Tibetan
ཏེ། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་དང་། བསླབ་བྱའི་རིམ་པ་རྣམས་རང་རང་གི་གཞུང་བློ་སྦྱོང་སོགས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཉམས་ལེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པས་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི། གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་འདུན་མ་སོགས་ཀྱི་དོན་ཆེན་དུ་བྱེད་པར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་ལ་སློབ་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྨོན་སེམས་དང་། འཇུག་སེམས་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གཏོང་ལེན་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། རང་གི་བདེ་བ་སོགས་ཕར་གཏོང་བ་དང་། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རང་ལ་ཚུར་ལེན་པའི་ཐབས་མཁས་ནི། རང་གི་སྣ་བུག་གཉིས་ནས་རླུང་ཕར་རྒྱུ་བའི་ཚེ་དེ་ལ་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་རྣམས་བསྐྱོན་པ་སྟེ་ཞོན་པར་བྱས་ནས་སོང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་པས་བདེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་བསམ་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་དེ་བཞིན་ཏུ་རླུང་རང་གི་སྣ་བུག་ཏུ་ཚུར་འཇུག་པའི་ཚེ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱོན་ནས་རང་ལ་བསྟིམ་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསམ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཕྲུལ་འདེགས་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཤིང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་ཤིང་རྟ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྡོ་དང་ཤིང་ཆེ་བ་དག་ཀྱང་འབད་མེད་དུ་འདྲེན་པ་ལྟར། རླུང་འགྲོ་འོང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པའི་འཕྲུལ་འདེགས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཅན་གྱི་ཐབས་མཁས་པས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བུར་ཤུན་གྱི་རོ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བཅས་པ་ཡིས་འཕྲོ་བ་རྣམས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་འབྱོངས་པ་སྟེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་རོ། །གཉིས་པ་འཇུག་སེམས་ལ་སློབ་ཚུལ་ནི། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བགྲོད་པ་སྟེ་བཞོན་པ་ཡིན་ལ་གཅིག་པ་ནི། དེ་ལས་གཞན་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་མེད་པ་མིན་གྱི། དེ་ཉིད་ངེས་པར་དགོས་པའོ། །ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གང་དུ་འགྲོ་སའི་གཞི་ཁྱད་པར་བ་ལ་ལམ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དུ་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱལ་སྲས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། སྡོམ་པ་དེས་རང་རྒྱུད་ལེགས་པར་བསྡོམས་ཤིང་བསྲུང་བར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་འཛིན་ཚུལ་སོགས་ནི་སྤྱོད་འཇུག་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་བྱང་སེམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུའི་རྣམ་བཤད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེར་མ་ཟད་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཀྱི་སྟེ་དེ་ཡང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་སོ་སོ་ཐར་པ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པ་ལྷུར་ལེན་ཏེ་གཙོ་བོར་བྱེད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་ཚུལ་ལ། སྦྱིན་སོགས་དྲུག་གི་དང་པོ་སྦྱིན་པ་ནི། ལུས་དང་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། མར་གྱུར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། རང་རང་གི་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་བསྒྱུར་ཏེ། སེར་སྣའི་ཆགས་པ་མེད་པར་ལྷུག་པར་གཏོང་བར་འདོད་པའི་སེམས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བའམ་མང་པོར་སྤེལ་བའི་མན་ངག་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དངོས་སུ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོང་བར་འདོད་ཅིང་སྨོན་པ་ནི། རིས་སུ་བཅད་པའི་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཡང་གནོན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་གི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཉམས་ལེན་རྣམས་རྫོགས་པ་བྱེད་ནུས་པར་རོ། །ཕར་ཕྱིན་ཞེས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཕྱིན་བྱེད་ལམ་དང་། ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། །དེས་ན་ཁ་ཅིག་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཟིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། སློབ་ལམ་ན་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། རྗེ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་ཕྱིན་བྱེད་དང་། ཕྱིན་ཟིན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་དང་པོ་ནི་དེ་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སོ་ཐར་བྱང་སེམས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། རང་གིས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་གཅིག་གམ། གསུམ་ཀ་བླང་བ་ཡིན་ཀྱང་དེ་དང་དེ་ཡི་བསླབ་བྱ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་དགག་སྒྲུབ་གནང་གསུམ་གྱི་བཅས་པ་མཛད་པའི་མཚམས་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ནི་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་གཏོང་ན། རྐྱེན་ཆུང་ངུས་མི་གཏོང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞིང་བསྲུང་བ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྦྱིན་སོགས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྡུ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་རོ།། འདིར་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་དང་། དེ་དགེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་འབྱེད་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་སྐྱེ་དགུ་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། འདོད་ཁམས། གཟུགས་ཁམས། གཟུགས་མེད་ཁམས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ན་གནས་པའི་སྐྱེད་བུ་ནི། ཁ་ཅིག་ཁམས་གསུམ་པོ་རེ་རེར་ལན་གསུམ་གསུམ་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་དགུ་ཞེས་འདོད་ལ། གཞན་གྱིས་དེ་བཀག་ནས་དགུ་ནི་མང་ཚིག་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་མང་བའི་དོན་དུ་བཞེད་དེ། ཕྱི་མ་འཐད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་དགུ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ཁྲོས་བར་གྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་ཉིད་ལ། ཚིག་ངན་གྱིས་བཤེ་ཞིང་། སྐྱོན་བཏགས་པའི་མཚང་འདྲུ་བ་དང་། ཁྱོད་ནི་འདི་ལྟར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྡིགས་ཤིང་། སྲོག་གཅོད་པར་བྱེད་ཀྱང་། དེ་ལྟར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་མི་འཁྲུགས་པ་སྟེ་ཁོང་ཁྲོ་མི་བྱེད་པར་མ་ཟད། འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་དབང་མེད་ཡིན་པས། གནོད་ལན་ལ་ཕན་པ་གང་ཐུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་པའི་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངེས་ཐོབ་ཀྱི་བཟོད་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས། བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་རོ། །བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ནི། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཡང་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྟ་ཞོག །སེམས་ཅན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཏེ་དོན་དུ་ཡང་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བའི་མེ་ནང་དུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་བསྐལ་བ་རྒྱ་མཚོ་སྟེ་མང་པོར་གནས་དགོས་པ་ཞིག་བྱུང་ཀྱང་། དེ་ལ་སྙིང་རྗེས་མི་སྐྱོ་བ་ཏེ་ཡིད་མི་སུན་པར་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པ་ནི་མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། དེས་མཚོན་ཏེ་བརྟན་པའི་བརྩོན་འགྲུས། ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་འགྲུས་པར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་རོ། །ལྔ་པ་བསམ་གཏན་ནི། བྱིང་རྒོད་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། དམིགས་པ་ལ་སེམས་མི་གསལ་བའི་བྱིང་བ་དང་། གཡེང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒོད་པ་དང་གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་སྤངས་ནས། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀུན་བདེན་པར་གྲུབ་པས་སྟོང་བ་སྟེ། དེ་དང་དོན་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་དང་
