Tibetan
འབྲི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དུས་ནི་ལོ་སྟོང་ཞིག་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གནས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱེད་དུ་བགོས་ཏེ་ལྔ་བརྒྱ་སྔ་མ་ནི་འཕེལ་བའི་དུས་སུ་བཞག་ལ། ལྔ་བརྒྱ་ཕྱི་མ་ནི་འགྲིབ་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཟླ་བ་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལོ་ཉིས་སྟོང་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་དུ། བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་དུ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །ཡང་ལོ་ལྔ་བརྒྱར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ཕྱེད་དང་ཉིས་སྟོང་དུ་གསུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པར། ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྔའི་ཚོགས་ནི་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྔའི་བར་དུ་གནས་ཞེས་གྲགས་པས། དེའི་ཕྱིར་ཐ་མ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཛད་དོ་ཞེས་པ་དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ལྔར་གནས་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ་ཞེས་ཕྱེད་དང་སུམ་སྟོང་དང་། འབུམ་ཏིག་ཏུ་ལོ་ལྔ་སྟོང་གནས་པ་ལས་ལོ་སྟོང་ཕྲག་རེ་རེ་ལ་ཕྱེད་ཕྱེད་དུ་བཅད་པས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལ་ལེའུ་བཅུར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལྔ་བརྒྱ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས། དགྲ་བཅོམ་པའི་ལེའུ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ལེའུ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་ཏེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལེའུ་གསུམ་དང་། དེ་ནས་ལྔ་བརྒྱ་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལྷག་མཐོང་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས་ལྷག་མཐོང་གི་ལེའུ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལེའུ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་ལེའུ་གསུམ་དང་། དེ་ནས་ལྔ་བརྒྱ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་ཆོས་མངོན་པ་དང་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་སྟོན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས་མངོན་པའི་ལེའུ་དང་མདོ་སྡེའི་ལེའུ་དང་འདུལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ལུང་གི་ལེའུ་གསུམ་དང་། ལྔ་བརྒྱ་པ་བཅུ་པ་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཙམ་ལས་ལྟ་སྤྱོད་རྣལ་མ་དང་མི་ལྡན་པས་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་འདི་ཉིད་ལ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དབོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས། ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་པོ་ལ་མངོན་པར
Chinese
将会书写。同样地，释迦牟尼佛的教法获得果实和极度兴盛的时期，将在阎浮提洲存在一千年。将其分为两半，前五百年被认为是增长的时期，后五百年被称为衰退的时期。另外，《月藏经》中说，我涅槃后，正法的形象将存在两千年。《悲华经》中说，我涅槃后，正法存在一千年吧！再五百年，正法的形象存在吧！这样说了二千五百年。在《金刚经》的注释中说，所谓的最后五百年，五百的集合就是五百，据说世尊的教法将存在五个五百年。因此，特别说明是最后。在《圣者意趣》中说，释迦牟尼佛的正法将存在五个五百年。有些人说，这样就是二千五百年。在《十万部母经》中，存在五千年，每千年分为两半，因此十个五百年就变成了十个品。其中，第一个、第二个和第三个五百年中，依次出现许多阿罗汉、不还者和入流者，因此称为阿罗汉品、不还品和入流品，即通达的三品。然后，在第四个、第五个和第六个五百年中，依次出现许多具有胜观、禅定和戒律的人，因此称为胜观品、禅定品和戒律品，即修持的三品。然后，在第七个、第八个和第九个五百年中，依次出现许多宣说法相、经部和律部的人，因此称为法相品、经部品和律部品，即教的三品。第十个五百年是，只有出家的形象，没有真正的见解和行为，因此是执持形象的品，这被称为最后的五百年。学师妙吉祥称说，十个五百年中
English
It will be written. Similarly, the time when the teachings of Buddha Shakyamuni bear fruit and are extremely prosperous will last for a thousand years in Jambudvipa. Dividing it in half, the first five hundred years are considered the time of increase, and the latter five hundred years are called the time of decline. Also, in the Sutra of the Essence of the Moon, it says that after my nirvana, the image of the true Dharma will last for two thousand years. In the Karuṇāpuṇḍarīka, it says, 'May the true Dharma remain for a thousand years after my nirvana! And again, may the image of the true Dharma remain for five hundred years!' Thus, it speaks of two