Tibetan
འི་ཕྱིར། ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་སྟོང་པ་དང་སྦྱོར་རྒྱུའི་བདེ་བ་ནི་མིན་ཏེ། དེ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་གཏུམ་མོ་ཕལ་པ་འབར་བའི་བདེ་བ་སོགས་རླུང་དབུ་མའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐབས་འདིར་སྟོང་པ་དང་སྦྱོར་རྒྱུའི་བདེ་བ་ནི་མིན་ཏེ། འདིར་སྟོང་པ་དང་སྦྱོར་རྒྱུའི་བདེ་བ་ལ་ནི་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་རླུང་དབུ་མའི་ནང་དུ་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་རྫོགས་རིམ་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་དེའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྐབས་འདིར་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ནམ་གྲུབ་ཙམ་ནས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གྲུབ་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་དུ་དེར་སྣང་བས། དེ་རྣམས་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ངོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་དེ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་གཞན་ཏེ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཞན་ཞིག་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་གཞན་ཞིག་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཡོད་ཀྱང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློའི་ངོ་བོར་སོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། སྦྱིན་སོགས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་མ་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན། ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན་དེའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་རླུང་དབུ
Chinese
因此，仅仅是与业和智慧的印契合而产生的乐受，在此处也不是与空性结合的乐受，因为即使仅停留在生起次第中也有这种乐受。总之，所有未进入中脉的风的杂染和无漏的乐受，如拙火燃烧的乐受等，在此处也不是与空性结合的乐受，因为此处与空性结合的乐受，需要依靠修习的力量，风进入中脉，经历住、融、散三个阶段而产生的圆满次第的俱生大乐。三、结合乐空无别之法：将俱生乐及其法性二者，作为法与有法，在本体上结合为一，在此处并非结合乐空的含义，因为乐受一旦成立，就与其法性在本体上合一，因为一切法一旦自成，就与其法性在本体上合一，因为一切法自性本空是它们的法性。色等一切法，从原始以来就自性本空，并在自性本空的同时，在名言中显现为彼，因此，它们与自身的自性空性并非本体相异，并且它们的自性空性也与它们并非本体相异，而是他体。经中说：色即是空，空即是色，色不异于空性，空性亦不异于色。因此，对于一切法也同样适用。此外，以另一种空性的见解来印持俱生乐，或者以另一种俱生乐来印持空性的见解，在此处也不是结合乐空的含义，因为虽然俱生乐被证悟空性的智慧所摄持，但俱生乐本身并未成为证悟空性的智慧的体性。例如，布施等被证悟空性的智慧所摄持，但并未成为它的体性。那么，应该怎么做呢？有其方法，即通过修习的力量，风进入中
English
Therefore, the bliss arising merely from engaging with the two mudras of karma and wisdom is not the bliss of union with emptiness in this context, because it exists even when one is only abiding in the generation stage. In short, all contaminated and uncontaminated bliss that has not entered the central channel, such as the bliss of the burning of ordinary tummo, is not the bliss of union with emptiness in this context, because here, the bliss of union with emptiness requires a spontaneously arisen great bliss of the completion stage that arises from the power of meditation, with the winds entering, abiding, and dissolving in the central channel. Third, the method of uniting bliss and emptiness as inseparable: uniting spontaneously arisen bliss and its dharmata as one entity, as dharma and dharmin, is not the meaning of uniting bliss and emptiness in this context, because as soon as bliss is established, it is one entity with its own dharmata, because all dharmas, as soon as they are self-established, are established as one entity with their own dharmata, because the emptiness of all dharmas by their very nature is their dharmata. All dharmas, such as form, are empty by their very nature from the beginning, and while being empty by their very nature, they appear as such in conventional terms. Therefore, they are not different in essence from their own emptiness, and their emptiness is also not different in essence from them, but is other. The sutra says: Form is emptiness, emptiness is form, emptiness is not other than form, and form is not other than emptiness. Therefore, it is said that this applies to all dharmas in the same way. Furthermore, to seal spontaneously arisen bliss with another view of emptiness, or to seal the view of emptiness with another spontaneously arisen bliss, is also not the meaning of uniting bliss and emptiness in this context, because although spontaneously arisen bliss is grasped by the wisdom that realizes emptiness, spontaneously arisen bliss itself has not become the nature of the mind that realizes emptiness. For example, generosity and so on are grasped by the wisdom that realizes emptiness, but have not become its nature. So, what should be done? There is a way, namely, through the power of meditation, the winds enter the
Tibetan
