Tibetan
ཞི་པ་དེ་ཉིད་དབུ་མར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་སྟན་པར། དྲི་མེད་འོད་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། མཐའ་བྲལ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། དབུ་མ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ཡིན་ལ། དེའང་རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། དུས་འཁོར་གྱི་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། གཉིས་མེད་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ཆེ། ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདས། སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། རྟག་དང་ཆད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་རིགས་མེད་པ། ཞེས་པ་ནི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ནི། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མཐའ་དང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐའ་གཉིས་ནི། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་སྟོང་མི་སྟོང་གི་མཐའ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ་སོགས་པའོ། །མཐའ་བཞི་ནི། ཡོད་པའི་མཐའ་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་མཐའ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མཐའ་འོ། །མཐའ་བརྒྱད་ནི། འགག་པའི་མཐའ་དང་སྐྱེ་བའི་མཐའ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་། རྟག་པའི་མཐའ་དང་། འོང་བའི་མཐའ་དང་། འགྲོ་བའི་མཐའ་དང་། དོན་ཐ་དད་པའི་མཐའ་དང་། དོན་གཅིག་པའི་མཐའ་འོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱང་མཐའ་བརྒྱད་དོ། །མདོར་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡོ་ལང་རྟོག་གེའི་ཐ་སྙད་རྟོག་པའི་སྤྲོ་སྡུ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་། མཐའ་དང་། སྤྲོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། དེང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། མྱང་འདས་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རོལ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་མེད་དབུ་མའི་དམིགས་པ་དང་། སྐྱོན་མེད་དབུ་མའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། སྐྱོན་མེད་དབུ་མའི་སྤྲོ་སྡུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དྲི་མེད་འོད་ལས། རྟག་པ་དངོས་པོ་ཆད་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེ་དག་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་སོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན་པ་ཁམས་ཀྱི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ནི། ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། དོན་གཅིག་མིན་དོན་ཐ་དད་མིན། དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། དོན་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་འོད་ལས། མི་རྟག་པ་མིན་རྟག་པའང་མིན། གཅིག་མིན་དུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། དངོས་མིན་དངོས་པོ་མེད་པའང་མིན། འདི་ནི་རྟེན་བྲལ་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། བདེ་ཆེན་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་རྩ་ཤེ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། འོང་པ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་སྟན་པ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཞེས་པའི་དོན། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གམ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་གང་གིས་དགག་བྱ་སྤྲོས་པ་བརྒྱད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་། དགག་གཞི་སྤྲོས་པ་ཞི་བར་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དབུ་མ་སྟན། ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་འོད་ལས། དེ་ནས་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་འགྱུར་མེད་དྲུག །ཅེས་པ་ནི་འདིའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའོ། །འདིའི་འགོག་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཁམས་གསུམ་བཅུ་རྩ་དྲུག་དང་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན་པོ་སྟེ། འདི་རྣམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་ཆོས་འབྱུང་དུ་བརྗོད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་ནི་འགྱུར་མེད་ལྔ་སྟེ་འདི་དག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པ་པོའི་སྒྲ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅིང་མཉམ་དང་མི་མཉམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །དམ་
Chinese
将寂止直接介绍为中观是：简要阐述文殊菩萨自己观点的意愿，在《无垢光》中说：非有非无，非有非无两者皆非，亦非两者之自性。从离边中获得解脱，此乃中观者所知。此意为：当以阿赖耶识智慧大印、大中观、大乘、甚深般若波罗蜜多、如来藏，以束缚作用的结合，修持六支瑜伽时，所显现的就是远离一切戏论之边的中观。而且，这是超越常断二边的完全清净之心，是深寂、离戏、光明、无为的。如时轮金刚根本续中说：超越有与无，无二元，有与无尽灭。空性与慈悲无分别，金刚瑜伽大乐。超越微尘之自性，舍弃空性之法。从常与断中解脱，金刚瑜伽无种性。这说明，远离一切边的中观，就是金刚瑜伽大乐，是胜义谛。一切边和戏论都是世俗谛。其中的二边是：有无之边，有事物与无事物之边，空与不空之边，以及常断二边等等。四边是：有之边，无之边，有无二者之边，以及非有非无之边。八边是：灭之边，生之边，断之边，常之边，来之边，去之边，异义之边，以及一义之边。世间八法也是八边。总之，阿赖耶识的波动、思辨的言辞、分别的喜忧、轮回的苦海、世俗的二元对立，一切都成为过失之性的目标，都是边和戏论。远离这些的胜义谛，阿赖耶识智慧大印、大乘、如来藏、大涅槃、甚深般若波罗蜜多、胜义菩提心法界，四身五智的游舞，一切都是无过失中观的目标，是无过失中观的真实之边，是无过失中
English
