Tibetan
ལ་ནས། མགོན་པོའི་སྐུ་ནི་མེད་པར་དེས་ཐོས་ནས། །བསོད་ནམས་ལས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སོང་། །དེ་ཡི་ལྷུང་བཟེད་ཆོས་གོས་འདི་ཡིན་ཏེ། །དེ་བསམ་དགེ་འདུན་དག་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས། དགེ་སློང་དག་ཉོན་ཅིག །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདས། །གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་རབ་ཞིར་འགྲོ་མི་བྱ། །དེ་བས་ཇི་སྲིད་དགོས་པའི་དོན་བྱ་ཞིང་། །དབང་ཅན་ཚོགས་ནས་དེ་སྲིད་བགྲོ་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་ལས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ། །ཤིར་ཤ་ཀ་ཡི་སེམས་མཆོག་བ་ལང་བདག །དེ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་མི་བསམ་སྟེ། །འགྲོ་དོན་དགོངས་ཕྱིར་ཚོགས་ནས་བློ་གྲོས་བྱ། །ཞེས་ཁྲིམས་སུ་བཅས་ནས་སྨྲས་པ། འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་ན་དགེ་སློང་མང་པོ་འོངས་ན་གཡེང་བར་བྱེད་པས་མ་ག་དྷར་འགྲོའོ། །ལེགས་སོ་ཟེར་ནས་སློབ་པའི་དགེ་སློང་གཞན་བཟློག་ཅིང་། ཀུན་དགའ་བོ་ཆུའི་ཞལ་ཏ་བར་བསྐོས་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་དྲང་པོ་ནས་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་བ་དང་། མ་སྐྱེས་དགྲས་མཐོང་སྟེ། སྟོན་པ་དྲན་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་ལས་ལྷུང་བ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་མཐུས་བཟུང་ནས་ཕྱིས་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པར་བཅས་ཏེ། ལྷའི་གནས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བགྲོ་བར་འཚལ་ལོ། །དེས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་ཞེས་སོ། །དེ་ན་འདུས་ཏེ་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཕུག་ཏུ་རྒྱལ་པོས་མལ་སྟན་དང་ཡོ་བྱད་སྦྱར་ཏེ། དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་ཏེ། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་ཀུན་དགའ་བོའི་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་བལྟས་ནས་མ་འགགས་པ་ལ། འཁོར་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་བསྔགས་པའི་ནང་ན། དགེ་སློང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་སྲེད་པ་དང་བཅས་པ་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་སློབ་པ་དག་ཡོད་དོ། །མ་འགགས་པས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། སྨྲས་པ། མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་བ་དག་པ་གཙང་བ་སྙིང་པོ་ཅན་བླ་ན་མེད་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྦྱིན་གནས་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཀུན་དགའ་བོ་ནི་སྔར་གྱི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་སྤྱོ་པས་འདུལ་བར་ཤེས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་ངེད་ནི་མཆོག་འདུས་པ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་བགྲོ་བར་མི་བྱའི། ཁྱོད་སོང་ཞིག །དེ་གནད་དུ་ཕོག་པ་བཞིན་དུ་གཡོས་ཏེ། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཆོག་གོ། བདག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྟ་བ་སྤྱོད་པ་འཚོ་བ་ཉམས་པར་
Chinese
从那以后，当他听说怙主已经去世时，他因福德之力而完全寂静。这是他的钵和法衣，考虑到这些，请宽恕僧团。然后，大迦叶说道：比丘们，听着！既然他以圣者的方式逝去，其他人不应以同样的方式完全寂静。因此，只要有需要做的事情，就应该由有权势者集会来讨论。正如希尔沙迦的心，他是福德之力的基础，是牛王中最殊胜的。你们不要那样想，为了众生的利益，集会起来进行智慧的思考。说完，他制定了规矩并说道：如果在这里讲述佛法，会有很多比丘前来，会造成分心，所以去摩揭陀吧。他们说：好的，然后遣返了其他的学僧，并任命阿难陀为水的负责人。阿难陀和僧团一起游历而去。大迦叶从正直的地方走去，到达了王舍城。未生怨王见到了他，想起了导师。他从象上掉下来，被迦叶的力量抓住，后来规定不再那样做。他说：我想在这里，在天界的地方，讨论佛法。他说：好的，我将准备所有的用具。他们在榕树洞聚集，国王准备了床垫和用具，并承诺在那里度过雨季。大迦叶一直观察着阿难陀的心，没有停歇。在这个僧团中，有如来所赞叹的，有贪欲的比丘，有嗔恨的比丘，有愚痴的比丘，有贪恋的比丘，有接受的比丘，有学习的比丘。阿难陀用神通观察后说道：请知晓，比丘的僧团是无有精髓、远离污垢、清净、纯洁、具有精髓、无与伦比、是福德的田地、是世间的布施处，但阿难陀仍然和以前一样。然后，迦叶知道应该用呵责来调伏他，他对他说：我们是殊胜的集会，不会和你一起讨论佛法，你走吧！他像被击中要害一样动摇了。大迦叶说：可以了。我破坏了戒律、见解、行为和生计。
English
From then on, when he heard that the Protector had passed away, he became completely pacified by the power of merit. These are his alms bowl and Dharma robes, considering these, please forgive the Sangha. Then, Mahakashyapa said: Bhikshus, listen! Since he passed away in the manner of a noble one, others should not become completely pacified in the same way. Therefore, as long as there are things that need to be done, it should be discussed by a gathering of powerful ones. Just as the mind of Shirshaka, who was the basis of meritorious deeds, the most excellent of cowherds. You should not think like that, but for the sake of the benefit of beings, gather together and engage in wisdom. Having said this, he made a rule and said: If the Dharma is taught here, many bhikshus will come and cause distraction, so let's go to Magadha. They said: Good, and then turned back the other student monks, and appointed Ananda as the water attendant. Ananda and the Sangha went wandering. Mahakashyapa went straight and arrived at Rajagriha. Ajatashatru saw him and remembered the Teacher. He fell from the elephant, and was caught by the power of Kashyapa, and later made a rule not to do that. He said: I would like to discuss the Dharma here, in this heavenly place. He said: Good, I will prepare all the utensils. They gathered in the cave of the Nyagrodha tree, and the king prepared the bedding and utensils, and promised to spend the rainy season there. Mahakashyapa constantly watched Ananda's mind, without ceasing. In this assembly, among those praised by the Tathagata, there are monks with desire, monks with hatred, monks with delusion, monks with craving, monks who accept, and monks who study. Ananda, having observed with clairvoyance, said: Please know, the Sangha of monks is devoid of essence, free from defilements, pure, clean, possessing essence, unsurpassed, a field of merit, a place of giving in the world, but Ananda is still the same as before. Then, Kashyapa knew that he should be tamed with rebuke, and he said to him: We are a superior gathering, and will not discuss the Dharma with you, you go away! He was shaken as if struck at a vital point. Mahakashyapa said: Alright. I have damaged the discipline, view, conduct, and livelihood.