Tibetan
མས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་ཅིང་དབང་བསྐུར་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། སླར་རང་ལ་བསྡུ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྐྱོ་ཞིང་བཟླས་པ་བྱེད་འདོད་ན། འོག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བཟླས་པ་ཐུན་བཞིར་བྱས་ལ། དེ་ནས་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི། གཞུང་ནས་བཤད་པ་མེད་དེ། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ལག་ལེན་ལ་འདི་རྣམས་ཁ་སྐོང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་ལ། ཐུན་མཚམས་སུ་རང་གི་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལ་ཡུམ་བསྡུས་ལ། རྒྱན་དང་ཕྱག་མཚན་ཡང་རང་ལ་བསྡུས་ཏེ། རང་ཧེ་རུ་ཀ་རྒྱན་མེད་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་སྤྱོད་ལམ་ཅི་དང་ཅི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། སྔགས་དང༌། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། ཅི་དང་ཅི་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱ་བ་དང༌། རང་གིས་བརྗོད་པ་དང་ཅི་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲགས་པར་བསམ་པ་དང༌། རང་ཉིད་བཟའ་བཏུང་དང༌། གོན་པ་དང༌། ཁྲུས་དང༌། སྐུ་མཉེ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ལྷ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་མོས་ཤིང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་མི་འབྲལ་བས་ཅི་དང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་བློས་ཟིན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས། འདི་ནི་རབ་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱས། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ལག་ལེན་གྱི་རིམ་པ་ནི། དེ་རྣམས་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་ཐ་མ་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཞེས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཚིག་གོ །འདི་ནི་རྫོགས་རིམ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འབད་རྩོལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། འོད་ཟེར་ལ་ལྷའི་སྐུ་གསལ་བར་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལ་དེ་སྐད་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་ཐ་མས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་རབ་ཀྱི་འབྲིང་གིས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི། དེ་ལས་བསྟན་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་འབྲིང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། སྔོན་འགྲོ་ཚོགས་གསོག་པ་དང༌། དངོས་གཞི་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་བ་དངོས་དང་གཉིས་ལས་སྔོན་འགྲོ་ཚོགས་གསོག་པ་ནི། གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། དངོས་གཞི་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དངོས་ནི། དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ངང་ལས། རང་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་མཆོག་ཡབ
Chinese
做一切有情之事，灌顶，净除业障，圆满资粮后，复收回于自身而修。若仍感厌倦，欲作念诵，则如以下所说，作四座念诵。此后之行，经中未说。然尊贵的上师曾说：实修时，须补充这些，即将善根回向于无上菩提。于座间休息时，将本尊佛母收回于自心间的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字。将饰物及法器亦收回于自身。以自身为无饰之黑汝嘎之慢心，身语意三门所行一切，皆转为手印、坛城、真言及无分别之禅定。所受用一切，皆观为胜乐之自性。自所言说及所听闻一切，皆观为咒语之自性音声。自身于饮食、穿衣、沐浴、涂香等时，皆观想为供养本尊，以不离本尊慢心，所显现一切，皆以如幻如梦之觉知，摄持为胜乐之自性。如是行持之力，能将身语意三门之行为，皆转为咒语及手印等，如是说。此乃上等之生起次第。如是行持。以上所说之实修次第，乃是根器上等之下者，以观修本尊身相之道。此乃总结之语。此虽是圆满次第，然是观待勤作等，及于光芒中，次第明显生起本尊身相，故如是说。以上是为根器上等之下者，所修持之次第。第二、根器上等之中者，所修持之次第，从“彼等所说”开始宣说。即根器上等之中者之修持，分为前行积资粮，与正行修道两部分。前行积资粮，如前所说而行。正行之实修，即于如是积聚二资粮之状态中，自身刹那间即是三界一切自性，如幻之薄伽梵胜乐金刚父。
English
Having accomplished the benefit of all beings, conferred empowerment, purified obscurations, and perfected the accumulations, one should then gather it back into oneself and meditate. If one still feels weary and wishes to do recitation, then as described below, one should do four sessions of recitation. As for what to do after that, it is not mentioned in the text. However, the precious lama said, "In practice, these things must be supplemented: one should dedicate the root of virtue to unsurpassed enlightenment. During the breaks between sessions, one should gather the consort into the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Meaning: Hūṃ) at one's heart. One should also gather the ornaments and implements back into oneself. With the pride of oneself as an unadorned Heruka, one should transform