Tibetan
བྲིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཏོར་ནས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་མགུར་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཁོ་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱིར་བྱོན་ཏེ། ཉི་མ་དྲོས་རན་དུ་སོང་འདུག་པས་སེའུ་ལྕོག་གཅིག་གི་རྩ་ན་བུད་མེད་གཅིག་འདུག་པ་ལ་གྲོ་གཅིག་འདོད་གསུངས་པས། དེ་ན་རེ་གྲོ་དྲངས་པས་ཆོག་སྟེང་ཁང་དུ་བྱོན་ཟེར་ནས། དེར་བུད་མེད་དེས་ནས་སྤར་གང་ཁྱེར་ནས་ས་གཅིག་ལ་ཞིང་རྨོ་བའི་ཚུལ་བྱས་ནས་དེ་ལ་བཏབ་པས་ལྗང་བུ་སྐྱེས་ནས་ནས་སུ་སྨིན་ཏེ། དེ་ལ་རྩས་མ་བྱས། དབྱུག་པས་བརྡུངས་ནས་བརྔོས་ཏེ་བཏགས་ཤིང་ཟན་དུ་བརྫིས་ཆབ་བསྐོལ་ཞིང་བླ་མ་ལ་གྲོ་དྲངས་ཏེ་ཆབ་གཅིག་བཏང་བས་དེའི་ཞལ་བཤལ་ནས་བཞེངས་པ་སྙམ་བྱེད་ཙ་ན་སེའུ་ལྕོག་དང་བུད་མེད་གང་ཡང་མི་འདུག་པས་ང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་བསམ་ཙ་ན། མ་འཁྲུལ་བར་ཟན་གྱི་སྒྲེག་པ་ཆིལ་ཆིལ་འདུག། ལར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཞིང་བདེན་པའམ་རྫུན་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་འདི་ལྟ་བུ་གཅིག་ཨང་སྙམ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་ལ་སྔ་བ་རས་སྒོམ་རས་པ་བྱ་བ་ཉེ་གནས་བྱས། གཉལ་ཕྱེ་བ་ལུང་དུ་ལོ་དྲུག་བསྒོམས་པས། དེའི་དུས་བཀའ་གདམས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རམ་འདེགས་བྱས་པས་སྔར་གྱི་ཉམས་མྱོང་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཡལ་ནས་སོང༌། དེར་ཐུགས་མ་བདེ་ནས་སྔར་གྱི་བཀའ་གདམས་པའི་བླ་མའི་སར་འགྲོའོ་སྙམ། ང་ཡི་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ཞལ་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་དུས་སུ། ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་མ་བརྩོན་ཅིག །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡལ་ཉན་ཡོད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན། ད་བླ་མར་ལྟོས་པ་འཆའ་བ་ཡིན། གསུངས་ནས་བློ་ཁེལ་ངེས་སུ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་མཆོག་གི་རྟོགས་པ་སྐྱེས། བོ་དྷི་ཙི་ཡི་ཐུགས་དམ་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཡོད་པ་ལྕང་མའི་སྡོང་པོ་ལ་བཀལ་ནས། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ང་ལུང་བསྟན་ན་ཤིང་འདི་ལ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག། གལ་ཏེ་མ་བསྟན་ན་མི་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །ཅེས་བདེན་པ་བརྗོད་པས་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་འོལ་ཁར་བྱོན་ནས་དགེ་ལུང་དུ་ལོ་གསུམ་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་དབུལ་མོའི་འོག་གི་གཏེར་ལྟ་བུ་སོགས་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མགུར་གསུངས། ཡང་ང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཐོགས་པའི་སྲིད་པ་མཐའ་མ་ཡིན། བླ་མ་དྲིན་ཆེ་ཨང་གསུངས། ནུབ་གཅིག་རང་གི་བུ་གཅིག་ཡོད་པ་སྐེ་བཅད་ནས་སྐྱེ་རྒྱུད་བཅད་དོ་བྱས། རོ་རྦབ་ལ་བཏང་བ་རྨིས། དེ་ཕྱིན་ཆད་འོད་གསལ་དུ་འགྲོ་བར་འདུག་གསུངས་ནས་ཉང་སྒོམ་རས་པ་དང༌། ཟངས་རི་རས་པ་ལ་སོགས་ལ་བདེ་ཆེན་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་མགུར་གསུངས། དེ་ལྟར་འོར་ཁར་ལོ་བདུན་སོང་ནས་དབྱར་འོ་དེ་གུང་རྒྱལ་ལ་བསྒོམ་ཙ་ན་ཐོ་རངས་ལ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ཡལ་བར་དོར