Tibetan
དུ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་ལོ་རྒྱུས་ནི། སྔོན་ཤར་ཕྱོགས་སེང་ལྡེང་གི་ནགས་ཞེས་བྱ་བ་ན། སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་ལ་ཤིང་གི་ལྷ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས་ཡུལ་དེའི་ཕྱུགས་རྫི་ཞིག་དུས་ལས་འདས་ཏེ། དེའི་ཆུང་མ་གཟུགས་བྱད་བཟང་མོ་ཞིག་ཡོད་པས་ཕྱུགས་འཚོར་སོང་བ་དང་། ཤིང་གི་ལྷ་དེས་འདོད་པ་སྤྱད་པས། སྲས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་འཁྲུངས་ཏེ། གཽ་པཱ་ལ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ལ་ཕས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བྱིན་པས་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་ནཱ་ལེན་དྲ་བརྩིགས་སོ། །དེའི་བཙུན་མོ་དབང་ཆུང་བ་ཞིག་གིས། རྒྱལ་པོ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་རིག་པ་ཞུས་པས་དེས་རི་བོ་གངས་ཅན་ལས་སྨན་བླངས་ཏེ། རྒྱ་བཏབ་སྟེ་བྲན་མོ་ལ་བསྐུར་བས། དེ་སྟེགས་འདྲེད་པ་ལ་ལྷུང་བས་ཆུས་ཁྱེར་ཏེ། རིམ་གྱིས་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་བླངས་ཏེ་ཟོས་པས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོ་སྐྱོང་དབང་དུ་གྱུར་ནས། བཙུན་མོ་དང་ཕྲད་པས་སྲས་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་བལྟམས་ཏེ། དུས་བཟང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་ཚེ་སྦྲུལ་མགོ་རོང་ངེ་བྱུང་བས་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ཏེ། ཆད་པ་བཅད་པར་བརྩམས་པ་ལས། སོར་གདུབ་བསྟན་པས་ཀླུའི་ཡི་གེ་མཐོང་བས་སླར་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་བསྲིངས་སོ། །དེས་ལྷ་ཁང་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞིག་རྩིག་པར་འདོད་པས་ལྟས་མཁན་ལ་དྲིས་པས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེའི་རས་ལ་སྡོང་བུ་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དང་ཚོང་དཔོན་གྱི་ཁྱིམ་ནས་མར་བླངས་ཤིང་། དཀའ་ཐུབ་པའི་ལྷ་གནས་ནས་ཀོང་བུ་བླངས་ཏེ། མར་མེ་སྤར་བ་ཡི་དམ་གྱི་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ། གསོལ་བ་བཏབ་ན། ཆོས་སྐྱོང་གི་སྤྲུལ་པས་ཀོང་བུ་བསྐྱུར་བར་འགྱུར་བས་དེར་རྩིགས་ཤིག་ཟེར་ནས། དེ་ལྟར་བྱས་པས་བྱ་རོག་ཅིག་བྱུང་ནས། ཀོང་བུ་མཚོར་བསྐྱུར་བས་ཡི་ཆད་པ་ན། མཚན་མོ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་སྦྲུལ་མགོ་ལྔ་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཡིན་པས་མཚོ་བསྐམས་ལ་རྩིག་ཏུ་གཞུག་གོ། ཞག་བདུན་བདུན་ན་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་གྱིས་ཤིག་ཟེར་ཏེ། དེ་བཞིན་བྱས་པས་ཞག་ཉེར་གཅིག་ན་མཚོ་བསྐམས་ཏེ། ཨོ་ཏྱནྟ་པུ་རིའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྲས་རྒྱལ་པོ་དང་པཎྜི་ཏ་དང་གྲུབ་ཐོབ་དང་སྡིག་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་སྟེ་བཞི་ཡོད་པ་ལ། ཐ་མ་ནོར་གྱིས་བྲེལ་དོགས་ནས། ནོར་བུ་བྱིན་ནོ། །དེ་ལ་སྲས་དེ་བ་པཱ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ཡུམ་ལ་དད་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་ཕ་ལ་ནོར་བུ་བརྐུས་ཏེ་དགེ་སློང་ཡུམ་འཆད་པ་ཞིག་ལ་ཕུལ་བས། ཡབ་གྱིས་རིག་སྟེ། ནོར་བུ་ནི་རྒྱལ་པོ་དབང་བ་ཡིན་གྱིས། དགེ་སྦྱོང་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པར་རིགས་པ་ལ། ཁྱོད་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མགུལ་པ་བགགས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་འཕྲོགས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་ཤི་མ་ཐག་རང་གི་སློབ་མ་རྒྱལ་བུའི་སྲས་སུ་སྐྱེ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། དེ་ལྟར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོ་ས་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཡུམ་ལ་དད་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ཡུམ་འཆད་པ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན། དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཡུམ་གྱི་དོན་ལ་རིང་དུ་གོམས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་རང་གི་མཁན་པོ་རྣམ་སྣང་བཟང་པོ་ལ་བྱམས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཞུས་ནས་བསྒྲུབས་པས། རྨི་ལམ་དུ་དགེ་སློང་གུར་ཀུམ་གྱི་མདོག་ཅན་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པ་ཞིག་རྨིས་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་ཁ་སར་པཱ་ཎིར་སོང་ཞིག །ཅེས་ལུང་བསྟན་ནོ། །སད་དེ་དེར་སོང་ནས་ཞག་གསུམ་དུ་སྨྱུང་གནས་བྱས་ཏེ། རྨི་ལམ་བརྟགས་པས་ཐོ་རངས་རྨི་ལམ་ན། ཨོ་ཏྱནྟ་པུ་རི་བི་ཧ་རིའི་གནྡྷོ་ལའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ཕུང་འཐུག་པོ་ཞིག་གི་གསེབ་ན། ལྷའི་ལུས་སྟོད་སྤྲིན་གྱི་གསེབ་ནས་ཕྱུང་ནས་མཆོད་རྫས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་མཐོང་སྟེ། ཅི་བྱེད་དྲིས་པས། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་གསུང་བ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། རིང་དུ་བལྟས་པས་རྗེ་བཙུན་ཞལ་གསེར་མདོག་ཅན་སྤྱི་གཙུག་མཆོད་རྟེན་གྱིས་སྤྲས་པ་ཕྱག་གཡས་ཆོས་འཆད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་ནས་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་དིང་སང་འགྲེལ་པ་མང་དུ་མཆིས་ན། གང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུང་ལེགས་པར་རྟོགས་ལ། འཐད་པ་བསྡུས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྩོམས་ཤིག །ཅེས་གནང་བ་ཐོབ་བོ། །སད་དེ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྦྱིན་བདག་བཙལ་པའི་ཕྱིར། ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་བྱོན་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ས་སྐྱོང་གིས་ཡུམ་མཆོད་པ་ལ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་མཁས་པར་ཐོས་ནས། གདན་འདྲེན་དུ་བཏང་པའི་ཕོ་ཉ་དང་ཕྲད་ནས་གདན་དྲངས་ཏེ། འཕགས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་མཐུན་པར་ཉི་ཁྲིའི་བསྡུས་དོན་ལེ་བརྒྱད་མ་དང་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དང་། དོན་གསལ་འགྲེལ་པ་དང་། སྡུད་འགྲེལ་རྟོགས་པར་སླ་བ་དང་། ཤེས་ཕྱིན་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ། །ཞེས་གྲག་གོ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་
Chinese
