Tibetan
ན་ཡོད་པར་བདེན་ཞེན་གྱིས་འདོད་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་བཤད་མཚོ་ཆེན་མོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་། དུས་གསུམ་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་། ཉི་འོག་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་གཉིས། གྱེས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ཐོག་མར་རྩ་བའི་སྡེ་བ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། ཕལ་ཆེན་པ། གནས་བརྟན་པ། མང་བོས་བཀུར་བའི་སྡེ་བ་དང་བཞིར་གནས་པ་ལ། དང་པོ་ལས་བདུན། གཉིས་པ་ལས་ལྔ། གསུམ་པ་ལས་གསུམ། བཞི་པ་ལས་ཀྱང་གསུམ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཡང་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་དུལ་བ་ལྷ་ལྟར་ན། ཇི་སྐད་དུ། འོད་སྲུངས་སྟོན་ཆོས་སྲུང་སྟེ། །མང་ཐོས་གོས་དམར་སློབ་མ་དང་། །རྣམ་པར་ཕྱེ་དང་གཞི་ཀུན་པ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བདུན། །ཤར་ནུབ་རི་དང་གངས་རིར་གནས། །འདུས་བྱས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་སྨྲ་ཕལ་ཆེན་སྡེ། །རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གནས་འཇིགས་མེད་གནས། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་གནས་བརྟན་གསུམ། །ས་སྒྲོགས་རི་དང་སྲུང་བ་པ། །གནས་མ་བུ་པའི་སྡེ་རྣམས་ནི། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པར་ནི་འདུལ་བ་སོགས་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཐེག་དམན་གྱི་གང་ཟག་དང་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡང་ཤེས་དགོས་སོ། །བཞི་བ་གྲུབ་མཐའི་འདོད་ཚུལ་ལ་གསུམ། གཞི་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་བཞི་ལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་གཟུགས་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་བོ་སྟེ་ཕུང་བོ་ལྔ། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཏེ་དབང་བོ་ལྔ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་རྣམས་འདུས་བྱས་དང་། ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་གཉིས་འདུས་མ་བྱས་སོ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་འདོད་དེ། གཟུགས་ནས་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་བར་ཡུལ་གྱི་ཁམས་དྲུག །མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རྟེན་གྱི་ཁམས་དྲུག །མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དྲུག་སྟེ་དྲུག་གསུམ་བཅོ་བརྒྱད་འདོད་པས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་འདོད་དེ། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །མིག་སོགས་དབང་བོའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་བཅུ་གཉིས་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཕུང་བོར་སྤུངས་པས་ན་ཕུང་བོ། །སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་ན་སྐྱེ་མཆེད། །ཆོས་དེའི་རིགས་ཡིན་པས་ན་ཁམས་ཞེས་བྱའོ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་འདུས་པར་འདོད་ལ། འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་གྲུབ་མཐའ་གོང་མ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཁས་ལེན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་འགྲོ་བ་ལྔ། སྐྱེ་གནས་བཞི་སོགས་བཞེད་ལ། མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། འདིས་དངོས་པོ་ལ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་དང་། མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་འདོད་པའི་སྔ་མ་ནི། ནམ་མཁས་རླུང་བརྟེན་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཅིག་ཤོས་ནི་སླའོ། །དེས་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དོན་གཅིག་པར་བཞེད་ཅེས་གསུང་། ཤེས་བྱའམ་དངོས་པོ་ལ་དབྱེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད། བཅོམ་པའམ་བློས་ཆ་ཤས་སོ་སོར་བསལ་བ་ན་རང་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་རུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། བསམ་དོན་ནི་མཚོན་ན། རྫ་བུམ་ལྟ་བུ་ཞིག་མ་བཤིག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ཡང་། བཤིག་པའི་ཚེ་དེ་ལ་བུམ་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བས་ན། རྫ་བུམ་དང་དེའི་ནང་གི་ཆུ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་པའམ་བློས་ཆ་ཤས་སོ་སོར་བསལ་བ་ན་རང་འཛིན་གྱི་བློ་མི་འདོར་བའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། བསམ་དོན་ནི་སྔར་གྱི་ཟློག་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་། མཚན་གཞི་ནི། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལྟ་བུ། གཞན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད། འདུས་བྱས་ཆ་མེད་རྣམས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་བཏགས་ཡོད་དོན་གཅིག་ལ། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་རྫས་ཡོད་དོན་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་བ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོར་འདོད་ཅིང་། གནས་མ་བུ་པས་དེ་འདྲའི་སྟོང་བ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོར་མི་འདོད་ཀྱང་། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱིས་སྟོང་བ་དེ་བདག་མེད་ཕྲ་མོར་འདོད་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །ཕུང་བོའི་རྒྱུན་དང་། ཚོགས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་གང་ཟག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཁས་ལེན་ཀྱང་། དབང་བོ་གཟུགས་ཅན་པ་ནི་ཚད་མར་འདོད་དོ། །འདི་དང་མདོ་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་བཀར་མི་འདོད་ཀྱང་འདོད་པའང་ཡོད་ཅེས་གསུང་། གཉིས་པ་ལམ་ལ་གཉིས། སྤང་བྱ་དང་། ལམ་ད
Chinese
认为实有而执着的，是小乘宗派的立宗者，即说一切有部的特征。第二，随顺《大毗婆沙论》，因为说三时（过去、现在、未来）的实有差别，所以称为说一切有部。第三，对此进行分类，从本体的角度分为克什米尔说一切有部和日下说一切有部两种。从分裂方式的角度分为十八部，最初的根本部为说一切有部、大众部、上座部、说一切有部和四部，第一部又分为七部，第二部又分为五部，第三部又分为三部，第四部也分为三部，所以分为十八部。对此也有多种不同的观点，但如调伏天尊所说：如是， “光守护、教法守护，多闻、红衣是弟子， 分别和一切有，说一切有七部。 东西山和雪山住，说有为法是常恒， 超世间说大众部，胜林住和无畏住， 大寺院是上座三，地吼山和守护者， 住母子部诸部是，普遍敬奉三种。” 如是宣说。这些的差别详细地可以从律藏等处了解，小乘的补特伽罗和小乘的宗派立宗者也是有差别的，这也需要了解。第四，宗派的观点有三种：基、道、果。第一，如果详细划分这四种，则有色蕴、受蕴、想蕴、行蕴、识蕴五蕴，眼、耳、鼻、舌、身五根，色、声、香、味、触五境和非表示色，这些都是有为法，虚空和灭尽二者是无为法。认为有十八界，从色界到法界是六境界，从眼界到意界是六根界，从眼识界到意识界是六识界，六三一十八界。也认为有十二处，色、声等是六境处，眼等是六根处，所以认为有十二处。也就是蕴
English
The characteristic of the Vaibhashika, who is a proponent of the Lesser Vehicle tenets that asserts things as truly existent with attachment. Secondly, because they follow the Great Commentary of the Vaibhasha and assert the distinctions of substances in the three times (past, present, and future), they are called Vaibhashikas. Thirdly, dividing them, from the perspective of essence, there are two: the Kashmir Vaibhashikas and the those beneath the sun Vaibhashikas. From the perspective of how they split, there are eighteen schools. Initially, the root schools are the Sarvastivadins, the Mahasanghikas, the Sthaviras, and the Sammitiyas, existing as four. The first split into seven, the second into five, the third into three, and the fourth also into three, thus splitting into eighteen. There are also many different views on this, but according to the teacher Dulva Lha, as it is said: "Light protector, Dharma protector, the much-hearing, red-robed are disciples, Distinguishing and all-foundational, the Sarvastivadins are seven. East, west, mountain, and snow mountain dwellers, asserting conditioned phenomena as permanent, The Lokottaravadins are the Mahasanghika school, the Jeta Grove dweller and the Fearless Dweller, The Great Monastery are the Sthaviras three, Earth Roar Mountain and the Protector, The Matrka-putra schools are, universally revered, the three kinds." As it is said. The differences between these can be known in detail from the Vinaya, etc., and it is also necessary to know that there is a difference between a person of the Lesser Vehicle and a proponent of the Lesser Vehicle tenets. Fourth, the tenets' views are threefold: the basis, the path, and the result. First, if these four are divided in detail, there are the five aggregates of form, feeling, perception, formation, and consciousness; the five faculties of eye, ear, nose, tongue, and body; the five sense objects of form, sound, smell, taste, and touch, and non-revealing forms, all of which are conditioned phenomena, and space and cessation, both of which are unconditioned phenomena. They assert eighteen dhatus: from the form dhatu to the dharma dhatu are the six object dhatus; from the eye dhatu to the mind dhatu are the six support dhatus; from the eye consciousness dhatu to the mind consciousness dhatu are the six consciousness dhatus, thus six times three is eighteen dhatus. They also assert twelve ayatanas: form, sound, etc., are the six object ayatanas; eye, etc., are the six faculty ayatanas, so they assert twelve ayatanas. That is, the aggregates
