Tibetan
འི་ཁྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྟེང་དུ། ཆུ་སྐྱེས་ཏེ་པདྨ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཆ་ཤས་རྒྱས་པ་སྟེ་ཉ་གང་བའི་གདན་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ཁ་ཅིག་གདོང་ལྔའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ན་ཁ་ལྔ་པར་འགྱུར་གྱི། གདོང་ལྔ་པར་མི་འགྱུར་བས་སེངྒེའི་སྣ་དང་མཁུར་ཚོས་གཉིས་དང་དཔྲལ་བ་དང་མ་ལེ་སྟེ་ལྔའོ་ཞེས་ཟེར་བས་བརྟག །གཉིས་པ་སྒོམ་ཚུལ་དངོས་བཤད་པ་ལ་གཉིས། དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ། ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བསྟིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཙོ་བོ་བསྐྱེད་པ་དང་། འཁོར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྒོམ་བྱའི་གཙོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བཀའ་དྲིན་གསུམ་ལྡན་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་གསུངས་ཏེ། རང་ལ་དབང་བསྐུར། རྒྱུད་བཤད། མན་ངག་གནང་བའི་བཀའ་དྲིན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྩ་བའི་བླ་མ་སྟེ་ལེགས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཡང་ན་མན་ངག་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་སོགས་བཤད་ཚུལ་མང་དུ་ཡོད་ཅིང་། དེ་དག་ལས་བཀའ་དྲིན་གསུམ་ལྡན་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང་། གཉིས་ལྡན་དང་གཅིག་ལྡན་ཀྱང་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མའི་ངོ་བོ་གང་ཞེ་ན། སྤྱིར་མཆོག་དམན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཡང་། འདིར་མོས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བླ་མ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པར་བྱེད་ཚུལ་ལ་གསུམ། སྤྲུལ་སྐུར་སྒོམ་པ། ལོངས་སྐུར་སྒོམ་པ། ཕུང་སོགས་ལྷར་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་ངུར་སྨྲིག །ཞེས་པ་ནས། དབུ་ལ་མཛེས་ཞེས་པའི་བར་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་གང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ལས་སྤྲུལ་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྣམ་པ་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་ཞལ་ལས་དགྱེས་པའི་འཛུམ་དཀར་འཕྲོ་བ་སྟེ་ཞལ་འཛུམ་པ་དང་ལྡན་པ། ཕྱག་གཡས་ཐུགས་ཀར་ཆོས་འཆད་དང་། གཡོན་པ་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བདུད་རྩིས་གང་བའི་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་པ། ཁ་དོག་གུར་གུམ་གྱི་མདངས་ལྟར་དམར་སེར་དང་ལྡན་པའི་སྣམ་སྦྱར་བླ་གོས་མཐང་གོས་ཏེ་ཆོས་གོས་གསུམ་སྐུ་ལ་མཛེས་པར་གསོལ་ཞིང་། གསེར་གི་མདོག་ལྟར་སེར་བའི་པཎ་ཞྭས་དབུ་ལ་མཛེས་པར་བྱས་པའོ། །ལྷུང་བཟེད་ནི་ཟས་ལྷུང་བ་བཟེད་པའི་སྣོད་ཡིན་པས་ན་དང་པཎ་ཞྭ་ནི་མཁས་པའི་ཞྭ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བཏགས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྐུར་སྒོམ་པ་ནི། རྣམ་པ་ཁྱབ་བདག །ཞེས་པ་ནས། ན་བཟས་བཀླུབས། ཞེས་པའི་བར་གསུངས་ཏེ། འདིར་དཔེ་མི་འདྲ་བ་སྣང་ཡང་བར་མའི་ཚིག་དོན་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་བྱེད་པ་ལྟར་ན། སྤྲུལ་སྐུའི་ཐུགས་ཀར་ལོངས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བསྒོམ་དགོས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚེ། མཛེས་ཞེས་པའི་མཚམས་ནས། ཐུགས་ཀར་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་སོགས་བྱ་ལ། པར་མ་ལྟར་སྤྲུལ་སྐུའི་རྣམ་པར་མི་བསྒོམ་པར་ཡང་ན། ལོངས་སྐུར་བསྒོམ་འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ཅེས་པའི་མཚམས་ནས་བླ་མ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་རིགས་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་སྐུ་མདོག་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་ལྟར་སྔོ་ཞིང་། མཚོན་བྱེད་དཔེའི་རྡོར་དྲིལ་བཟུང་ནས། ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་མར་འཁྱུད་ཅིང་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་བདེ་སྟོང་གི་རྣམ་པར་རོལ་པ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དགྱེས་བཞིན་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་དེ་ཡང་རྒྱན་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་དང་ན་བཟའ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། རིན་ཐང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་མས་སྤྲས་ཤིང་། ལྷ་རྫས་སྟེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ན་བཟས་བཀླུབས་པ་སྟེ་བརྒྱན་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །ཞེས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་རྐྱང་པའམ། ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་རང་གི་བློ་དང་བསྟུན་ནས་སྦྱོར། དེ་གཉིས་ཏེ་སྤྲུལ་སྐུ་ལོངས་སྐུ་གཉིས་གང་མོས་སུ་བསྒོམས་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཚིག་གི་འཕྲོ་ནས་འཆད་འགྱུར་འདི་ལྟར་བྱའོ། ཁ་ཅིག་སྤྲུལ་སྐུ་བླ་མ་དམ་ཚིག་པ་དང་། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་པ་ཐུབ་དབང་། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡབ་ཡུམ་བསྒོམ་པར་བཤད་ལ། ཁ་ཅིག་ཐུབ་དབང་མི་བསྒོམ་པར་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ཡིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་པར་འདོད་དེ་ཕྱི་མ་ཅུང་ལེགས། ལུགས་དེ་གཉིས་ཀ་ལྟར་ནའང་། ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ཀ་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་སོང་བས་གཞུང་འདིར་དེ་གཉིས་གང་བྱས་ཀྱང་ཞེས་གདམ་པ་ཅན་དུ་གསུངས་པ་དང་ཅུང་མི་མཐུན་ཀྱང་། ཕྱི་མ་ཕྱག་ལེན་དང་མཐུན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཐུན་མོང་གི་རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ལ། མཚན་དཔེའི་རྒྱན། ཞེས་པ་ནས། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས། ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་རྐང་ཕྱེད་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་འཁོར་ལོས་རྒྱན་པ་སོགས་མཚན་སོ་གཉིས། སེན་མོ་ཟངས་མདོག་ལ་སོགས་པ་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བརྒྱན་དང་
Chinese
在圆满的宝座之上，在莲花之上，其上有日和月，部分圆满，即在满月的座垫上进行观修。有些人认为，如果按照之前所说的五面含义来做，就会变成五张脸。因为不会变成五面，所以有人说狮子的鼻子和两颊、额头和下巴这五个部分，需要加以考察。第二，实际讲述观修方法，分为两个部分：生起誓言尊，迎请智慧尊并融入。第一部分又分为两个：生起主尊，以及生起眷属的方法。第一部分又分为两个：确定所观修的主尊，以及如何观修的方法。第一是：具有三种恩德等说了一个偈颂，即对自身进行灌顶、讲解续部、给予诀窍，具备这三种恩德的根本上师，是善妙积聚的根本来源。或者说，是诀窍等产生的根本来源，有很多种说法。其中，具备三种恩德是最主要的，但也可以根据情况结合具备两种恩德或一种恩德的上师。那么，这样一位上师的体性是什么呢？一般来说，无论上师是好是坏，在这里，考虑到信心，上师就是一切佛的体性，是具有这种体性的。第二，如何进行观修，分为三种方式：观修成化身，观修成报身，以及观修五蕴等为本尊的方式。第一是：形象是红黄色等，直到头部庄严之间所说，形象应该观修成什么样子呢？在化身和报身两种之中，以化身而言，形象是持有红黄色法衣的比丘，一面二手，面带喜悦，散发出洁白的微笑，即面带微笑。右手在心间说法，左手以等印持有充满甘露的钵。颜色如藏红花的颜色般红黄，身穿红黄色的丝绸上衣和下裙，即三件法衣庄严地穿在身上。头戴金色的班智达帽，庄严头部。钵是盛放食物的容器，因此得名。班智达帽是智者的帽子，因此这样称呼。第二，观修成报身：形象是遍主等，直到穿上衣服之间。
English
Upon a perfect throne, above a lotus, and upon that, the sun and moon, fully developed, one meditates upon the seat of the full moon. Some say that if the meaning of the five faces is done as previously explained, it will become five faces. Since it will not become five faces, one should examine the lion's nose, two cheeks, forehead, and chin, which are five. Second, the actual explanation of the method of meditation is divided into two parts: generating the Samaya-being, and inviting and absorbing the Wisdom-being. The first part is further divided into two: generating the main deity, and the method of generating the retinue. The first part is further divided into two: identifying the main deity to be meditated upon, and the method of how to meditate upon it. First is: "Endowed with three kindnesses," etc., one verse is spoken, which means the root guru who possesses the three kindnesses of empowering oneself, explaining the tantras, and bestowing instructions, is the root source of the arising of goodness. Or, it is the root source of the arising of instructions, etc., there are many ways of explaining it. Among these, possessing three kindnesses is the most important, but one can also combine it with a guru possessing two kindnesses or one kindness, depending on the situation. What is the nature of such a guru? In general, no matter how good or bad the guru is, here, considering faith, the guru is the very nature of all Buddhas, possessing that nature. Second, how to meditate is divided into three ways: meditating as the Nirmanakaya, meditating as the Sambhogakaya, and meditating on the aggregates, etc., as deities. The first is: "The form is reddish-yellow," etc., up to "adorned on the head," which means, in what form should one meditate? Among the two Kayas, Nirmanakaya and Sambhogakaya, taking the Nirmanakaya as the basis, the form is a monk holding reddish-yellow monastic robes, with one face and two hands, radiating a white smile of joy from the face, that is, with a smiling face. The right hand teaches the Dharma at the heart, and the left hand holds a begging bowl filled with nectar in the Samadhi mudra. The color is reddish-yellow like the color of saffron, wearing reddish-yellow silk upper and lower garments, that is, the three monastic robes are beautifully worn on the body. A golden Pandita hat adorns the head. The begging bowl is a vessel for receiving fallen food, hence the name. The Pandita hat is the hat of a wise person, hence it is called that. Second, meditating as the Sambhogakaya: "The form is all-pervading," etc., up to "covered with garments."