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟུང་བ་ཡིན་ཟེར་བའི་སྒྲ་ནམ་མཁའ་ནས་གྲགས་བྱུང༌། དགུན་འགྲོ་སྙམས་པར་ཡུལ་བདག་བཙད་པོའི་ཚུལ་གྱིས་འདིར་བཞུགས་ན་ཡོན་བདག་དང༌། སྒམ་པོར་ཕེབས་ནའང་བཞེད་དོན་བསྒྲུབ་ཟེར། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡིག་བཤགས་ཞིག་ཞུ་ཟེར་བས། དེར་སྐྱབས་སེམས་དང་སྟོབས་བཞིའི་སྒོ་ནས་སྡིག་སྦྱངས་གསུངས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་ཞིག་བཏབ་སྙམ་པར་འཇའ་ཡལ་བ་བཞིན་སོང༌། དེ་ནས་སྒམ་པོར་བྱོན་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདག་སྦྱར་བྱ་དགོས་སྙམ་ནས་ཟངས་ལུང་དུ་འདག་ཆར་གྱི་ཁང་པ་ལེགས་པོ་ཞིག་བྱས་ནས་ཐོག་མར་ཆུ་ཡི་བཅུད་ལེན་བྱ་དགོས་སྙམ་ཙ་ན། བུད་མེད་ལུས་ལ་ཐལ་བ་བྱུགས་པ་ལག་ན་རྨ་བྱའི་སྒྲོ་ཆུན་བཟུང་བ་ཞིག་ན་རེ། བཅུ་གཉིས་འདག་ཆར་བྱས་པ་བས། བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་སྤེལ་ན་དགའ། ཟེར་ནས་མི་སྣང་བར་སོང༌། དེར་ཞག་འགའ་ནས་གཙང་གི་ཀློག་སྐྱ་སྟོན་པ་ཟེར་བ་བྱུང་ནས་གདམས་ངག་ཞུས་པར་གནང་ནས་སྒོམ་ཆེན་གཤའ་མར་བྱུང༌། དེ་ནས་དགེ་བཤེས་རྒྱལ་བ་ཁྱུང་ཚང་བ་དང༌། གཉག་ནག་པོ་དང༌། གཉག་དམར་པོ་བྱུང༌། ཡང་དཔོན་སློབ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་བྱུང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲིད་ཚར་ནས་མཚམས་བྱ་དགོས་སྙམ་ཙ་ན། དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྣོད་ལྡན་རྣམས་འདུས་ཏེ། དེ་དག་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཉམས་རྟོགས་དང་རྩ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ཡང་མ་དག་པའི་དངོས་པོ་བརྒྱད་མི་འཆང་ཞིང་ཙོག་པུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ། གསང་སྤྱོད་དང་སྨྲ་བཅད་རི་མཚམས་ཁོ་ནས་དུས་འདའ་བ་བྱུང་ངོ༌། གཞན་ཡང་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེས་སྐུ་ཡི་བཀོད་པ་རྫུ་འཕྲུལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་མཛད་དོ། སློབ་དཔོན་ཁམས་པའི་ཞལ་ནས། རེས་ཤིག་སྐུ་ཡི་སྤྲུལ་པ་རྣམ་བཞིར་བསྟན། །་རབ་ཏུ་གནས་དང་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་དང༌། །མཁའ་ལ་འཕུར་དང་གཅིག་ནི་འདག་སྦྱར་བཞུགས། །ཟད་པར་ཟིལ་གནོན་ཏིང་འཛིན་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར། །སྐུ་ལ་སྒྲིབ་མེད་འཇིག་རྟེན་དབང་པོར་སྤྲུལ། ཅེས་དང༌། ཡང་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་སྣང་སྣ་ཚོགས་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཡང༌། དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པར་མཐོང༌། །རབ་གནས་མཛད་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སྤྲུལ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྟེན་ལ་དངོས་སུ་ཐིམ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་རྒྱལ་བ་ཁྱུང་ཚང་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ལ། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་བཙུན་ཆུང་འདི་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་བག་རེ་བྱེད་མི་འཇུག་པར། སྒོམ་ཉི་ཚེ་བ་ལ་བཅུག་པས་ཡོན་ཏན་ཅང་སྐྱེའམ་སྙམ་ཙ་ན། དེའི་ནུབ་མོ་རྨི་ལམ་ན་སྒམ་པོའི་རི་ཐམས་ཅད་ཕུག་གིས་གང་ནས་འདུག །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོད་རྟེན་མང་པོ་འདུག །ཕལ་ཆེར་བཟོ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་འོད་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་འདུག །ལ་ལ་ནི་བཟོ་ཕྱེད་ཙམ་ཚར་ནས་འདུག །ལ་ལ་ནི་གཟུགས་དོད་པ་ཙམ་དཀར་ཆབ་གསོལ་ཏེ། མི་མང་པོའི་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདི་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་མཆོད་གནས་ཡིན་ཟེར་བ་རྨིས། དེའི་ནངས་པར་བླ་མ་ལ་ཞུར་སོང་བས། ཕྱག་འཚལ་ནས་དེ་ཚོ་ཞུ་མ་ཁོམ་པར་བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་མཚན་ཉིད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ང་ལ་སྡང༌། སྒོས་སུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་ཏེ་ང་ཡི་བཙུན་ཆུང་འདི་ཚོ་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་རྨིས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡོད་པ་ཡིན། སྤྲང་ཕྲུག་འདི་ཚོ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་མཆོད་གནས་སུ་ཡོང་བ་ཡིན། ཁོ་བོ་ལ་ནི་ཆེ་རིག་ཆེ་འཚིངས་ཆུང་རིག་ཆུང་འཚིངས་བ་ཡིན་ཏེ། མི་ལ་ལས་ཁོ་བོས་བསྟན་པ་སྣུབ་ཟེར་བ་དེ། བསྟན་པའི་བདག་པོ་སུ་ཡིན། བསྟན་པ་ལ་སུས་ཕན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སུ་ཡིས་བྱས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་ཁམས་འདི་ན་བསྟན་པ་སུས་བསྲུང༌། རང་རེ་ཚོ་ལ་འགའ་ནས་གསལ་ཏེ་འོང་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ར་རྫི་སྒོམ་སྐྱེས་ཀྱིས་བླ་མའི་མཚན་ཐོས་པས་སྒོམ་བྱུང་བ་དང༌། རྒྱ་སྒོམ་རྡོར་སེང་གིས་ཡེ་མ་མཐོང་བར་མོས་གུས་མཎྜལ་ཕུལ་བས་སྒོམ་བྱུང༌། གཞན་ཡང་ཉང་སྟོན་དང་ཤེལ་སྒོམ་གཉིས་ཀྱིས་སྒོམ་ཞུར་བྱོན་པས་སྒམ་པོའི་རི་རྩར་ཉལ་བ་དང་སྲོད་ལ་ཉང་སྟོན་དང༌། ནམ་ལངས་ཁར་ཤེས་སྒོམ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས། འོལ་ཁའི་མཛེ་མོ་ཞིག་གིས་བླ་མ་བཞུགས་པའི་གངས་དཀར་རམ་མེ་བ་ལ་བལྟས་ནས་གསོལ་འདེབས་བྱས་པས་ནད་ལས་གྲོལ། རྗེ་ཡི་སློབ་མ་འབྲོམ་དམར་ཡུ་བྱ་བ་ཕྱིས་ཁྱིམ་པར་གྱུར་ཀྱང་ཤི་དུས་རོ་བསྲེགས་པས་རིང་བསྲེལ་ཕོན་ཆེ་བར་མཆིས། སྒལ་ཚིག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བྱོན་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བ་བྱུང༌། ཡང་སློབ་དཔོན་སྒོམ་པས་རོ་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚད་གང་ལ་བྱེད་ཞུས་པས། མདུན་ན་ཀ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་ཕྱག་གཡུག་པ་མཛད་པས་ཐོགས་མེད་དུ་སོང་བ་དེ་ཡིན་གསུངས། གཞན་ཡང་གདུལ་བྱ་མང་པོའི་སྣང་ངོར་སྐུ་ལུས་ཀྱི་བཀོད་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་མེད་བསྟན་པ་སོགས་ནི་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ངོ། ཡང་གྲུབ་ཐོབ་ཤངས་པའི་ཐུགས་སྲས
Chinese
向四面八方抛洒，唱诵祈请上师的道歌。之后他自己返回原来的方向。因为太阳快到中午了，看见一棵苹果树下坐着一个女人，就说想要一点糌粑。那女人说：“拿糌粑可以，请到楼上去。”于是那女人拿了一把青稞，在一块地上做了个耕地的样子，然后把青稞种在那里，长出了绿苗，青稞也成熟了。没有除草，用棍子敲打后收割，然后磨成粉，揉成糌粑，烧开水，供养上师糌粑，并倒了一杯水，当他漱口并准备享用时，苹果树和女人都不见了，他想：“我一定是搞错了。”正这么想的时候，糌粑的蒸汽还在袅袅升起。他想：“原来轮回和涅槃的一切法，都是显现且远离真实或虚假的边际，就是这样的啊！”于是，一种特殊的体验在他心中生起。之后，最早的弟子名叫惹穹绒巴的成为他的近侍。在娘堆瓦隆闭关六年。在那期间，因为辅助噶当派的法行，所以以前的特殊体验都消失了。他心里不舒服，想去以前噶当派的上师那里。我的上师至尊说：“修习大手印的时候，不要努力进行身语的善行，无分别智慧有消失的危险。”就像他说的那样，现在我要依靠上师了。说完，他下定决心祈祷，不久就生起了殊胜的证悟。将一百零一个菩提子的念珠挂在柳树上，发愿说：“如果三世诸佛授记我，就让这棵树发芽；如果没有授记，就不要发芽。”说了真实语后，树就发芽了。之后，他去了沃喀，在德隆闭关三年，证悟到一切法都是无自性的，本来的智慧就在自己心中，就像穷人地下的宝藏一样，唱诵了十二个比喻的道歌。还说：“我是仅此一生就能够解脱的最后有者，上师真是太慈悲了！”一天晚上，他梦见自己把唯一的儿子杀了，断绝了后代，尸体被扔进了山沟。他说：“从那以后，我好像要进入光明了。”然后是娘穹绒巴和桑
English
