Tibetan
ང་ཉིད་སྔ་མ་བཅུ་བཞི་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། དོན་དམ་གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟློག །དབྱིངས་དེ་མེད་པར་སྟོན་མ་ཡིན། ཞེས་ཆོས་དབྱིངས་སྟོད་པར་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་ཇི་སྙེད་པ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནམ། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སྣང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཉམས་མྱོང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ། གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཡོ་ལང་། འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་སྣང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་གདངས་ཆེན་པོ། ཤེས་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཀློང་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་གྱི་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ།། །། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དྲུག་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། ། དང་པོ་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་བཞུགས་པ་ནི། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྡུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། འཁོར་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གཅིག་ཆར
Chinese
我自己在前十四者上，清楚地安立了对世俗的补特伽罗和法的事物的增益，以及对胜义他空甚深般若波罗蜜多的诽谤。同样，圣者龙树菩萨说：空性是宣说的经，诸佛所说的一切，皆能息灭烦恼，若无此界则不能宣说。如是赞叹法界，意为宣说空性的经典，能息灭执着事物实有的烦恼，而不是宣说没有法界智慧的般若波罗蜜多。这是对宣说空性的所有经续的不颠倒的密意。因此，这是对一切法者之义，或是阿赖耶识智慧之变现，大印之自显，大乘之自性，大中观之体验，如来藏之幻化，他空甚深之波动，光明法身之嬉戏，般若波罗蜜多甚深显现之等持。因此，般若波罗蜜多甚深之大音，般若波罗蜜多甚深之大界，般若波罗蜜多甚深之广大遍布，都要认知为胜义谛之心。 彼性认知为功德。 彼性认知为大乐自在义。 第六，彼性认知为功德有三：彼性认知为大乐自在义，彼性认知为身与智慧，彼性认知为事业与利生。第一，彼性认知为大乐自在义，如《入行论》云：如来之乐无与伦比，能圆满心中一切所想。以及勇士萨ra哈说：当四种结合安住于一处时，最胜大乐无法容纳于虚空界。其意为，阿赖耶识智慧大印大中观，大乘，般若波罗蜜多甚深，如来藏彼性，以能束缚之结合，依六支瑜伽而修持时，显现为：显现轮回涅槃一切，无有苦乐二分，成为大贪欲之大乐，轮回涅槃平等成为大乐之般若波罗蜜多。彼性之三时同时。
English
I myself, on the former fourteen, clearly establish the imputation of grasping onto the person of conventional truth and the entities of phenomena, as well as the defamation of the profound Other-Emptiness Prajñāpāramitā. Similarly, the noble Nāgārjuna said: Emptiness is the sūtra that teaches, whatever the Victorious Ones have spoken, all of that subdues afflictions, without that realm, it cannot be taught. Thus, praising the Dharmadhātu, it means that the sūtras that teach emptiness subdue the afflictions of grasping onto things as real, but it is not teaching without the Prajñāpāramitā of Dharmadhātu wisdom. This is the non-inverted intent of all the sūtras and tantras that teach emptiness. Therefore, this is the meaning of all the upholders, or the manifestation of Ālaya-wisdom, the self-appearance of Mahāmudrā, the self-nature of Mahāyāna, the experience of Mahā-Madhyamaka, the emanation of the Tathāgatagarbha, the fluctuation of profound Other-Emptiness, the play of the clear light Dharmakāya, the samādhi called the profound appearance of Prajñāpāramitā. Therefore, the great sound of profound Prajñāpāramitā, the great expanse of profound Prajñāpāramitā, the great pervasiveness of profound Prajñāpāramitā, all should be recognized as the mind of ultimate truth. That nature is recognized as merit. That nature is recognized as the meaning of great bliss and power. Sixth, recognizing that nature as merit has three aspects: recognizing that nature as the meaning of great bliss and power, recognizing that nature as body and wisdom, and recognizing that nature as activity and benefit. First, recognizing that nature as the meaning of great bliss and power, as the Bodhicaryāvatāra says: The bliss of the Sugatas is unsurpassed, it fulfills all thoughts in the mind. And the hero Sarahas says: When the four unions reside in one place, the supreme great bliss cannot be contained in the realm of space. Its meaning is that the Ālaya-wisdom Mahāmudrā Mahā-Madhyamaka, Mahāyāna, profound Prajñāpāramitā, the Tathāgatagarbha that nature, with the union that binds the doer, when practicing the six-branched yoga, it manifests as: the appearance of all saṃsāra and nirvāṇa, without the duality of happiness and suffering, becoming the great bliss of great desire, saṃsāra and nirvāṇa equally becoming the Prajñāpāramitā of great bliss. That nature's three times are simultaneous.
