Tibetan
མ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་དང་པོའི་སྐབས་སུ་ལྷ་དང་ཟླ་བ་སྔགས་གསུམ་ལ་དམིགས་པ་དང་། བར་པ་ལ་ཟླ་བ་དང་སྔགས་གཉིས་ཙམ་དང་། ཕྱི་མ་འདི་ལ་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ནས་བྱེད་དོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། བཟླས་བརྗོད་བྱེད་ཚེ་མི་མྱུར་མི་དལ་ཞིང་། །སྒྲ་ཆེར་མི་བྱ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་མིན། །སྨྲ་བཞིན་མ་ཡིན་གཞན་དུ་གཡེང་བཞིན་མིན། །གུག་སྐྱེད་ཀླད་ཀོར་ཚེག་རྣམས་ཉམས་པས་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་བྱ་སྟེ། བཟླས་པ་གཞན་ལའང་འདྲའོ། །བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་བཟླས་པའི་གྲངས་ནི། བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་གྲངས་རྣམས་ལ། །སྤྱིར་ན་ཡི་གེ་དུ་ཡོད་པ། །དེ་རྙེད་འབུམ་ཕྲག་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ། །བཟླས་བརྗོད་སུམ་འབུམ་བྱ་བར་བཤད། །དེ་བས་མང་བའི་ཡི་གེ་ལ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཁྲི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། གཙོ་བོའི་སྔགས་ཁོ་ན་བཟླ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་རྩ་འབུལ་བ་དང་། མཆོད་བསྟོད་གཤེགས་གསོལ་སོགས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་བྱའོ། །གཉིས་པ་བཟླས་བརྗོད་ལ་མ་ལྟོས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་གསུམ། མེ་གནས་སྒྲ་གནས། སྒྲ་མཐའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རང་ལྷར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་མར་མེ་མེ་ལྕེ་འབར་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་བསམས་ལ། དེའི་ནང་དུ་རང་གི་སེམས་བཟླས་བྱའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པར་གྲགས་པར་བསམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་གྱི་འདོན་པ་རང་གིས་ཉན་པ་ལྟར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་གནས་ནི། སྔར་གྱི་དམིགས་པ་བཏང་ནས། སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་ལ་བསམ་གཏན་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷའི་སྐུ་དང་ཟླ་བ་དང་མེ་ལ་དམིགས་པར་མི་བྱེད་པས་སྔ་མ་གཉིས་དང་མི་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་མཐར་བཏང་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། བདག་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྒོམས་ནས་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་ནི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། གསང་སྔགས་མེ་གནས་དངོས་གྲུབ་སྟེར། །སྒྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་སྟེར་བ་དྲན། །སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བ་ཉིད། །འདི་དག་ཉིད་ནི་གསུམ་པོ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་འཕྲེང་བར་སྦྱོར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཚུལ་ནི་འདིར་མི་འཆད་དོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི་སྔགས་རིམ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་མང་དུ་དོགས་པས་དོན་བསྡུས་ནས་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་སོགས་དག་པར་བྱ་བ་དང་། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་གཉིས་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། མཚན་བཅས་དང་། མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱིའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ནང་གི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་དོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ཡིན་པས། འདིར་དེ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ཀྱང་སྤྱོད་རྒྱུད་དོ། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་སྔོན་དུ་བདག་དང་གནས་བསྲུང་བ་སོགས་བྱས་ནས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ། སྟོང་པའི་ངང་ནས་ཡན་ལག་བཞིའི་ནང་ནས་དང་པོ་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་གཞིའི་ཡན་ལག་བྱ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཟླ་བར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཨཾ་བསམས་ཤིང་། དེ་ལས་རྣམ་སྣང་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ་བསྐྱེད་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱང་དགོས་སོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི་རང་གི་མདུན་དུ་རང་འདྲའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་དང་། དེར་སྔགས་འཕྲེང་དགོད་པ་གཉིས་བྱ་སྟེ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་པ་བྱེད་ཚུལ་ནི་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿབཞི་པོ་གང་རུང་ལས་སྔར་ལྟར་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞི་དང་པོ་བདག་གིས་གཞི་ཡིན་