Tibetan
ལུང་སྟོང་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་གྲོགས་མེད་པར་ཐུགས་དམ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཛད་པས། ཁྱེད་ལ་དད་པར་བྱུང་ནས་ཆོས་ཞུས་པ་ལགས། ད་ཕྱིན་ཆད་སྡིག་བྱེད་རེ་ཟེར་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མནའ་བསྐྱལ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དེ་སྐད་མི་གསུངས་བར་ཅིས་ཀྱང་མི་བཞུད་པར་ཞུ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུས་ད་ལྟ་ནས་བཟུང་སྟེ་མ་ཤིའི་བར་དུ་ཨ་ཀྱང་ཡང་ཆེ་སྟེ། སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་བཀའ་ལས་ཡང་མི་འདའ་བར་གསུངས་བཞིན་དུ་བཀའ་བསྒྲུབ་པ་ལགས་ཟེར་ནས། ཀུན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཞུ་དོན་ནན་ཏན་དུ་ཕུལ་བ་ལ། དེར་བླ་མས་སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་ལེགས་ཏེ། འོ་ན་ང་ཡི་བཀའ་ལས་མི་འདའ་བར་སྡོམ་པ་སྲུངས། ཁྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྲུངས། ཁྱད་པར་དུ་བཀའ་འཁོར་རིགས་བརྒྱུད་དུ་གྱུར་པའི་བུ་སློབ་རྣམས་ལ། བསྲུང་ཞིང་སྐྱོབས་པ་དང་སྡོང་གྲོགས་གྱིས། དམ་ཚིག་ལས་མི་འདའ་བར་ཆོས་དང་མཐུན་པར་གྱིས་དང་ང་བསྡད་གསུངས་པས། དེར་མི་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་དགའ་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བགྱི་ཐུགས་ལ་བཏགས་ཟེར་ནས་ཐམས་ཅད་འཇའ་ཚོན་ཡལ་བ་ལྟར་ནམ་མཁར་དེངས་ནས་སོང་གསུངས། ཡང་དུས་རེས་ཤིག་ཙམ་ན་སློབ་དཔོན་རྫ་ཕུག་གཅིག་ལ་ཐུགས་དམ་མཛད་པར་བཞུགས་ནས་ཡོད་ཙམ་ན། ཕྱི་སྒོ་ན་ཀུ་དི་རེ་བ་གཅིག་གྲགས། ཕྱིར་ལངས་ནས་སྒོ་ན་ཕ་བོང་ཆེན་པོ་གཅིག་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་བཞེངས་ནས་གཟིགས་པས། རྟ་པ་མང་པོ་གཅིག་གིས་རྨས་མ་གཅིག་དཔང་ཁྱེར་བྱས་ནས་བྲོས་ཏེ་བྱུང༌། དེ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ཙ་ན། དེ་རྣམས་ན་རེ་ད་མཇུག་ན་སླེབ་ནས་བྱུང༌། རྨས་མ་སློབ་དཔོན་ལ་བཅོལ་ལ་རང་རེ་རྣམས་ལ་འུར་བྲོས་ཟེར་ཞིང༌། རྨས་མ་སློབ་དཔོན་མདུན་དུ་སྐྱུར་ནས་ཁོང་རྣམས་བྲོས་ནས་ཐལ། མར་གཟིགས་ཙམ་ན་ཕྱི་ན་རྟ་པ་མང་པོ་གོ་གྱོན་མཚོན་ཐོགས་ནས། མདའ་འགེངས་ཀྱིན་ཡར་རྒྱུག་ནས་བྱུང་བ་དང༌། འཆོར་མི་འཆོར་ལྟ་ཡི་ཟེར་བ་དང༌། རྟ་མ་རྒྱུགས་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་བར་ང་ཡི་བྱེད་དང་ང་ཡི་ཁ་ལ་ཉོན་གསུངས་་པ་དང༌། ཀུན་གྱིས་རྒྱུག་འཕྲོ་བཅད་ནས་ཚོམ་བསྡད། དེ་ནས་ཕྱིར་ལོག་ནས་འགབ་ཏུ་དལ་གཅིག་བསྡད། དེ་ནས་འབྲོས་མིི་རྣམས་བྱུང་ནས་རྨས་མ་ཁུར། ཁོང་གིས་སློབ་དཔོན་ལ་ཅང་མི་ནུས་པ་འདུག །དེ་རིང་སློབ་དཔོན་བས་གོ་བཅད་ཟེར་ཞིང་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཕུ་ཕྱོགས་སུ་སོང་སྐད། ཁོང་རྣམས་ཡར་སོང་བ་དང༌། རྟ་པ་ཕྱི་ཏ་རྣམས་ཡར་བྱུང་ནས་དེ་རིང་འཁྲུགས་པ་དེ་སློབ་དཔོན་ལ་འབུལ་ཟེར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། ཡོན་ཡག་པོ་ཕུལ་ཆེ་གོ་བཅད་གསུངས། ལྷ་འདྲེ་ཡིན་པར
Chinese