Chinese
说在……之间。这里出现了不同的范例，但应根据中间的词义来解释。此外，按照三重菩萨的方式，必须观想化身佛的心间为报身金刚持，这样做的时候，从“美丽”这个位置开始，应念诵“心间遍主金刚持”等等。或者，如果不像版本那样观想化身佛的形象，如果想要观想报身佛，从“一切佛的自性”这个位置开始，上师本身就是各种姓氏的遍主金刚持，一面二臂，身色如靛蓝色。手持象征性的金刚铃，拥抱明妃金刚界自在母，父与母平等结合的俱生喜乐，以及自性空性无别的乐空之相，以享受的方式欢喜安住。这样的身也具有多种装饰和圆满的服饰，因为他佩戴着价值连城的黄金等珍宝制成的各种珍宝饰品，并且穿着天界的各种圆满丝绸制成的衣服，也就是装饰的形象。因此，这样说。以上是单独观想化身佛或者报身佛，根据自己的意愿来结合。无论如何观想这两个，即化身佛和报身佛，都应按照接下来的词语来解释。有些人说，观想化身佛为誓言上师，其心间为智慧尊主释迦牟尼佛，其心间为三摩地勇识金刚持父母。有些人认为不观想释迦牟尼佛，而是将心间的吽字视为三摩地心，后者稍好。无论按照这两种方式中的哪一种，都必然要观想报身和化身，这与本论中说的“无论做哪一个”的选择性稍有不同，但后者与实践相符。为了展示这二者共同的装饰特点，从“相好之饰”到“以跏趺坐姿安住”之间，说了两句半偈。例如，手掌和脚底以轮宝装饰等三十二相，指甲呈铜色等八十随好之饰。
English
It is said in between... Here, different examples appear, but it should be explained according to the meaning of the intermediate words. Furthermore, according to the method of the triple bodhisattva, it is necessary to visualize the Sambhogakaya Vajradhara in the heart of the Nirmanakaya. When doing so, from the point of "beautiful," one should recite "Vajradhara, the Lord of all realms, in the heart," and so on. Alternatively, if one does not visualize the form of the Nirmanakaya as in the version, if one wishes to visualize the Sambhogakaya, from the point of "the essence of all Buddhas," the Lama himself is the Lord of all families, Vajradhara, with one face and two arms, his body blue like indigo. Holding the symbolic vajra and bell, he embraces the consort Vajradhatvishvari, the father and mother are in equal union, the innate bliss, and the inseparable bliss and emptiness of self-nature, dwelling joyfully in the manner of enjoyment. Such a body also possesses many ornaments and perfect garments, because he is adorned with various precious ornaments made of priceless gold and other jewels, and is clothed in divine, perfect silk garments, that is, the form of adornment. Therefore, it is said. The above is to combine the visualization of either the Nirmanakaya alone or the Sambhogakaya according to one's own mind. Whichever of the two, Nirmanakaya and Sambhogakaya, is visualized, it should be explained according to the following words. Some say to visualize the Nirmanakaya as the samaya Lama, in his heart the wisdom being Shakyamuni, and in his heart the samadhi hero Vajradhara in union. Some think that Shakyamuni is not visualized, but the syllable HUM in the heart is considered the samadhi mind, the latter being slightly better. According to either of these two methods, it is necessary to visualize both the Sambhogakaya and the Nirmanakaya, which is slightly different from the choice given in this text, "whichever of the two is done," but the latter is in accordance with practice. To show the common characteristics of these two ornaments, from "ornaments of marks and signs" to "seated in the vajra posture," two and a half verses are spoken. For example, the thirty-two marks such as the palms and soles adorned with wheels, and the eighty minor marks such as copper-colored nails.