Chinese
从心间的吽字发出光芒，如铁钩般向十方放射，迎请遍布虚空的诸佛，显现为怖畏金刚四十九尊或怖畏金刚父母相。融入自身的根本面，到达心间时，被大贪欲之火融化，成为一个大明点。身体的形状通过金刚道进入佛母的莲花，到达心间时，明点分为两半。此时，应观想呸字的两角稍微分开。一半融化为光，变成白色班字（藏文：བྷྲཱུཾ，梵文天城体：भ्रूं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：子宫），从中生出没有金刚墙等的宫殿及座垫。另一半明点观想在所有座垫上变成十七份。从所有这些变化中，观想中央的吽字变成蓝色五股金刚杵，中心以吽字标示等，如修法仪轨般从自己的种子字中生出法器。从这些法器中，为了利益众生而幻化出诸佛，然后将法器融入种子字，尽力多次这样做。最后，所有法器都融化为光。观想中央的座垫上，吉祥金刚怖畏金刚等十三尊神，连同四个颅骨，变成十七尊。一般来说，是佛父从佛母的怀抱中拥抱，但在这里，需要四位佛父从嚓日擦等四位的怀抱中拥抱。第二，诸佛幻化后行事业，然后收摄并安住在坛城中的方式是：从那位佛开始，想着要净化这种或那种嗔恨等，然后发出光芒，念诵嗡 啥 什吹等，首先祈请主尊父母。父母变成无数，从佛母的毛孔或子宫中向外幻化，前往十方。净化所有众生的嗔恨。将它们安置在法界智慧中。所有幻化都融入一个父母双运，观想自己融入父母双运，二者各自融入。这里，诸佛从佛母的心间降下，通过佛父的金刚道进入心间。虽然有从佛父心间向外幻化的传承，但如果与密集金刚结合，似乎不合适，但似乎与仪轨的措辞不符。同样，念诵嗡 哲纳哲嘎等，每念一个，愚痴阎罗王等就变成无数，向外
English
From the Hūṃ at the heart, rays of light like iron hooks emanate in the ten directions, inviting all the Buddhas pervading space, appearing as the forty-nine forms of Bhairava or the Father and Mother Bhairava. They enter one's own root face, and upon reaching the heart, they are melted by the fire of great desire, becoming one great bindu. The form of the body goes through the vajra path into the lotus of the Mother, and upon reaching the heart, the bindu becomes two parts. At that time, one should visualize the corners of the two Phaṭ letters slightly separated. One part melts into light and becomes a white Bhrūṃ (Tibetan: བྷྲཱུཾ, Devanagari: भ्रूं, Romanized Sanskrit: bhrūṃ, Literal meaning: Womb), from which arises a palace with a seat but without vajra walls, etc. The other part of the bindu is visualized as becoming seventeen parts on top of all those seats. From the complete transformation of all those, visualize in the center a blue five-pronged vajra arising from the Hūṃ, marked with a Hūṃ at the center, etc., and generating the hand implements from one's own seed syllable as in the sādhana. From those, emanate the assembly of deities to accomplish the benefit of beings, and then dissolve the hand implements into the seed syllables, doing this as many times as possible. Finally, all the hand implements melt into light. Visualize on the central seat the glorious Vajrabhairava and the other thirteen deities, together with the four skulls, becoming seventeen. Generally, the Father embraces from the Mother's lap, but here, the four Fathers need to embrace from the laps of the four, such as Carcika, etc. Secondly, the way to emanate the deities, perform the activities, then gather them and place them in the mandala is as follows: Starting with that deity, thinking that one should purify this or that hatred, etc., one sends out rays of light, reciting Oṃ Hrīḥ Ṣṭrīḥ, etc., and first urging the main Father and Mother. The Fathers and Mothers become countless and emanate outwards from the pores of the Mother's skin or from the womb, going to the ten directions. They purify the hatred of all sentient beings. They place those in the wisdom of the dharmadhātu. All the emanations gather into one Father-Mother union, and one visualizes oneself dissolving into the Father-Mother union, the two dissolving separately. Here, the deities descend from the heart of the Mother and are drawn into the heart through the vajra path of the Father. Although there is a lineage of instruction for emanating outwards from the Father's own heart, it seems inappropriate when combined with Guhyasamāja, but it seems inconsistent with the wording of the recitation text. Similarly, by reciting Oṃ Jina Jik, etc., one by one, each one, such as delusion, Yama, and the slayer, becomes countless, going outwards.
