English
Regarding the world of containers, and through what wisdom of emptiness one sees emptiness, that emptiness of emptiness is the emptiness of emptiness; how one sees in the manner of ultimate truth, that emptiness is the emptiness of ultimate truth; because the bodhisattva is to cultivate that sixth emptiness, that is also emptiness. Why cultivate the six emptinesses? In order to attain the two benefits. The emptiness of the bodhisattva cultivating the six is the emptiness of conditioned phenomena and the emptiness of unconditioned phenomena, in order to constantly benefit sentient beings. The emptiness of the bodhisattva cultivating the six is the emptiness of transcendence of extremes, in order not to abandon samsara. The emptiness of the bodhisattva cultivating the powerful emptiness is the emptiness of beginninglessness and endlessness, in order to exhaust good deeds. The emptiness of the six becoming six is the emptiness of non-abandonment, in order to purify lineage. The emptiness of cultivating the six is the emptiness of self-nature, in order to attain marks and signs. The emptiness of cultivating the six is the emptiness of self-characteristics, in order to purify the Buddha's teachings. The emptiness of the bodhisattva cultivating the previous six emptinesses is the emptiness of all phenomena. The two, the emptiness of non-apprehension and the emptiness of self-nature, are gathered into the fourteen, in order to establish the fourteen, such as the inner of conventional truth, as self-empty in ultimate truth. The emptiness of non-reality and the fourteen, such as the inner of ultimate truth, in order to establish as other-empty in ultimate truth. The nature of non-reality and the meaning of the two are also as it is said: "Sentient beings and all phenomena, Non-reality is emptiness here. That real existence of non-reality, That is a different emptiness from that." Thus, these two emptinesses in order, for the previous fourteen emptinesses, are an explanation of superimposing reality on sentient beings and phenomena of conventional truth, and of slandering the profound Prajnaparamita of ultimate other-emptiness. Similarly, the noble Nagarjuna said, to teach emptiness.
Tibetan
་པའི་མདོ། རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟློག །དབྱིངས་དེ་མེད་པར་སྟོན་མ་ཡིན། ཞེས་ཆོས་དབྱིངས་སྟོད་པར་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་ཇི་སྙེད་པ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནམ། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སྣང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཉམས་མྱོང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ། གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཡོ་ལང་། འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་སྣང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་གདངས་ཆེན་པོ། ཤེས་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཀློང་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་གྱི་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ།། །། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དྲུག་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། ། དང་པོ་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་བཞུགས་པ་ནི། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྡུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། འཁོར་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གཅིག་ཆར་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤར་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། བདེ་ཆེན་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་འཆར་ན། སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུ
Chinese
