Tibetan
ངེས་ནུས་པར་སྣང་ལ། དེ་ལྟར་མ་གོ་ན། དེ་ཡང་ལེགས་པར་མི་ཤེས་པར་གསལ་ལོ། །ཞུགས་གནས་བརྒྱད་དང་། ལམ་ལྔ་ས་བཅུའི་རྣམ་གཞག་ཁས་ལེན་པའི་དབུ་མ་པ་དང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ། ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཁས་ལེན་ལ། ཕལ་ཆེར་ནི་དབུ་སེམས་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པར་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ནི་གོང་དུ་རགས་ཙམ་བརྗོད་པ་བཞིན་དང་། རྒྱས་པར་ནི་གཞུང་གཞན་དང་། གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་རྣམས་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་ན་གསལ་ཞིང་། མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྣམ་བདེན་པས་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པས་རང་ལམ་གྱི་ལྟས་མེད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་ལ། རྣམ་རྫུན་པ་ལྟར་ན་སྡུག་ཀུན་རྒྱུན་ཆད་ཀྱང་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་འདོད་དེ། རིག་པའི་རྒྱུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དང་། རྣམ་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །བཞི་བ་དབུ་མ་པ་ལ་གསུམ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་འདོད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དེ། དབུ་མའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པས་ན། དབུ་མ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་སྨྲ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། རང་རྒྱུད་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་བ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ལ་བཞི། མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ། གྲུབ་མཐའོ། །དང་པོ་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་སམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཤིང་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་འདོད་པའི་དབུ་མ་བ་དེ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཞལ་གྱི་བཞེས་པའི་དབུ་མ་བ་ཡིན་པས་ན། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དེ་གཉིས། དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་བོ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོ། ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལ། སེང་བཟང་ལྟ་བུའོ། །བཞི་བ་གྲུབ་མཐའ་ལ་གསུམ། གཞི། ལམ། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དང་ཐུན་མོང
Chinese
这显然是确定的。如果不这样理解，那也显然是不了解。类似于承认八住位、五道十地的中观派。第三，关于果，也承认有余涅槃、无余涅槃和三身，大多数是中观和唯识共同的，这将在后面阐述。显现的方式如上略述，详细的在其他论著和宗派的差别中，在辨别正误时会清楚。显现涅槃的方式有两种不同：唯识实相派认为，小乘阿罗汉通过自己的道路显现无相时，识的相续会断绝。而唯识假相派认为，即使痛苦和烦恼的相续断绝，识的相续也不会断绝，因为他们认为识的相续会一直延续到佛地。这是因为他们认为最终会成立一个乘，而唯识实相派认为最终会成立三个乘。第四，中观派有三种：定义、词义、分类。第一，认为没有丝毫真实存在的法，宣说这种大乘宗义的人，是中观的定义。第二，因为承认证悟远离常断二边的无自性之物的见解，所以是中观派；因为宣说一切法都没有真实存在的自性，所以是宣说无自性者。第三，中观派分为自续派和应成派两种。第一种有四种：定义、词义、分类、宗义。第一，以自续的理证或以自己的特征成立的理证，并且不承认真实存在，即使是名言上也不承认的中观派，是中观自续派的定义。第二，因为是承认自续理证的中观派，所以是中观自续派。第三，中观自续派分为经部行中观自续派和瑜伽行中观自续派两种。前者如论师静命和智慧藏，后者如论师寂护、莲花戒、师子贤。第四，宗义有三种：基、道、果。第一，与下部宗义共同。
English
It seems certain. If it is not understood in this way, then it is clear that it is not well understood. It is similar to the Madhyamaka school that accepts the eight abodes, the five paths, and the ten bhumis. Third, regarding the result, it also accepts the three nirvanas with remainder, without remainder, and the three kayas, and most of it is common to Madhyamaka and Yogacara, which will be explained later. The way of manifestation is as mentioned above in brief, and in detail it is clear in other texts and in the differences of philosophical systems, in distinguishing between definitive and interpretable meanings. There are two different ways of manifesting nirvana: The Vijnanavada-satya school believes that when the Sravaka Arhat of the Hinayana manifests the signless through his own path, the stream of consciousness will be cut off. According to the Vijnanavada-asatya school, even if the stream of suffering and afflictions is cut off, the stream of consciousness will not be cut off, because they believe that the stream of consciousness will continue until the level of Buddhahood. This is because they believe that ultimately one vehicle will be established, while the Vijnanavada-satya school believes that ultimately three vehicles will be established. Fourth, the Madhyamaka school has three aspects: definition, meaning of the term, and classification. First, the person who asserts the Mahayana philosophical system that believes that there is not even a particle of truly existent dharma is the definition of Madhyamaka. Second, because it accepts the view of realizing the absence of true existence of things that are free from the extremes of permanence and annihilation, it is the Madhyamaka school; because it asserts that all dharmas do not have any truly existent essence, it is called the assertor of no-self-essence. Third, it is divided into Svatantrika and Prasangika. The first has four aspects: definition, meaning of the term, classification, and tenets. First, the Madhyamaka that accepts the reason of its own system or the reason established by its own characteristics, and does not accept true existence even nominally, is the definition of Madhyamaka Svatantrika. Second, because it is the Madhyamaka that accepts the reason of its own system, it is the Madhyamaka Svatantrika. Third, the Madhyamaka Svatantrika is divided into two types: Sutra-following Madhyamaka Svatantrika and Yoga-following Madhyamaka Svatantrika. The former is like the teachers Lepa and Yeshe Nyingpo, and the latter is like the teachers Shantarakshita, Kamalashila, and Simhabhadra. Fourth, the tenets have three aspects: basis, path, and result. First, it is common with the lower philosophical systems.