He scattered in all directions and sang a song of supplication to the lama. Then he returned to his own direction. As the sun was about to reach noon, he saw a woman sitting under an apple tree, and said he wanted some tsampa. The woman said, "You can have tsampa, please come upstairs." Then the woman took a handful of barley, made a gesture of plowing the field on a piece of land, and planted the barley there. Green shoots grew, and the barley ripened. She did not weed it, but threshed it with a stick, harvested it, ground it into flour, kneaded it into tsampa, boiled water, offered tsampa to the lama, and poured a cup of water. As he rinsed his mouth and prepared to enjoy it, the apple tree and the woman disappeared. He thought, "I must be mistaken." Just as he thought this, the steam from the tsampa was still rising. He thought, "Indeed, all the dharmas of samsara and nirvana are appearances and are free from the extremes of truth or falsehood, just like this!" Then, a special experience arose in his mind. After that, the earliest disciple named Rechung Rongpa became his attendant. He practiced in retreat in Nyal Pewa Lung for six years. During that time, because he assisted in the practices of the Kadampa school, his previous special experiences disappeared. He felt uncomfortable and thought of going to his former Kadampa lama. My lama Jetsun said, "When practicing Mahamudra, do not strive for virtuous actions of body and speech, as non-conceptual wisdom is in danger of disappearing." Just as he said, now I will rely on the lama. Having said this, he made a firm determination to pray, and soon he developed supreme realization. He hung a rosary of one hundred and one bodhi seeds on a willow tree, and made a vow, saying, "If the Buddhas of the three times prophesy me, may this tree sprout; if they do not prophesy me, may it not sprout." Having spoken the truth, the tree sprouted. After that, he went to Olkha and practiced in retreat in Delung for three years. He realized that all dharmas are without inherent existence, and that primordial wisdom is within oneself, like a treasure under a poor person's house. He sang a song of twelve similes. He also said, "I am the last being who can be liberated in this one lifetime. The lama is so kind!" One night, he dreamed that he killed his only son, cut off his lineage, and threw the corpse into a ravine. He said, "From then on, it seems that I am going to enter the clear light." Then there were Nyang Gom Repa and Zang
Chinese
