Tibetan
། བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་དར་བར་བྱས་ཏེ། འབྲུག་གི་ལོ་ལ་ཕོ་བྲང་ལྡན་དཀར་ན་བཞུགས་པའི་སྟོན་པ་སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་བནྡེ་དཔལ་བརྩེགས་དང་། བནྡེ་ཀླུའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས། བོད་ཁམས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་འགྱུར་རོ་འཚལ་གྱི་མཚན་བྱང་། བམ་པོ་དང་། ཤུ་ལོ་ཀའི་གྲངས་སུ་མཆིས་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དཀར་ཆག་ཏུ་བྲིས་སོ། ། པདྨའི་ངང་ཚུལ་གདན་དྲངས་ཚུལ། དེ་ནས་ཨཱ་ཙཱརྱ་བོ་དྷི་ས་ཏྭའི་ཞལ་ནས། བོད་དུ་མུ་སྟེགས་ནི་མི་འབྱུང་གིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉིད་ཁ་གཉིས་སུ་གྱེས་ཏེ། རྩོད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཚེ། ངའི་སློབ་མ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སྤྱན་དྲོངས་ལ། རྩོད་པ་བྱེད་དུ་ཆུག་ཅིག་བྱས་པས། རྩོད་པ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ། རྟས་འཕྲ་རྒྱབ་སྟེ་ཞི་བར་གཤེགས་སོ། །དཔལ་དབྱངས་སློབ་དཔོན་དུ་བསྐོས་ཏེ་ཆོས་སྟོན། ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་བྲོས་ཏེ། ལྷོ་བྲག་ཏུ་བསྒོམ་དུ་སོང་བ་དང་། རྒྱའི་ཧྭ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ནའི་སློབ་མ་དར་ཏེ། ལུས་ངག་གི་ཆོས་སྤྱོད་དགེ་བ་བྱས་པས་སངས་མི་རྒྱ། བྱར་མེད་ལ་གནས་ནས་སངས་རྒྱ། ཟེར་ནས། ཆད་ལྟ་ལ་ཞེན་ནས་དགེ་སྦྱོར་མི་བྱེད། བོད་ཕལ་ཆེར་དེ་ལ་དགའ་སྟེ་དེའི་ལུགས་སློབ། དཔལ་དབྱངས་དང་། རྦ་རཏྣ་ལ་སོགས་པ་ཉུང་ཤས་ཤིག་ཨཱ་ཙཱརྱ་བོ་དྷི་ས་ཏྭའི་ལུགས་བྱེད་པས་ལྟ་སྤྱོད་མ་མཐུན་ཏེ་རྩོད་པ་ལ། བཙན་པོས། ཨཱ་ཙཱརྱ་བོ་དྷི་ས་ཏྭའི་ལུགས་བཞིན་དུ་ལྟ་སྤྱོད་གྱིས་ཤིག །གསུངས་པས། ཏོན་མུན་པ་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ། ཆུ་གྲི་རྣོན་པོ་རེ་བསྲེལ་ཞིང་། ཙེན་མིན་པ་རིལ་གསོད་ཟེར་ཞིང་། རྒྱལ་པོ་ཐུགས་མ་བདེ་ནས། ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་འབོད་དུ་བཏང་བས། ལན་གཉིས་སུ་མ་འཁུགས་ནས། གསུམ་པ་ལ་མ་འཁུགས་ན་གསོད་པར་བྱས་ཏེ་བཏང་བས། བྲག་ཕུག་འདོམ་བཅུ་གཉིས་ལ་སྤྱང་ཐག་ལ་འགྲོ་དགོས་པ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ་གཤེགས་པར་ཞུ། མི་གཤེགས་ན་གསོད་དུ་འོང་བས་ལྕེབ་བྱས་པས་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་དགུག་མི་འཚལ། མཁན་པོའི་ཞལ་ཆེམས་འདི་ལྟར་བདོག་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོ་བསྙེལ་སོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། དེ་ཧྭ་ཤང་གིས་ཚོར་ནས། ཡུམ་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བཤད་བསླབས། བསྟན་བཅོས་ལ་ཆོས་བྱ་མི་དགོས། ཉལ་བས་ཆོག་ཅེས་སྟོན་པ། བསམ་གཏན་ཉལ་བའི་འཁོར་ལོ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་བསམ་གཏན་གྱི་ལོན། ཡང་ལོན་གཉིས། དེ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ལྟ་བའི་རྒྱབ་ཤ། ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ་མདོ་སྡེ་བརྒྱད་ཅུ་ཁུ
Chinese