་མའི་ནང་དུ་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བྱས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བ་ཉིད་སྐབས་འདིར་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བའི་དོན་དང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་གཉིས་གྲུབ་སྡེ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་སྐབས་འདིར་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སཾ་བྷུ་ཊི་ལས། ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན། །གཉིས་མེད་རྣམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཉིས་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་སྡོམ་འབྱུང་ལས་ཀྱང་། གཉིས་པོ་རོ་གཅིག་དབྱེར་མེད་པ། །དགའ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེའི་དབྱེ་བ་ནི། །སྒྲོན་མ་དང་ནི་འོད་ཟེར་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དོན་གྱི་འོད་གསལ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཆུ་ལ་ཆུ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་དངོས་སུ་ཡོད་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་ནི་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ལམ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་གྲུབ་སྙེ་མ་ལས། དེ་ཡང་དོན་གྱི་འོད་གསལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་འོ་མ་ཆུ་ལ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་གོང་དུ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཕུ་ཐག་ཆོད་པ་མེད་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་ཞིང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མེད་ན་སྔགས་ལམ་གྱི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཚང་བས་རེ་རེས་མི་ཆོག་གི གཉིས་ཀ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་ར་ཧས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་པས། །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང་། །འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་པ་འཐོབ་མི་འགྱུར། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ། །འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་བསྟན་སྙིང་རྗེ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིན་ལ། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ངེས་རྒྱུའི་སྟོང་ཉིད་ཕྲ་མོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། ངེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བས་སྟོང་ཉིད་ངེས་པའི་ནུས་པ་འདྲ་བ་ཡུལ་ཅན་གཞན་གང་ལ་ཡང་མེད་པས། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕག
Chinese
进入母胎后，进行安住、融入、消融这三个阶段的心识，生起为俱生喜乐的自性，由此如实无谬地证悟空性，此处的能境与所境的结合，即是结合乐空无别之义。证悟空性的智慧与俱生喜乐二者，将二者结合为本体无别的状态，此处也是结合乐空无别之义。如《桑布扎》所说：如水与乳相混合，以二无分别的结合，二者融合为何物，称为智慧方便。又如《胜乐根本续》所说：二者一味无分别，即是大乐之喜悦，智慧与慈悲的区别，如灯和光芒一般。因此，在生起实义光明之时，如同水融入水中一般，真实存在着味等同、本体无别的结合。在此之前，则是以信解作意的方式，或者以总义的方式进行结合。如《成就穗》所说：在生起实义光明之时，能境与所境二者如同牛奶融入水中一般，成为一体，即使是细微的二取显现也是清净的。在实义俱生未生起之前，因为没有现量证悟真如，所以仅仅是以信解作意而入。总而言之，如果没有彻底的空性见解，就无法从轮回中解脱；如果没有俱生大乐，就无法圆满密咒道的殊胜要点，因此二者缺一不可，必须二者兼备。如萨ra哈所说：若以离悲空性入，不能以此得胜道，然若唯修悲心者，住于轮回不得脱，谁能结合此二者，不住有海不涅槃。因此，此处所说的慈悲是证悟空性的俱生喜乐。显宗和密宗二者在作为证悟之因的细微空性上没有差别，但是作为证悟之果的智慧，没有任何其他的有境能像俱生喜乐一样具有证悟空性的能力，因此密咒道极为殊胜。
English
Having entered the mother's womb, the mind consciousness that has undergone the three stages of abiding, absorption, and dissolution, arises as the nature of innate bliss. Through this, one realizes emptiness without error. The union of the object and the subject in this context is the meaning of uniting bliss and emptiness as inseparable. The wisdom that realizes emptiness and the innate bliss, uniting these two into a state of inseparable essence, is also the meaning of uniting bliss and emptiness in this context. As stated in the Sambhuti: Like water mixed with milk, through the union of non-duality, whatever the two become combined, is known as wisdom and means. Also, as stated in the Chakrasamvara Root Tantra: The two are of one taste, inseparable, which is the great bliss of joy. The distinction between wisdom and compassion is like a lamp and its rays. Therefore, when the actual luminosity of meaning arises, there is a real union of equal taste and inseparable essence, like water entering water. Before that, it is united in the manner of aspiration and mental engagement, or in the manner of general meaning. As stated in the Sprout of Accomplishments: When the actual luminosity of meaning arises, the object and subject become one, like milk entering water, and even the subtle appearances of duality are purified. Before the actual innate arises, because reality is not directly realized, it is only entered through aspiration and mental engagement. In short, without a definitive view of emptiness, one cannot be liberated from samsara. Without the great innate bliss, the special key points of the mantra path are not complete, so one is not enough; both are necessary. As Saraha said: If one enters emptiness devoid of compassion, one will not attain the supreme path. But if one only cultivates compassion, one will remain in samsara and not attain liberation. Whoever can unite these two, will not abide in samsara nor abide in nirvana. Therefore, the compassion mentioned here is the innate bliss that realizes emptiness. Although there is no difference between the sutra and tantra in the subtle emptiness that is the cause of realization, no other object has the ability to realize emptiness like the innate bliss in the mind that is the result of realization. Therefore, the mantra path is particularly supreme.