Tibetan
་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤར་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། བདེ་ཆེན་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་འཆར་ན། སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་མ་འགགས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་དང་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ། སྔ་དྲོ་རེ་ཉིན་རེ་ཞག་རེ་ཙམ་སྒོ་གསུམ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ཡལ་གྱིན་སོང་པ་འོང་སྟེ། བདེ་བ་ཡོད་མེད་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱུང་པའི་ངང་ནས་བདེ་བའི་ཡུན་ཇེ་རིང་ཤས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། །སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་འགགས་ཤིང་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མིག་གིས་མཐོང་ཚད། རྣ་བས་ཐོས་ཚད། སྣས་ཚོར་ཚད། ལུས་ཀྱིས་རེག་ཚད། ཡིད་ལ་ཤར་ཚད་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ཁོ་ནར་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་མེས་བསྲེགས་མཚོན་གྱིས་སྟུབས་ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་ཏེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན། མཚོན་གྱིས་སྟུབས་སམ། མེའི་འོབས་སུ་སྐྱུར་རམ། བྲག་གི་གཡང་ལ་འཕངས་སམ། ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་གཅིག་དང་། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མིན་མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་པ་དེ་དེ་ཉིད། ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། །འདོད་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་མགུ་བ་ཆེ། །དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་འཆང་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བས་དགའ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གྲགས་བདག་དཔལ། ཞེས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་ལས། ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ནི། །བསྡུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པའོ། །སྣང་སྲིད་བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་བ་དེའི་ཚེ་གསེར་དང་བོང་པ་སྙམ། དགྲ་དང་གཉེན་དུ་མཉམ། ཙནྡ་དང་སྟེ་འུར་མཉམ། འཁོར་བ་དང་མྱ
Chinese
如在镜子般的智慧中显现影像而显现了知，即是三时平等之智慧的彼岸。大乐如何显现在瑜伽士的相续中呢？当遮障的种子，一个风息尚未止息时，在生命勤作和执持之际，早晨、每天、每夜，三门转为贪欲的大乐。又，消失后又来，在乐与非乐交替出现的状态中，乐的持续时间越来越长，程度越来越大。当遮障的种子，一个风息止息，获得不变大乐的刹那三摩地时，眼睛所见、耳朵所闻、鼻子所觉、身体所触、心中所现的一切，都显现为贪欲的大乐。那时，即使被火烧、被兵器刺、被投入水中，也只会显现为大乐。如《父子相见经》中说：天子们请问：尊者世尊，菩萨有诸法皆趋向安乐之三摩地。获得此三摩地后，被兵器刺，或被投入火坑，或被抛下悬崖，或被投入水中，也只会转为安乐。如是说。勇士萨ra哈说：三界所有这一切，都转为一种贪欲大乐的颜色。其中没有始中末，非有非涅槃，此大乐之胜妙，无自无他。前后及十方，所见皆是。如是说。《观察二续》中说：其中没有始中末，非有非涅槃，此大乐之胜妙，无自无他。如是说。《名号赞》中说：大供养是大贪欲，大欲是大安乐，大喜是大满足，拥有大喜和大乐，大幻化以喜而喜，最为喜悦之名号自在。如是说。《胜乐》中说：天与人之乐，总集起来，金刚持的十六分之一也比不上。如是说。当显现轮涅为大乐时，黄金与粪土相同，怨敌与亲友平等，檀香与臭椿平等，轮回与寂
English
As images appear in mirror-like wisdom and are manifestly known, this is the perfection of wisdom of the equality of the three times. How does great bliss appear in the continuum of a yogi? When the seed of obscuration, a single breath, has not yet ceased, during the effort and holding of life, morning, day, and night, the three doors transform into the great bliss of desire. Moreover, after disappearing, it comes again, and in the state of alternating between pleasure and displeasure, the duration of pleasure becomes longer and the degree greater. When the seed of obscuration, a single breath, ceases, and one obtains the momentary samadhi of unchanging bliss, everything seen by the eyes, heard by the ears, felt by the nose, touched by the body, and appearing in the mind, all appear as the great bliss of desire. At that time, even if burned by fire, pierced by weapons, or thrown into water, only great bliss will appear. As it says in the "Sutra of Meeting Father and Son": The sons of the gods asked: Venerable Bhagavan, the Bodhisattva has the samadhi called "all dharmas go to bliss." Having obtained this samadhi, whether pierced by weapons, or thrown into a pit of fire, or thrown off a cliff, or thrown into water, it will only turn into bliss. Thus it is said. The hero Sarahas says: All these three realms, all of them, transform into a single color of great desire. There is no beginning, middle, or end in it. It is neither existence nor nirvana. In this supreme great bliss, there is neither self nor other. Whatever is seen in front, behind, and in the ten directions, is just that. Thus it is said. In the "Two Examinations": There is no beginning, middle, or end in it. There is neither existence nor nirvana. In this supreme great bliss, there is neither self nor other. Thus it is said. In the "Name Praise": Great offering is great desire, great desire is great bliss, great joy is great satisfaction, holding great joy and great music, great illusion is joy with joy, the glorious lord of the most joyful fame. Thus it is said. In the "Hevajra": The bliss of gods and humans, when gathered together, cannot match even one-sixteenth of Vajradhara. Thus it is said. When samsara and nirvana appear as great bliss, gold and dung are the same, enemies and friends are equal, sandalwood and ailanthus are equal, samsara and peace...