Chinese
因此，对于修心之誓言和次第，应如各自的论典《修心》等中所说的那样，精勤于实修，将此暇满人身宝，作为获得究竟安乐之愿等的大事来做。第二，学习生起菩提心的实际方法有二：学习愿菩提心和行菩提心的方法。第一，是施受等四句：将自己的安乐等向外布施，将他人的痛苦向内取受的善巧方便是：当自己的气息从两个鼻孔向外呼出时，将自己的身体、受用、善根等加持于其上，即乘于其上而行，并观想这些都成为一切有情的所得，使他们具有安乐和圆满的受用，从而修持慈心；同样，当气息从自己的鼻孔向内吸入时，将一切有情的痛苦和不悦意加持于其上，融入自身，从而观想有情们远离一切痛苦及其因，从而修持悲心。这样的“幻轮”是：如同世间依靠木制的幻轮、车辆等，毫不费力地牵引巨大的石头和木头一样，依靠风的来回流动的差别，具有这样的幻轮般的善巧方便，以慈悲心和菩提心的真实因——增上意乐，以及如红糖汁般的菩提心，为了将漂泊者从巨大的轮回苦海中救度出来，如前所说的那样，愿珍贵的菩提心在我的相续中生起，即完全圆满。第二，学习行菩提心的方法是：三世诸佛的等一颂：三世诸佛的行径，即乘骑是唯一的，并非没有其他的行进之法，而是必须如此。道，如同世间将前往之地的特殊基础称为道一样，前往佛果之特殊的方便称为道。那么，这样的道是什么呢？是清净的佛子菩萨的律仪，律
English
Therefore, regarding the vows and stages of mind training, one should diligently engage in practical application as described in their respective treatises such as "Mind Training," and regard this precious human life of leisure and opportunity as a great matter for achieving ultimate happiness and aspirations. Secondly, there are two ways to learn the actual generation of Bodhicitta: learning the methods of aspirational Bodhicitta and engaged Bodhicitta. First, there are four lines of giving and taking: the skillful means of giving away one's own happiness and taking on the suffering of others. When one's breath flows out from the two nostrils, one blesses it with one's own body, possessions, and virtuous roots, riding upon it and sending it forth. One contemplates that these become the possessions of all sentient beings, endowing them with happiness and perfect enjoyment, and cultivates loving-kindness. Similarly, when the breath enters one's nostrils, one blesses it with all the suffering and unpleasantness of sentient beings, absorbing it into oneself. One contemplates that sentient beings are free from all suffering and its causes, and cultivates compassion. Such a "magic wheel" is like how, in the world, one effortlessly pulls large stones and wood by relying on wooden magic wheels and vehicles. Likewise, relying on the difference of the in-and-out flow of breath, one possesses such a magic wheel-like skillful means. With loving-kindness, compassion, the actual cause of Bodhicitta—the superior intention, and the Bodhicitta like the taste of molasses, in order to liberate those who wander from the great ocean of samsara, may that precious Bodhicitta, as previously described, be perfected and arise in my being. Secondly, the method of learning engaged Bodhicitta is: "The Sugatas of the three times," etc., is one verse: The path of the Sugatas of the three times, that is, their vehicle, is unique. It is not that there is no other way to proceed, but that it is absolutely necessary. The path is like how, in the world, the special foundation of a place to go is called a path. Similarly, the special means of proceeding to the state of Buddhahood is called a path. So, what is such a path? It is the vows of the pure sons of the Buddhas, the Bodhisattvas. The vow
Chinese