Tibetan
ར་སྤྲོས་ཏེ། སོ་སོ་ནས་མཛད་པ་མཛད་ཟིན་པ་ན་བསྡུས་ཏེ་ལྷ་སོ་སོ་དང་ཐོད་པ་བཞི་རྣམས་རང་གི་གདན་ལ་འཁོད་པ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་དམ་ཚིག་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་ཐིམ་པར་བསམ། ཡབ་ཡུམ་ཟུང་རེ་རེ་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་སྤྱིི་བོར་འཁོད་དེ་སྦྱོར་མཚམས་ནས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེ་དག་གི་ཉེས་སྐྱོན་སྦྱོང་བ་དང་། ཐུགས་ཀ་སོགས་ནས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྦྱོང་བ་ཅི་རིགས་བྱའོ། །འདིར་འགོད་རྒྱུའི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་རྣམས་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་ཉེར་དྲུག་ཡོད་ཀྱང་། ཡབ་ཡུམ་ཟུང་རེ་རེ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིའི་ཡུམ་རྣམས་ཙརྩི་ཀ་སོགས་བཞིར་འདུ་བ་དང་། ཡུམ་བཞིའི་ཡབ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགསས་པ་བཞིར་འདུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལྷ་བཅུ་གསུམ་དང་། ཐོད་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་བདུན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གྱི་མི་བསྐྱོད་པ་སོགས་ལྔ་དང་། རོ་ལངས་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ འམ་མཱ་མ་ཀི་དང་། ཙརྩི་ཀ་སོགས་སྤྱན་སོགས་བཞི། ཐོ་བ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་སོགས་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་སོགས་བཞི། ཤར་ལྷོ་སོགས་བཞིའི་ཐོད་པ་བཞི་ནི། རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་དྲི་རྡོ་རྗེ་མའི་ངོ་བོ་དང་། སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ་རོ་རྡོ་རྗེ་མ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མའི་ངོ་བོ་དང་། བཞི་ཀའང་ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །སྦྱང་གཞི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་དང་ཁམས་བཞི་ནི་གོ་སླ་ཡང་། བདུད་བཞི་ལས་ཕུང་པོའི་བདུད་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ནི་རྩ་ཉོན་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། འཆི་བདག་གི་བདུད་ནི་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྲོག་དབང་འགག་པའི་ཆ་དང་། ལྷའི་བུའི་བདུད་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆ་དང་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་ལྟ་བུ་སྟེ། འོན་ཀྱང་བརྒྱ་བཞིའི་ཆོ་ག་ལས་བདུད་བཞི་ཀ་ལ་གང་ཟག་ཞིག་ཀྱང་བཤད་དེ་བརྟག་གོ །དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་འདི། སྦྱང་གཞི་དང་ཆོས་མཐུན་མི་སྦྱོར་ཡང་། སྒྱུ་ལུས་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་སྐབས་སུ་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་སྦྱོར་བ་དང་ཆོས་མཐུན་ཞིང་། འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུས་རྟེན་བརྟེན་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེ་བ་སྤྲུལ་ནས་སྣོད་བཅུད་སྦྱོང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་ནོ། །འགའ་ཞིག་འདིར་ཕྱོགས་སྐྱོང་དགུག་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་དང་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཡིན་ན་མ་གཏོགས། མངོན་རྟོགས་རྐྱང་བའི་སྐབས་འདིར་མི་འཐད་
Chinese
