Tibetan
ས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཕུག་ཅེས་པའི་བྲག་ངོས་ལ་རྡོ་ཐལ་གྱིས། ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཚད་མ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་རང་གི་གཞུང་ཀུན་ལས། །བཏུས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་འཐོར་རྣམས་འདིར་གཅིག་བྱ། ཞེས་མཆོད་བརྗོད་དང་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བྲིས་པ་ཙམ་གྱིས། ས་གཡོས། འོད་གསལ། སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲག །མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་རྣམས་བྱིན་པ་ཤིང་བཞིན་རེངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ཉེ་ལོགས་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནག་པོ་ཐུབ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པས། མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོས་བལྟས་པས་དེའི་མཐུར་ཤེས་ཏེ། ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས། སློབ་དཔོན་བསོད་སྙོམས་ལ་བཞུད་པའི་ཤུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ལན་གཉིས་སུ་བསུབས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུམ་པ་བྲིས་ནས། མཇུག་ཏུ་ངས་བྲིས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འཕྱི་བ་སུ་ཡིན། ཀུ་རེ་དང་ཀྱལ་ཀའི་ཕྱིར་ཡིན་ན་དགོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་མ་ཕྱི། ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་ཡོན་ན། བློ་ལ་ཡོད་པས་དབྱི་བར་མི་ནུས་སོ། །ནོར་ཏེ་རྩོད་པར་བཟོད་ན། ལུས་སྣང་བར་གྱིས་ཤིག་བརྩད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྲིས་སོ། །ཡང་ལྟས་སྔར་བཞིན་དུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱིར་འོངས་པས་བརྩད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་མཐོང་སྟེ་བསྡད་དོ། །སློབ་དཔོན་བསོད་སྙོམས་འཁོར་ཏེ་བྱོན་པ་དང་། ཕྲད་ནས་བསྟན་པ་རྒྱལ་དུ་བཙུགས་ཏེ། བརྩད་པས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ། མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། ད་ཁོད་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་གསུངས་པས། ཁོ་ཁྲོས་ནས་ཁ་ནས་མེ་སྦར་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསྲེགས། སློབ་དཔོན་ཡང་ཚིག་ལ་ཁད་པར་བྱས་པས་ཐུགས་སྐྱོ་སྟེ། ཡོན་ཡེ་ངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་སྙམ་མོད་ཀྱི། མུ་སྟེགས་འདི་གཅིག་པུའི་དོན་ཡང་བྱ་མི་ནུས་པར་འདུག་པས། རང་དོན་ཞི་བདེ་མངོན་དུ་བྱའོ། །སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། རྡོ་ཐལ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕངས་ཏེ། ས་ལ་བབས་མ་ཐག་སེམས་སྐྱེད་བཏང་ངེ་སྙམ་དུ་འཕངས་པས། ས་ལ་མ་བབས་པར་འཇམ་དཔལ་དངོས་སུ་བྱོན་ཏེ། བུ། མ་བྱེད་མ་བྱེད་ཐེག་པ་དམན་དང་ཕྲད་པ་ལས་ནི་བློ་གྲོས་ངན་སྐྱེ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་མུ་སྟེགས་ཚོགས་ཀྱིས་གནོད་མི་ནུས་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་སུ་ང་འགྱུར་གྱིས། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་མིག་གཅིག་ཏུ་ནི་འདི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རྗེས་སུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །རྣམ་ངེས་ཀྱི་ཊིཀྐ་ཆོས་མཆོག་ལས། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་རི་ཕུག་དབེན་པ་ཞིག་ན་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་གནས་པ་ན། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལས་གཞན་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་གཅིག་པུ་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ན། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་བྱོན་ནས། བུ། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སེམས་སྡར་བའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པར་ནུས་པའི་སེམས་ཡོད་བཞིན་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ལན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་ནི་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་དང་ལྡན་པས། བསྲན་པར་མི་ནུས་ལ་སེམས་ཀྱང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དགའ་བས་གཡོ་བར་སྤྱོད་ཅིང་། ཁྱོད་མཐོང་ཡང་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན། དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བགྱིར་མཆི་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ལན་དུ། བུ། ཇི་སྲིད་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ང་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། །ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིའི་ཊིཀྐ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་དེས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་བརྩམས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་བཏུལ་ནས་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །དེའི་སློབ་མ་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱང་མཛད་དོ། །དེའི་སློབ་མ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱལ་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བར། མུ་སྟེགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། ཆུང་ངུ་ལ་སྒྲ་ལེགས་པར་འབྱོངས་ནས། ཞང་པོ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆས་བླངས་པས། ཞང་པོས་ངན་དུ་སྨྲས་ཏེ་བསྐྲད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པས། མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་ཕམ་པར་བྱེད་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྦྱངས་པ་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གསུམ་དུ་ཉན་པར་དམ་བཅས་ནས་མཉན་པས་དང་པོ་ལ་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེས་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ལྟར་གོ། གཉིས་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་དགོངས་པ་བཞིན་གོ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་སྡེའི་འདོད་པ་ནོར་བར་རྟོགས་ནས། གསུམ་པ་གསུང་བར་ཞུས་པས། ཕྱོགས་གླང་ལ་སློབ་མ་ང་ལྟ་བུ་ལས་མེད། ང་ལའང་ཁྱེད་ལྟ་བུ་ལས་མ་བྱུང་། ཚར་རེ་ལས་འཆད་པའི་སྲོལ་མེད་པ་ལ། གཉིས་སུའང་བཤད་པ་ཡིན། ང་འདི་གཅིག་པུ་འཆད་པས་མི་ཕ
Chinese
那时，在名为“方位象之洞”的岩壁上，用石灰写道：成为量，欲利益众生者，顶礼导师善逝救护者。为成办量，从自己的所有论典中，汇集各种散乱，于此成一。仅以此供赞和立誓讲述之举，大地震动，光明闪耀，发出巨大声响。外道导师们如木桩般僵硬等，出现了许多特殊的征兆。当时，附近有一位名为黑胜王的外道导师，以其微细的神通观察，得知是此威力，因嫉妒之故，在导师行乞的足迹处，两次擦除。导师第三次写下，并在末尾写道：谁擦除我所写的偈颂？若是为了玩笑和戏谑，因有广大利益故，不要擦除。若是因嫉妒之故，因在心中故，无法擦除。若能忍受辩论，就显现身体，我将辩论。又如先前一样出现征兆，回来时见到“我将辩论”之语，便坐下了。导师行乞归来，相遇后，确立佛教的胜利，通过辩论，两三次之间，使外道失败。说道：现在你进入佛教吧。他愤怒地从口中喷火，烧毁了导师的所有用具，导师也几乎被烧伤，心中悲伤，想道：原本我想做一切有情的事情，但连这一个外道的事情也做不了，我要实现自己的寂静安乐。心中这样想着，将石灰抛向空中，刚要落地时，心想是否要舍弃菩提心而抛出。石灰还未落地，文殊菩萨亲自降临，说道：孩子，不要这样做，不要这样做，与下劣乘相遇，会产生恶劣的智慧。要知道你的这部论典，外道团体无法损害。在你未获得土地之前，我将成为你的善知识。在未来的时代，这部论典将成为所有论典的一只眼睛。如此摄受。有些人这样讲述。《释量论》的注释法胜中说，导师
English
At that time, on the rock face called "Directional Elephant Cave," he wrote with stone powder: "Being a valid cognition, wishing to benefit beings, I prostrate to the Teacher, the Sugata, the Protector. In order to accomplish valid cognition, from all my own treatises, I gather the various scattered ones here into one." Just by writing this praise and vow to explain, the earth shook, light shone, and a great sound arose. The non-Buddhist teachers became stiff like wooden posts, and many extraordinary signs appeared. At that time, there was a non-Buddhist teacher named Krishna Pandita nearby, who, seeing with his subtle clairvoyance, knew it was due to his power. Out of jealousy, he went to the place where the Teacher was walking for alms and erased it twice. The Teacher wrote it a third time and at the end wrote: "Who is it that erases the verses I have written? If it is for fun and jest, do not erase it, because there is a great purpose. If it is out of jealousy, it cannot be erased because it is in the mind. If you can endure debate, manifest your body, and I will debate." Again, the signs appeared as before, and when he returned, he saw the words "I will debate" and sat down. The Teacher returned from alms, and upon meeting, he established the victory of the Buddhist teachings. Through debate, two or three times, he defeated the non-Buddhists. He said, "Now enter the Buddhist teachings." He