Tibetan
ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ལ། སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་རྒྱས་པར་མཐོང་། དེ་བཞིན་ས་ལ་ཞུགས་རྣམས་ལ། རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་རྒྱས་པར་མཐོང་། ཇི་ལྟར་ཡར་ངོའི་བཅོ་ལྔ་ལ། ཟླ་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་ས་ཡི་མཐར་ཐུག་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྫོགས་ཤིང་གསལ། ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དུས་འཁོར་གྱི་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཇི་ལྟར་ཟླ་ཤར་རིམ་པ་ཡིས། །ཆ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། །གྲིབ་མ་ཉམས་པ་རྫོགས་པ་སྟེ། །ཟླ་བ་ཆད་དང་རྫོགས་པ་མིན། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཤར་རིམ་པས། །ས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་ཉམས་པ་རྫོགས། །ཡེ་ཤེས་ཆད་དང་རྫོགས་པ་མིན། ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་གནམ་གང་ལ་ཟླ་བ་མ་ཆད་པ་བཞིན་ཡོད། སློབ་པ་ལམ་གྱི་དུས་ན། ཚེས་གཅིག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་རིམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལྟར་ཡོད། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཉ་གང་པའི་ཟླ་བ་ལྟར་ཡོད། ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གང་གིས་མཐོང་ན། མངོན་ཤེས་མེད་པའི་ལས་དང་པོ་པས་མཐོང་བའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཉའི་སྤྱན་དང་། དེ་ནས་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལྷའི་སྤྱན་དང་། དེ་ནས་ས་དང་པོའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་གསལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་ཉིད་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྤྱན་ལྔར་བཞག་པ་ནི། དྲི་མེད་འོད་ལས། འདིར་དང་པོར་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ཤའི་མིག་གིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ངོ། །དེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །ལྷག་མ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟིགས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་
Chinese
在初一的月亮，能看到刹那刹那增长。同样，对于进入地道者，能看到次第次第增长。犹如上弦月的十五，月亮变得圆满一样。同样，到达地的尽头时，法身也圆满而明亮。如是说。同样地，在时轮金刚的根本续中说：犹如月亮升起有次第，以各部分而变得圆满。阴影消失是圆满，月亮不是亏缺和圆满。同样，智慧升起有次第，以各部分而变得圆满。烦恼等消失是圆满，智慧不是亏缺和圆满。如是说。因此，本基智法身以一切功德本来圆满的方式，在基础有情的时候，如同满月没有亏缺一样存在。在学习道的时候，如同初一初二等部分次第显现一样存在。在果位成佛的时候，如同满月一样存在。这是它的意义。那么，如何以及由谁来见呢？没有神通的最初业者所见的明光，见者和所见都是肉眼；之后，获得神通的明光，见者和所见都是天眼；之后，第一地的明光，见者和所见都是佛眼；第二地开始，菩萨的明光，见者和所见都是智慧眼；佛的明光，见者和所见都是智慧眼。这样，本基的如来藏唯一，道的次第安立为五眼，出自《无垢光经》。在此，首先最初业者的瑜伽士，在没有神通的情况下，以肉眼见到各种各样。之后，凭借神通的界限，以天眼见到。之后，凭借远离贪执的界限，以佛眼见到。之后，凭借菩萨的界限，以智慧眼见到。之后，凭借圆满正等觉佛的意，以智慧眼见到。其余一切皆是解脱，如是说。这样，如来的肉眼等五眼是为了见到空性，其他有情则是观看空性。
English
In the waxing moon, one sees it growing moment by moment. Similarly, for those who have entered the levels (bhumi), one sees it growing gradually. Just as on the fifteenth day of the waxing moon, the moon becomes full. Similarly, when reaching the end of the levels, the Dharmakaya also becomes complete and clear. Thus it is said. Similarly, in the root tantra of the Kalachakra, it says: Just as the moon rises in stages, it becomes complete with its parts. The disappearance of shadows is completeness, the moon is neither waning nor full. Similarly, wisdom rises in stages, it becomes complete with its levels. The disappearance of afflictions and so on is completeness, wisdom is neither waning nor full. Thus it is said. Therefore, the ground-of-all, the wisdom Dharmakaya, in the manner of being complete from the beginning with all qualities, exists like a full moon without waning during the time of the ground of sentient beings. During the time of the path of learning, it exists like seeing the parts gradually, such as the first and second days of the lunar month. At the time of the fruition of Buddhahood, it exists like a full moon. This is its meaning. Then, how and by whom is it seen? The clear light seen by the first practitioner without clairvoyance, both the seer and the seen are the flesh eye; then, the clear light seen by one who has attained clairvoyance, both the seer and the seen are the divine eye; then, the clear light of the first level, both the seer and the seen are the Buddha eye; from the second level onwards, the clear light of the Bodhisattva, both the seer and the seen are the wisdom eye; the clear light of the Buddha, both the seer and the seen are the knowledge eye. Thus, the one Tathagatagarbha of the ground is established as the five eyes in the stages of the path, according to the Vimalaprabha (Stainless Light). Here, first, the yogi who is a beginner sees various things with the flesh eye, without clairvoyance. Then, by the power of the boundary of clairvoyance, he sees with the divine eye. Then, by the power of the boundary of detachment, he sees with the Buddha eye. Then, by the power of the boundary of the Bodhisattva, he sees with the wisdom eye. Then, by the power of the mind of the perfectly complete Buddha, he sees with the knowledge eye. All the rest are liberated, thus it is said. Thus, the five eyes of the Tathagata, such as the flesh eye, are for seeing emptiness, while other sentient beings are looking at emptiness.