使教法完全兴盛，在龙年，住在王宫拉丹噶的译师班智达贝则和班智达纳嘎拉匝等，确定了在藏地翻译神圣佛法的目录名称、卷数和颂数，并写在目录中。 迎请莲花戒的方式 之后，阿阇黎菩提萨埵说：“在藏地不会出现外道，但佛法本身会分裂成两派，发生争论。那时，请迎请我的弟子莲花戒来，让他进行辩论。”这样预言后，骑着快马安静地去世了。贝扬被任命为导师并讲法。益西旺布逃走，去洛扎修行，中国和尚摩诃衍的弟子兴盛起来，说：“身语的善行不能成佛，安住于无为而成佛。”他们执着于断见，不做善事。大多数藏人都喜欢这样，学习这种方式。贝扬和热巴热那等少数人按照阿阇黎菩提萨埵的方式行事，因此见解和行为不一致，发生争论。赞普说：“按照阿阇黎菩提萨埵的方式进行见解和行为。”听到这话，顿悟派的人们愤怒了，磨着锋利的刀，喊着“杀死顿悟派的人”。国王感到不高兴，派人去叫益西旺布，叫了两次都没来，第三次派人去说，如果再不来就杀了他。益西旺布走到一个需要用绳子才能到达的十二弓深的岩洞里，请求允许离开。使者说，如果不去就会被杀，于是他出来了，对国王说：“我不需要被召唤，我拥有堪布这样的遗嘱。”国王感到高兴，派使者去迎请莲花戒论师。和尚得知后，迎请了《广大母经》等甚深经典，进行讲解和教授，说：“不需要用论典来修行，睡觉就足够了。”这就是禅定睡眠之轮。其中，避免争论就是禅定的回答，还有两个回答。这是用理证来证明的观点的后盾，用圣言来证明的就是八十部经。
English
Having caused the doctrine to flourish completely, in the year of the Dragon, the master translators Pal Tseg and Bande Klu'i Wangpo, among others, residing in the palace of Ldan-dkar, established the titles, volumes, and number of shlokas of the sacred Dharma to be translated in the land of Tibet, and wrote them in a catalog. The manner of inviting Padmasambhava Then, Acharya Bodhisattva said, "In Tibet, non-Buddhists will not arise, but the Buddha's doctrine itself will split into two factions and become contentious. At that time, invite my disciple Kamalashila and let him debate." Having prophesied thus, he passed away peacefully on a swift horse. Pel Yang was appointed as a teacher and taught the Dharma. Yeshe Wangpo fled and went to Lhodrak to meditate, and the disciples of the Chinese Hwashang Mahayana flourished, saying, "Performing virtuous deeds of body and speech will not lead to enlightenment; abiding in non-action will lead to enlightenment." They clung to nihilistic views and did not perform virtuous deeds. Most Tibetans liked this and learned this way. Pel Yang and Rba Ratna, among a few others, acted according to the way of Acharya Bodhisattva, so their views and practices did not agree, and they argued. The Emperor said, "Act according to the views and practices of Acharya Bodhisattva." Hearing this, the sudden-school people became angry, sharpening their knives and shouting, "Kill the sudden-school people!" The king became uneasy and sent for Yeshe Wangpo, but he did not come twice. The third time, he sent someone saying that if he did not come, he would be killed. Yeshe Wangpo went to a twelve-cubit-deep cave that required a rope to reach, and asked permission to leave. The messenger said that if he did not go, he would be killed, so he came out and said to the king, "I do not need to be summoned; I have such a testament from the abbot." The king was pleased and sent messengers to invite the master Kamalashila. The Hwashang learned of this and invited profound sutras such as the Extensive Mother Sutra, and explained and taught them, saying, "It is not necessary to practice Dharma with treatises; sleeping is enough." This is the wheel of meditative sleep. In it, avoiding disputes is the answer of meditation, and there are two more answers. This is the backing of the view proven by reason, and what is proven by scripture is eighty sutras.
