Tibetan
ར་ལོའོ། །མཐོང་ལམ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ། ཀཽ་ཎྜི་ནྱ་ལ་དེ་སྐྱེས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པ་ནི་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་སོགས་དང་། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་པའོ། །བཟླས་པ་རེ་རེར་མིག་སྐྱེས་སོ། །ཤེས་པ་དང་། རིག་པ་དང་། བློ་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་སྦྱོར་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་པ་དང་། རྣམ་གྲོལ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྐྱེས་པར་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །འོ་ན་བཟླས་པ་བཅུ་གཉིས་དང་རྣམ་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གསུམ་ཚན་དང་བཅུ་གཉིས་ཚན་དུ་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཟླས་པ་གསུམ་པོས་མཐོང་བསྒོམ་མི་སློབ་པ་གསུམ་བསྟན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་བཟླས་པ་དང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ལན་གསུམ་བཟླས་པ་དང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མོ་ཞེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། སྤང་བར་བྱ། མངོན་དུ་བྱ། བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས། སྤངས། མངོན་དུ་བྱས། བསྒོམས། ཞེས་པའོ། །བསྐོར་བ་ནི་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའམ། ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ནི། བཟླས་པ་དང་པོ་ལ་ཀཽ་ཎྜི་ནྱ་དང་ལྷ་མང་པོ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས། གཉིས་པ་ལ་ཀཽ་ཎྜི་ནྱས་དགྲ་བཅོམ། གཞན་བཞིས་མཐོང་ལམ་སྐྱེས། གསུམ་པ་ལ་ནི། བཞི་པོས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་སྟེ་དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །བརྒྱུད་པའམ་ཁྱད་པར་གྱི་དགོས་པ་གདུལ་བྱ་གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་བཟློག་ནས། འབྲས་བུ་བཞི་ལ་འགོད་པའོ། ། བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་འཁོར་ལོ། བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་འཁོར་ལོ་ནི་གནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ། དུས་ཁྲོ་ལོ་ན་རེ་ལོ་སུམ་ཅུ་ཟེར་རོ། །མཆིམས་པ་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ་ཟེར་རོ། །ཆག་ན་རེ་སོ་གཅིག་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལོ་བཅུ་གཉིས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འཁོར་ནི། སྟོང་ཉིད་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའམ། ལྔ་སྟོང་གི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ལའོ། །ཆོས་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་དང་བཀའ་བར་པར་གཏོ
Chinese
如是。见道是法轮，对憍陈如生起时，说为法轮。念诵三次是“这是痛苦”等等，以及“应完全了知它”，以及“已完全了知它”。每次念诵都生起眼。生起智慧、明智和觉悟。与此相连，无间、解脱和殊胜道生起，显示为十二相。如果念诵十二次，则会变成六十四相吗？因为三组和十二组在法上一致，所以没有过失。分别说部说，三次念诵显示了见、修、无学三者。如果这样，法轮就不是念诵三次和十二相了，因为仅仅见道就不是念诵三次和十二相。因此，法的类别本身就是法轮，念诵三次是念诵真谛三次。十二相是痛苦、集起、灭谛和道，以及应完全了知、应断除、应现证、应修习，以及已完全了知、已断除、已现证、已修习。转法轮是为了使他人理解或知晓。必要是，第一次念诵时，憍陈如和许多天人生起见道。第二次，憍陈如成为阿罗汉，其他四人生起见道。第三次，四人也成为阿罗汉，这是直接的必要。间接或特殊的必要是从将所化众生执着为个体中扭转过来，安置于四果之中。
English
Thus it is. The path of seeing is the Dharma wheel; when it arose for Kauṇḍinya, it was said to be the turning of the Dharma wheel. The three recitations are "This is suffering," etc., and "It should be fully known," and "It is fully known." With each recitation, an eye arises. Wisdom, intelligence, and understanding arise. Connected with this, the uninterrupted, liberation, and the path of distinction arise, shown as twelve aspects. If there are twelve recitations, will there be sixty-four aspects? Because the groups of three and twelve are consistent in Dharma, there is no fault. The Vaibhāṣikas say that the three recitations show the three: seeing, meditation, and no-more-learning. If so, the Dharma wheel would not be three recitations and twelve aspects, because the path of seeing alone is not three recitations and twelve aspects. Therefore, the category of Dharma itself is the Dharma wheel; the three recitations are the three recitations of the truths. The twelve aspects are suffering, arising, cessation, and path, and should be fully known, should be abandoned, should be realized, should be cultivated, and are fully known, are abandoned, are realized, are cultivated. Turning the wheel is for making others understand or know. The necessity is that at the first recitation, Kauṇḍinya and many gods arose with the path of seeing. At the second, Kauṇḍinya became an Arhat, and the other four arose with the path of seeing. At the third, the four also became Arhats, which is the direct necessity. The indirect or special necessity is to turn away from grasping disciples as individuals and to establish them in the four fruits.
