Chinese
关于基础和烦恼意，不希望。共同的观点大多如前所述，即蕴、界、处等，如分别说部所主张。第二，关于道，有二：所断与分别说部相同，道的所缘是四谛的十六种行相，即无常等。虽然也作五道的区分，但不希望十地和受用身的安立，如前所述。然而，据说此派有接受大乘的意愿。如果是这样，那么，很明显，他们也承认之后所说的十地和受用身的安立。证悟人无我的智慧是解脱道的体性。人无我，被认为是人远离了自立存在的实有之空性。而空性也是真如和圆成实。此外，他们也主张三十七道品、八解脱、九次第定等。虽然有些人希望获得佛果，但由于无法舍弃以自身寂静为主要目标的意乐，因此，这种意乐不会成为获得佛果的近取因，也看到了有依据的说法。虽然没有特殊的方便，但通过主要修习认识差别的道，能够获得自宗的菩提。第三，关于果，仅仅断除非烦恼性的无知，就能获得下劣的阿罗汉果；通过双运修习断除烦恼性和非烦恼性无知的道，就能获得究竟二利的佛果。此派也主张声闻的入流果等。总之，此派和分别说部在基上都主张二谛，在道上都主张证悟无常等十六行相的道，在果上都主张下劣菩提和圆满菩提二者。此外，在色法上都主张非表色，在量上都主张现量和比量二者等，仅仅在主张上相同，但要知道内在有差别。例如，分别说部主张无为法、不可分微尘等是胜义谛，而经部师则主张这些是世俗谛。分别说部主张非表色是真实存在的色法，但是……
English
Regarding the basis and afflictive mind, they do not wish for it. Most of the common views are as previously stated, such as the aggregates, elements, and sense bases, as asserted by the Vaibhashikas. Secondly, regarding the path, there are two aspects: what is to be abandoned is the same as the Vaibhashikas, and the object of the path is the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence. Although they also make the distinction of the five paths, they do not wish for the establishment of the ten grounds and the enjoyment body, as before. However, it is said that this school has a desire to accept the Mahayana. If so, then it is clear that they also acknowledge the ten grounds and the establishment of the enjoyment body that are explained later. The wisdom that realizes the selflessness of persons is the nature of the path of liberation. The selflessness of persons is considered to be like the emptiness of persons being empty of a self-sufficient, substantially existent entity. And that emptiness is also suchness and the perfectly established. Furthermore, they also assert the thirty-seven factors of enlightenment, the eight liberations, the nine meditative absorptions, etc. Although some wish to attain Buddhahood, they cannot abandon the intention of primarily seeking their own peace, so that intention does not become the proximate cause for attaining Buddhahood, and a valid explanation is also seen. Although there are no special methods, they believe that by mainly meditating on the path of realizing differences, they can attain enlightenment in their own path. Thirdly, regarding the result, by merely abandoning non-afflictive ignorance, one attains the inferior Arhatship; by practicing the path of abandoning both afflictive and non-afflictive ignorance in union, one attains the Buddhahood that perfects the two benefits as the result. This school also asserts the stages of stream-enterer, etc., for the Hearers. In short, this school and the Vaibhashikas both assert the two truths as the basis, the path of realizing the sixteen aspects such as impermanence as the path, and the two enlightenments, inferior and complete, as the result. Furthermore, they both assert non-revealing form as form, and direct perception and inference as valid cognition, etc., being similar only in assertion, but it should be known that there are internal differences. For example, the Vaibhashikas assert unconditioned phenomena, indivisible particles, etc., as ultimate truth, while the Sautrantikas assert these as conventional truth. The Vaibhashikas assert that non-revealing form is truly existent form, but...
