Tibetan
ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ། བདེ་བའི་ཕུང་པོ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར། ལོངས་སྐུ། ཆོས་སྐུ། བདེ་བའི་སྐུ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐུའི་གྲངས་མང་ཉུང་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པར་མི་རིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐུར་གསུངས་པ་ནི། མཐོ་ཡོར་ལ་མིར་གསུངས་པ་དང་། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་བཟུང་པ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་བཟུང་པ་ལྟར། ཆོས་སྐུའི་རྣམ་འགྱུར་དོན་དམ་གྱི་གཟུགས་སྐུ་སྣང་པ་ལ་གདུལ་བྱ་དངོས་འཛིན་ཅན་གྱིས་དངོས་པོའི་སྐུར་བཟུང་ཞིང་བཏགས་པའི་ཆ་ཡིན་ལ། རྟགས་ཆ་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐུ་དང་། བརྡའི་སྐུ་དང་། རྟགས་པ་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་སོ། །མཐོ་ཡོར་ལ་མི་མེད་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མཻད། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ཞེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པར་སོང་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐུ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། ཞེས་པའི་དོན། དཔེར་ན་མཐོ་ཡོར་མིར་མཐོང་པ་དེས། མིར་མ་བཏགས་པའི་མཐོ་ཡོར་མི་མཐོང་པ་ལྟར། ཆོས་ཅན་དངོས་པོའི་སྐུ་མཐོང་པ་དེས་ཡིན་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མི་མཐོང་པས། དངོས་པོར་མ་བཏགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡང་དག་མཐོང་པར་འདོད་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངང་ལས་སངས་རྒྱས་མང་པོ་མཐོང་པ་རྣམས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་པའི་ཚེ། འདུས་བྱས་དངོས་པོའི་སྐུར་བཟུང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་ལ་དྲིས་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ལ། རང་གི་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་གང་གི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མངོན་དུ་འགྱུར་ན། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ཚེ། མར་ངོའི་བཅུ་བཞིའི་ཟླ་བ་ཅུང་ཟད་མཐོང་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ལ། ས་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ། དེ་ནས་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ལྟར་རིམ་གྱིས་རྒྱས་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་མར་ངོའི་བཅུ་བཞི་ལ། ཟླ་བ་ཅུང་ཟད་མཐོང་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་མོས་རྣམས་ལའང་། སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་ཅུང་ཟད་སྣང་། ཇི་ལྟར་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ལ། སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་རྒྱས་པར་མཐོང་། དེ་བཞིན་ས་ལ་ཞུགས་རྣམས་ལ། རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་རྒྱས་པར་མཐོང་། ཇི་ལྟར་ཡར་ངོའི་བཅོ་ལྔ་ལ། ཟླ་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་ས་ཡི་མཐར་ཐུག་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྫོགས་ཤིང་གསལ། ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དུས་འཁོར་གྱི་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཇི་ལྟར་ཟླ་ཤར་རིམ་པ་ཡིས། །ཆ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། །གྲིབ་མ་ཉམས་པ་རྫོགས་པ་སྟེ། །ཟླ་བ་ཆད་དང་རྫོགས་པ་མིན། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཤར་རིམ་པས། །ས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་ཉམས་པ་རྫོགས། །ཡེ་ཤེས་ཆད་དང་རྫོགས་པ་མིན། ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་གནམ་གང་ལ་ཟླ་བ་མ་ཆད་པ་བཞིན་ཡོད། སློབ་པ་ལམ་གྱི་དུས་ན། ཚེས་གཅིག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་རིམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལྟར་ཡོད། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཉ་གང་པའི་ཟླ་བ་ལྟར་ཡོད། ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གང་གིས་མཐོང་ན། མངོན་ཤེས་མེད་པའི་ལས་དང་པོ་པས་མཐོང་བའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཉའི་སྤྱན་དང་། དེ་ནས་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལྷའི་སྤྱན་དང་། དེ་ནས་ས་དང་པོའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་ཉིད་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྤྱན་ལྔར་བཞག་པ་ནི། དྲི་མེད་འོད་ལས། འདིར་དང་པོར་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ཤའི་མིག་གིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ངོ། །དེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །ལྷག་མ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟིགས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམ
Chinese
法蕴，乐蕴，无边智慧蕴，也依次是：报身，法身，乐身，无边智慧身。因此，不应争论身之数量多少。佛所说的世俗谛之身，犹如将木桩说成人，将绳索当成蛇，将海市蜃楼当成水一样。法身的显现，在胜义谛的色身显现上，被应化众生执着实有者执着为实有之身并加以命名，这部分是世俗谛之身，是表诠之身，是能表之身等等。如同木桩上没有人一样，佛陀自身连聚合而成的实有之物的微尘许分也不存在。《宝性论》中说：非为造作任运成，非由他缘能证悟，具足智悲与能力，即是具二利之佛陀。又如《金刚经》中说：凡以色见我，以音声求我，是人行邪道，不能见如来。诸佛即法身，导师即法性。其意是，譬如将木桩看成人，因此看不到未被当成人的木桩一样。执着于有法实有之身，因此看不到实相法性之身。如果想要看到未被执着为实有的真实佛陀，就应当观法性之身。如常啼菩萨如何在三摩地中见到诸多佛陀，从三摩地中出来时，执着为聚合而成的实有之身，当请问法护菩萨时，所有佛陀都被介绍为法性如是之身。对于瑜伽士而言，自己的阿赖耶识智慧法身在何时如何显现呢？在信解行时，如同看到黑月十四的少分月亮一样显现，入地时，如同之后的月亮一样逐渐增长而见到。《法界赞》中说：犹如黑月十四日，少分之月而得见，如是胜乘信解者，佛陀之身亦
English
The aggregates of Dharma, the aggregates of bliss, and the infinite aggregates of wisdom are also, in order, the Sambhogakaya, Dharmakaya, Sukhakaya, and infinite wisdom bodies. Therefore, it is not appropriate to argue about the number of bodies being many or few. The body of conventional truth spoken by the Buddha is like saying a stump is a person, mistaking a rope for a snake, and mistaking a mirage for water. The manifestation of the Dharmakaya, the appearance of the Rupakaya in the ultimate truth, is taken by sentient beings who grasp at reality as a real body and named as such. This part is the body of conventional truth, the body of expression, the body that expresses, and so on. Just as there is no person on a stump, the Buddha himself does not have even a tiny particle of compounded reality. The Uttaratantra Shastra says: "Uncompounded and spontaneously accomplished, not realized by other causes, endowed with wisdom, compassion, and power, is the Buddha who possesses two benefits." Also, as the Diamond Sutra says: "Those who see me in form, those who seek me in sound, are on the wrong path and cannot see the Tathagata. The Buddhas are the Dharmakaya, the guides are like the Dharmata." The meaning is, for example, just as seeing a stump as a person prevents one from seeing the stump that is not taken as a person, so too, clinging to the real body of phenomena prevents one from seeing the body of reality, the Dharmata. If you want to see the true Buddha who is not clung to as real, you should look at the Dharmakaya. Just as the Bodhisattva Sadāprarudita saw many Buddhas in Samadhi, and when he arose from Samadhi, he clung to them as compounded real bodies, when he asked the Bodhisattva Dharmapāla, all the Buddhas were introduced as the body of Dharmata, the Suchness. For a yogi, when and how does one's own Alaya-jnana Dharmakaya manifest? During the time of faith and practice, it appears like seeing a small portion of the moon on the fourteenth day of the dark moon. When one enters the Bhumi, one sees it gradually increasing like the moon after that. The Dharmadhatu Stotra says: "Just as on the fourteenth day of the dark moon, a small portion of the moon is seen, so too, for those who have faith in the supreme vehicle, the body of the Buddha is
