Tibetan
ངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་པ་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པའི་སྒྲིབ་པའམ་མུན་པ་གཉིས་འདོད་ཀྱང་། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཁས་ལེན་པར་མ་བཤད། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་བག་ཆགས་དང་། དེའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའོ། །གཉིས་པ་ལམ་དངོས་ལ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་གཉིས། མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་གཉིས། མི་སློབ་ལམ་སྟེ་ལྔ་འདོད་ལ། ཡང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་གི་བར་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སོགས་འདོད་ཅིང་། འོན་ཀྱང་ས་བཅུ་དང་ལོངས་སྐུའི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །གྲོལ་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ལམ་དང་། ཁྱད་པར་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་བར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་པོ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་རྗེས་ཤེས་སྒོམ་ལམ་དུ་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ། སྔར་བཤད་པའི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་དེ་དག་བསྒོམས་པས། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པ་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མི་ཤེས་པ་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་འདོད་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་མྱུར་ན་ཚེ་གསུམ་ལ་ཐོབ་ནུས་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་བསྐལ་བ་བརྒྱ་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱིས་ཐོབ་ནུས་པར་འདོད། ཉན་ཐོས་ལ་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ་དང་། ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཐད་པ་དང་། དམན་པའི་དགྲ་བཅོམ་སྤངས་རྟོག་ལས་ཉམས་ནས་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་འགྱུར་སྲིད་པའང་འདོད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་ཁས་ལེན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་དང་མི་འདྲ་བ་ནི། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུངས་ཏེ་སྲོད་ལ་བདུད་བཏུལ་བ་ཕན་ཆད་ལ་སོ་སྐྱེ་དང་། དེའི་མཚན་ཐོག་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནས་འཕགས་པར་འདོད་ལ། དེ་ཡང་འཕོ་བ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མ་མཛད་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱིམ་པ་དང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་མཛད་པ་ཡང་དེ་དང་བསྟུན་ནས་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གི་མཛད་པ་ཡང་དངོས་གནས་པར་འདོད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཁས་ལེན་པས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་གཟུགས་སྐུའི་བཀོད་པ་སྟོན་པར་མི་འདོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་། དེའི་གཟུགས་ཕུང་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་འདོད་པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་མི་འདོད། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཀྱང་སློབ་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བདེན་ལ་འཇོག་གི །གང་ཟག་དེ་རྣམས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །འདི་དང་མདོ་སྡེ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འདོད་པས་དོན་སྨྲ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་བའི་ལུགས་ལ་བཞི། མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ། གྲུབ་མཐའ་འོ། །དང་པོ་ནི། རང་རིག་དང་ཕྱི་དོན་གཉིས་ཀ་ཁས་ལེན་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དེ། མདོ་སྡེ་བའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མདོ་ཚད་མར་བཟུང་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ན་མདོ་སྡེ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་སྟེ། ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་དང་། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་བ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་མདོ་སྡེ་བ་ལྟ་བུའོ། །མངོན་པ་སྡེ་བདུན་ནི། ཤཱ་རིའི་བུས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་བོ་ཞེས་པའི་བསྟན་བཅོས་སོགས་བདུན་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་འདོད་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །བཞི་པ་གྲུབ་མཐའ་ལ་གསུམ། གཞི། ལམ། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་འདོད་ཅིང་། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རྣམས། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དང་ཕན་གནོད་སོགས་དངོས་པོ་ཁོ་ནའི་སྟེང་ནས་འཐད་ཀྱི། དངོས་མེད་ལ་དེ་མི་འཐད་པས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པར་འདོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ། རང་མཚན། འདུས་བྱས། དོན་དམ་བདེན་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་པ་དང་། སྤྱི་མཚན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ །གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པས། ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་ངེས་ལ། གཞན་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་ཚུལ་ཤིན་དུ་མང་བོ་ཡོད་པ་རྣམས་རྒྱས་པར་ནི་བསྡུས་གཞུང་སོགས་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་དང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀས་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་མི་འདོད་ལ། འདོད་ཚུལ་ཐུན་མོང་བ་ཕལ་ཆེར་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཕུང་བོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤང་བྱ་ནི་བྱེ་སྨྲ་དང་མཐུན་ཅིང་། ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ནི་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལམ་ལྔའི་དབྱེ་བ་བྱེད་ཀྱང་། ས་བཅུ་དང་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་གཞག་མི་འདོད་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ཐེག་ཆེན་བཀར་འདོད་པ་ཞིག་ཡོད་པར་གསུངས་པས། དེ་ལྟར་ན། དེ་ནས་བཤད་པའི་ས་བཅུ་དང་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཁས་ལེན་པ་ཞིག་ཡོད་པར་གསལ་ལོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། གྲོལ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི། གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ་འདོད་ལ། སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལམ་ལ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན། རྣམ་ཐར་བརྒྱད། སྙོམ་འཇུག་དགུ་སོགས་ཀྱང་འདོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད་ཀྱང་། རང་ཉིད་ཞི་བདེ་གཙོ་བོར་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྤོང་མི་ནུས་པས། བློ་དེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཉེ་རྒྱུར་མི་འགྲོ་བར་ཚད་ལྡན་གྱི་བཤད་པ་ཡང་མཐོང་ཞིང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་རྟོགས་པའི་ལམ་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པས་རང་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནུས་པར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ། ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ཙམ་སྤངས་པས་དམན་པའི་དགྲ་བཅོམ་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་མིན་པའི་མི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འབྲས་བུ་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་དོ། །འདིས་ཉན་ཐོས་ལ་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འདོད་ལ། མདོར་ན་འདི་དང་བྱེ་སྨྲ་གཉིས་ཀྱིས་གཞི་ལ་བདེན་གཉིས་དང་། ལམ་ལ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ལམ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཉིས། གཞན་ཡང་གཟུགས་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་། ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སོགས་འདོད་པ་ཙམ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་ནང་གསེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཤེས་པ་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱེ་སྨྲས་འདུས་མ་བྱས། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་སོགས་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་དེ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་གཟུགས་དངོས་གནས་པར་འདོད་ཀྱང་། ཅིག་ཤོ
Chinese
观点是：第一，对于障碍，虽然承认烦恼障和作为烦恼障的障碍或无明这两种，但不承认所知障这个词。对人我的执着以及由此产生的烦恼是烦恼障，而这些的习气以及由其引起的恶趣则不是烦恼障。第二，在真实道方面，承认积聚道和加行道这两种，见道和修道这两种，以及无学道这五种道。并且，也承认从四念住到八正道之间的三十七道品等，然而不承认十地和报身这些词。解脱道的主要内容是证悟四谛、十六行相（无常等）的道，特别是证悟人我独立自主的实有性空性的智慧。见道的十五个刹那依次产生，第十六个刹那的道后智被认为是修道。第三，在果方面，通过修习之前所说的主要道，断除烦恼障的无知而获得阿罗汉果，断除非烦恼障的无知而获得佛果。声闻的菩提如果快的话，可以在三世中获得，独觉的菩提需要一百个劫等，而佛的菩提需要三个无数劫才能获得。对于声闻，承认二十僧和入流果的分类，并且也认为低劣的阿罗汉从舍弃的证悟中退失后可能会变成入流果。虽然承认佛陀的十二事业，但与大乘不同的是，从最初发起菩提心到降伏魔众之前，都认为是凡夫，从在那天晚上现证见道开始才认为是圣者。而且，从降生到未出家之前是居家者，从那之后是出家者，事业也与此相符，认为居家和出家的事业都是真实的。因为承认涅槃时心识断灭，所以不认为在那之后会示现色身的庄严。虽然佛陀的心相续中不生不灭的智慧是佛宝，但那个色身本身……
English
The view is: First, regarding obscurations, although they accept two types: afflictive obscurations and obscurations that are afflictive, or ignorance, they do not acknowledge the term 'cognitive obscurations.' Attachment to a self of a person and the afflictions that arise from it are afflictive obscurations, while the imprints of these and the unfortunate states that arise from them are not afflictive obscurations. Second, regarding the actual path, they accept five paths: the two paths of accumulation and preparation, the two paths of seeing and meditation, and the path of no more learning. Furthermore, they accept the thirty-seven factors of enlightenment, from the four mindfulnesses to the eightfold noble path, but they do not acknowledge the terms 'ten grounds' and 'enjoyment body.' The main aspect of the path of liberation is the path of realizing the four truths and the sixteen aspects (impermanence, etc.), and especially the wisdom that realizes the emptiness of a self-sufficient, independently existing person. The fifteen moments of the path of seeing arise sequentially, and the sixteenth moment, the subsequent wisdom of the path, is considered the path of meditation. Third, regarding the result, by meditating on the main paths mentioned earlier, one attains the state of an Arhat by abandoning the ignorance of afflictive obscurations, and one attains Buddhahood by abandoning the ignorance of non-afflictive obscurations. The enlightenment of a Shravaka can be attained in three lifetimes if it is quick, the enlightenment of a Pratyekabuddha requires a hundred eons, and the enlightenment of a Buddha requires three countless eons. For Shravakas, they accept the twenty Sanghas and the classification of Stream-enterers, and they also believe that an inferior Arhat can degenerate from their abandoned realizations and revert to being a Stream-enterer. Although they accept the twelve deeds of the Buddha, what differs from the Mahayana is that from the initial generation of the mind of enlightenment up to the subduing of Mara in the evening, they are considered ordinary beings, and from the moment they manifest the path of seeing that very night, they are considered noble beings. Moreover, from birth until they take ordination, they are householders, and from then on, they are ordained monks, and their deeds are in accordance with this, considering the deeds of householders and ordained monks to be real. Because they accept that consciousness ceases at the time of Nirvana, they do not believe that the splendor of the form body will be shown thereafter. Although the indestructible and unceasing wisdom of the Buddha's mindstream is the Buddha Jewel, that physical body itself...
