English
After that, he asked a yogi for the practice of Manjushri's sharp wisdom, and through practice, he saw the deity. Soon after, his father passed away. On the night before the coronation ceremony, he dreamt that the venerable one was sitting on the throne where he was supposed to sit the next day, and said: 'The only child, this is my seat. I am your spiritual friend. It is not appropriate in any way for you and I to sit on the same seat.' Upon waking up, he knew that he could not inherit the throne, so he fled and took ordination before the leader of five hundred panditas at Nalanda, the king's chaplain, and was named Shantideva. He listened to the Dharma of the noble conduct of inner practice and meditated on it. Although he composed profound treatises, no one knew his outer behavior except for eating, sleeping, and walking. Therefore, he was known as Bhusuku the Third. Others judged his outer behavior and thought that the activities of an ordained person were the three wheels, but this person did not conform to any of them, so they thought that the offerings he received were not to be enjoyed and should be expelled. They thought: 'Let him take turns reciting the scriptures, so that he will leave on his own.' So, they arranged for him to recite the scriptures, but he said he could not do it. They reported to the abbot, who said: 'Arrange it yourselves.' So they arranged it for him. He agreed to recite. Some people wondered what was going on and were doubtful, so to test his realization, they set up a high throne in the midst of many people. Then, in an unseen way, he pressed the throne with his hand and went up, and most people became doubtful. Then he asked: 'Should I recite what has been recited before, or what has not been recited?' They requested him to recite what had not been recited. The *Shikshasamuccaya* (Compendium of Trainings) was extensive, and the *Sutrasamuccaya* (Compendium of Sutras) was small, so he recited the *Bodhicaryavatara* (Engaging in the Bodhisattva's Deeds), which was concise in words but extensive in meaning. When he recited the verse 'When there is existence and non-existence' from the chapter on wisdom, he gradually rose into the sky, and finally his body disappeared, leaving only his voice, and he departed after completing the recitation. Afterwards, those who had obtained dharani compiled what they had remembered, and it became seven hundred verses, one thousand verses, and more than one thousand verses, so people were doubtful. Also, the *Shikshasamuccaya* says: 'It should be viewed again and again.' Or, to put it briefly for the time being, it is the *Sutrasamuccaya*.
Tibetan
བལྟ། ཞེས་པའང་། ངོ་མ་ཤེས་པ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་མཆོད་རྟེན་དཔལ་ཡོན་ཅན་ན་བཞུགས་པར་ཐོས་ནས། དགེ་སློང་གཉིས་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བཏང་བ་དང་མཇལ་ནས། དེ་དག་ཞུས་པས། བསླབ་བཏུས་དང་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཁོ་བོའི་བྲང་ཁང་གི་གདུང་གསེབ་ན་པཎྜི་ཏའི་ཡི་གེ་ཕྲ་མོས་བྲིས་པ་ཞིག་ཡོད། སྤྱོད་འཇུག་ཤུ་ལོ་ཀ་སྟོང་ཚང་བ་དེ་ཡིན། ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ་དེ་དག་གི་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་ལུང་ཡང་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བྱོན་ཏེ་རྩོད་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཞིག་གི་འཐབ་ཟླ་མཛད་པས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་འདུམས་པར་གྱུར་ཏེ་བདེ་བ་ལ་བཀོད་དོ། །ཡང་ཡུལ་མ་ག་དྷའི་ནུབ་ཕྱོགས་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན། ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་འཛིན་པ་ལྔ་བརྒྱ་གནས་པའི་འཁོར་དུ་བསྡད་པ་དང་། རེ་ཤིག་ཡུལ་ངན་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་བཟའ་བཏུང་ཆད་དེ། ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ནས་སུ་སློང་ནུས་པ་དཔོན་དུ་བསྐོས་ཤིང་བསྒོ་བ་ཉན་པར་བྱས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་འབྲས་ཆན་ལྷུང་བཟེད་གང་བླངས་ཏེ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་མཛད་ནས། དེ་དག་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་སྟེ། ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་རེ་ཤིག་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། སྤྲང་པོ་སྟོང་ཙམ་ཞིག་བྲུ་བ་ཚ་བས་ཉེན་ཏེ། །འཆི་ལ་ཁད་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་འཚོ་བ་སྦྱར་ཞིང་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ། ཨ་རི་བི་ཤ་ནའི་རྒྱལ་པོ་ལ་མ་ཙ་ལའི་གནོད་པ་བྱ་བ། འཚོ་བ་མ་ཕྱིད་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱལ་པོ་ལ་འཁྲིལ་ནས་ཁོ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་རྒྱལ་པོ་གསོད་པས། ནོར་སྦྱིན་དགོས་པ་ཡོད་པས། བསྲུང་བའི་ཕྱིར་སྐུ་སྲུང་མཛད་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ལ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཕྱག་རྒྱར་བཅངས་པ་ཤིང་གི་རལ་གྲི་ཞིག་ལས་མེད་པས་གྲོགས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་མི་འདི་སྒྱུ་ཅན་ཞིག་སྟེ་ལག་ཆ་ལ་གཟིགས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པས། རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རལ་གྲི་ཕྱུང་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་པས། ལྷ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་བས། གནོད་ཀྱང་བླ་ཡིས། ངེས་པར་ཕྱུང་ཞིག་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ལྷའི་སྤྱན་གཅིག་བཀབ་སྟེ་གཅིག་གིས་གཟིགས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པས། དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། རལ་གྲི་ཕྱུང་བས་དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མ་བཟོད་དེ། མིག་གཅིག་ཞར་བ་དང་། བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ་སྐྱབས་སུ་སོང་སྟེ། ཆོས་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་ནས་དཔལ་གྱི་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བྱོན་ཏེ། ཨུ་ཚ་སྨའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་སྤྲང་པོའི་ཆ་བྱད་གཅེར་བུ་ཁྲུད་མ་ཕོ་བའི་ཚིགས་མས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ན། ཁ་ཏི་བི་
Chinese
再者，如果不了解“看”的意义，听说住在南方吉祥宝塔处，便派两位比丘去迎请，见面后询问了那些事。他们说：“《学集论》和《总集经》都写在我的胸膛骨骼间，用班智达的细小文字写着。那就是《入行论》一千颂。”并预言了那些，也给予了讲解和修持的传承。之后，前往东方，与一位进行激烈辩论的人进行辩论，通过神变使所有人都和解，并安置于安乐之中。又在摩揭陀国的西部不太远的地方，与持有奇异见解的五百人居住的眷属一起。不久，发生了巨大的灾荒，食物断绝，陷入痛苦之中，任命了谁能乞讨的人为首领，并听从他的命令。导师取来装满米饭的钵，加持后使所有人都饱足，使他们从奇异的见解中转变过来，安置于释迦牟尼的教法之中。之后，又发生了一场大饥荒，大约一千名乞丐因饥渴而濒临死亡。导师给予食物和教法，将他们安置于安乐之中。之后，在东方，阿里比沙那国王受到麻疹的危害。一些没有被消灭的生命依附在国王身上，如果伤害他，就会杀死国王，因此需要施舍财物。为了保护，担任护卫的导师，尊者手中只有一把木制的剑作为象征，被朋友看到后，禀告国王说：“这个人是个骗子，请看他的武器。”国王愤怒地说：“拔出你的剑！”他回答说：“会伤害到神灵。”国王说：“即使伤害到，我也要。一定要拔出来！”他回答说：“那么请遮住神灵的一只眼睛，用一只眼睛看。”就这样做了，当剑拔出来时，无法忍受它的光芒，一只眼睛瞎了。他请求宽恕，寻求庇护，并被安置于佛法之中。之后，前往吉祥山的南方，那里有一种名为“乌茶斯玛的行径”，即乞丐的装扮，赤身裸体，以男性的关节为生。卡提比
English
Furthermore, if one does not understand the meaning of "to see," having heard that he resided at the auspicious stupa in the south, he sent two monks to invite him, and upon meeting him, inquired about those things. They said, "The 'Compendium of Trainings' and the 'Collected Sutras' are written in small Pandit scripts between the bones of my chest. That is the thousand verses of the 'Guide to the Bodhisattva's Way of Life.'" And he prophesied those things, and also gave the transmission of explanation and practice. After that, he went to the east and debated with someone who was engaged in a great debate, and through miracles, he reconciled everyone and placed them in happiness. Again, in the western part of Magadha, not very far away, he stayed with a retinue of