关于阿阇黎僧伽跋陀罗的传记：过去在东方名为僧伽楞伽的森林中，有一棵大树，树上住着一位树神。当地的一位牧羊人去世了，他的妻子非常美丽。当她去放牧时，树神与她交合，生下了一个特别的儿子，取名为瞿波罗。他的父亲给了他一颗珍贵的宝石，凭借这颗宝石的力量，他能够统治整个大地。他建造了那烂陀寺。他的一个地位较低的妃子，为了控制国王，向一位婆罗门阿阇黎请教了一种方法。阿阇黎从雪山取来药物，施加咒语后交给一个女仆。女仆不小心滑倒，药物掉入水中，逐渐流入大海。龙王取走并吞食了药物，因此龙王获得了统治海洋的权力。他与妃子相遇，生下了儿子吉祥护法。在吉祥的日子举行祭祀时，出现了一个蛇头。国王非常生气，准备进行惩罚。当他看到戒指时，看到了龙族的文字，于是重新表示尊敬并抚养他。他想要建造一座比其他寺庙更特别的寺庙，于是询问了占卜师。占卜师说：“用僧人和婆罗门的布做成树苗，从国王和商人的家中取来酥油，从苦行者的住所取来钵，点燃酥油灯，放在本尊面前祈祷。护法的化身会丢弃钵，就在那里建造。”按照他的话去做之后，一只乌鸦飞来，把钵丢进了湖里，他感到非常失望。晚上，龙王，一个五头蛇出现了，说：“我是你的父亲，把湖抽干，开始建造。每七天举行一次盛大的祭祀。”按照他的话去做之后，二十一天后湖水干涸，建造了乌仗那补梨寺。那位国王有四个儿子：国王、班智达、成就者和一个作恶的国王。因为担心最后一个儿子会为财产而争吵，所以给了他一颗宝石。他有一个儿子名叫提婆波罗，他具有祈祷的力量，并且对母亲非常虔诚。他从父亲那里偷走了宝石
English
Regarding the biography of Acharya Simhabhadra: In the past, in the east, in a forest called Simhalengka, there was a large tree, and a tree deity resided on the tree. A shepherd from that area passed away, and his wife was very beautiful. When she went to graze the livestock, the tree deity had intercourse with her, and a special son was born, named Gopala. His father gave him a precious jewel, and through the power of this jewel, he was able to rule the entire earth. He built Nalanda Monastery. One of his lesser consorts, in order to control the king, consulted a Brahmin Acharya for a method. The Acharya took medicine from the Snow Mountains, cast a mantra on it, and gave it to a maidservant. The maidservant accidentally slipped and fell, and the medicine fell into the water, gradually flowing into the ocean. The Dragon King took and swallowed the medicine, and thus the Dragon King gained the power to rule the ocean. He met the consort, and a son, Palden Chokyong (Glorious Dharma Protector), was born. When offering sacrifices on an auspicious day, a snake's head appeared. The king was very angry and prepared to punish him. When he saw the ring, he saw the letters of the Naga, so he showed respect again and raised him. He wanted to build a temple that was more special than other temples, so he asked a diviner. The diviner said, "Make seedlings with the cloth of monks and Brahmins, take butter from the homes of the king and merchants, take a bowl from the abode of ascetics, light a butter lamp, place it in front of the yidam and pray. An emanation of Chokyong will discard the bowl, build there." After doing as he said, a crow came and threw the bowl into the lake, and he was very disappointed. At night, the Dragon King, a five-headed snake, appeared and said, "I am your father, drain the lake and start building. Hold a grand sacrifice every seven days." After doing as he said, after twenty-one days the lake dried up, and the Odantapuri Monastery was built. That king had four sons: a king, a pandita, an accomplished one, and a king who committed evil deeds. Because he was worried that the last son would quarrel over property, he gave him a jewel. He had a son named Devapala, who had the power of prayer and was very devoted to his mother. He stole the jewel from his father.