Chinese
略微显现。 如同初一的月亮， 刹那刹那见到增长。 同样进入地道者， 次第次第见到增长。 如同上弦的十五日， 月亮变得圆满一样。 同样地道穷尽时， 法身也圆满而明亮。 如同《时轮根本续》中所说： “如月亮升起有次第， 以各部分而得圆满。 阴影消退即是圆满， 月亮非减损与圆满。 如是智慧升起有次第， 以各阶段而得圆满。 烦恼等消退即圆满， 智慧非减损与圆满。” 因此，本觉法身以一切功德本自圆满的方式，在基础有情众生的时期，如同满月没有亏缺一样存在。在修学道位时，如同初一初二等部分次第显现一样存在。在果位成佛时，如同十五的满月一样存在。这是它的意义。 那么，这是如何以及被谁见到的呢？最初没有神通的初学者所见的明光，所见之境和能见之识二者都是肉眼。之后，获得神通后所见的明光，所见之境和能见之识二者都是天眼。之后，初地所见的明光，所见之境和能见之识二者都是佛眼。二地开始，菩萨所见的明光，所见之境和能见之识二者都是慧眼。佛陀所见的明光，所见之境和能见之识二者都是智眼。如此，本初如来一体，在道位次第上安立为五眼，出自《无垢光经》： “在此，首先初学者瑜伽士，在没有神通的情况下，以肉眼见到各种各样的景象。之后，凭借神通的界限，以天眼见到。之后，凭借脱离贪执的界限，以佛眼观看。之后，凭借菩萨的界限，以慧眼观看。之后，凭借圆满正等觉佛陀的心意，以智眼观看。从一切剩余中解脱。” 因此，如来的肉眼等五眼是为了见到空性，其他的有情众生
English
Slightly appears. Like the waxing moon, Moment by moment, it is seen to grow. Similarly, those who have entered the bhumis, Gradually, gradually, it is seen to grow. Like the fifteenth day of the waxing moon, The moon becomes full. Similarly, when the bhumis are exhausted, The Dharmakaya is also complete and clear. Similarly, from the Root Tantra of the Kalachakra: "As the moon rises gradually, It becomes complete with its parts. The disappearance of shadows is completeness, The moon is neither diminished nor complete. Likewise, wisdom arises gradually, It becomes complete with the bhumis. The disappearance of afflictions, etc., is completeness, Wisdom is neither diminished nor complete." Therefore, the primordial wisdom Dharmakaya, with the manner of all qualities being primordially complete, exists in the state of the basis sentient beings like a full moon without any waning. In the state of learning the path, it exists like the gradual appearance of parts such as the first and second days of the waxing moon. At the time of fruition, becoming a Buddha, it exists like a full moon on the fifteenth day. This is the meaning. Then, how and by whom is this seen? The clear light seen by the initial practitioner without clairvoyance, both the object of sight and the act of seeing, are the flesh eye. Then, the clear light seen after obtaining clairvoyance, both the object of sight and the act of seeing, are the divine eye. Then, the clear light of the first bhumi, both the object of sight and the act of seeing, are the Buddha eye. From the second bhumi onwards, the clear light seen by the Bodhisattva, both the object of sight and the act of seeing, are the eye of wisdom. The clear light seen by the Buddha, both the object of sight and the act of seeing, are the eye of knowledge. Thus, the single primordial Tathagata is established as the five eyes in the stages of the path. From the Stainless Light: "Here, first, the yogi who is an initial practitioner, without clairvoyance, sees various things with the flesh eye. Then, by virtue of the boundary of clairvoyance, he sees with the divine eye. Then, by virtue of the boundary of detachment from attachment, he sees with the Buddha eye. Then, by virtue of the boundary of the Bodhisattva, he sees with the eye of wisdom. Then, by virtue of the mind of the perfectly complete Buddha, he sees with the eye of knowledge. Liberated from all that remains." Therefore, the five eyes of the Tathagata, such as the flesh eye, are for the sake of seeing emptiness, other sentient beings