Chinese
由于认为痛苦是真谛，所以不认为佛是宝。同样，僧伽宝也安立在学道圣者们的心续之道谛上。不认为那些补特伽罗是僧伽宝。此派和经部都认为外境存在，因此也被称为义成派。第二，经部的宗义有四：体性、词义、分类、宗派。第一，自明和外境二者都承认的小乘宗派的立宗者，是经部的体性。第二，因为以世尊所说的经为量，并随顺它，所以是经部。第三，如果对此进行分类，则有二：随顺圣教的经部和随顺理路的经部。第一，比如随顺《俱舍论》的经部。第二，比如随顺量论七论的经部。《阿毗达磨》七论是舍利子所集结的《法蕴论》等七部论典。虽然分别说部认为那些是佛所说的，但经部认为是由阿罗汉某某集结的，不是佛语。第四，宗派有三：基、道、果。第一，认为所知在数量上确定为二谛，并且在胜义上能够起作用的，是胜义谛。不能那样起作用的诸法，认为是世俗谛。如《释量论》中所说：何者胜义能起作用，此即此处胜义有，其他乃是世俗有。就像这样。而且，因果和利害等只有在事物的基础上才合理，在非事物的基础上不合理。因此，认为一切事物在胜义上都能起作用。因此，事物、自相、有为法、胜义谛，这些意义相同。总相、无为法、世俗谛，这些意义相同。所量在数量上确定为自相和总相二者，因此，量在数量上确定为现量和比量二者。此外，境和有境的区分方式有很多，详细内容应从《摄类学》等其他论典中了解。此派和分别说部二者都
English
Because they consider suffering to be the truth, they do not consider the Buddha to be a jewel. Similarly, the Sangha Jewel is also established on the path truth of the mental continuum of the noble disciples. They do not consider those individuals to be the Sangha Jewel. This school and the Sutra school both believe that external objects exist, so they are also known as proponents of meaning. Second, the tenets of the Sutra school have four aspects: nature, meaning of the term, divisions, and tenets. First, that person who asserts the tenets of the Lesser Vehicle, who accepts both self-awareness and external objects, is the nature of the Sutra school. Second, because they take the sutras spoken by the Bhagavan as valid and follow them, they are called Sutra school. Third, if we divide it, there are two types: Sutra followers of scripture and Sutra followers of reason. The first is like the Sutra school that follows the Abhidharma-kosa. The second is like the Sutra school that follows the seven treatises on valid cognition. The seven Abhidharma treatises are the very seven treatises such as the Dharma Skandha compiled by Shariputra. Although the Vaibhashikas think that those are all spoken by the Buddha, the Sutra school thinks that they were compiled by those arhats and are not the words of the Buddha. Fourth, the tenets have three aspects: the basis, the path, and the result. First, they assert that knowable things are definitely numbered as two truths, and those that can effectively function in the ultimate sense are the ultimate truth. They assert that phenomena that cannot function in that way are the conventional truth. As it says in the Commentary on Valid Cognition: Whatever can effectively function in the ultimate sense, that is ultimately existent here; the other is conventionally existent. Like that. Moreover, cause and effect, benefit and harm, etc., are only reasonable on the basis of things, but they are not reasonable on the basis of non-things. Therefore, they assert that all things can effectively function in the ultimate sense. Therefore, things, self-characteristics, conditioned phenomena, and ultimate truth are the same in meaning. General characteristics, unconditioned phenomena, and conventional truth are the same in meaning. Since the measurable is definitely numbered as two, self-characteristic and general-characteristic, valid cognition is definitely numbered as two, direct perception and inference. Furthermore, there are many ways to distinguish between object and subject, which should be learned in detail from Collected Topics and other texts. Both this school and the Vaibhashika school