Introducing Śamatha directly as Madhyamaka: To briefly state Mañjuśrī's own view, it is said in "Vimalaprabhā": "Neither existent nor non-existent, nor both existent and non-existent, nor is it the nature of both. Liberation is from the absence of extremes, this is known by the Madhyamaka." This means: When the Ālaya-jñāna Mahāmudrā, the Great Madhyamaka, the Mahāyāna, the profound Prajñāpāramitā, the Tathāgatagarbha, are manifested by practicing the six-limbed yoga with the binding action, it is the Madhyamaka that is free from all extremes of elaboration. Moreover, this is the completely pure mind that transcends the two extremes of permanence and annihilation, it is the profound, peaceful, free from elaboration, luminous, uncompounded. As it is said in the root tantra of the Kālacakra: "Transcending existence and non-existence, non-duality, existence and non-existence are exhausted. Emptiness and compassion are inseparable, Vajra Yoga is great bliss. Transcending the nature of subtle particles, abandoning the Dharma of emptiness. Liberated from permanence and annihilation, Vajra Yoga is without lineage." This explains that the Madhyamaka, which is free from all extremes, is the Vajra Yoga great bliss, the ultimate truth alone. All extremes and elaborations are merely conventional truth. The two extremes are: the extreme of existence and non-existence, the extreme of things and non-things, the extreme of emptiness and non-emptiness, and the two extremes of permanence and annihilation, and so on. The four extremes are: the extreme of existence, the extreme of non-existence, the extreme of both existence and non-existence, and the extreme of neither existence nor non-existence. The eight extremes are: the extreme of cessation, the extreme of arising, the extreme of annihilation, the extreme of permanence, the extreme of coming, the extreme of going, the extreme of different meanings, and the extreme of one meaning. The eight worldly dharmas are also the eight extremes. In short, the fluctuations of the Ālaya-vijñāna, the terms of speculation, the joys and sorrows of discrimination, the ocean of saṃsāra, all the dualities of conventional truth become the object of faults, and are only extremes and elaborations. The ultimate truth that is free from these, the Ālaya-jñāna Mahāmudrā, the Mahāyāna, the Tathāgatagarbha, the Mahāparinirvāṇa, the profound Prajñāpāramitā, the ultimate Bodhicitta Dharmadhātu, the play of the four bodies and five wisdoms, all are the object of the faultless Madhyamaka, the true extreme of the faultless Madhyamaka, the faultless
Chinese
仅仅是无垢的喜悦和圆满。在《无垢光》中说：永恒的实体，断灭的实体，不存在的实体，这些都不存在于其中的，就是金刚持，也就是完全清净的心。这是它的意思。还有，世尊，完全清净的心的自性，既非存在，也非不存在，也非存在与不存在两者皆是，也不是非存在与不存在两者皆非，唯一的界之导师就是。还有，圣者龙树说：非从他知是寂静，诸戏论皆不戏论，非一义亦非异义，彼即是彼之体性。还有，如其义，《无垢光》中说：非无常亦非常，非一亦非多之体性，非实有亦非非实有，此乃离系法身。还有，非有非无非有无，亦非二者之自性，从四边解脱之，礼敬大乐身。同样地，《中观根本慧论》中说：以何者依缘而生，无灭无生，无断无常，无来无去，非异义非一义，戏论寂灭寂静者，对于诸圆满佛语者之，殊胜者彼作礼敬。其义是：各宗派论者之殊胜或殊胜者，佛陀以何者使应破之八戏论寂灭，应破之基寂灭之法界中观。如是，《无垢光》中说：彼后明点空性不变六。这是指作为此之所依的法，佛之色身的体性，遍及三界和三时。此之遮止的蕴等六者，以及三界十六者，以及转变之智慧三十七者。这些无有遮障之自性即被称为法身法界。四金刚是不变五者，这些的化身示现种种神变。说法者的声音是圆满受用。因此，虽一亦多，或一或非一，平等与不平等等等，是中观派的宗义。
English
It is only the complete joy and perfection of Uma. In "Vimalaprabha," it says: The eternal entity, the annihilated entity, the non-existent entity, that in which these do not exist is Vajradhara, that is, the completely pure mind. This is its meaning. And, the Bhagavan, the nature of the completely pure mind, is neither existent, nor non-existent, nor both existent and non-existent, nor neither of the two, the sole teacher of the realm is. And, the noble Nagarjuna said: Not known from others, it is peaceful, all elaborations are unelaborated, not one meaning, nor different meanings, that is its very nature. And, according to the meaning, in "Vimalaprabha," it says: Not impermanent, nor permanent, not one, nor the nature of many, not real, nor unreal, this is the Dharmakaya free from support. And, not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, nor the nature of both, liberated from the four extremes, I prostrate to the body of great bliss. Similarly, in the "Mūlamadhyamakakārikā," it says: By whatever that arises dependently, without cessation, without arising, without annihilation, without permanence, without coming, without going, not different meaning, not one meaning, the pacification of elaboration, the peaceful one, to that excellent one of those who speak of the complete Buddhas, I prostrate. Its meaning is: The supreme or excellent one of the proponents of various tenets, the Buddha, by whatever pacifies the eight elaborations to be refuted, the Dharmadhatu Madhyamaka where the basis to be refuted is pacified. Thus, in "Vimalaprabha," it says: Thereafter, the bindu, emptiness, unchanging six. This refers to the Dharma that serves as the basis for this, the nature of the Buddha's form body, pervading all three realms and three times. The six aggregates of this cessation, and the sixteen of the three realms, and the thirty-seven of the transforming wisdom. These whose nature is without obscuration are called Dharmakaya Dharmadhatu. The four vajras are the unchanging five, the Nirmanakaya of these manifests various miracles. The voice of the Dharma speaker is perfect enjoyment. Therefore, though one and many, or one or non-one, equal and unequal, etc., is the tenet of the Madhyamaka school.