Tibetan
་བའི་འདོད་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་སེམས་ཙམ་པ་དང་འདོད་ཚུལ་ཐུན་མོང་བ་ཕལ་ཆེར་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། འདི་བས་བདེན་གྲུབ་མི་འདོད་ཀྱང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། རང་ངོས་ནས་གྲུབ་གསུམ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་སོགས་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ན། སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་ནི། དེ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཅིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་པར་འདོད། ཞི་འཚོ་སོགས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་བ་ལྟར་ན། སེམས་ཙམ་པས་འདོད་པ་ལྟར་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་གམ་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པས་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་འདོད་ཅིང་འདིས་མི་འདོད་པ་བཤད་ཟིན་ལ། ཕྱི་དོན་འདོད་པའི་དབུ་མ་བས་ནི་རང་རིག་མི་འདོད་ཅིང་། ཞི་འཚོའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ཀྱིས་རང་རིག་ཁས་ལེན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་དོན་འདོད་པས་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་སྟོང་བའི་སྟོང་ཉིད་དང་། དེ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་འདོད་ལ། ཕྱི་དོན་མེད་པར་འདོད་ན་དེ་ཁས་ལེན་རིགས་སོ། །ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་འདོད་ཅིང་། བུམ་པ་བདེན་སྟོང་དེ་དོན་དམ་བདེན་པའི་དོན་དང་། བུམ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་གཞིའོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་འབྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཆུ་དང་བྱད་བཞིན་ལྟ་བུ་ནི། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་དོ། །ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་གཞག་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་བ་རྣམས་ནི། མདོ་སྡེ་བ་དང་མཐུན་པ་ཤུགས་ཆེ་ལ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི། སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་པ་ཤས་ཆེའོ། །འདི་གཉིས་ཀས་གང་ཟག་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་རྙེད་པར་འདོད་པས་གང་ཟག་གི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གང་ཟག་གི་མཚན་གཞི་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་འདོད་ཚུལ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། མཚན་གཞི་ལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། འདི་བས་བུམ་པ་བདེན་སྟོང་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་ཅིང་། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མི་འདོད་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་གཞན་དབང་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་ནི་ཀུན་བཏགས་དང་། བཏགས་པ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ
Chinese
关于他们的观点和与唯识宗的共同观点，大部分已在前文阐述。虽然他们不承认真实成立，但他们认为自性成立、自相成立、自方成立这三种说法在名言上是存在的。随经部行中观自续派，如善护等认为，蓝色等事物与执持它的意识在本体上是不同的，并且是外在的所知。随瑜伽行中观派，如寂护等认为，如同唯识宗所认为的那样，蓝色等事物与执持它的意识本体相同或自性相同。然而，唯识宗认为意识是真实成立的，而他们不这样认为，这已在前文阐述。主张外境的中观派不承认自证，而寂护的追随者们则承认自证。此外，主张外境者不承认外境事物空性的空性，以及证悟它的智慧，如果认为外境不存在，那么承认它是合理的。他们认为所知被确定为两种真谛，瓶子的真实空性是胜义谛的含义，而瓶子是世俗谛的基础。如果详细区分胜义谛，则与唯识宗相同，而世俗谛则分为正确世俗和错误世俗两种。其中，水和面容等是正确世俗，而海市蜃楼的水和面容的影像等是错误世俗。对于正量和非正量的知识的分类，随经部行中观派与经部宗的观点非常一致，而随瑜伽行派则与唯识宗的观点更为一致。这两者都认为，在寻找假立人我的假立义时是可以找到的，因此他们认为人我的意意识是人我的基础。关于三种自性的观点与唯识宗有些相似，但在基础上有所不同。他们认为瓶子的真实空性是圆成实的自性，而另一方则不这样认为。三种自性是：瓶子等有为法是依他起，对它们执着为真实的方面是遍计所执，以及不成立如所执的空性是圆成实。
English
Regarding their views and the common views with the Cittamatra school, most have been explained previously. Although they do not accept true establishment, they believe that self-established, self-characterized, and self-established from its own side are three terms that exist nominally. According to the Svatantrika Madhyamaka that follows the Sutra school, such as Shantarakshita, blue, for example, is considered to be different in essence from the consciousness that apprehends it and is an external object. According to the Yogachara Madhyamaka, such as Shantarakshita, like the Cittamatrins, blue is considered to be the same in essence or the same in nature as the consciousness that apprehends it. However, it has already been explained that the Cittamatrins believe that consciousness is truly established, while they do not. The Madhyamikas who assert external objects do not accept self-awareness, but the followers of Shantarakshita accept self-awareness. Furthermore, those who assert external objects do not accept the emptiness of external objects and the wisdom that realizes it, but if one believes that external objects do not exist, then it is reasonable to accept it. They believe that knowable things are definitely numbered as two truths, the true emptiness of a pot is the meaning of the ultimate truth, and the pot is the basis of the conventional truth. If the ultimate truth is divided in detail, it is the same as the Cittamatra school, and the conventional truth is divided into correct conventional and incorrect conventional. Among them, things like water and a face are correct conventional, while things like mirage water and the reflection of a face are incorrect conventional. The classification of valid and invalid knowledge is very similar to the Sautrantika school for the Madhyamikas who follow the Sutra school, while the Yogachara followers are more similar to the Cittamatra school. Both of these believe that when searching for the imputed meaning of a person who is nominally designated, it can be found, so they believe that the mental consciousness of a person is the basis of the person. The view of the three natures is somewhat similar to the Cittamatra school, but there are differences in the basis. They believe that the true emptiness of a pot is the nature of the perfectly established, while the other does not. The three natures are: compounded phenomena such as pots are dependent arisings, the aspect of imputing them as true is the completely imputed, and the emptiness of not being established as imputed is the perfectly established.