོར་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྣང་བ་ལྟར་གཅིག་དང་སྣང་བ་ལྟར་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྔར་ལྟར་བསྒྲུབ། དེ་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གདགས་གཞི་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆོས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་ངོར་བུམ་སོགས་རང་གི་གདགས་གཞི་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆོས་ཙམ་དུ་མི་སྣང་བར་གདགས་གཞི་དང་བཏགས་ཆོས་གཉིས་མི་ཕྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཅིག་དུ་ཐལ་བའང་འཕེན་ནོ། །རྟགས་སྔ་མ་དེར་ཐལ། བུམ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གི་གདགས་གཞིའི་སྟེང་དུ་མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདགས་གཞི་རང་ལྡོག་མིན་པ་གཞན་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདགས་གཞི་ཆ་ཤས་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་པའི་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་ངོར་སྣང་བ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གདགས་གཞི་ལ་བལྟོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྣང་བ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན། རང་གི་གདགས་གཞི་ལ་མ་བལྟོས་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། སོ་སྐྱེའི་དབང་བོའི་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སྣང་ཚུལ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེའི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ཅེས་འདོད་ཀྱང་། ཐལ་འགྱུར་བའི་སྐབས་འདིར་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཀུན་རྫོབ་མེད་པས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན། སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མི་མཐུན་པས་ཁྱབ་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན། སྣང་ཚུལ་བདེན་པར་སྣང་ཡང
Chinese
就像镜子里显现的面容影像，虽然它本身空无一物，但在显现时，从各个方面都显现为面容一样。色等法自性本空，但由于受到无明的蒙蔽，在凡夫的五种感官意识中显现色等法时，除了显现为以自性成立之外，不会出现其他的显现方式。因此，在应成派的观点中，我们凡夫的意识中所显现的色、声等是存在的。然而，他们认为，按照显现的方式成立，这本身就是自宗所要破斥的对象。在破斥这一点时，以瓶子为例：彼，法。在凡夫的意识中，它并不像显现的那样成立。因为，它既不像显现的那样是唯一的，也不像显现的那样是多样的。其周遍性如前所述。彼，法。它不像显现的那样是唯一的，因为它仅仅是在其所依之上安立的假法。其周遍性在于：在凡夫的意识中，瓶子等并非仅仅显现为在其所依之上安立的假法，而是以所依和假法二者不可分割的方式，从其自身方面成立而显现。此外，还可以推出一切能作所作都成为一体的结论。以前面的理由为依据，可以推出：瓶子等的一切法，也仅仅是在各自所依之上以名称概念安立的。由此可以推出：一切法都必须从并非所依自身之外的其他方面来安立。由此可以推出：一切法都是依赖于所依的其他部分而安立的缘起法。彼，法。在凡夫的意识中，它不像显现的那样是多样的，因为它依赖于自己的所依而成立。其周遍性在于：如果像显现的那样是多样的，就必须不依赖于自己的所依而成立。此外，在凡夫的感官意识中，色、声等并不像显现的那样成立。因为，在其意识中，世俗的诸法并不像显现的那样成立。由此可以推出：自续派的观点认为，存在像显现那样成立的世俗，因此他们认为存在真实世俗。然而，在应成派的观点中，不存在像显现那样成立的世俗，因此他们不承认真实世俗。以后者为依据，可以推出：如果是世俗，那么显现的方式和存在的方式必然不一致。由此可以推出：如果是这样，那么显现的方式虽然显现为真实
English
Just like the image of a face appearing in a mirror, although it is empty of the face itself, when it appears, it appears as a face in every aspect. Similarly, although forms and so on are empty of inherent existence, when forms and so on appear to the five sense consciousnesses of ordinary beings, which are obscured by ignorance, they appear as being established by their own characteristics. No other way of appearing occurs. Therefore, in the context of the Consequentialists, although forms, sounds, and so on appear to the minds of ordinary beings, they consider that this very appearance of being established as it appears is the object to be refuted by our own sign. When refuting this, take a pot as an example: That, the subject, is not established as it appears to the minds of ordinary beings, because it is not established as either one or many as it appears. The pervasion is established as before. That, the subject, is not established as one as it appears, because it is merely a designation imputed on its basis of imputation. The pervasion is that in the minds of ordinary beings, pots and so on do not appear merely as designations imputed on their basis of imputation, but appear as being established from their own side in a way that the basis of imputation and the designation are indistinguishable. Furthermore, it also follows that all actions and agents become one. It follows from the previous reason that all the qualities of pots and so on are merely designated by names on their respective bases of imputation. It follows from that that all qualities must be established from something other than the basis of imputation itself. It follows from that that all qualities are dependently arisen, established in dependence on other parts of the basis of imputation. That, the subject, is not established as different as it appears to the minds of ordinary beings, because it is established in dependence on its basis of imputation. The pervasion is that if it were established as different as it appears, it would have to be established independently of its basis of imputation. Furthermore, forms, sounds, and so on are not established as they appear to the sense consciousnesses of ordinary beings. Because, in their minds, conventional truths are not established as they appear. It follows from that that in the system of the Autonomists, there are conventional truths that are established as they appear, so they assert that there are valid conventional truths. However, in the context of the Consequentialists, there are no conventional truths that are established as they appear, so they do not accept valid conventional truths. It follows from the latter that if it is conventional, then the way it appears and the way it is are necessarily different. It follows from that that if that is the case, then the way it appears appears as true