您在空旷之地以极大的精进，无有伴侣地一心修行，我因此对您生起信心而前来求法。从今以后，大家都发誓说：‘再也不作恶事了’。恳请大导师您不要这样说，无论如何都请您不要离开。如您所说，从现在起直到我死，甚至直到成佛，也绝不违背您的教言。’他们这样说着，大家都顶礼，恳切地提出了请求。当时，上师说：‘因为你们是导师的弟子，这样做很好。那么，为了不违背我的教言，守护誓言；你们守护佛陀的教法；特别是对于成为教言之轮血脉的弟子们，要守护、救护并成为他们的助伴；不要违背誓言，要与佛法相应，这样我就留下来。’于是，所有非人都很高兴，说：‘我们会按照您所说的去做，铭记在心。’说完，所有人都像彩虹消散一样，升到空中离开了。又过了一段时间，导师在一个石洞里修行。这时，外面门边传来一阵喧哗声。他站起来，站在门边一块大石头上观看，看到一群骑马的人带着一个伤员逃跑过来。他心想这是怎么回事？那些人说：‘他们快追上来了，把伤员交给导师，我们逃吧！’说完，就把伤员丢在导师面前，他们就逃走了。他往下看时，看到外面一群骑马的人穿着盔甲，拿着武器，拉着弓箭追了上来，说着：‘看他逃不逃得掉！’导师说：‘不要跑！你们之间有我，听我的！’大家都停止了奔跑，聚集在一起。然后，他们返回去，慢慢地待了一会儿。之后，逃跑的人回来把伤员抬走了。他们说：‘看来他（导师）什么也做不了。今天多亏了导师的阻挡。’他们一边顶礼一边向山上走去。他们走后，后面的骑马人也上来了，说：‘今天打架的收获就供养给导师吧！’一边顶礼一边献上丰厚的礼物，说：‘多亏了您的阻挡。’看来是天神或鬼怪。
English
You practiced single-pointedly in solitude with great diligence, so I developed faith in you and requested the Dharma. From now on, everyone swore, 'We will never do evil deeds again.' Please, great teacher, do not say that, please do not leave no matter what. As you said, from now until I die, and even until I attain Buddhahood, I will never disobey your teachings.' As they said this, everyone prostrated and earnestly made their request. Then, the Lama said, 'Because you are disciples of the teacher, it is good to do so. Well then, to not stray from my command, keep your vows; you protect the Buddha's teachings; especially to the disciples who have become the lineage of the Wheel of Teachings, protect and help them, and be their companions; do not stray from your samaya, act in accordance with the Dharma, and I will stay.' There, all the non-humans were delighted and said, 'We will do as you say, and keep it in mind.' Having said that, everyone rose into the sky and left like a rainbow disappearing. Again, after some time, the teacher was meditating in a stone cave. At that time, there was a commotion outside the door. He stood up and looked out from on top of a large rock by the door, and saw many horsemen carrying a wounded person as a hostage, fleeing. He wondered what was happening. Those people said, 'They are catching up, entrust the wounded person to the teacher and let's run!' Having said that, they threw the wounded person in front of the teacher and fled. As he looked down, he saw many horsemen outside wearing armor and carrying weapons, running up with their bows drawn, saying, 'Let's see if he escapes!' The teacher said, 'Don't run! I am between you, listen to me!' Everyone stopped running and gathered together. Then, they turned back and waited slowly for a while. After that, the fleeing people came and carried the wounded person away. They said, 'It seems he (the teacher) can't do anything. Today we were blocked thanks to the teacher.' They prostrated and went towards the mountains. After they had gone up, the horsemen who had been chasing them came up and said, 'Let's offer today's spoils of battle to the teacher!' They prostrated and offered generous gifts, saying, 'Thanks to your blocking.' It seems they were gods or demons.