……之经。 佛陀所说的一切，都能消除烦恼，但不是在没有法界的情况下宣说。 如是赞叹法界，即是说，无论多少宣说空性的经典，都能消除执着于实有的烦恼，但不是在没有法界智慧的般若波罗蜜多的情况下宣说。 这就是所有宣说空性的经续的无颠倒之意。 如此，是宣说者们的意义，还是阿赖耶识智慧的变现，大手印的自显，大乘的自性，大中观的体验，如来藏的幻化，甚深的他空之摇曳，光明法身的嬉戏，甚深般若波罗蜜多的显现，是名为如是的等持。 甚深般若波罗蜜多的洪亮之声，甚深般若波罗蜜多的广阔虚空，甚深般若波罗蜜多的广大遍布，所有这些都应被认知为胜义谛之心。 认知其为功德。 认知其为大乐自在之义。 第六，认知其为功德有三：认知其为大乐自在之义，认知其为身与智慧，认知其为事业与利生。 第一，认知其为大乐自在之义：如《入行论》云：“佛之安乐无与伦比，能圆满心中一切所想。” 又如勇士萨ra哈云：“当四种结合安住于一处时，至高大乐无法容纳于虚空界。” 其意义是：阿赖耶识智慧、大手印、大中观、大乘、甚深般若波罗蜜多、如来藏，这些通过束缚作用的结合，以六支瑜伽修持时显现，即是显现轮回涅槃一切万法无有苦乐二分，成为大贪欲的大乐，是轮回涅槃平等大乐的智慧波罗蜜多。 并且，在那时，三时同时如镜中影像般显现在如镜智慧中，从而现量了知，是三时平等性的智慧波罗蜜多。 那么，这种大乐如何在瑜伽士的相续中显现呢？ 遮蔽的种子，风息之
English
...Sutra. Whatever the Buddhas have spoken eliminates afflictions. It does not teach without that realm. Thus, praising the Dharmadhatu means that however many sutras teach emptiness, they eliminate the afflictions of clinging to entities, but they do not teach without the Prajnaparamita of Dharmadhatu wisdom. This is the non-inverted meaning of all the sutras and tantras that teach emptiness. Thus, is it the meaning of those who expound, or the manifestation of Alaya-jnana, the self-appearance of Mahamudra, the self-nature of Mahayana, the experience of Great Madhyamaka, the emanation of Tathagatagarbha, the profound swaying of Other-Emptiness, the play of Clear Light Dharmakaya, the appearance of Profound Prajnaparamita, which is called such Samadhi. The great resonance of Profound Prajnaparamita, the great expanse of Profound Prajnaparamita, the great pervasiveness of Profound Prajnaparamita, all of these should be recognized as the ultimate mind. Recognizing it as a quality. Recognizing it as the meaning of Great Bliss Empowerment. Sixth, recognizing it as a quality has three aspects: recognizing it as the meaning of Great Bliss Empowerment, recognizing it as Body and Wisdom, and recognizing it as Activity and Benefit. First, recognizing it as the meaning of Great Bliss Empowerment: As it says in the Bodhicaryavatara, "The bliss of the Sugatas is unsurpassed, fulfilling all thoughts in the mind." Also, as the hero Sarahas says, "When the four unions reside in one place, the supreme Great Bliss cannot be contained in the realm of space." Its meaning is: Alaya-jnana, Mahamudra, Great Madhyamaka, Mahayana, Profound Prajnaparamita, Tathagatagarbha, these, through the union of binding actions, manifest when practicing the six branches of yoga, which is that all phenomena of samsara and nirvana become one Great Bliss of great desire, without the duality of happiness and suffering, which is the Prajnaparamita of the equality of samsara and nirvana as Great Bliss. And, at that time, the three times simultaneously appear as reflections in the mirror-like wisdom, thus directly knowing, which is the Prajnaparamita of the equality of the three times. So, how does this Great Bliss appear in the continuum of a yogi? The seeds of obscuration, the wind-energies...
Tibetan
ག་པ་གཅིག་མ་འགགས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་དང་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ། སྔ་དྲོ་རེ་ཉིན་རེ་ཞག་རེ་ཙམ་སྒོ་གསུམ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ཡལ་གྱིན་སོང་པ་འོང་སྟེ། བདེ་བ་ཡོད་མེད་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱུང་པའི་ངང་ནས་བདེ་བའི་ཡུན་ཇེ་རིང་ཤས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། །སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་འགགས་ཤིང་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མིག་གིས་མཐོང་ཚད། རྣ་བས་ཐོས་ཚད། སྣས་ཚོར་ཚད། ལུས་ཀྱིས་རེག་ཚད། ཡིད་ལ་ཤར་ཚད་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ཁོ་ནར་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་མེས་བསྲེགས་མཚོན་གྱིས་སྟུབས་ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་ཏེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན། མཚོན་གྱིས་སྟུབས་སམ། མེའི་འོབས་སུ་སྐྱུར་རམ། བྲག་གི་གཡང་ལ་འཕངས་སམ། ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་གཅིག་དང་། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མིན་མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་པ་དེ་དེ་ཉིད། ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། །འདོད་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་མགུ་བ་ཆེ། །དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་འཆང་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བས་དགའ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གྲགས་བདག་དཔལ། ཞེས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་ལས། ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ནི། །བསྡུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པའོ། །སྣང་སྲིད་བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་བ་དེའི་ཚེ་གསེར་དང་བོང་པ་སྙམ། དགྲ་དང་གཉེན་དུ་མཉམ། ཙནྡ་དང་སྟེ་འུར་མཉམ། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་སུ་མཉམ། རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པར་མཉམ། སྟོང་པ་དང་སྨད་པར་མཉམ། སྟོད་པ་དང་སྨད་པར་མཉམ། གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པར་མཉམ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་མཉམ་ཞིང་། མེས་མི་ཚོགས། ཆུས་མི་ཚུགས། དབྱིག་དུག་གིས་མི་ཚུགས། དུག་སྦྱར་
Chinese
当一个“嘎巴”没有阻塞，生命力努力和保持的时候。每天早晨，每天，每夜，三门都变成大乐的贪欲，然后又消失了。在快乐存在与不存在交替的状态中，快乐的时间越来越长，程度越来越大。当遮蔽的种子，一个风囊阻塞，获得不变快乐的瞬间三摩地后，眼睛所见，耳朵所听，鼻子所感觉，身体所触，心中所想，一切都显现为大贪欲的快乐。那时，即使被火烧，被武器刺，被扔进水里，也只会显现为大乐。如《父子相见经》中所说：天子们禀告说：尊者世尊，菩萨有称为“一切法皆趋向快乐”的三摩地。获得此三摩地后，即使被武器刺，被扔进火坑，被抛下悬崖，被扔进水里，也只会变成快乐。如勇士萨ra哈所说：三界所有这一切，都变成一种大贪欲的颜色。在那里，没有开始，没有中间，没有结束。既非轮回，也非涅槃。在这大乐的至高中，没有自和他。无论前后十方，所见皆是。如《二观察》中所说：在那里，没有开始，没有中间，没有结束。没有轮回，没有涅槃。在这大乐的至高中，没有自和他。如《名号赞》中所说：伟大的供养是大贪欲。伟大的欲望是大快乐。伟大的喜悦是大满足。拥有伟大的喜悦和伟大的娱乐。伟大的幻化因喜悦而喜悦。至高喜悦的声名之主，光辉。如《胜乐》中所说：天和人的快乐，加起来也比不上金刚持的十六分之一。如是。当显现世间万象为大乐时，黄金和粪土平等，敌人和朋友平等，旃檀和臭椿平等，轮回和涅槃平等，得到和没得到平等，赞扬和诽谤平等，称赞和贬低平等，出名和没出名平等，快乐和痛苦平等。火不能烧，水不能淹，地毒不能侵，毒药
English
When a 'Gapa' is not blocked, and the life force strives and holds on, each morning, each day, each night, the three doors transform into the great bliss of desire. Then it fades away again. In the state of alternating between the presence and absence of bliss, the duration of bliss grows longer and the intensity increases. When the seed of obscuration, a single wind-pocket, is blocked, and one obtains a momentary samadhi of unchanging bliss, everything seen by the eyes, heard by the ears, felt by the nose, touched by the body, and arisen in the mind, all appear as nothing but the bliss of great desire. At that time, even if burned by fire, stabbed by weapons, or thrown into water, it appears only as great bliss. As stated in the 'Sutra of Meeting Father and Son': The sons of the gods reported: 'Venerable Bhagavan, the Bodhisattva has a samadhi called 'All Dharmas Proceed to Bliss.' Having attained that samadhi, even if stabbed by weapons, thrown into a pit of fire, hurled off a cliff, or thrown into water, it transforms only into bliss.' As the hero Saraha said: 'All these three realms entirely, transform into a single color of great desire. Therein, there is no beginning, no middle, no end. It is neither samsara nor nirvana. In this supreme of great bliss, there is neither self nor other. Whatever is seen in front, behind, and in the ten directions, is that very thing.' As stated in the 'Twofold Investigation': 'Therein, there is no beginning, no middle, no end. There is no samsara, no nirvana. In this supreme of great bliss, there is neither self nor other.' As stated in the 'Praise of Names': 'Great offering is great desire. Great desire is great bliss. Great joy is great satisfaction. Possessing great joy and great entertainment. Great illusion rejoices with joy. Lord of fame, glory of supreme joy.' As stated in the 'Supreme Bliss': 'The bliss of gods and humans, when combined, cannot equal even one-sixteenth of Vajradhara.' Thus it is. When the appearance of existence arises as great bliss, gold and dung are the same. Enemies and friends are equal. Sandalwood and ailanthus are equal. Samsara and nirvana are equal. Gaining and not gaining are equal. Praise and blame are equal. Flattery and disparagement are equal. Fame and obscurity are equal. Pleasure and pain are equal. Fire cannot burn, water cannot drown, earth poison cannot harm, poison...