Tibetan
གས་པ་རྣམས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ན་རེ། སྙིང་པོའི་དོན་སྟོན་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་དམ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་སྟོན་པ་སྟེ་ཤེར་སྙིང་ལ་སོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི་རྒྱས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་། འབྲིང་གི་རྒྱས་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང་། འབྲིང་གི་འབྲིང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། འབྲིང་གི་བསྡུས་པ་ཤེས་རབ་ཁྲི་པའོ། །བསྡུས་པའི་རྒྱས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་། བསྡུས་པའི་བསྡུས་པ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པའོ། །དེ་དག་དོན་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་སྟོན་པར་ཁྱད་མེད། ཚིག་རྒྱས་བསྡུས་ཀྱི་ཁྱད་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས། དེ་ལ་བསྡུས་སོགས་རབ་དབྱེ་བའི། །ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་དང་པོ་ལྔ་ཅིག་ཅར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞུ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པར་བྱུང་ཞིང་ཞིང་དག་སྦྱོར་དུ་གངྒཱའི་ལྷ་མོ་ལུང་བསྟན་པར་མཚུངས་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་གཅིག་གིས་གང་ཟག་གཅིག་ཡང་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་མི་རིགས་སོ། །འོ་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུང་བསྟན་དུ་མ་བྱུང་བ་དང་འགལ་ཟེར་ན། དེ་ནི་ལུང་བསྟན་ཐ་དད་དེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་གསལ་བྱེད་དུ་བསྟན་ལ། ཁ་ཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གངྒཱའི་ལྷ་མོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་གླེང་གཞིར་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་ཞེས་དང་ལྔ་སྟོང་ཞེས་གྲངས་མང་ཉུང་འབྱུང་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་བགྲངས་པ་དང་། གང་ཟག་བགྲངས་པའི་ཁྱད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པར་བྱམས་རྟག་ཆོས་འཕགས། མཇུག་སྡུད་བཞི་མེད་པ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་གདན་མ་འདྲོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་། གསུང་གཅིག་ཉིད་དུ་གསུངས་མོད་ཀྱི། །དུ་མ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རིག །ཅེས་པའམ། གསུང་ནི་གཅིག་གཅིག་གསུང་མཛད་ལ། །དུ་མ་ཉིད་དུ་རིག་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ནི་བདག་གི་ཆེད་དུའོ་ཞེས། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་བློ་དབང་པོ་རྟུལ་འབྲིང་རྣོ་གསུམ་གྱིས་ཚིག་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་དུ་གོ་བ་བཞིན་དུ། སྡུད་པ་པོས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུད་པ་པོས་དེ་ལྟར་སྡུད་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་སམ་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་གསུང་ཞེས་ཁྲོ་ཕུ་ལོ་ཙྪ་བ་དང་། ཆག་ལོ་ཙྪ་བ་རྣམས་གསུང་ངོ་། །སྡུད་པ་ནི་རྗེས་ལ་འཁོར་རྣམས་བཞི་
Chinese
这些部分是。关于般若经，有法友说：有两种意义要阐述，即阐述精要的意义和阐述现观的意义。第一种是阐述究竟的空性或三解脱门，如《般若心经》等。 第二种是广本十万颂，中等广本两万五千颂，中等的中等一万八千颂，中等的略本一万颂般若经。略本的广本八千颂，略本的略本《功德宝聚》。这些在阐述八现观的意义上没有差别，只是词句繁简的差别而已。如是，在对略本等进行详细区分时，只是存在差别而已。这样的解释出现在注释中。其中，最初的五部是一起宣说的，因为请求者全部一致，并且在净土的安排上，都与恒河女神的授记相同。普遍存在，因为一位佛陀不会反复给同一个人授记成佛。如果说与龙树没有被授记相矛盾，那是因为授记不同。有些是作为阐明教法而宣说的，有些是授记成佛。恒河女神被授记成佛是没有差别的。如果说在序言中出现“十三半百千”和“五千”等数字多少不一相矛盾，那是因为计算僧众和计算个体的差别。在十万颂中，没有慈氏、常、法胜、结尾四种，是因为龙树没有从龙宫迎请出来。然而，就像“虽然说的是同一个声音，却能分别成多种声音”或者“声音是一个个发出的，却能变成多种声音，那是因为我的缘故，为了让大家都能理解”一样，根据自己的智慧，上中下三种根器理解为词句繁简中三种，收集者也是这样收集的。收集者没有能力这样收集的过失是没有的，因为是佛陀的加持或神变。如是说《三百万颂》的是乔普译师和恰译师。收集是在之后，四众眷属
English
These are the parts. Regarding the Prajnaparamita, the Dharma friend says: There are two meanings to be explained, namely, explaining the meaning of the essence and explaining the meaning of the Abhisamaya. The first is to explain the ultimate emptiness or the three doors of liberation, such as the Heart Sutra, etc. The second is the extensive hundred thousand verses, the medium extensive twenty-five thousand verses, the medium of the medium eighteen thousand verses, and the medium condensed ten thousand verses Prajnaparamita. The condensed extensive eight thousand verses, and the condensed condensed "The Jewel Heap of Merits." There is no difference in explaining the meaning of the eight Abhisamayas. It is only the difference between the extensive and condensed words. Thus, when distinguishing the abbreviated ones, there is only a difference. Such explanations appear in the commentaries. Among them, the first five were spoken together, because the requesters were all the same, and in the arrangement of the pure land, they were the same as the prophecy of the Ganges goddess. It is universally present, because one Buddha does not repeatedly prophesy the same person to become a Buddha. If it is said that it contradicts the fact that Nagarjuna was not prophesied, it is because the prophecies are