Chinese
一位比丘尼供养了一颗宝珠给一位讲说般若经的法师。她的父亲知道了这件事，说道：‘宝珠是国王才能拥有的东西，比丘应该少欲知足才对，你不是这样。’于是夺走了她的宝珠。比丘尼死后，发愿转生为自己弟子的王子。如愿以偿后，他成为了名为萨迦雍的国王，对般若经非常信仰。他开始四处寻找讲说般若经的人。当时，有一位名叫狮子贤的论师，他出身王族，出家为僧，精通内外所有宗派，尤其精通般若经的意义。他向自己的堪布，也就是善显尊者，请求了弥勒的修法，并进行了修持。在梦中，他梦见一位身着藏红色袈裟、行为端庄的比丘，并被告知：‘去东方卡萨尔帕尼！’他醒来后去了那里，斋戒三日，观察梦境。黎明时分，他梦见在乌仗衍那普里寺的香室上方的天空中，从浓厚的云层中伸出天人的上半身，用各种供品进行供养。他询问他们在做什么，他们回答说：‘我们正在供养至尊弥勒八千颂。’他久久凝视，看到至尊弥勒面容金黄，头顶装饰着佛塔，右手结说法印。他顶礼并供养后，问道：‘如今您的论著有很多注释，我应该追随哪一个？’弥勒回答说：‘透彻理解所有论著，汇集其精华，你应当独自撰写。’他获得了许可。醒来后，他进行了供养，为了寻找撰写论著的施主，他从东向西走去。萨迦雍国王听闻狮子贤论师的博学，派使者去邀请他。使者与他相遇并邀请了他。他根据圣者的注释，撰写了二万颂的略义八章，以及八千颂大疏、义明疏、摄略释和般若经修法等著作。据说就是这样。在八千颂大疏中
English
A bhikshuni offered a jewel to a Dharma teacher who was expounding the Prajnaparamita Sutra. Her father learned of this and said, 'A jewel is something that only a king should possess. A bhikshu should be content with little desire. You are not like that.' So he seized her jewel. Immediately after the bhikshuni died, she made a prayer to be reborn as the son of her own disciple, a prince. As a result, she became a king named Sakya Yong, who had great faith in the Prajnaparamita. He began to search everywhere for someone who could expound the Prajnaparamita. At that time, there was a teacher named Simhavarma, who had renounced the world from a royal family. He was learned in all the tenets of both internal and external schools, and was especially well-versed in the meaning of the Prajnaparamita. He asked his abbot, Namnang Zangpo, for the sadhana of Maitreya and practiced it. In a dream, he dreamed of a bhikshu with saffron-colored robes and beautiful conduct, and was told, 'Go to Khasarpani in the east!' He awoke and went there, fasted for three days, and examined his dreams. At dawn, in a dream, he saw in the sky above the Gandhola of Odantapuri Vihara, from within a thick cloud, the upper body of a deva emerging from the clouds, making offerings with various substances. He asked what they were doing, and they replied, 'We are making offerings to the venerable Maitreya's Eight Thousand Verse Prajnaparamita.' He gazed for a long time and saw the venerable Maitreya with a golden face, adorned with a stupa on his crown, his right hand in the teaching mudra. He prostrated and made offerings, and asked, 'Now that there are many commentaries on your treatises, which one should I follow?' Maitreya replied, 'Thoroughly understand all the treatises, gather their essence, and you should compose one yourself.' He received permission. Having awakened, he made offerings, and in order to find a patron for writing the treatises, he traveled from east to west. King Sakya Yong heard that the teacher Simhavarma was learned in the Prajnaparamita, and sent a messenger to invite him. The messenger met him and invited him. In accordance with the commentaries of the noble ones, he wrote the condensed meaning of the Twenty Thousand Verse Prajnaparamita in eight chapters, as well as the Great Commentary on the Eight Thousand Verse Prajnaparamita, the Meaning-Clarifying Commentary, the Easily Understood Condensed Commentary, and the Prajnaparamita Meditation, and so on. It is said that this is how it happened. In the Great Commentary on the Eight Thousand Verse Prajnaparamita