Chinese
因为积聚的缘故是蕴，因为是出生的门所以是处，因为是法的种类所以叫做界。要知道一切所知都包含在十八界和十二处中。这一点是所有较高宗义共同承认的。不仅如此，还承认五道、四生等。不同的特点是：此派认为事物有常有的事物和无常的事物两种，前者就像虚空能让风依靠的作用一样，后者很容易理解。因此，他们认为作用和所知是一回事。关于所知或事物的分类，有二谛。如果通过分解或智慧将各个部分分开，那么可以舍弃自执的法都是世俗谛。如果用例子来说明，比如一个泥瓶，在没有打破的时候，会产生“这是瓶子”的想法，但是打破的时候，就不会产生“这是瓶子”的想法。因此，泥瓶和里面的水等是世俗谛。如《俱舍论》中说：如果分解或用智慧，其他，分开，则不会产生那种想法，如瓶水一样是世俗谛。如果通过分解或智慧将各个部分分开，那么不能舍弃自执的法都是胜义谛。意思可以通过之前的反面来理解。例子是色和受等。此外，还有不可分的微尘、不可分的刹那识、不可分的有为法等。世俗和假有意义相同，胜义谛和实有意义相同。认为人是独立自主的实有空性，这就是人无我的细微之处。虽然正量部不认为这种空性是人无我的细微之处，但认为空掉常一自在就是细微的无我，并且不承认法无我这个词。承认蕴的相续、集合和一些意识是人，并且承认现量和比量为量，但认为有形根是量。据说这个宗派和一些经部不否认大乘经典，但也有承认的。第二，道有二：所断和道。
English
Because of accumulation, it is skandha; because it is the gate of birth, it is āyatana; because it is the category of dharma, it is called dhātu. Know that all knowable things are contained in the eighteen dhātus and twelve āyatanas. This much is commonly accepted by all higher tenets. Moreover, they accept the five realms, the four types of birth, etc. The difference is that this school believes that there are two kinds of things: permanent things and impermanent things. The former is like the function of space allowing the wind to rely on it, while the latter is easy to understand. Therefore, they believe that function and knowable things are the same thing. Regarding the classification of knowable things or things, there are two truths. If one separates the various parts through decomposition or wisdom, then the dharmas that can abandon self-grasping are all conventional truths. If we use an example to illustrate, such as a clay pot, when it is not broken, the thought "this is a pot" arises, but when it is broken, the thought "this is a pot" does not arise. Therefore, clay pots and the water inside them are conventional truths. As it is said in the Abhidharmakośa: If one decomposes or uses wisdom, other, separates, then that thought will not arise, like a pot of water, it is a conventional truth. If one separates the various parts through decomposition or wisdom, then the dharmas that cannot abandon self-grasping are all ultimate truths. The meaning can be understood by the opposite of the previous one. Examples are form and feeling, etc. In addition, there are indivisible atoms, indivisible moments of consciousness, and indivisible conditioned phenomena. Conventional and imputed have the same meaning, and ultimate truth and real existence have the same meaning. Believing that a person is independent and self-sufficient, the emptiness of real existence is the subtle aspect of the selflessness of the person. Although the Vātsīputrīyas do not consider this kind of emptiness to be the subtle selflessness of the person, they believe that emptiness of permanence, oneness, and independence is the subtle selflessness, and they do not accept the term "selflessness of phenomena." They acknowledge the continuum of aggregates, collections, and some consciousnesses as persons, and they acknowledge direct perception and inference as valid cognitions, but they consider the tangible sense faculties to be valid cognitions. It is said that this school and some Sautrāntikas do not deny the Mahāyāna sūtras, but some do acknowledge them. Second, the path has two aspects: what is to be abandoned and the path.