然后进行扩展。各自完成各自的行动后，收摄，观想所有本尊和四个颅骨安住在自己的座位上，坛城融入誓言坛城。每一对父母尊都安住在每一个众生的头顶，从交合处发出的光芒净化该众生及其所有过失。从心间等处发出的光芒也以各种方式进行净化。这里要列出的本尊父母，如果分开计算有二十六位。如果将每一对父母尊算作一位，或者将四位如来的佛母归为四位，即ཙརྩི་ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等四位，以及四位佛母的佛父归为四位如来，这样计算共有十三位本尊，加上四个颅骨，共计十七位。五部如来是：其他坛城的不动佛等五位。རོ་ལངས་མ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是金刚界自在母，或者摩摩枳。ཙརྩི་ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等是眼等四位。ཐོ་བ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等是四位阎魔敌。东西南北等四个方向的四个颅骨，依次是色和香，是金刚母的体性；声，是金刚母，味，是金刚母，触，是金刚母的体性。四个都是法界金刚母的体性。所要净化的五毒和四大容易理解。四魔中的蕴魔是五取蕴；烦恼魔是根本烦恼和近分烦恼；死魔是由于业和烦恼的力量导致寿命中断的部分；天子魔是阻碍善法的部分，如乐喜自在天。然而，在四百供养仪轨中，四魔都被说成是补特伽罗，需要加以考察。这个坛城胜王的本尊生起法，虽然与所净化的对象并不直接相关，但在幻身和双运的阶段，与净化不清净的器情世界相关，并且在果位上，圆满报身化现无量坛城，通过净化器情世界来利益众生是相符的。有些人在这里进行招引和生起护法，但这只有在坛城的修法和进入合一时才适用，在单纯的现观阶段是不合适的。
English
Then expand. After each has completed their respective actions, gather and visualize all the deities and the four skulls residing on their respective seats, and the mandala dissolving into the Samaya Mandala. Each pair of father and mother deities resides on the crown of each sentient being, and the light emanating from the point of union purifies the faults and shortcomings of that sentient being. The light emanating from the heart, etc., also purifies in various ways. The deities, father and mother, to be listed here, if counted separately, are twenty-six. If each pair of father and mother is counted as one, or if the mothers of the four Tathagatas are grouped into four, such as Carcika, etc., and the fathers of the four mothers are grouped into the four Tathagatas, then there are thirteen deities, plus the four skulls, making seventeen. The five Tathagatas are: the five, such as Akshobhya, etc., from other mandalas. Rolangma is the Vajradhatvishvari, or Mamaki, and Carcika, etc., are the four, such as Chakshur. Thoba Yamantaka, etc., are the four Yamantakas. The four skulls of the four directions, east, south, etc., are, in order, form and smell, the nature of Vajra Mother; sound, Vajra Mother; taste, Vajra Mother; touch, the nature of Vajra Mother. All four are the nature of Dharmadhatu Vajra Mother. The five poisons and four elements to be purified are easy to understand. Of the four maras, the Skandha Mara is the five aggregates of appropriation; the Klesha Mara is the root and secondary kleshas; the Death Mara is the part where the life force is interrupted due to the power of karma and kleshas; the Devaputra Mara is the part that obstructs virtuous dharma, such as Kandarpa. However, in the four hundred offering rituals, all four maras are said to be individuals, which needs to be examined. This deity generation of the supreme mandala king, although not directly related to the object to be purified, is related to the purification of the impure vessel and contents world in the stage of illusory body and union, and in the result, the Sambhogakaya emanates countless mandalas, which is consistent with benefiting sentient beings by purifying the vessel and contents world. Some here perform the invocation and generation of the directional protectors, but this is only applicable when the sadhana and entry of the mandala are done together; it is not appropriate in this stage of mere Abhisamaya.