为米拉日巴等宣说了大乐法界之歌。 这样在俄尔卡过了七年，夏天在哦德贡嘉修行时，黎明时分，空中传来声音说，如果舍弃真实的所化，就是菩萨的堕落。冬天打算离开时，地方神以赞普的姿态说，如果住在这里，对施主有好处，如果去冈波，也能成办所愿。说请做皈依、发心和忏悔。于是，在那里宣说了以皈依心和四力忏悔罪业。正想做一个大手印的禅修时，像彩虹一样消失了。之后，去了冈波，正想做十二年的闭关，于是在藏隆建了一个很好的闭关房，正想首先做水的精炼时，一个身上涂满灰烬、手里拿着孔雀羽毛的女人说，与其做十二年的闭关，不如弘扬十二年的佛法更好。说完就消失了。在那里过了几天，来了名叫藏地的洛嘉顿巴的人，请求传授诀窍，于是赐予了，成为了真正的修行人。之后，来了格西嘉瓦琼仓巴、聂纳波和聂玛波。又来了大约六十名师徒。给他们传授完教法，正想闭关时，卫藏康三地的具器弟子聚集在一起。这些人没过多久，就都生起了证悟和气脉的十二种功德等神通。而且，他们不持有八种不清净之物，精进于蹲踞瑜伽，安住于十二种修持的功德，只以秘密行、禁语和闭关度日。此外，那位大仙还示现了不可思议的身之化现神变。堪巴上师说：有时示现四种身之化身，分别是安住、为他人说法、在空中飞行和一个在闭关。随心所欲地改变耗尽和降伏的禅定。无碍于身，化现为世间自在。又说，弟子们也示现了各种各样的景象：在有信心的人们看来，是胜乐轮坛城。在开光时，化现为大菩提。智慧勇识真实融入所依。
English
He sang the Great Bliss Dharmadhatu Song to Milarepa and others. After spending seven years in Orka, while meditating in O-de Gungyal in the summer, at dawn, a voice came from the sky saying that abandoning the actual disciples would be a downfall for a Bodhisattva. When he was about to leave in the winter, the local deity, in the form of a Tsenpo, said that if he stayed here, it would benefit the patrons, and if he went to Gampopa, he would accomplish his wishes. He was asked to take refuge, generate Bodhicitta, and confess sins. There, he taught the purification of sins through refuge, Bodhicitta, and the four powers. Just as he was thinking of doing a Mahamudra meditation, he disappeared like a rainbow. After that, he went to Gampopa, and thinking that he needed to do a twelve-year retreat, he built a good retreat house in Zanglung. Just as he was thinking of first doing the essence extraction of water, a woman with ashes smeared on her body, holding a bunch of peacock feathers in her hand, said, "Instead of doing a twelve-year retreat, it would be better to spread the teachings for twelve years." Then she disappeared. After a few days, a person named Lokya Tonpa from Tsang came and asked for instructions, which he granted, and he became a true practitioner. After that, Geshe Gyalwa Kyungtsangba, Nyak Nakpo, and Nyak Marpo came. Again, about sixty disciples came. After finishing teaching them, just as he was thinking of going into retreat, worthy disciples from U-Tsang and Kham gathered. Before long, all of them developed realizations and the twelve qualities of the subtle energies, as well as clairvoyance. Moreover, they did not hold the eight impure things, were diligent in the squatting yoga, abided in the twelve qualities of purification, and spent their time only in secret practices, silence, and mountain retreats. Furthermore, that great sage performed inconceivable miracles of bodily manifestations. The master Khampa said: "Sometimes he showed four kinds of bodily emanations: one staying, one teaching the Dharma to others, one flying in the sky, and one staying in retreat. He transformed the exhaustion and subjugation samadhi at will. Unobstructed in body, he emanated as the lord of the world." It is also said that the disciples also showed various visions: To the faithful, it appeared as the Chakrasamvara mandala. At the time of consecration, he emanated as the Great Bodhi. The wisdom being actually merged into the support.