Tibetan
ཅོམ་པ་རྣམས་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་དང་ཐ་མལ་བ་དང་། ཟུར་ཆག་དང་། ཤ་ཟའི་སྐད་ཀྱིས། སྟོན་པའི་གསུང་རབ་འདོན་པ་ལས། སློབ་མ་རྣམས་སོ་སོར་གྱེས་པས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་མི་མཐུན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དཀྲུགས་པ་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་རྣམས་ཛ་ལན་དྷ་རའི་དགོན་པར་འདུས་ནས་བསྡུས་ཏེ། དེ་ཚེ་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ལོན་ཟེར་ཏེ། ང་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ན། གྲོང་ཁྱེར་སྐྱ་ནར་གྱི་བུ་མུ་རའི་རིགས་སུ་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཉིན་གཅིག་ལ་ངའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས། སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། འོད་ལྡན་ནས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་ཤི་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་མལ་བ་དང་། ཟུར་ཆག་པ་དང་བར་མར་འདོན་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་གདུལ་བའི་དབང་གི་ཕྱིར། རིམ་གྱིས་གཞུང་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐད་དུ་སྦྱར་བའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བསྟན་པ་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་ཅུང་ཟད་འགལ་ལམ་སྙམ་མོ། །ཁ་ཅིག་དགོས་པ་ནི་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་བཀའ་མ་ཡིན་པའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དུས་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ན། གནས་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་ཀུན་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དགོན་པར། སྦྱིན་བདག་ཛ་ལན་དྷ་རའི་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་བྱས་ཏེ། སྡུད་པ་པོ་པུརྞི་ཀ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། བ་སུ་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་པཎྜི་ཏ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའམ། ཁྲི་དྲུག་སྟོང་འདུས་ནས་ཞལ་ཏོན་དུ་མཛད་དེ། བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བཀར་བསྒྲུབས་སོ། ། སྡེ་བ་གྱེས་ཚུལ། དེ་ལ་སྡེ་པའི་གྱེས་ཚུལ་ལ། བྷ་བྱ་ན་རེ་རྩ་བ་ཕལ་ཆེན་དང་གནས་བརྟན་པ་གཉིས་ཡིན་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་གསུམ་ཡིན་ཟེར་རོ། །གཞི་ཡོད་སྨྲ་བ་ན་རེ། བསྡུ་བ་གཉིས་པའི་བར་དུ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་གཅིག་པུ་ལས་མེད་པ་ལ། དེ་རྗེས་ནས་སྐད་ཐ་དད་ཀྱིས་འདོན་པས་བཅུ་བདུན་ཏེ། གྱེས་པ་ནི་བསྟན་པ་མིན་ཏེ། སྡོམས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པས་འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང་། དོན་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག །ཚིག་གི་དོན་གཞན་དུ་སྟོན་པས། ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པས་བཀའ་མིན་ནོ་ཟེར་བ་ལ། གྱེས་པ་བཅུ་བདུན་གྱི་གཞུང་བཀའ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་པས་འདུལ་བ་ལ་སྣང་། ལྷག་པའི་སེམས་སྟོན་པས་མདོ་
Chinese
当僧侣们用优美的、通俗的、方言的和食人族的语言来诵读佛陀的教义时，弟子们各自散去，形成了十八个部派。由于各种不同的哲学观点扰乱了教义，阿罗汉和博学的凡夫俗子聚集在扎兰达拉的寺院中进行编纂。据说当时佛陀涅槃已经三百年了。佛陀曾预言：“我涅槃一百年后，在夏纳尔城穆拉族会诞生一位名叫无忧王的国王，他将在一天之内建造八万四千座我的舍利塔。”这出自《慈悲白莲经》和《光显经》。之后，达摩阿育王和阿罗汉们为了驯服那些执着于用通俗、方言和中间语言诵读词句的人，逐渐将经文翻译成不同的语言，例如翻译成梵文的经部等。因此，教义分裂成了十八个部派。这似乎有些矛盾。有些人认为，为了消除对十八部派是否是佛语的疑虑，在佛陀涅槃三百年后，在克什米尔地区的昆巴纳寺院，施主扎兰达拉的国王卡尼卡主持，由布尔尼卡等五百位阿罗汉，瓦苏米特拉等五百位菩萨，以及两百五十位或六千位凡夫班智达聚集在一起进行口头背诵，从而确认了所有十八部派的经典。 部派分裂的方式： 关于部派分裂的方式，巴比亚纳说，根本是大众部和上座部。有些人区分说有三个。一切有部说，在第二次结集之前，只有一切有部，之后因为用不同的语言诵读而分裂成十七个部派。分裂不是教义，因为没有被戒律所包含，所以在律藏中不明显；因为意义相互矛盾，所以不包含在经藏中；因为词语的意义不同，所以与法性不一致，因此不是佛语。但十七部派的经文是佛语，因为阐述了戒律，所以在律藏中显现；阐述了增上心，所以在经藏中
English
When monks recited the Buddha's teachings in elegant, common, dialectal, and cannibalistic languages, the disciples dispersed, forming eighteen schools. Because various differing philosophical views disturbed the doctrine, Arhats and learned ordinary people gathered at the Jalandhara monastery to compile the teachings. It is said that three hundred years had passed since the Buddha's Nirvana at that time. The Buddha had prophesied, "One hundred years after my Nirvana, a king named Ashoka will be born in the Mura clan in the city of Shyarnar, and he will build eighty-four thousand stupas of my relics in a single day." This comes from the "White Lotus of Compassion Sutra" and the "Radiant Sutra." Thereafter, King Dharma Ashoka and the Arhats, in order to subdue those who were attached to reciting words in common, dialectal, and intermediate languages, gradually translated the scriptures into different languages, such as the Sutras translated into Sanskrit. Thus, the doctrine was divided into eighteen schools. This seems somewhat contradictory. Some say that in order to dispel doubts about whether the eighteen schools are the Buddha's words, three hundred years after the Buddha's Nirvana, in the Kunbana monastery in the Kashmir region, the patron King Kanika of Jalandhara presided, with five hundred Arhats including Purnika, five hundred Bodhisattvas including Vasumitra, and two hundred fifty or six thousand ordinary pandits gathered to recite orally, thereby confirming all the scriptures of the eighteen schools. The way the schools split: Regarding the way the schools split, Bhabyana says that the root is the Mahasanghika and the Sthavira. Some distinguish and say there are three. The Sarvastivadins say that before the Second Council, there was only the Sarvastivada, and after that, it split into seventeen schools because of reciting in different languages. The split is not the doctrine, because it is not included in the Vinaya, so it is not obvious in the Vinaya Pitaka; because the meanings contradict each other, it is not included in the Sutra Pitaka; because the meanings of the words are different, it is inconsistent with the Dharma nature, so it is not the Buddha's words. But the scriptures of the seventeen schools are the Buddha's words, because they explain the precepts, so they appear in the Vinaya Pitaka; they explain the higher mind, so they are in the Sutra