彼者需善加守护自之律仪。持律之方式等，当阅《入行论》及尊者自造之《菩萨戒品释》。不仅如此，大乘之三种律仪，即菩萨之别解脱戒乃断恶律仪，四摄乃饶益有情律仪，六度之修持乃摄善法戒，此三者，当勤奋精进修持，奉为首要。二、学修六度之方式，布施等六度之首，布施者，身等四者，即自身及受用，以及三时所积之善资粮等，于一切如母有情，转化为彼等各自所需之物，无有悭吝之心而慷慨施舍之发心，乃增长或增多之窍诀。纵然有情尚未实际获得，然欲施予一切众生并祈愿，亦胜过有限之大布施。依此窍诀之力，能圆满布施波罗蜜多之修持。波罗蜜多亦有二，行波罗蜜多之道，及波罗蜜多之果。故有者认为般若波罗蜜多乃已度越者，故于学道位无有，然尊者父子则分行度越者及已度越者二者，前者于彼处存在。二、持戒者，别解脱菩萨等四者，即自身所受之别解脱戒，菩萨戒及密咒戒，此三戒中，无论受持一者或三者，皆当守护彼等之学处，即佛陀所制止、赞许、开许之所有细微戒条，纵舍性命亦不舍弃，何况微小之事，更无需多言，并守护之。摄善法戒即布施等，饶益有情律仪即四摄之修持。
English
One must diligently guard and protect their own discipline. The methods of upholding discipline, etc., should be studied in the "Bodhicharyavatara" and in the "Explanation of the Chapter on Bodhisattva Morality" composed by the venerable one himself. Moreover, the three disciplines of the supreme vehicle, namely, the Pratimoksha of a Bodhisattva, which is the discipline of abstaining from misdeeds; the four means of gathering, which is the discipline of benefiting sentient beings; and the practice of the six perfections, which is the discipline of accumulating virtuous dharmas—these three, one should diligently and earnestly strive to practice, making them the priority. Second, regarding the method of learning the six perfections: the first of the six, generosity, involves the four aspects of body, etc., that is, one's own body, possessions, and the accumulation of merit from the three times, transforming them into whatever objects each sentient being desires. Generating the mind of freely giving without any attachment of miserliness is the instruction for increasing or multiplying. Even if sentient beings have not actually received them, the desire and aspiration to give to all of them surpasses even a great generosity that is limited. Relying on the power of such instructions, one can perfect the practice of the perfection of generosity. There are also two aspects to "perfection": the path that leads to perfection and the result of perfection. Therefore, some argue that since the Prajnaparamita is only that which has already been crossed over, it does not exist on the path of learning. However, the venerable father and son distinguish between that which leads to crossing over and that which has already crossed over, and they assert that the former exists there. Second, discipline involves the four aspects of Pratimoksha, Bodhisattva, etc., that is, whether one has taken the Pratimoksha vows, the Bodhisattva vows, or the secret mantra vows—any one of these three vows, or all three—one must protect the precepts of each, all the subtle and gross boundaries established by the Buddha himself through prohibitions, approvals, and allowances. Even for the sake of one's life, one should not abandon them; needless to say, one would not abandon them for trivial reasons, and one should guard them. The discipline of accumulating virtuous dharmas includes generosity, etc., and the discipline of benefiting sentient beings includes the practice of the four means of gathering.
Chinese
通过等等的方式，圆满戒律的波罗蜜多。这里有六度等等，需要详细区分其与别解脱戒的差别。第三个是忍辱，三界众生等四句：欲界、色界、无色界，这三界中安住的众生，有些认为三界每一界都产生三次，所以称为众生，另一些人反驳说，九是多数，所以认为是指多次投生，后者我认为更合理。因此，如果这样的所有众生都愤怒了，如果他们都用恶语辱骂自己，揭露过失，威胁说要把你这样摧毁，甚至要杀害，对于这些行为，内心不烦乱，不起嗔恨，而且认为这些人是被烦恼魔所控制的身不由己，所以尽力帮助他们解除痛苦，对于损害毫不介意，这是不计较损害的忍辱，以及接受痛苦的忍辱，和对于佛法获得定解的忍辱的修持，从而圆满忍辱的波罗蜜多。第四个是精进，为了每一个众生等四句：如果我为了所有众生，更不用说，为了每一个众生，即使需要在无间地狱的火中，不是一瞬间，而是需要在无量劫中安住，也不会因此而灰心，不厌烦，而是要解除这些众生的痛苦，为了获得无上菩提佛果，精进永不退转，以及由此代表的坚固的精进，不知满足的精进的修持，从而圆满精进的波罗蜜多。第五个是禅定，沉掉和掉举等四句：舍弃对于所缘境心不清晰的沉掉，以及具有散乱相的掉举，以及其他的向外散乱的过失，观想色等一切法，从真实成立的角度来说是空性，以及与此意义相同的自性成立的角度来说是空性，以及自相成立的角度来说是空性