Tibetan
ངས་ལ་སོགས་པ་བྱས། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་རང་གི་ལྟ་སྤྱོད་དང་འགལ་བར་མཐོང་ནས། རྡོག་པས་དྲིལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དབང་པོས། མཁན་པོའི་དགོངས་པ་འདི་བཞིན་ཡིན་ཞེས་སྙན་དུ་གསོལ་བས་བཙན་པོ་དགྱེས་ཏེ། ཁྱེད་ངའི་ཨཱ་ཙཪྻའོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་བྱོན་པ་དང་། བཙན་པོ་གོང་ལ་བཞུགས། ཧྭ་ཤང་གཡས་གྲལ་དུ་བྱས། སློབ་དཔོན་གཡོན་གྲལ་དུ་བྱས་ཏེ། ཙེན་མིན་རྣམས་དེའི་མཇུག་ཏུ་མཐུད་དེ། བཙན་པོས་གཉིས་ཀའི་ལག་ཏུ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་གཏད་དེ། ཁྱེད་གཉིས་ཤགས་གྱིས་ལ་གང་རྒྱལ་བ་ལ། ཕམ་པས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཕུལ་ཅིག །ཕམ་པ་དེ་འདིར་མ་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཧྭ་ཤང་ན་རེ། ལས་དགེ་མི་དགེ་སྤྱད་ན་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བས། འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་བསྒྲིབ་པ་ཡིན། དཔེར་ན། སྤྲིན་དཀར་ནག་གང་གིས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་བསྒྲིབ་པ་དང་འདྲ། །གང་ཞིག་ཅི་ལ་ཡང་མི་སེམས། ཅི་ཡང་མི་བསམ་པ་དེ་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལ་ཡང་མི་སེམས་མི་རྟོག་མི་དཔྱོད་པ་ནི། མི་དམིགས་པ་ཡིན་པས། ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པ་ནི་ས་བཅུ་པ་དང་འདྲའོ། །ཟེར་རོ། །ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་ལྟར་ཅི་ལ་ཡང་མི་བསམ་ཟེར་བ་དེ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་བ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པས། དེ་སྤངས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་གནས། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་མི་དྲན་ཞིང་། ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཆོས་དྲན་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་ན། དེ་ཤིན་ཏུ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་མེད་པ་ཙམ་པོ་ལ་བྱེད་ན། བརྒྱལ་བའམ། འབོག་པའི་དུས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །དྲན་པ་ཙམ་པོ་བཀག་ཀྱང་། ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ནུས། སྟོང་པ་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། སྒྲིབ་པ་སྤངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྣང་བ་རྒྱང་བསྲིངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲན་བཞིན་དུ་མི་དྲན་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེ
Chinese
我做了等等。 看到《解深密经》与自己的见解和行为相悖，就用脚踩了。 当时，耶谢旺波禀告说：“堪布的意图是这样的。” 赞普听了很高兴，说：“你是我的阿阇梨。” 之后，当莲花戒来的时候，赞普坐在上方，华尚坐在右边，论师坐在左边，禅民们接连在后面。 赞普把花环递给他们两个，说：“你们两个辩论，谁赢了，输的人就把花环献给赢的人。输的人不要留在这里。” 华尚说：“如果行善或作恶，就会去天界或地狱，这样就不能从轮回中解脱，并且会障碍成佛。 例如，无论白云还是乌云，都会遮蔽天空一样。 无论谁什么都不想，什么都不思考，那就会完全从轮回中解脱。 什么都不想，不分别，不思虑，就是无所缘，所以一下子进入就像十地一样。” 莲花戒尊者说：“像这样说什么都不想，就是舍弃了分别的智慧。 因为真正智慧的根本是分别的智慧，所以舍弃了它，也会舍弃超越世间的智慧。 如果没有分别的智慧，瑜伽士如何安住于无分别之中？ 如果一切法都没有忆念和作意，那么所有的体验都不能不忆念和不作意。 如果我想不要忆念法，那就会变成非常忆念和作意了。 如果只是做没有忆念，那么在昏厥或癫痫的时候，就会变成无分别。 没有真正的分别，就没有进入无分别的方法。 即使只是阻止忆念，如果没有真正的分别，又怎么能进入一切法无自性呢？ 如果不证悟空性，就不能断除障碍。 因此，通过真正的智慧，才能驱散颠倒的显现。 因此，不能在忆念的同时又不想忆念。 没有忆念和作意
English
I did etc. Seeing that the Saṃdhinirmocana Sūtra contradicted his own views and conduct, he trampled it with his feet. At that time, Yeshe Wangpo reported, "The Abbot's intention is like this." The Emperor was pleased and said, "You are my ācārya." Then, when Kamalaśīla arrived, the Emperor sat above, the Heshang was placed on the right, and the teacher was placed on the left, with the Chan followers lined up behind them. The Emperor handed a garland of flowers to both of them, saying, "You two debate, and whoever wins, the loser should offer the garland to the winner. The loser should not stay here." The Heshang said, "If one practices good or bad deeds, one will go to heaven or hell, thus one will not be liberated from saṃsāra and it will obstruct Buddhahood. For example, just as any cloud, whether white or black, obscures the sky. Whoever does not think of anything, does not contemplate anything, will be completely liberated from saṃsāra. Not thinking of anything, not discriminating, not contemplating, is non-objectification, so entering all at once is like the tenth bhūmi." Kamalaśīla said, "Saying 'not thinking of anything' like that is abandoning discriminating wisdom. Since the root of true wisdom is discriminating wisdom, by abandoning it, one will also abandon wisdom that transcends the world. If there is no discriminating wisdom, how can a yogi abide in non-discrimination? If all dharmas are without memory and without mental engagement, then all experiences cannot be without memory and without mental engagement. If I think I should not remember the dharma, that will become very much remembering and mentally engaging. If one merely acts without memory, then during fainting or epilepsy, one will become non-discriminating. Without true discrimination, there is no way to enter non-discrimination. Even if one only blocks memory, if there is no true discrimination, how can one enter the selflessness of all dharmas? Without realizing emptiness, one will certainly not abandon obscurations. Therefore, with true wisdom, one can dispel inverted appearances. Therefore, it is not permissible to not remember while remembering. Without memory and mental engagement