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱེན་བསྒྲེང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞིག་བསམ་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ནང་དུ་སྔར་གྱི་རྣམ་སྣང་ཕུག་ན་བཞུགས་པ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་ནི་གཞི་གཉིས་པ་གཞན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་བསམ་པ་ནི་སེམས་ལ་གཞོལ་བ་དང་། དེ་ལ་སྔགས་འཁོད་པར་བསམས་པ་ནི་སྒྲ་ལ་གཞོལ་བ་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བྱའོ། །འདི་ལ་བཟླས་པ་གཉིས་ཀ་བྱ་ཞིང་། ཡིད་བཟླས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྲོག་རྩོལ་བསྡོམ་པའང་དགོས་སོ། །ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས་ཞི་གནས་འགྲུབ་ཀྱི་བར་བསྒོམ་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་བསྔོ་བ་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ལྷ་སྐུ་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་གཉིས་ཀ་ལ་བསླབ་བོ། །སྤྱིར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་མདོ་ཕྱོགས་ལའང་ཡོད་མོད། འདིར་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་
Chinese
这是关于寂静念诵的。在最初的阶段，专注于本尊、月亮和咒语这三者；在中间阶段，只专注于月亮和咒语；而在最后阶段，只专注于声音。关于念诵的方法，如《善臂请问经》所说：念诵时，不宜过快或过慢，声音不宜过大或过小，不要像说话一样，也不要心不在焉，不要因为省略弯曲、增加、头部符号和点而犯错。应如是行，其他念诵也一样。在修近诵时，念诵的数量是：对于少于十五个字母的咒语，一般而言，有多少个字母，就念诵多少十万遍。对于三十二个字母的咒语，据说要念诵三十万遍。对于字母更多的咒语，首先要念诵一万遍。如是说，只念诵主尊的咒语。第二，如前所述，供养善根，进行供养、赞颂、迎请和祈请等。第二，不依赖念诵的禅定有三种：火处禅定、声处禅定和声尽禅定。第一种是：观想在自身所观本尊的心间，有一盏燃烧的酥油灯，然后观想自己的心识以所念咒语的声音形式显现，就像自己听别人念诵一样。第二种声处是：舍弃之前的观想，只专注于咒语的声音。这与前两种不同，因为不专注于本尊的身体、月亮和火焰。第三种是：舍弃对声音的执着，一心一意地修习它。观想自己和本尊等诸法自性空性，因此这样说，是为了获得解脱。这些是出自《后禅定》：密咒火处赐成就，声处瑜伽赐予忆，声尽赐予解脱性，此等即是三者也。以及“声”字与念珠相连等语。第四，如何成就悉地，这里不讲述其方法。这些方法的详细内容可以从《咒次第》中了解，这里因为担心繁琐而简略地叙述了要点。第二，行续道的次第有四种：道。
English
This is about silent recitation. In the initial stage, focus on the deity, the moon, and the mantra; in the intermediate stage, focus only on the moon and the mantra; and in the final stage, focus only on the sound. Regarding how to recite, as stated in the "Inquiry of Sagacious Arm": When reciting, do not be too fast or too slow, the sound should not be too loud or too soft, do not be like speaking, and do not be inattentive. Do not err by omitting curves, additions, head marks, and dots. Act accordingly, and other recitations are similar. During the approach retreat, the number of recitations is: For mantras with fewer than fifteen letters, generally, however many letters there are, recite that many hundred thousands of times. For mantras with thirty-two letters, it is said to recite three hundred thousand times. For mantras with more letters, first recite ten thousand times. As it is said, recite only the main deity's mantra. Secondly, as previously described, offer the roots of virtue, and perform offerings, praises, invitations, and supplications, etc. Secondly, there are three types of meditation that do not rely on recitation: fire-place meditation, sound-place meditation, and sound-end meditation. The first is: Visualize a burning butter lamp flame in the heart of the deity you are visualizing yourself as, and then visualize your own mind appearing in the form of the sound of the mantra being recited, as if you were listening to someone else reciting. The second, sound-place, is: Abandon the previous visualization and focus only on the sound of the mantra. This differs from the previous two because it does not focus on the deity's body, the moon, and the flame. The third is: Abandon attachment to the sound and single-mindedly practice it. Meditate on the emptiness of inherent existence of oneself, the deity, and all phenomena, and therefore it is said that in order to attain liberation. These are from the "Later Meditation": Secret mantra fire-place grants accomplishment, sound-place grants yoga, remember, sound-end grants liberation itself, these are the three. And also, the word "sound" is connected to the rosary, etc. Fourth, how to accomplish siddhis is not explained here. Detailed information on these methods can be found in the "Mantra Sequence," but here, for fear of prolixity, the main points are briefly stated. Secondly, the stages of the conduct tantra path are four: the path.
