Tibetan
རླུང་ནང་དུ་ལྡང་འཇུག་གང་རུང་གི་ཡུན་ཚད་ཅིག་བཟུང་སྟེ། གནས་པའི་རང་གདངས་ཨཿའི་རང་གདངས་སུ་མོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ངག་གིས་བརྗོད་པའམ། ཡིད་ཀྱིས་འདོན་པ་ཙམ་མིན་གྱི། འཇུག་ལྡང་གནས་གསུམ་གྱི་རང་གདངས་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་མོས་ནས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རླུང་སྔགས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་དགོས་ཏེ། རླུང་སྔགས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་དེ་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་ལས། སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། །ཞེས་པའི་ངེས་དོན་འཆད་པ་ན། ལུང་སྟོན་ལས། ཐ་དད་ཡི་གེ་སློང་མོ་ཡིན། །དེ་འདོན་པ་ནི་ཟ་བ་སྟེ། ཞེས་དེའི་ཚེ་རླུང་སྔགས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མི་ལྟ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་གསུམ་རླུང་ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཞལ་ལུང་ལས། དེ་ལས་ཧཱུཾ་ཡིག་དབྱུང་བ་དང་། །ༀ་གྱིས་སྡུད་དང་ཨ་ཡིས་གནས། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དང་པོར་རླུང་འཇུག་ལྡང་གནས་གསུམ་ཚད་མཉམ་པའི་རྡོར་བཟླས་བྱས་པས་གོམས་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་གནས་པ་ཞིག་འོང་ལ། དེ་ནས་གནས་པ་རྗེ་རིང་དང་འཇུག་ལྡང་གཉིས་ཇེ་ཐུང་དུ་སོང་ནས་མཐར་གནས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། གནས་རྗེས་སུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། བརྡ་ཡི་དེ་ཉིད་གསུམ་གནས་པ། །རང་བཞིན་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཅེས་པ་ནས། གསུམ་པོ་་དེ་ཉིད་གཅིག་གྱུར་པ། །འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱས་པས་རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གཡོས་ནས་ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོ་སྦར་ཏེ་སྤྱི་བོའི་བྱང་སེམས་བཞུས་པ་ལས་དེ་ཆེན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ལྡན། །ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་བསྐུལ་ནས་ནི། །མེ་ཡི་འཁོར་ལོ་སད་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། ཞལ་ལུང་ལས། སྡོམ་བརྩོན་གཞུ་དབྱིབས་གཡོ་བ་ཡིས། །སུམ་མདོར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བས། །ཁམས་ཞུ་ནས་ནི། ཞེས་དང་། ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེ་ལས། དེ་ཡི་མེ་འབར་་ཡང་དག་གིས། །བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་བཞུ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ན་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཞལ་ལུང་ལས། དེ་ལ་དེ་ཉིད་རབ་བཟུང་བས། །འཇུག་དང་གནས་དང་སྡང་བ་ལས། །གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་འགྱུར་བ། །སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་སྙིང་གའི་རྩ་མདུད་་འགྲོལ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས
Chinese
通过保持吸气或呼气中的任何一个的持续时间，以安住的自声（ཨཿ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的自声来作。这并非仅仅用口念诵或用心意念，而是将吸气、呼气、安住三种自声观想为三个字母来做。那时，必须观想气和咒语的本体无二无别，因为执着于气和咒语的本体是相异的，这是金刚念诵的相违品。如《集密根本续》中说：“乞讨而食且不念诵。”在解释其确切含义时，《隆尊》中说：“相异的字母是乞讨，念诵它们是食用。”因为那时说气和咒语的本体不应视为相异。三个字母与气、吸气、呼气、安住三者的结合方式如前所述。如《面授》中说：“从中发出吽字，用嗡字收摄，用阿字安住。”因此，首先通过做吸气、呼气、安住三种时间相等的金刚念诵，习惯后自然会产生安住。然后，安住变得越来越长，吸气和呼气两者变得越来越短，最终只剩下安住，安住随后融入。如《金刚鬘》中说：“手印的真如三安住，是自性念诵的特征。”从“三者真如成一体，无去亦无来。”因此，这样做，金刚念诵会使下行的气运转，从而点燃脐轮的拙火，并融化顶轮的菩提心，由此产生大乐。如《金刚鬘》中说：“气的真如完全具足，以吽字（ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）催动后，使火焰轮苏醒。”以及《面授》中说：“以誓言精进者弯弓的姿势摇动，在三岔路口燃起智慧之火，融化明点。”以及《大手印明点》中说：“那火焰的真实燃烧，会融化大乐轮。”因此，当这种情况发生时，会产生乐空的智慧。如《面授》中说：“对此完全执持真如，从吸气、安住和嗔恨中，会获得解脱的智慧，不要犹豫，不要有二心。”金刚念诵能够解开心间的脉结。如《金刚鬘》中说