different. Some are spoken as clarifying the Dharma, and some are prophesying Buddhahood. There is no difference in the Ganges goddess being prophesied to become a Buddha. If it is said that in the introduction, the numbers such as "thirteen and a half hundred thousand" and "five thousand" are inconsistent, it is because of the difference between calculating the Sangha and calculating individuals. In the hundred thousand verses, there are no four: Maitreya, Constant, Dharma Superior, and Conclusion, because Nagarjuna did not invite them from the Naga palace. However, just as "Although the same voice is spoken, it can be distinguished into many voices" or "The voice is spoken one by one, but it can become many voices, because of me, so that everyone can understand," according to one's own wisdom, the three faculties of superior, medium, and inferior understand the three types of extensive, medium, and condensed words, and the collector also collects them in this way. There is no fault that the collector cannot collect in this way, because it is the blessing or manifestation of the Buddha himself. Thus, the translators Khro Phu and Chag said that the "Three Million Verses" were spoken. The collection is after that, the fourfold retinue.
Tibetan
དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མ་ག་དྷའི་སྐད་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་འགྲེལ་པར་འབྱུང་ངོ་། །དགོས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལྟ་བར་སོང་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པ་ལ་འགོད་པའོ། །རྒྱ་ཚེར་རོལ་པར། ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད། །སྐྱེ་འགག་མེད་ཅིང་བླང་དོར་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པའི། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་བསྐོར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་འཁོར་ལོ་བར་པ་ཡིན་པར་ཡང་ཤེས་ཕྱིན་ནས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ལྷུང་ལྷུང་འདེགས་ཀྱི་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ། ཀྱེ་མ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་པས་སོ། ། དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་འཁོར་ལོ། གསུམ་པ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་འཁོར་ལོ་ནི། གནས་ནི་རི་མ་ལ་ཡ་དང་ཡངས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པར་རོ། །འཁོར་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་མོས་པ་ཞེས་གསུང་ཡང་། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་སུ་རིགས་སོ། །དུས་ནི་མཆིམས་པ་ལོ་བཅུ་ཟེར་རོ། །ཁྲོ་ལོ་ན་རེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཟེར་རོ། །ཆག་ན་རེ། ལོ་བདུན་ནམ་དགུ་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་གམ་རྩ་བརྒྱད་ཟེར་རོ། །དུས་ཀྱི་ངེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཁུངས་གསལ་བ་ཁོ་བོས་མ་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་ནི་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་སྔར་འཁོར་ལོ་དང་པོས་མེད་པར་ལྟ་བ་བཟློག་པས། ཡོད་རྟོག་ཤེས་ཆེར་གྱུར་པ་ལ་འཁོར་ལོ་བར་པས། མེད་པར་ལྟ་བ་ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ལ། འདིས་ཀུན་བཏགས་མེད། གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད། ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་པས། མཐའ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཟློག་པ་ངེས་དོན་རྩོད་མེད་ཡིན། དང་པོ་གཉིས་དྲང་དོན་རྩོད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་དོ། །དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོ་ཡུལ་བཱ་ར་ཎ་སིར་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་བསྟན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ། མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བསྐོར་བ་ཞིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་། བླ་ན་མཆིས་པ། སྐབས་མཆིས་པ། དྲང་བའི་དོན། རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམ
Chinese
为了欢喜的缘故，说是以摩揭陀语宣说的，注释中是这样出现的。必要是，将所有去观看的所化众生全部遣返回来，安置于唯一的道路，空性中唯一的方式。如《广大嬉戏经》中说：阿赖耶识无有，戏论亦无有，生灭亦无有，取舍亦无有，于空性中以唯一的方式，善妙地转法轮。如是说。那些是中间法轮，也已经知晓之后，诸天在虚空中发出隆隆的赞叹之声，说：奇哉！在赡部洲也见到了第二次法轮的转动。
English
For the sake of rejoicing, it is said that it was spoken in the Magadha language, so it appears in the commentary. The necessity is to turn back all the disciples who have gone to see, and to place them on the one path, in the single manner of emptiness. As it says in the Extensive Play Sutra: 'The alaya is without basis and without elaboration. There is no birth or cessation, and no acceptance or rejection. In emptiness, with a single manner, the wheel of Dharma is well turned.' So it is said. After it was also known that those were the intermediate wheel, the gods made a loud sound of praise in the sky, saying: 'Alas! In Jambudvipa, we have also seen the turning of the second wheel of Dharma.'