Tibetan
ས་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་སུ་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་བཞི། མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ། གྲུབ་མཐའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་དོ་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་རང་རིག་སོགས་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དེ། སེམས་ཙམ་པའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་དོན་མེད་ཅིང་། ཁམས་གསུམ་པོ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་སྨྲ་བས་ན། སེམས་ཙམ་པའམ། རྣམ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡང་གཞན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །མཚན་གཞི་ནི། དབྱིག་གཉེན། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་གྲགས་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་དང་། རྣམ་བརྫུན་པ་གཉིས། ཚུར་མཐོང་གི་གཟུགས་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལ་གཟུགས་རགས་པར་སྣང་བ་ནི། རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀྱི་རྩོད་པའི་གཞི་ཡིན་པས། རྣམ་བརྫུན་པས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་འདོད་ལ། རྣམ་བདེན་པས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །རྣམ་བདེན་པ་ལ་ཡང་། གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་དང་གསུམ། དེ་ཡང་ཁ་དོག་ཁྲ་བོ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པའི་ཚེ། ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་སྔོ་སེར་སོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེའི་རྣམ་པ་གཏད་ཅིང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་ཀྱང་སྔོ་སེར་སོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་བར་འདོད་པས་ན། གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་དང་། ཡང་ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་སྔོ་སེར་སོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེའི་རྣམ་པ་གཏད་ཀྱང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་སྔོ་སེར་སོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེའི་རྣམ་ཅན་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཁྲ་ཙམ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པར་འདོད་པས་ན། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་དང་། ཡང་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་ཀྱང་སྔོོ་སོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེའི་རྣམ་པ་མ་གཏད་ཅིང་ཁྲ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་གཏད། ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་ཀྱང་སྔོ་སོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཁྲ་ཙམ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པར་འདོད་པས་ན། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་རྫུན་པ་ལ་ཡང་། དྲི་བཅས་རྣམ་བརྫུན་པ་དང་། དྲི་མེད་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་ཡོད། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མས་བསླད་མ་བསླད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་སོ། །འདི་དག་ལ་ད་དུང་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་མང་དུ་དོགས་ལ། སྐབས་འདིར་མ་ཟད། མདོ་སྡེ་བ་ལ་ཡང་གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་སོགས་གསུམ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །བཞི་བ་གྲུབ་མཐའ་ལ་ག
Chinese
就像认为地所假立的色一样。第三，关于唯识宗的观点有四点：体性、词义、分类、宗义。第一点是：不承认外境，而承认自证等事物是真实成立的大乘宗义的宣说者，是唯识宗的体性。第二点是：因为宣说外境不存在，三界仅仅是心的自性，所以称为唯识宗或唯识派，也称为瑜伽行派。例如：世亲、陈那、法称等。第三，对此进行分类，唯识宗分为真实唯识和虚假唯识两种。对于从眼识所见的粗大色相，是真实和虚假两种唯识争论的基础。虚假唯识认为，如此显现的色相并不如显现那样成立，而真实唯识则认为那样成立。真实唯识又分为：能取所取数量相等、鸡蛋一半、多种无二三种。也就是说，当眼识执持杂色时，从境的角度来说，会赋予青色、黄色等不同的相状；从有境的角度来说，也会产生具有青色、黄色等不同相状的识，因此是能取所取数量相等。还有，从境的角度来说，虽然赋予了青色、黄色等不同的相状，但从有境的角度来说，并没有产生具有青色、黄色等不同相状的识，而是产生了仅仅具有杂色的识，因此是鸡蛋一半。还有，当如此执持时，从境的角度来说，也没有赋予青色等不同的相状，而是赋予了仅仅是杂色的相状；从有境的角度来说，也没有产生具有青色等不同相状的识，而是产生了仅仅具有杂色的识，因此称为多种无二。虚假唯识又分为：有垢虚假唯识和无垢虚假唯识两种。它们的区别在于，是否认为能取所取的识的自性被垢染所染污。这些还有许多更细致的分类，但因为繁多而省略。不仅如此，经部宗也有能取所取数量相等的三种说法。第四，关于宗义
English
It is like the form that is imputed by the earth. Third, regarding the Mind-Only school, there are four points: definition, meaning of the term, classification, and tenets. The first is: those who do not accept external objects but accept self-awareness and other entities as truly established, and who proclaim the Mahayana tenets, are the definition of Mind-Only. The second is: because they assert that external objects do not exist and that the three realms are merely the nature of mind, they are called Mind-Only or Consciousness-Only, and also Yoga practice. Examples include: Vasubandhu, Dignāga, Dharmakīrti. Third, classifying it, Mind-Only is divided into two types: True Aspectarians and False Aspectarians. The appearance of gross forms to the direct perception of the sense faculty that apprehends forms is the basis of the debate between the two types of Aspectarians. False Aspectarians believe that what appears in that way does not exist as it appears, while True Aspectarians believe that it does exist in that way. True Aspectarians are further divided into three types: Equal Number of Subject and Object, Half an Egg, and Non-Dual Diverse. That is, when the eye consciousness apprehends variegated colors, from the perspective of the object, it presents different aspects of blue, yellow, etc.; and from the perspective of the subject, it also gives rise to consciousnesses possessing different aspects of blue, yellow, etc.; therefore, it is Equal Number of Subject and Object. Also, from the perspective of the object, although it presents different aspects of blue, yellow, etc., from the perspective of the subject, it does not give rise to consciousnesses possessing different aspects of blue, yellow, etc., but rather gives rise to consciousness possessing only a variegated aspect; therefore, it is Half an Egg. Also, when apprehending in that way, from the perspective of the object, it does not present different aspects of blue, etc., but rather presents only a variegated aspect; and from the perspective of the subject, it does not give rise to consciousnesses possessing different aspects of blue, etc., but rather gives rise to consciousness possessing only a variegated aspect; therefore, it is called Non-Dual Diverse. False Aspectarians are also divided into two types: Defiled False Aspectarians and Undefiled False Aspectarians. The difference between them is based on whether or not they believe that the nature of the consciousness of subject and object is defiled by defilements. There are still many more detailed classifications of these, but they are omitted due to their abundance. Moreover, it is said that the Sutra school also has three types, including Equal Number of Subject and Object. Fourth, regarding tenets