Chinese
使成为堪能修习的法器，使誓言等清净，以及先前如何念诵，成就悉地的次第。前两个应在别处了解，第三个有两种：有相瑜伽和无相瑜伽。第一个有两种：外支四种和内支四种的念诵。第一个是，行续的主尊是毗卢遮那现证菩提，因此，这里应如彼处所说而行。金刚手灌顶的续部也是行续。修习的方法是，先前做了守护自身和处所等之后，修习空性。从空性中，从四支中，首先做生起本尊之基础支，即观想自己的心变成月亮，在月亮上观想种子字ཨཾ་（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：盎），由此生起毗卢遮那佛，一面四臂，并以真言和手印加持等也是需要的。第二个基础是，观想在自己面前有与自己一样的如来。然后，在其心间作月亮，并在其上安置咒鬘，这是念诵的四支。然后，观想字而念诵的方法如事续中所说。第二是，从空性中，从ཨ་（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）、ཨཱ་（藏文：ཨཱ་，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：啊）、ཨཾ་（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：盎）、ཨཿ（藏文：ཨཿ，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：aḥ，汉语字面意思：啊）四者中的任何一个，如前一样生起本尊，这是第一个基础，是自生的基础。在其心间观想一个向上竖立、非常清净的月亮坛城，观想先前的毗卢遮那佛如同住在那个月亮坛城中一样，这是第二个基础，是他生的基础。观想在其心间有月亮，这是专注于心；观想其上有咒语安住，这是专注于声音。专注于此，念诵一百万遍。对此，两种念诵都要做，在作意念诵时，也需要摄集命勤。专注于本尊身像，直到成就寂止，并作供养和回向。第二是无相瑜伽，即专注于本尊身像等，修习无自性的空性。应学习深广两种方式。一般来说，仅仅修习空性，在经部中也有，但此处先观想本尊坛城再进行修习，因此有差别。第四是，物质、真言、三摩地
English
To make oneself a suitable vessel for meditation, to purify vows and so on, and how to perform the preliminary recitation, the order of accomplishing siddhis. The first two should be understood elsewhere, and the third has two aspects: yoga with signs and yoga without signs. The first has two aspects: the recitation of the four outer limbs and the four inner limbs. The first is that the main deity of the Action Tantra is Vairocana Manifest Enlightenment, so here it should be done as explained there. The tantra of Vajrapani empowerment is also an Action Tantra. The way to practice is to first protect oneself and the place, and then meditate on emptiness. From within emptiness, from among the four limbs, first perform the limb of the basis of deity generation, that is, contemplate one's own mind becoming the moon, and on top of the moon, contemplate the letter ཨཾ་ (Tibetan: ཨཾ་, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, Literal Chinese meaning: Ang). From that, generate Vairocana, with one face and four arms, and it is also necessary to bless with mantras and mudras. The second basis is to contemplate a Tathagata similar to oneself in front of oneself. Then, make a moon in its heart, and then place a garland of mantras there, these are the four limbs of recitation. Then, the method of reciting while focusing on the letter is as in the case of the Action Tantra. The second is that from within emptiness, from any of the four: ཨ་ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), ཨཱ་ (Tibetan: ཨཱ་, Devanagari: आ, Romanized Sanskrit: ā, Literal Chinese meaning: Ah), ཨཾ་ (Tibetan: ཨཾ་, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, Literal Chinese meaning: Ang), ཨཿ (Tibetan: ཨཿ, Devanagari: अः, Romanized Sanskrit: aḥ, Literal Chinese meaning: Ah), generate the deity as before, this is the first basis, the basis of self-generation. In its heart, contemplate a very pure, upright moon mandala, and contemplate the previous Vairocana as if residing in that moon mandala, this is the second basis, the basis of other-generation. Contemplating the moon in its heart is focusing on the mind, and contemplating the mantra residing on it is focusing on sound. Focusing on this, recite one hundred thousand times. For this, both recitations should be done, and during mental recitation, it is also necessary to gather the life force. Focus on the deity's form and meditate until achieving calm abiding, and make offerings and dedications. The second is yoga without signs, that is, focusing on the deity's form and so on, meditate on emptiness without inherent existence. One should learn both the profound and vast ways. In general, just meditating on emptiness is also present in the Sutra tradition, but here, because one first contemplates the deity's mandala and then practices, there is a difference. The fourth is: substance, mantra, samadhi