Tibetan
དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྨོན་སེམས་འདོར་བའོ། །གཉིས་པ་ཉེས་བྱས་ཞེ་དྲུག་ཡོད་པ་ལས། བཅུ་ཚན་དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་དང་ངག་གི་ཚིགས་བཅད་ཙམ་མ་བརྗོད་པར་ཉིན་ཞག་གཅིག་འདས་ཤིང་དེ་ཡང་ལེ་ལོས་འདས་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཉེས་པ་དང་། བརྗེད་ངས་ཀྱིས་འདས་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་དང་། འདོད་པ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་བསླབ་པ་མཐོ་བའི་བྱང་སེམས་ལ་མི་འདུད་པ་དང་། གཞན་གྱིས་བསམ་པ་ཐག་པས་ཆོས་དང་གཏམ་འདྲི་བ་ལ་ཤེས་བཞིན་ལེན་མི་འདེབས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་མགྲོན་དུ་བོས་པའི་ཚེ་ཀུན་སློང་ངན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། རང་ལ་གཞན་གྱིས་བསམ་པ་ཐག་པས་གསེར་སོགས་བྱིན་པའི་ཚེ་མི་ལེན་པ་དང་། སེར་སྣ་མེད་ཀྱང་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་མི་སྟེར་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་མཚམས་མེད་སོགས་བྱེད་པ་འདུལ་ནུས་བཞིན་དུ་མི་འདུལ་བ་དང་། གཞན་དོན་དུ་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་སྟེ་བཅུ་དང་། བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱའི་ཆ་ལ་གཙོ་བོར་མི་སློབ་པར་རང་དོན་དུ་དོན་ཉུང་བ་དང་བྱ་བ་ཉུང་བ་སོགས་སོ་ཐར་གྱི་བཅས་རྐྱང་གི་དབང་དུ་བཏང་ནས་འཇུག་པ་དང་། ལོག་འཚོ་འབད་པས་སྒྲུབ་པ་དང་། རྒོད་བག་སོགས་བག་མེད་ལ་འཇུག་པ་དང་། འཁོར་བར་གནས་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། རང་ལ་གཏམ་ངན་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡོད་པ་མི་སེལ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྩུབ་མོས་འདུལ་བར་བྱས་ན་ཕན་པའི་དགོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་ཤེས་ཏེ་ནུས་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་གྱིས་རང་ལ་གཤེ་བ་དང་མཚང་འབྲུ་བ་སོགས་ལ་སྨད་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་ཁྲོས་ཏེ་གནོད་པར་བྱས་སམ་བྱས་པར་སོང་དོགས་པ་ལ་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཤད་སྦྱང་མི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ཤད་སྦྱང་ཚུལ་བཞིན་བྱེད་པ་མི་ལེན་པ་དང་། གཞན་ལ་ཁྲོས་པའི་བསམ་རྒྱུན་འགོག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་སྟེ་བཅུ་དང་། བཅུ་ཚན་གསུམ་པ་ནི། རྙེད་བཀུར་ཙམ་འདོད་ནས་འཁོར་སྡུད་པ་དང་ལེ་ལོས་ཉལ་ཚོད་མ་ཟིན་པ་དང་། འདུ་འཛི་ལ་ཆགས་པའི་ཅ་ཅོའི་གཏམ་མང་དུ་སྨྲ་བ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་གདམ་ངག་མི་འཆོལ་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་གནོད་པའི་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་བ་དང་། བསམ་གཏན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སློབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་བ
Chinese
这是舍弃想要获得佛果的愿菩提心。第二部分是四十六种过失，其中第一个十条是：首先赞叹任何三宝的功德，然后身体不行礼，口中不念诵偈颂，一天就这样懒惰地过去，这是烦恼的过失；如果因遗忘而过去，则是非烦恼的过失；不知足；因傲慢而不敬重戒律高的菩萨；当别人以真诚的心提问佛法和问题时，明知故犯不回答；当别人邀请做客时，以不良的发心不去；当别人以真诚的心给自己黄金等财物时，不接受；即使没有吝啬，也不给予那些为了佛法而努力的人；对于破戒和犯五无间罪等行为，明明有能力调伏却不去调伏；为了他人，不去学习别解脱戒律的过失，这是十条。第二个十条是：不主要学习菩萨的学处，为了自己的利益，只关注意义少、事情少等的别解脱戒律；努力追求邪命；沉溺于掉举和放逸等行为；住在轮回中时，说不必害怕烦恼；不消除自己产生恶名的根源；知道以粗暴的行为调伏会有巨大的利益，明明有能力却不去实行；别人责骂自己或揭露自己的缺点等时，也同样地诽谤他们；因愤怒而伤害了别人，或者怀疑已经造成伤害时，因傲慢而不进行忏悔；不接受别人如法地忏悔；不阻止因愤怒而产生的念头相续，这是十条。第三个十条是：只为了获得名利而聚集眷属；懒惰地睡懒觉；说很多依恋世俗的废话；不泄露禅定的口诀；不舍弃妨碍禅定的障碍；当禅定在心中生起时，贪恋禅定的快乐；说菩萨不应该学习声闻的法；轻视大乘的
English
This is abandoning the aspiration to attain Buddhahood. The second part consists of forty-six transgressions, of which the first ten are: First, praising the qualities of any of the Three Jewels, and then, without prostrating with the body or reciting even a verse with the mouth, a day passes by in laziness, which is a fault of affliction; if it passes by due to forgetfulness, it is a non-afflictive fault; being insatiable; not respecting Bodhisattvas with higher precepts due to arrogance; when others ask questions about Dharma and matters with sincere intention, knowingly not answering; when invited as a guest by others, not going due to bad motivation; when others give gold and other wealth to oneself with sincere intention, not accepting it; even without being stingy, not giving to those who strive for the sake of Dharma; for those who break vows and commit the five heinous crimes, not subduing them despite being able to do so; not studying the precepts of individual liberation for the sake of others, these are ten. The second ten are: Not mainly studying the Bodhisattva's training, but for one's own benefit, only focusing on the individual liberation precepts that have little meaning and few activities; striving for wrong livelihood; indulging in excitement and carelessness; saying that there is no need to fear afflictions while dwelling in samsara; not eliminating the source of bad reputation for oneself; knowing that subduing with harsh actions would have great benefit, but not doing it despite being able to; slandering others in the same way when they scold oneself or reveal one's shortcomings; not making amends out of arrogance when one has harmed others out of anger or suspects that harm has been done; not accepting others' proper amends; not preventing the continuation of thoughts arising from anger towards others, these are ten. The third ten are: Gathering a retinue only to gain fame and wealth; lazily oversleeping; speaking many idle words attached to worldly affairs; not divulging the instructions of meditation; not abandoning the obstacles that hinder meditation; being attached to the bliss of meditation when it arises in the mind; saying that Bodhisattvas should not study the Dharma of Hearers; disparaging the Great Vehicle's