English
By holding the duration of either inhalation or exhalation, one should act in the manner of considering the self-sound of abiding as the self-sound of Aḥ (ཨཿ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A). This is not merely uttering with the mouth or reciting with the mind, but rather acting by considering the self-sounds of inhalation, exhalation, and abiding as three letters. At that time, one must consider the essence of wind and mantra as inseparable, because clinging to the essence of wind and mantra as distinct is a contradictory aspect of Vajra recitation. As it says in the Root Tantra of the Compendium, "Begging for food and not reciting." When explaining its definitive meaning, the Lungton says, "Distinct letters are begging. Reciting them is eating." Because at that time, it is said that the essence of wind and mantra should not be seen as distinct. The manner of combining the three letters with the three aspects of wind, inhalation, exhalation, and abiding is as previously explained. As it says in the Oral Transmission, "From that, the letter Hūṃ is emitted, with Oṃ it is gathered, and with A it abides." Therefore, initially, by doing Vajra recitation with equal measures of inhalation, exhalation, and abiding, one becomes accustomed, and naturally a state of abiding will arise. Then, the abiding becomes longer and longer, and the inhalation and exhalation both become shorter and shorter, until finally only abiding remains, and the abiding subsequently dissolves. As it says in the Vajra Garland, "The three abidings of the sign's suchness are the characteristic of self-nature recitation." From "The three suchness become one, there is no going and no coming." Therefore, by doing this, Vajra recitation stirs the downward-clearing wind, thereby igniting the inner heat of the navel and melting the bodhicitta of the crown, from which great bliss arises. As it says in the Vajra Garland, "The suchness of wind is perfectly endowed, by urging with the letter Hūṃ (ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ), one makes the wheel of fire awaken." And as it says in the Oral Transmission, "With the diligent vow-holder's bow-shaped movement, at the three junctions, the fire of wisdom blazes, melting the constituents." And as it says in the Great Seal Drop, "By the true blazing of that fire, the great bliss wheel will melt." Therefore, when this occurs, the wisdom of bliss and emptiness will arise. As it says in the Oral Transmission, "By thoroughly grasping that suchness, from inhalation, abiding, and hatred, one will attain the wisdom of liberation. Do not doubt, do not be of two minds." Vajra recitation is able to untie the knot of the heart channel. As it says in the Vajra Garland
Tibetan
། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འབྱེད། །རྣལ་འབྱོར་མདུད་པ་བཀྲོལ་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འགྲོལ་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྙུག་སྦུབས་སས་འགགས་པ་ཐུར་མ་རིང་པོས་དེའི་ནང་་དུ་འབྱུང་འཇུག་མང་དུ་བྱས་པས་སངས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྙིང་གའི་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་ཡང་ཡང་བྱས་སྟོབས་ཀྱིས་སྙིང་གིའི་རྩ་མདུད་རིམ་གྱིས་ལྷོད་པོར་སོང་སྟེ་མཐར་རྩ་མདུད་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲོལ་བའི་ཚེ་སྙིང་གའི་རྩ་འདབ་དེ་ཉིད་གྱེན་དུ་ལོག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། གང་ཕྱིར་དེར་ནི་བཟླས་བྱས་པས། །སྙིང་གའི་པདྨ་སྟེང་བལྟས་འཇིག །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་མདུད་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྙིང་གའི་རྩ་མདུད་དེ་འབྱེད་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། རྩ་འཁོར་གཞན་གྱི་ཐད་ན་རོ་རྐྱང་གིས་གཡས་གཡོན་ནས་འཁྱུད་པའི་མདུད་པ་རེ་རེ་སྟེ་གཉིས་རེ་ལས་མེད། སྙིང་གི་དྷཱུ་ཏཱིི་ལ་རོ་རྐྱང་གིས་གཡས་གཡོན་ནས་འཁྱུད་པའི་མདུད་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དྲུག་གིས་བསྡམས་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལ་དབྱེ་བར་དཀའ་བ་ཡི། །དབུས་སུ་མདུད་པ་གསུམ་གྱིས་དཀྲིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྡོར་བཟླས་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཧཱུཾ་ཧོ་གཉིས་ཀྱིི་རྡོར་བཟླས་དང་། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་གཉིས་ཡོད་ལ། རླུང་གི་དབྱེ་བས་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་གཉིས། གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྟེང་འགྲོ་དང་འོག་འགྲོའི་རྡོར་བཟླས་གཉིས་རྣམས་སུ་ཡོད་དོ། །མན་ངག་གིས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་བྱེད་པའི་ཚེ། ཧཱུཾ་གི་ནཱ་ད་ལས་རླུང་སྦོས་རིང་གིི་དུད་པ་ལྟ་བུ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ཐོབ་པ་ཧཱུཾ་གི་གདངས་སུ་མོས་ནས། དེ་ༀ་གྱི་གདངས་ཀྱིས་དམིགས་རྟེན་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཨཱཿའི་གདངས་ཀྱིས་གནས་པར་བསམ་པའོ། །གཙོ་བོ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་སྟེང་་འགྲོའི་རྡོར་བཟླས་བྱས་པས་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་འབྱུང་བ་་དང་། རྟགས་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། དེའི་ཚེ་ལྟེ་གསང་གི་གཏུམ་མོ་སྦོར་བ་ཡང་སྔར་བཞིན་བྱས་ནས་དགའ་བཞི་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་དྲངས་ཏེ་བདེ་སྟོང་་སྦྱར་ནས་བསྒོམ་པ་དང་བསྲེ་བའི་སྐོར་རྣམས་ཀྱང་བྱའོ། །རྡོར་བཟླས་ཀྱི་སྐོར་་འདི་འདུས་པའི་ལུགས་ལ་ངག་བདེན་གྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བས་འདིར་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་དམ་ཚིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རྒྱ་གཞུང་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས། །བླ་མའི་མན་ངག་རིམ་པ་ཡིས། །སྲིད་པ
Chinese
。由于“以真言之自性而解脱，瑜伽结解脱之后”之故，有解脱之方法。犹如用长探针多次在因泥土堵塞的笔管中进行疏通，使其畅通一样。同样，在心间的དྷཱུ་ཏཱིའི་（梵文：dhūtī，梵文罗马拟音：dhūtī，汉语字面意思：脉）中，反复进行升、入、住三种观想，凭借其力量，心间的脉结逐渐松弛，最终使脉结得以解脱。解脱之时，心间的脉瓣必须向上翻转。如《金刚鬘》中所说：“何故于彼处作念诵，心间之莲向上视。”之故。在所有脉结中，心间的脉结最难解开。因为在其他脉轮处，只有左右各一个由罗让缠绕的结，总共两个。而心间的དྷཱུ་ཏཱིའི་（梵文：dhūtī，梵文罗马拟音：dhūtī，汉语字面意思：脉）则有左右各三个由罗让缠绕的结，总共六个结缚着。如《金刚鬘》中所说：“于彼处分解甚为难，中央为三结所缠绕。”之故。此外，金刚念诵从本体的角度来说，有ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：huṃ，汉语字面意思：吽）和ཧོ་（藏文，梵文天城体：हो，梵文罗马拟音：ho，汉语字面意思：吼）二者的金刚念诵，以及三字金刚念诵两种。从风的角度来说，有根本风和支分风的金刚念诵两种。从位置的角度来说，有上行和下行的金刚念诵两种。通过口诀进行三字金刚念诵时，观想从ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：huṃ，汉语字面意思：吽）的音韵中获得如细微的、如长烟般的风，并将其视为ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：huṃ，汉语字面意思：吽）的声音。然后观想它通过ༀ་（藏文，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）的声音融入所缘境，并通过ཨཱཿ（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）的声音而安住。主要的是，如前所述，通过进行上行的金刚念诵，风融入中脉，产生入、住、融三种状态，征相如前。那时，脐间和密处的拙火也要如前一样燃起，并将四喜以顺行和逆行的方式引导，结合乐空进行修习和融合等。金刚念诵的这些内容在密集金刚的仪轨中，于语真实的章节中出现，因此此处也与之相似。第二，誓言瑜伽，出自印度经文《智慧方便之手印》中：“以上师口诀之次第，有情众生