Tibetan
་མཁྱེན་ཀྱང་མི་མཁྱེན་པ་ལྟར་མཛད་ནས་ཁྱེད་མི་སྡེ་གང་ཡིན་གསུངས་པས། ངེད་མི་མ་ཡིན་ཡུལ་འདིའི་ལྷ་འདྲེ་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཁོང་རྣམས་ཕྱིར་ལོག་ནས་སོང་སྐད། ཕྱིས་ཡང་ནུབ་གཅིག་ནས་སྔར་གྱི་རྟ་པ་རྨས་མ་ཁྱེར་བ་རྣམས་བཅོལ་ཟེར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བུ་ཚ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་ཁྲིད་ནས་བྱུང༌། དེར་མར་དང་ཐུད་ལ་སོགས་པའི་འབུལ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་བྱས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དྲག་ཤོས་གཅིག་གིས་ཞོ་སྙན་གྱི་རུ་ཅོ་གང་སློབ་དཔོན་ལ་དྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་བས་ངོས་བཀའ་དྲིན་ཆེན་པོས་སྐྱབས། དེ་ཉིན་རྨས་མ་བཅོལ་ནས་མ་བྲོས་ན་བསད་ཤི་མང་དུ་འོང་བར་སྣང༌། ད་ཆོས་ཀྱང་ཞུ་ཅི་གསུངས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། སློབ་མ་བྱེད་ཟེར་བ་ལ། བླ་མ་འབའ་རོམ་པས་དེ་དུས་ཁྱེད་ཀྱི་ང་ཡོད་པ་ཅི་ཙུག་མཐོང་གསུངས་པ་དང་ངེད་རྣམས་ཞེད་པས་ཡར་བྲོས་ཙ་ན་རྡོ་ཕ་བོང་དེའི་ཁ་ལ་མེ་དཔུང་ཆེན་པོ་གཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་རེག་རེག་འབར་བའི་ནང་ནས། སློབ་དཔོན་བཞེངས་ནས་བཞུགས་པར་མཐོང་བས། ད་འདི་ལ་བཅོལ་ལ་བྲོས་བྱས་པ་ལགས། ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་མཐོང་བས་ཡར་མི་བདའ་བར་ཡིན་པ་ལགས་ཟེར་སྐད། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། བཀའ་དྲིན་རེ་ཆེ་ཟེར་ནས་ཀུན་ཡལ་ནས་སོང་གསུངས། སྤྱིར་རྫ་རིན་ཆེན་སྤུངས་པ་ལ་ལོ་བཞི་བཞུགས། མདོའི་བྲག་ལ་དགོན་བཟུང་ནས་ལོ་གསུམ་ཕན་ཚུན་གཉིས་ཆར་ལོ་བདུན་བཅས་འབའ་རོམ་དུ་བཞུགས། དེ་ནས་རྩི་ཀླུང་མཁའ་བས་གདན་དྲངས་ནས་ཁམས་སུ་ཕེབས། ལམ་ཧ་རི་སྣར་མགུར་དང་གར་མཛད་པས་ཞབས་རྗེས་བྱོན། རྩི་རྒྱུད་ཀོ་མཛོའི་བྲག་ལ་ལོ་མང་དུ་བཞུགས། དེར་དགོན་བཏབས། གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཞལ་གཟིགས་ཐུགས་དམ་ལ་བོགས་ཆེ། འགྲོ་རྣམས་སྨིན་གྲོལ་ལ་བཀོད། དེ་ནས་དབུས་སུ་ཡར་བྱོན་ནས་འབའ་རོམ་དགོན་དུ་ལོ་བཅུ་གསུམ་དུ་གྲྭ་པ་བསྐྱངས་ཞིང་བཞུགས་པ་ལ། ཉིན་གཅིག་འབའ་རོམ་གྱི་བྲག་དམར་རྫོང་ཆེན་དུ་ཡང་ཐོག་གོང་མ་དང༌། འོག་མའི་བར་གྱི་བྲག་སྣའི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ། རྨ་བྱའི་གདུགས་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཅན་གཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་ཀྱི་ལི་ལི་འདུག་པ་ལ། འདི་འདྲ་སྔོན་མེད་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ཙ་ན། བླ་མ་འབའ་རོམ་པ་གདུགས་དེའི་འོག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལ་ཞལ་ཤར་དུ་གཟིགས་ནས། ས་གནོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་ནས་བཞུགས་པ་འཁོར་འགས་མཐོང་སྐད། ཡང་གསེར་འབུམ་གཉིས་དང་ཐང་སྐུ་འགའ་ལ་རབ་གནས་མཛད་པ་གཅིག་ཏུ། བཀའ་གདམས་པའི་དགེ་བཤེས་ཞིག་གིས་བླ་མའི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པར་མཐོང་བ་ལ། བླ་མས་ཁྱེད
Chinese