thousand five hundred years. In the commentary on the Vajracchedikā, it says, 'The so-called last five hundred years, the collection of five hundreds is five hundred. It is said that the teachings of the Bhagavan will last for five five hundreds. Therefore, it is specifically stated as the last.' In the Thubdgongs, it says, 'The true Dharma of Bhagavan Shakyamuni will last for five five hundreds.' Some say that this is two thousand five hundred. In the 'Bum Tig, it says that it will last for five thousand years, and each thousand years is divided in half, so the ten five hundreds become ten chapters. Among them, in the first, second, and third five hundreds, many Arhats, Anāgāmins, and Srotāpannas appear in order, so they are called the Arhat Chapter, the Anāgāmin Chapter, and the Srotāpanna Chapter, which are the three chapters of understanding. Then, in the fourth, fifth, and sixth five hundreds, many people with Vipassanā, Samādhi, and Śīla appear in order, so they are called the Vipassanā Chapter, the Samādhi Chapter, and the Śīla Chapter, which are the three chapters of practice. Then, in the seventh, eighth, and ninth five hundreds, many people who teach Abhidharma, Sutra, and Vinaya appear in order, so they are called the Abhidharma Chapter, the Sutra Chapter, and the Vinaya Chapter, which are the three chapters of scripture. The tenth five hundred is, there is only the appearance of ordination, without true view and conduct, so it is the chapter of holding the appearance, and this is called the last five hundred. The teacher Jampal Drakpa said that in the ten five hundreds,
Tibetan
་རྟོགས་པའི་དུས་གསུམ་དང་། སྒྲུབ་པའི་དུས་གསུམ་དང་། ལུང་གི་དུས་གསུམ་དང་། རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་དུས་ཞེས་བཤད་ལ། དང་པོ་ལ་འབྲས་བུའི་དུས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡང་འཕགས་པ་དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྟོགས་བརྗོད་ལས། འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་ལས་ཡར་འཕེལ་ཏེ། ཚེ་ལོ་དྲུག་བརྒྱ་པར་གྱུར་པའི་བར་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ། ལོ་སྟོང་དང་། སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཉིས་སྟོང་དང་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱར་བཤད་པ་ནི། དྲང་དོན་དུ་གསལ་ཏེ། དགོངས་གཞི་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པར། དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་མོས་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། ལུང་ནོད་པ་དང་། འཆད་པ་དང་། ཉན་པ་དང་། སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པའོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །དགོས་པ་གདུལ་བྱ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ལྷ་མོ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལུང་བསྟན་པར། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ན་གདོང་དམར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་དམ་པའི་ཆོས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ལ་སོགས་ལུང་བསྟན་པ་དང་འགལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་དུ། ལུང་གི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་ནི། ལོ་སྟོང་གི་འོག་ཏུ་ཡང་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་འདི་ཉིད་རིགས་པར་བལྟའོ་ཞེས་སོ། །ལྔ་སྟོང་དུ་གནས་པ་ངེས་པའི་དོན་ཏེ་དེ་ལ་ལྔར་ལོ་དུ་སོང་ན་ཇོ་བོ་རྗེ་ནི། སྟོན་པ་ཤིང་ཕོ་བྱི་བ་ལ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཤིང་མོ་གླང་ལ་བལྟམས། ས་མོ་ཕག་ལ་སངས་རྒྱས། ཤིང་ཕོ་སྤྲེའུའི་ལོ་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཡར་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་འདས་པར་བཞེད་ལ། ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པ་ནི། མེ་མོ་ཡོས་ལ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ས་ཕོ་འབྲུག་ལ་བལྟམས། ཆུ་ཕོ་སྟག་ལ་སངས་རྒྱས། མེ་མོ་ཕག་གི་དཔྱིད་ཐའི་ཉའམ་སྟོན་ཐའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་འདས་པར་བཞེད་དེ། དེ་ལ་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ན་རྒྱལ་པོ་དགའ་བྱེད་བྱུང་། དེ་ནས་ལོ་བརྒྱད་བརྒྱ་ན་རྒྱལ་པོ་ཟླ་སྲུང་བྱུང་། དེ་ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་ན། རྒྱལ་པོ་བརྗེད་མངས་བྱུང་། དེ་ནས་ལོ་བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནས་འཕྲོ་བཟུང་ནས། ལོ་བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་ན་བལ་པོར། རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་གོ་ཆ་བྱུང་། དེ་