five hundred people who held strange views. After a while, a great famine occurred, and food was cut off, and they were afflicted with suffering, and they appointed as leader whoever could beg and listened to his commands. The teacher took a bowl full of rice and blessed it, satisfying everyone, and turning them away from their strange views, he placed them in the teachings of Shakyamuni. After that, a great famine occurred, and about a thousand beggars were threatened by thirst and were on the verge of death. The teacher provided food and taught the Dharma, placing them in happiness. After that, in the east, King Ari Bishana was afflicted by measles. Some lives that had not been destroyed clung to the king, and if they harmed him, they would kill the king, so it was necessary to give alms. In order to protect him, the teacher, who was acting as a bodyguard, had nothing but a wooden sword as a symbol, which was seen by a friend, who reported to the king, "This man is a deceiver, look at his weapon." The king became angry and said, "Draw your sword!" He replied, "It will harm the deity." The king said, "Even if it harms, I will. You must draw it!" He replied, "Then please cover one eye of the deity and look with one eye." So it was done, and when the sword was drawn, he could not bear its radiance, and one eye went blind. He begged for forgiveness, sought refuge, and was placed in the Dharma. After that, he went to the south of Mount Glorious, where there was a practice called "the conduct of Utchasma," which was the appearance of a beggar, naked, living on the joints of men. Katibi
Tibetan
ཧ་རའི་རྒྱལ་པོའི་བྲན་མོ་ཀ་ཙ་ལ་ཧས་ཁྲུད་མ་ཕོ་བའི་ཆུ་ཐོར་སློབ་དཔོན་ལ་ཕོག་པས་ཁོལ་བ་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཤང་ཀ་ར་དེ་པ་ཞེས་བྱ་བས། གནངས་ནམ་མཁའ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བས། དེ་བཤིག་མ་ནུས་ན་ནང་པའི་ཆོས་དང་ལྷ་རྟེན་བསྲེགས་ནས། ཕྱི་རོལ་པའི་སྒོར་འཇུག་དགོས་སོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དགེ་འདུན་བསྡུས་ཏེ། དོན་དེ་བསྙད་པས་སུས་ཀྱང་བཤིག་པར་ཁས་ལེན་མ་ནུས་པས། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་དུ་གྱུར་པ་ན། བྲན་མོས་སྔར་མཐོང་པ་དེ་བཤད་པས། ཚོལ་ཅིག་གསུངས་ནས། ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་བས་ཤིང་སྡོང་གཅིག་གི་དྲུང་ནས་རྙེད་དེ། དོན་དེ་ཞུས་པས། ངས་ནུས་ཀྱིས། །ཆུ་བུམ་པ་གང་རས་ཡུག་གཉིས། མེ་རྣམས་སྟ་གོན་གྱིས་ཤིག་གསུངས་ནས། དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །སང་དགོང་ཁ་ཐིག་བཏབ་སྟེ་སོང་བས་ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ཏོ། །གནངས་སྔ་དྲོ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་ཤར་སྒོ་ཙམ་ཟིན་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཛད་པས་ཚུབ་མ་ཆེན་པོ་ལངས་ཏེ། རྨེག་མེད་པར་ཁྱེར་ཏེ་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྱེལ་ལ་མ་འགྱེལ་ལ་ཐུག་པར་ལྡེག །དེར་འཚོགས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱང་བདས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡང་རྣམ་པར་འཐོར་རླུང་གི་བདས་པའི་བྱེའུ་བཞིན་དུ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱེར་ཞིང་མུན་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་སྨིན་མཚམས་ནས། འོད་བྱུང་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་ལ་ལམ་བསྟན་ཏེ་གོས་དང་བྲལ་ཞིང་རྡུལ་གྱིས་གཡོགས་པ་ལ་ཆུས་བཀྲུས་ནས། རས་གསར་པ་གཡོགས་ཏེ་མེས་བསྲོས་ཏེ་བདེ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་རྣམས་བཤིག་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད་པས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཡང་མུ་སྟེགས་ཕམ་པའི་ཡུལ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སློབ་དཔོན་དེས་རང་ཉིད་སོ་སྐྱེར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་བློ་གྲོས་ཀྱིས་འཕགས་པར་བཤད་ཅིང་། ནག་པོ་བས་ཀྱང་