Tibetan
་སོང་ནས། བྲི་ཛིའི་བུས་གཡོག་བྱས་ཏེ་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ། བྲི་ཛིའི་བུས་མཁན་པོའི་སེམས་ལ་བལྟས་ནས། གོའུ་ཏ་མ་བག་མེད་མ་མཛད་པར། །ཤིང་དྲུང་ཐིབས་པོ་བསྟེན་ན་མྱ་ངན་འདའ། །ཐུགས་ལ་བཞག་སྟེ་བསམ་གཏན་མཛོད་ཅིག་དང་། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཞི་བའི་གནས་ཐོབ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སྤོང་བྱེད་བུ་ཡི་གདམས་ངག་ལས། ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་ཐུན་དང་པོ་ལ་འཆག་པ་དང་འདུག་པས་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་ཏེ། གུང་ཐུན་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྐང་པ་བཀྲུས་ནས། ནང་དུ་གློ་གཡས་པ་ཕབ་སྟེ། སྔས་ལ་མགོ་མ་བཞག་པ་ཁོ་ནར་དགྲ་བཅོམ་སྟེ། སླར་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཕུག་ཏུ་ཕྱིན་ནོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་དགེ་སློང་བརྗེད་ངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ། སྔ་དྲོ་ཚིགས་བཅད་དང་ཕྱི་དྲོ་ལྷུག་པར་བགྲོ་ཞིང་། དེ་ཡང་སྔར་མདོ་སྡེ་བསྡུ་བར་བགྲོས་པ་དང་། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྤྲོ་བ་དྲིས། གསོལ་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་བསྡུ་བར་བསྐོས་ནས། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱས་སྣམ་སྦྱར་བཏིང་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་འདུག་སྟེ། མདོ་སྡེ་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་གུས་པར་ཉན་ནོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་ཕན་བཞེད་པ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པ་མཆོག་ནི་གང་བཤད་པ། །ཚེ་དང་ལྡན་པས་མདོ་སྡེ་གསུང་། །ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས། སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པས་ཁ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བལྟས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། སྒྲས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཝཱ་ར་ཎ་སི་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །ཞེས་བརྗོད་མ་ཐག་ལྷ་མི་རྣམས་མྱ་ངན་སྐྱེས་ཏེ། ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཏུ། །མི་རྟག་པར་ནི་ཁྱད་པར་མེད། །གང་གི་རིན་ཆེན་གཏེར་དེ་ཡི། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་དག་ཀྱང་བསྐམས། །གང་ལས་བདག་གིས་སྔོན་ཐོས་པ། །ཆོས་ནི་ཐར་པའི་དབྱེ་བ་བྱེད། །འདི་སྐད་ཐོས་ཞེས་རབ་སྦྱར་ཏེ། །དེ་ཡང་འདི་རིང་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སྐོང་ལྔ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། །དགེ་སློང་དག་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་སོགས་མདོ་སྡེ་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཤེས་ཀྱིས་འོད་སྲུངས་ལ། བདག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཏེ་བདག་གི་ཁྲག་དང་མཆིལ་མའི་རྒྱ་མཚོ་བསྐ
Chinese
然后，当布里吉的儿子侍奉并讲法时，布里吉的儿子观察堪布的心，（说：）“乔达摩不要放逸，依靠茂密的树荫才能解脱悲伤。请铭记于心并禅定，不久将获得寂静之地。” 这样，从弃绝者的儿子的教诲中，白天和夜晚的第一时段通过行走和坐禅来净化心的障碍。中午时分，在寺院外面洗脚，进入寺院后右胁着地，仅仅是不枕枕头就成为阿罗汉，然后又回到尼拘律陀的洞穴。然后，迦叶为了后世健忘的比丘们的利益，早上以偈颂形式，下午以散文形式进行讨论。这也是之前在结集经藏时讨论过的。迦叶问阿难陀是否高兴。通过两次祈请的仪式，任命结集经藏。五百阿罗汉在狮子座上铺设僧伽梨衣，阿难陀坐在上面，心想：“我将宣说所有受持的经藏。” 诸天知晓后，恭敬地聆听。然后，迦叶祈请道：“导师希望利益世间，请具寿宣说佛陀所说的所有殊胜的法。” 然后，阿难陀回忆起导师的功德，面向菩提树，合掌，用声音遍布（四方），（说：）“如是我闻，一时，薄伽梵住在瓦拉纳西仙人堕处鹿野苑。” 刚说完，天人们都感到悲伤，（说：）“唉，这些世间，无常没有差别。那珍宝宝藏的功德之海也干涸了。我以前听到的，法能区分解脱。像这样听到的，这也是今天宣扬的。” 这样说道。然后，薄伽梵对比丘五人说道：“比丘们，这未曾听闻的法是苦圣谛。” 等等，宣说了经藏。然后，普知对迦叶说：“我亲耳听到了这个法类，我的血和痰的海洋...
English
Then, when the son of Brij served and taught the Dharma, the son of Brij observed the heart of the Khenpo, (saying:) "Gautama, do not be negligent, relying on the dense shade of the trees can lead to the cessation of sorrow. Please keep it in mind and meditate, and soon you will attain the place of peace." Thus, from the teachings of the son of the renunciate, in the first part of the day and night, the obscurations of the mind are purified by walking and sitting meditation. At noon, after washing his feet outside the monastery, he entered and lay down on his right side. He became an Arhat simply without using a pillow, and then returned to the cave of Nyagrodha. Then, Kashyapa, for the benefit of the forgetful monks of later times, discussed in the morning in verse form and in the afternoon in prose form. This was also discussed earlier during the compilation of the Sutras. Kashyapa asked Ananda if he was pleased. Through the ritual of two requests, he was appointed to compile the Sutras. Five hundred Arhats spread the Sanghati robe on the lion throne, and Ananda sat on it, thinking, "I will recite all the Sutras I have memorized." The gods, knowing this, listened respectfully. Then, Kashyapa requested, "The Teacher wishes to benefit the world, may the venerable one recite the excellent Dharma spoken by the Buddha." Then, Ananda, remembering the qualities of the Teacher, faced the Bodhi tree, joined his palms, and filled (the area) with his voice, (saying:) "Thus have I heard, at one time, the Bhagavan was dwelling in the Deer Park at Varanasi, where the sages spoke." As soon as he said this, the gods and humans felt sorrow, (saying:) "Alas, in these worlds, there is no difference in impermanence. The ocean of qualities of that precious treasure has also dried up. What I heard before, the Dharma distinguishes liberation. Having heard it like this, this is what is proclaimed today." Thus he spoke. Then, the Bhagavan said to the five monks, "Monks, this Dharma that has not been heard before is the noble truth of suffering," and so on, he taught the Sutras. Then, Purna said to Kashyapa, "I have directly heard this category of Dharma, and the ocean of my blood and phlegm...