Chinese
说是证悟的三时，修行的三时，教的三时，以及仅仅持有表相的时。第一个也称为果时。此外，在圣者喜悦友的传记中说，从赡部洲的人们寿命从十岁开始增长，直到寿命达到六百岁之间，世尊释迦牟尼的教法，神圣的佛法将会存在。关于这一点，说有一千年，一千五百年，两千年和两千五百年，这在直义上是清楚的。其意图在于修行等衰退。在能仁的意图中，神圣的佛法衰退是指修行完全衰退。以及在《金刚经》的注释中，神圣的佛法彻底毁灭是指信仰、阅读、背诵、接受教义、讲解、听闻、思考等衰退。其必要性是为了使所化众生感到厌离。事实上，损害者，无垢光天女的预言中说：我圆寂后两千五百年，在红脸人的地方，神圣的佛法将会兴盛。等等，以及与无著兄弟等人的预言相违背。在《俱舍论》的注释中说：教法的长期存在，即使在一千年之后也会存在，所以应该认为这个方向是合理的。五千年存在是确定的意义，那么五千年过去了多少年呢？尊者阿底峡是，导师在木阳鼠年入胎，土阴牛年生，土阴猪年成佛，木阳猴年秋季小月的初八圆寂。法主萨迦班智达是，火阴兔年入胎，土阳龙年生，水阳虎年成佛，火阴猪年的春季或秋季初八圆寂。从导师圆寂后一百三十七年，出现了悦意王。从那以后八百年，出现了月护王。从那以后二百三十一年，出现了忘忧王。从那以后七百二十四年开始，到八百一十四年，在尼泊尔，出现了光芒铠甲王。
English
It is said that there are three times of realization, three times of practice, three times of teaching, and the time of merely holding the appearance. The first is also called the time of fruition. Furthermore, in the biography of the noble Joyful Friend, it is said that from the time when the lifespan of the people of Jambudvipa increases from ten years to six hundred years, the sacred Dharma, the teaching of the Blessed One Shakyamuni, will remain. Regarding this, it is clear in the direct meaning that it is said to be one thousand years, one thousand five hundred years, two thousand years, and two thousand five hundred years. The intention is based on the decline of practice and so on. In the intention of the Able One, the decline of the sacred Dharma is the complete decline of practice. And in the commentary on the Diamond Cutter Sutra, the complete destruction of the sacred Dharma is said to be the decline of faith, reading, recitation, receiving teachings, explanation, listening, thinking, and so on. The necessity is to generate weariness in the beings to be tamed. In fact, the damaging goddess, in the prophecy of Immaculate Light, says: Two thousand five hundred years after my complete Nirvana, in the land of the red-faced ones, the sacred Dharma will flourish. And so on, and because it contradicts the prophecies of Asanga and his brother, etc. In the commentary on the Treasury of Knowledge, it is said: The long duration of the Dharma of teaching will remain even after a thousand years, so this direction should be considered reasonable. The existence of five thousand years is the definitive meaning, so how many years have passed in those five thousand years? The Venerable Atisha was conceived in the Wood Male Rat year, born in the Earth Female Ox year, attained enlightenment in the Earth Female Pig year, and passed away on the eighth day of the waxing moon of the lesser autumn month of the Wood Male Monkey year. The Dharma Lord Sakya Pandita was conceived in the Fire Female Rabbit year, born in the Earth Male Dragon year, attained enlightenment in the Water Male Tiger year, and passed away on the eighth day of the spring or autumn month of the Fire Female Pig year. From the passing away of the Teacher, after one hundred and thirty-seven years, King Delightful appeared. From then on, after eight hundred years, King Moon Protector appeared. From then on, after two hundred and thirty-one years, King Forgetful appeared. From then on, starting from seven hundred and twenty-four years, to eight hundred and fourteen years, in Nepal, King Ray Armor appeared.