English
Because it is said, "It is liberated by the very nature of mantra, and after the yogic knot is untied," there is a way to liberate. Just as repeatedly using a long probe to clear a pen tube blocked by soil will make it clear, similarly, by repeatedly focusing on the three aspects of rising, entering, and abiding within the heart's dhūtī (Sanskrit: dhūtī, Romanized Sanskrit: dhūtī, Literal meaning: pulse), the heart's knot gradually loosens, eventually leading to the complete untying of the knots. At the time of liberation, the heart's pulse petals must turn upwards. As it is said in the Vajra Garland, "Because there, by reciting, the heart's lotus looks upward." Among all the knots, the heart's knot is the most difficult to untie. Because in other chakra locations, there is only one knot on each side, left and right, wrapped by rolang, totaling two. However, the heart's dhūtī (Sanskrit: dhūtī, Romanized Sanskrit: dhūtī, Literal meaning: pulse) has three knots on each side, left and right, wrapped by rolang, totaling six knots binding it. As it is said in the Vajra Garland, "There, it is difficult to separate, in the center, it is wrapped by three knots." Furthermore, from the perspective of its essence, Vajra recitation includes the Vajra recitation of both huṃ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: huṃ, Literal meaning: hum) and ho (Tibetan, Devanagari: हो, Romanized Sanskrit: ho, Literal meaning: ho), as well as the Vajra recitation of three syllables. From the perspective of wind, there are two types of Vajra recitation: the Vajra recitation of the root wind and the branch wind. From the perspective of location, there are two types of Vajra recitation: the upward-moving and the downward-moving. When performing the three-syllable Vajra recitation through instructions, one visualizes obtaining a subtle, smoke-like wind from the nada of huṃ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: huṃ, Literal meaning: hum), considering it to be the sound of huṃ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: huṃ, Literal meaning: hum). Then, one contemplates it dissolving into the object of focus through the sound of oṃ (Tibetan, Devanagari: ओं, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal meaning: om), and abiding through the sound of āḥ (Tibetan, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal meaning: ah). The main point is that, as mentioned earlier, by performing the upward-moving Vajra recitation, the wind enters the central channel, resulting in the three states of entering, abiding, and dissolving, with the signs being as before. At that time, the tummo of the navel and secret place should also be ignited as before, and the four joys should be drawn in direct and reverse order, combining bliss and emptiness for practice and integration. These aspects of Vajra recitation appear in the context of speech truth in the system of Guhyasamaja, so it is similar here as well. Second, the yoga of samaya (vows), from the Indian text "The Mudra of Wisdom and Means": "Through the stages of the guru's instructions, sentient beings"