虽然知道也装作不知道，问：‘你们是什么人？’他们说：‘我们是非人，是这里的妖魔作祟。’说完就回去了。后来有一天晚上，之前那些带着受伤的马匹来寄养的人，带着他们的眷属、孩子、妇女等等很多人来了。在那里，他们也做了很多酥油和奶渣之类的供养。他们之中一个最厉害的首领，拿着满满一罐酸奶献给上师，说：‘上师您以大恩大德救了我们。如果那天寄养了伤马没有逃走，看来会被杀死很多人。现在请您传法，我们一定遵照执行，做您的弟子。’喇嘛巴戎巴说：‘那时你们是怎么看到我的？’我们害怕地往上逃跑时，在那块岩石的上方，从一道直冲天空燃烧的巨大火焰中，看到上师站立着。现在我们是寄养在这里然后逃走的。’他们也这样看到了，所以才没有追上来。’据说在那里，上师传授了佛法，他们说：‘真是太感谢了！’然后都消失了。总的来说，他在瑞钦彭巴住了四年。在多扎建寺，加上前后一共七年都住在巴戎。之后，孜隆喀瓦迎请他去了康区。在路上，他唱着哈日纳尔之歌，跳着舞，留下了足迹。在孜玉果卓的岩石上住了很多年。在那里建了寺庙。亲见了八大成就者，对修持很有帮助，将众生安置于成熟解脱之道。之后，又回到卫藏，在巴戎寺住了十三年，培养僧众。有一天，在巴戎的扎玛宗钦，在上层和下层之间的岩石缝隙正上方的空中，出现了一个非常奇妙的巨大孔雀伞，在空中摇曳。正当想着‘这是以前没有的，是什么呢？’的时候，喇嘛巴戎巴在那把伞下，面向东方，结着镇压大地的手印。据说一些眷属看到了。还有一次，在为两座金塔和一些唐卡做开光的时候，一位噶当派的格西看到上师的身相是释迦牟尼佛。上师对他说：‘你
English
Although he knew, he pretended not to know and asked, 'Who are you people?' They said, 'We are non-humans, the demons of this place are causing trouble.' After saying that, they went back. Later, one night, those who had brought the injured horses to be cared for, brought many of their relatives, children, women, and so on. There, they also made many offerings of butter and curd. One of the most powerful leaders among them offered a full jar of yogurt to the master, saying, 'Master, you have saved us with great kindness. If we had not run away after entrusting the injured horses that day, it seems that many people would have been killed. Now, please teach us the Dharma, and we will definitely follow it and become your disciples.' Lama Barompa said, 'How did you see me at that time?' As we were running away in fear, above that rock, from a great fire that was burning straight into the sky, we saw the master standing. Now we have entrusted ourselves here and run away.' They also saw it that way, so they didn't chase after us.' It is said that there, the master taught the Dharma, and they said, 'Thank you so much!' Then they all disappeared. In general, he stayed at Rinchen Pungpa for four years. He built a monastery at Do Drak, and including the time before and after, he stayed at Barom for a total of seven years. After that, Tsi Lung Khawa invited him to Kham. On the way, he sang the Hari Nar song and danced, leaving footprints. He stayed at the rock of Tsi Gyü Ko Dzo for many years. There he built a monastery. He personally saw the eight great siddhas, which was very helpful for his practice, and placed beings on the path of maturation and liberation. After that, he went back to Ü-Tsang and stayed at Barom Monastery for thirteen years, nurturing the Sangha. One day, at Drakmar Dzongchen in Barom, in the sky directly above the rock crevices between the upper and lower levels, a very wonderful and huge peacock umbrella appeared, swaying in the sky. Just as he was thinking, 'What is this that has never been seen before?' Lama Barompa was under that umbrella, facing east, making the earth-pressing mudra. It is said that some attendants saw it. Also, once, while consecrating two golden stupas and some thangkas, a Kadampa Geshe saw the master's form as Shakyamuni Buddha. The master said to him, 'You