whatever one does with body, speech, and mind into mudras, mandalas, mantras, and non-conceptual samadhi. One should regard whatever one experiences as the nature of Chakrasamvara. One should think of whatever one says and hears as the sound of the nature of mantra. When one is eating, dressing, bathing, applying unguents, and so on, one should regard oneself as making offerings to the deity, and without separating from the deity's pride, one should take whatever appears as the nature of Chakrasamvara, grasped by a mind like an illusion or a dream. It is said that by the power of doing so, one can transform all the activities of body, speech, and mind into mantras and mudras, and so on." This is the generation stage of the best [practitioners]. Thus, it is done. The sequence of practice described above is the path of those with the lowest faculties among the best, focusing on the form of the deity. This is the concluding statement. Although this is the completion stage, it is said to be so only because it relies on effort and the gradual generation of the deity's form clearly in the rays of light. These are the stages of practice for those with the lowest faculties among the best. The second, the stages of practice for those with the middling faculties among the best, is taught from "as taught by them." That is, the practice of those with the middling faculties among the best consists of two parts: the preliminary practice of accumulating merit and the actual practice of the path. The preliminary practice of accumulating merit should be done as described above. The actual practice is that, in the state of having accumulated the two accumulations in this way, one's own self instantaneously becomes the essence of all three realms, the illusory Bhagavan Chakrasamvara, father.
Tibetan
་ཡུམ་གྱི་སྐུ་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་ལ་དེ་ལ་སེམས་གཏད་ལ་བསྒོམ། དེ་ལ་སྐྱོ་བའི་དུས་སུ་འོད་གསལ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་དང་འདྲ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལའོ་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕོག་པས་འོད་དུ་ཞུ་ནས་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་བསྡུའོ། །བཅུད་གྱི་སེམས་ཅན་འོད་དུ་ཞུ་ནས་གདན་ལའོ། །དེ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་བསྡུའོ། །དེ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱང་འོད་དུ་ཞུ་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་བསྡུའོ། །དེ་གདན་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཡས་མར་ཞུ་བས་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་གི་པདྨ་ལ་བསྡུའོ། །དེ་ཉི་མ་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི་པདྨའི་གདན་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྡུའོ། །དེ་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་གི་ཨུ་ལའོ། །དེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ལ། །དེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཧ་ལའོ། །དེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རང་བཞིན་མགོ་བོ་ལའོ། །དེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟླ་ཚེས་ལའོ། །དེ་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པའི་ནཱ་ད་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་དེ་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཞབས་ཀྱུ་ཨུ་དེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན། ཁོག་པ་ཧ་དེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི། ཡིག་མགོ་དེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི། ཟླ་ཚེས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། ཐིག་ལེ་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལག་ལེན་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞུ་ནས་ཧཱུྃ་གི་ཨུ་ལ། དེ་ཧ་ལ། དེ་མགོ་ལ། དེ་ཟླ་ཚེས་ལ། དེ་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པའི་ནཱ་ད་ལའོ། །ནཱ་ད་དེ་ཉིད་ཀྱང་རིམ་གྱིས་ཕྲ་བར་གྱུར་ཏེ་ཐིམ་ནས་སྐྲ་ཡི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་བཤགས་པའི་ཚད་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་ཡུན་རིང་དུ་གཏད་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་སྐྱོ་ཞིང་ཤེས་པ་མི་གསལ་ན། དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་ཕྲ་བར་གྱུར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་འོད་གསལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དེ་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་ནཱ་ད་དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་ཕྲ་བར་གྱུར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ། སེམས་དཔའ་ནི་བདེ་བ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ངང་ལ་མ་བཅོས་པར་གློད་ནས་བཞག་པར་བྱའོ། །འདི་ཡི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པས་མེ་ལོང་ལ་དབུགས་ཀྱིས་རླན་ཞི་བ་བཞིན་དུ། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་སྒྱུ་མའི་