became angry and spat fire from his mouth, burning all the Teacher's belongings. The Teacher was almost burned and became sad, thinking, "Originally, I thought to do the benefit of all sentient beings, but I cannot even do the benefit of this one non-Buddhist. I will realize my own peace and happiness." Thinking this, he threw the stone powder into the sky, thinking as it was about to fall to the ground whether to abandon the mind of enlightenment. Before the stone powder fell to the ground, Manjushri himself appeared and said, "Son, do not do it, do not do it. From encountering inferior vehicles, bad intelligence arises. Know that this treatise of yours cannot be harmed by the non-Buddhist groups. Until you attain the ground, I will become your spiritual friend. In future times, this will become one eye of all the treatises." Thus he took him under his care. Some explain it this way. In the commentary on the Compendium on Valid Cognition by Choskyi Chok, the Teacher
Chinese
在一方寂静的象山岩洞中，一位精进修行的僧人住在那儿。一段时间后，他对轮回感到厌倦，不再只为自己着想，只想独自解脱。就在那一刻，圣者文殊师利显现，说道：“孩子，你和恶人一样，变得胆小怕事，受他人控制。明明有利益一切众生的能力，为何要放弃呢？”他回答说：“世尊，轮回充满了难以忍受的痛苦，我无法忍受。我的心也喜欢不圣洁的人，行为轻浮。即使你看见我，也不加持我，那我又能做什么呢？”文殊师利回答说：“孩子，在你证得果位之前，我就是你的善知识。”说完就消失了。据说，喀什米尔智吉祥的注释中说：“在你证得佛果之前。”这位论师著有《量理宝论》及其自释，降伏了一切外道，弘扬了佛法。他的弟子，论师自在军，精通五明，也著有《量理宝论》的注释。他的弟子法称，出生在印度南方名为胜军顶宝的婆罗门种姓中。他从小精通声明学，从他的舅舅，外道导师青年黑氏那里，接受了外道婆罗门的戒律。他的舅舅对他恶语相向，并将他赶走。论师心想，我应该做一个能击败所有外道的人。于是他出家为僧，努力学习佛法。特别是，他发誓要听三遍自在军论师的《量理宝论》，并认真听讲。第一次，他理解了自在军论师的想法。第二次，他理解了陈那的想法，意识到自在军的想法是错误的。当他请求第三次讲授时，自在军说：“陈那没有像我这样的学生，我也没有像你这样的学生。通常只讲一遍，我已经讲了两遍了。我独自讲授这个是不会
English
While dwelling in a secluded elephant mountain cave in a certain region, a monk diligently engaged in meditation. After some time, he became disillusioned with samsara and, turning away from benefiting sentient beings, desired to liberate himself alone. At that moment, the noble Manjushri appeared and said, "Son, you are becoming cowardly and controlled by others, like evil people. Although you have the ability to benefit all sentient beings, why do you abandon it?" He replied, "Bhagavan, samsara is filled with unbearable suffering, and I cannot endure it. My mind also delights in unholy people, behaving frivolously. Even if you see me, you do not bless me, so what can I do?" Manjushri replied, "Son, until you attain the ground, I myself am your spiritual friend." Having said this, he disappeared. It is said that in the commentary of Kashmiri Jnana Shri, it says, "Until you attain Buddhahood." That master composed the Compendium of Valid Cognition with its autocommentary, subdued all the heretics, and propagated the teachings. His disciple, Master Ishvarasena, was skilled in the five sciences and also composed a commentary on the Compendium. His disciple Dharmakirti was born in the south of India in a Brahmin family called Jeturvarman. He was well-versed in grammar from a young age. He took the vows of a heretical Brahmin from his uncle, the heretical teacher Kumarila. His uncle spoke ill of him and expelled him. The master thought, 'I must become someone who defeats all the heretics.' So he became a monk and studied the Buddhist teachings diligently. In particular, he vowed to listen to the Compendium of Valid Cognition three times from Master Ishvarasena and listened carefully. The first time, he understood as Master Ishvarasena intended. The second time, he understood as Dignaga intended, realizing that Ishvarasena's intention was wrong. When he requested the third teaching, Ishvarasena said, "Dignaga had no student like me, and I have not had a student like you. Usually, it is taught only once, but I have already taught it twice. I alone will not