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་པད་མོ་ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་པར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་དེས། རྒྱས་པར་སྟོན་པ་བསླབ་བཏུས། བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པ་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས། དོན་རྒྱས་ལ་ཚིག་བསྡུས་པ་སྤྱོད་འཇུག་དང་གསུམ་མཛད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལ་རྒྱ་གར་ན་འགྲེལ་པ་བརྒྱ་རྩ་ཡོད་པར་གྲགས་ཀྱང་། བོད་དུ་འགྱུར་བ་བརྒྱད་ཙམ་ཡོད་དོ། ། ལུང་བསྟན་པའི་གང་ཟག་གིས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཚུལ།
Chinese
哈拉国王的婢女卡扎拉哈，看到洗澡女仆倒出的水泼到了老师身上。当时，一个名叫香卡拉德瓦的外道导师对国王说：“明天将在天空绘制大自在天的坛城，如果不能摧毁它，就烧毁佛教的寺庙和佛像，必须皈依外道。”国王召集僧众，说了这件事，但没有人敢承担摧毁坛城的任务，国王感到非常悲伤。婢女讲述了她之前看到的事情，国王说：“去找找看。”于是四处寻找，在一棵树下找到了那个人，并向他讲述了这件事。他说：“我能做到。准备一满瓶水，两块布，还有火。”他们照做了。第二天晚上，他去划线，大家都感到疑惑。第二天早上，坛城刚画好东门，老师进入禅定，顿时狂风大作，将一切夷为平地，草木和整个城市都摇摇欲坠。聚集在那里的人们也被吹散了。外道导师也像被风吹散的鸟儿一样，四处飘散，一片黑暗。然后，老师的眉间发出光芒，为国王和王后指路，他们衣衫褴褛，满身灰尘，老师用水为他们清洗，给他们穿上新衣服，用火烤暖，让他们感到舒适。之后，他们摧毁了外道的寺庙，将其纳入佛教，直到现在，那个地方还被称为“外道失败之地”。虽然那位老师自称是凡夫俗子，但谢饶炯内洛哲老师说他是圣者，纳波瓦也说那位老师的头顶触碰了文殊菩萨的莲足。那位老师著有三部著作：广说之《学集论》，略说之《经集论》，以及义广词简之《入行论》。据说《入行论》在印度有一百多种注释，但在西藏有大约八种译本。 预言之人对教法所作事业的方式。
English
The maidservant of King Hara, Kacalaha, saw that the water poured out by the bathing maid splashed on the teacher. At that time, an outsider teacher named Shankaradeva said to the king, "Tomorrow, a mandala of the Great Lord of Power will be drawn in the sky. If it cannot be destroyed, then the Buddhist temples and statues will be burned, and one must convert to the outsider's path." The king gathered the Sangha and told them about this matter, but no one dared to undertake the task of destroying the mandala, and the king was very saddened. The maidservant recounted what she had seen before, and the king said, "Go and find him." So they searched everywhere and found that person under a tree, and told him about the matter. He said, "I can do it. Prepare a full bottle of water, two pieces of cloth, and fire." They did as he said. The next night, he went to draw the lines, and everyone was puzzled. The next morning, as soon as the mandala was drawn and the east gate was finished, the teacher entered into samadhi, and suddenly a great storm arose, carrying everything away and leveling it to the ground, and the grass, trees, and the entire city were on the verge of collapse. The people gathered there were also scattered. The outsider teacher, like a bird scattered by the wind, was carried in all directions, and it became very dark. Then, light emanated from the teacher's brow, showing the way to the king and queen, who were tattered and covered in dust. The teacher washed them with water, dressed them in new clothes, warmed them with fire, and made them comfortable. After that, they destroyed the temples of the outsiders and incorporated them into Buddhism. Until now, that place is still known as the "Land Where the Outsiders Were Defeated." Although that teacher claimed to be an ordinary person, the teacher Sherab Jungne Lodro said that he was a noble being, and Nagpopa also said that the teacher's head touched the lotus feet of Manjushri. That teacher composed three works: the extensively explained *Compendium of Trainings*, the concisely explained *Compendium of Sutras*, and the *Guide to the Bodhisattva's Way of Life*, which is extensive in meaning but concise in words. It is said that there are more than one hundred commentaries on the *Guide to the Bodhisattva's Way of Life* in India, but there are only about eight translations in Tibet. How the prophesied person worked for the teachings.