Chinese
观想圆满生起佛母身相，并专注其上而修习。于此感到厌倦时，应修习光明。于此（观想）稳固与动摇之主无二无别的薄伽梵即是我，意思是：从自己心间的吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）放出光芒，触及外器世界，融化为光，融入内情众生。内情众生融化为光，融入座垫。其融入佛母金刚亥母。其即是大悲之本体薄伽梵。意思是，薄伽梵金刚亥母也融化为光，融入大悲之本体吉祥黑汝嘎。其融入座垫。意思是，吉祥黑汝嘎也自上而下融化，融入心间的吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之莲花上。其融入太阳。意思是，莲花座垫也融入太阳坛城。其融入心间吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的乌。其是不空成就之自性。其是无量光之自性哈。其是宝生之自性头。其是毗卢遮那佛之自性月牙。其是不动佛之自性带明点的拿达。意思是，此字吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）也是五部的自性。足下的U是不空成就之自性，腹部的哈是无量光之自性，字头是宝生之自性，月牙是毗卢遮那佛，明点是不动佛之自性。其实践方法是，太阳坛城融化后融入吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的乌，其融入哈，其融入头，其融入月牙，其融入带明点的拿达。拿达也逐渐变得微细而融入，专注并修习如将头发尖端剖析成一百份那么细微的程度。如果对该专注感到厌倦且觉知不清晰，那么它也逐渐变得微细，融入金刚萨埵之自性法身空性光明不可思议的境界中。意思是，拿达也逐渐变得微细，金刚是空性，萨埵是安乐，像这样于安乐空性无二无别的自性中，不作修饰地放松安住。此后，以消融次第，如镜子上呼气使其湿润消散一般，十地自在幻化
English
Generate the complete body of the Mother, and focus on it to meditate. When you are tired of it, you should meditate on the clear light. The meaning of "The Bhagavan, who is the same as the master of stability and movement, is me" is: From the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) in your heart, light radiates and strikes the outer world, melts into light, and merges into the sentient beings within. The sentient beings within melt into light and merge into the seat. It merges into the Mother Vajravarahi. That is the Bhagavan, the essence of great compassion. It means that the Bhagavan Vajravarahi also melts into light and merges into the essence of great compassion, the glorious Heruka. It merges into the seat. It means that the glorious Heruka also melts from top to bottom and merges into the lotus of the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) in the heart. It merges into the sun. It means that the lotus seat also merges into the mandala of the sun. It merges into the U of the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) in the heart. That is the nature of Amoghasiddhi. That is the nature of Amitabha, Ha. That is the nature of Ratnasambhava, the head. That is the nature of Vairocana, the crescent moon. That is the nature of Akshobhya, the Nada with bindu. It means that the letter Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) is also the nature of the five families. The U at the foot is the nature of Amoghasiddhi, the Ha in the belly is the nature of Amitabha, the head of the letter is the nature of Ratnasambhava, the crescent moon is Vairocana, and the bindu is the nature of Akshobhya. The practice is that the mandala of the sun melts and merges into the U of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), then into Ha, then into the head, then into the crescent moon, then into the Nada with bindu. The Nada itself gradually becomes subtle and dissolves, focusing and meditating on it for a long time to the extent of splitting the tip of a hair into a hundred parts. If you are tired of that focus and your awareness is not clear, then it also gradually becomes subtle and enters the Dharmakaya emptiness, the clear light, the inconceivable realm of Vajrasattva's nature. It means that the Nada also gradually becomes subtle, Vajra is emptiness, Sattva is bliss, and in the nature of indivisible bliss and emptiness, let it rest without fabrication. After this, in the order of dissolution, like the moisture disappearing from a mirror after breathing on it, the illusion of the ten bhūmi masters