Tibetan
ས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སྐུའི་མཆོག་ཏུ་ཐུབ་པས་གསུངས། །བར་དོ་གསུམ་གྱི་སྐུ་གསུམ་ནི། །འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྨི་ལམ་སྲིད་པ་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ། །སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་དེ། །ན་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །རྒས་པ་རྣམ་དག་སྐུ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་རྒས་ཀུན་གཞིའི་རིག་པ་ཉིད། །མེ་ལོང་གི་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྨི་ལམ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྲིད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི། །སོ་སོར་ཀུན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཆི་བ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ནད་ལ་རོ་སྙོམས་རྐྱེན་འཇོམས་ནི། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང༌། །འཆི་བ་ཡི་ནི་བར་དོའོ། །ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཏེ། །ན་བ་ཡི་ནི་བར་དོའོ། །འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ། །རྨི་ལམ་སྲིད་པའི་བར་དོའོ། །འདུ་བྱེད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། །རྒས་པ་ཡི་ནི་བར་དོའོ། །རྣམ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་ཡི་ནི་བར་དོའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡོད་པར་འདོད་དམ་མེད་པར་འདོད། །དཔེ་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་སྟེ་མེད། །དོན་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ་ཡོད། །དེ་ནི་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཡང༌། །ཆོས་སྐུ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཤེས་ཡོད་དེ། །མཁྱེན་པ་གཉིས་ནི་སྣང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཚེ་ཁྱབ་པ་མེད་ཅེ་ན། །ཁྱབ་པར་རང་རྒྱུད་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཚང་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །རྟོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་མེད་ན་ཡང༌། །མཁྱེན་བྱ་ཉེར་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འཇུག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡེ་ཤེས་ཡོད། །ཡོད་ནས་རྟག་གམ་མེད་རྟག་ཅེས། །མཁྱེན་བྱ་ཉེར་ལེན་ཡོད་པས་ན། །ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་མ་མཆིས་པས། །འཇུག་པ་ཀུན་རྫོབ་རྟག་པ་ཡིན། །དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་འགོག་མེད་པས། །རྟོགས་པ་དོན་དམ་རྟག་པ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་འདི་ནི། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། །ཕ་མ་མ་རིག་སྲོད་དུས་སུ། །དབང་པོ་བསྲུབས་ནས་བརྒྱལ་གྱུར་ཏེ། །རྟོག་པ་འགགས་པར་གྱུར་པ་དེ། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་དཀར་དམར་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །གདན་ནི་ཉི་ཟླའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །བདུན་ཕྲག་བདུན་དུ་གྱུར་པ་ལས། །གནས་སྐབས་འཕེལ་བ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། །བཞི་པ་རྩ་གནས་ཆགས་པ་ནི། །འཁོར་ལོའི་དབྱིབས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན། །ལྷ་ཡི་ཕྱག་མཚན་ཞེས་པ་ནི། །ཐུགས་ནི་ཕྱག་མཚན་བྱ
Chinese
证悟大地一切之主，此生即能成佛，毫无疑问。如是身之殊胜者，能仁所说。三有中阴之三身者，死亡光明法身，梦境中有之报身，出生化身是也，生病自性之身，衰老清净之身也。生死一切之基之觉性，乃如镜之智慧。梦境烦恼之意，乃平等性之智慧。有情意之识，乃个别能知之智慧。死亡五根之识，乃法界性之智慧。病时味平等，遣除违缘，乃成所作之智慧。色乃毗卢遮那佛，死亡之中阴也。受乃宝生佛，生病之中阴也。想乃无量光佛，梦境有情之中阴也。行乃不空成就佛，衰老之中阴也。识乃金刚萨埵，出生之中阴也。佛之智慧，汝欲言有耶？欲言无耶？譬如虚空一般，故无。意义乃法身，故有。彼为何耶？此法身乃有法，本来安住之识，了知二者显现之故。彼时无有周遍耶？周遍于自续诸法，圆满支分之故。证悟法性智慧，虽无戏论，然若有能知之对境，则有入世俗智慧。有则常耶？无常耶？能知之对境有故，大悲无有间断故，入世俗常也。三时无变无灭故，证悟胜义常也。出生化身之出现，乃五种现前菩提，父母无明夜晚时，诸根交合而昏厥，分别念止息之时，乃法性空性之菩提。菩提有红白二种，座乃日月之菩提。七周之中，有五种增长之状态，第四脉轮形成之时，形成轮之形状。所谓天神之手印，心乃手印
English
The one who realizes the entire ground, in this very life, will attain Buddhahood, without a doubt. Thus spoke the capable one, the supreme of bodies. The three kayas of the three bardos are: death, clear light, Dharmakaya; dream, existence, Sambhogakaya; birth, Nirmanakaya itself; sickness, Svabhavikakaya; aging, pure kaya. The very awareness that is the basis of birth and aging is the mirror-like wisdom. The mind of dreams, which is afflicted, is the wisdom of equality. The consciousness of existence is the wisdom of individual discrimination. The five sense consciousnesses of death are the wisdom of the Dharmadhatu. Equalizing tastes in sickness and destroying obstacles is the wisdom of accomplishing activities. Form is Vairochana, the bardo of death. Feeling is Ratnasambhava, the bardo of sickness. Perception is Amitabha, the bardo of the dream of existence. Volition is Amoghasiddhi, the bardo of aging. Consciousness is Vajrasattva, the bardo of birth. The wisdom of the Buddha, do you wish to say it exists or does not exist? The example is like the sky, so it does not exist. The meaning is the Dharmakaya, so it exists. Why is that? This Dharmakaya is the possessor of Dharma, it has always been the abiding consciousness, because the two knowledges appear. At that time, is there no pervasion? It pervades all phenomena of one's own continuum, because it establishes the completeness of the aspects. The wisdom of realizing the nature of reality, although it is without elaboration, if there is an object to be known, then there is the wisdom of entering into conventionality. If it exists, is it permanent or impermanent? Because there is an object to be known, and because great compassion is uninterrupted, the entrance into conventionality is permanent. Because the three times are unchanging and unceasing, the realization of ultimate truth is permanent. The appearance of the Nirmanakaya of birth is the five manifest enlightenments. When the parents, in the darkness of ignorance, rub their faculties and become unconscious, when conceptual thought ceases, that is the enlightenment of the emptiness of Dharmata. Enlightenment is of two kinds, white and red. The seat is the enlightenment of the sun and moon. From becoming seven weeks, there are five stages of development. The fourth, when the root location is formed, is formed into the shape of a wheel. What is called the hand symbol of the deity, the mind is the hand symbol.
Tibetan
ང་ཆུབ་ཡིན། །འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་གྱི་ཨ་དང་ཧཾ། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཁྲིམས་ཀྱི་གནས། །སྔགས་དང་སྒྲ་རྣམས་བྱུང་བས་ན། །གསུང་ནི་ཡིག་འབྲུའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །གནས་སྐབས་ལྔ་པ་བདུན་མཐའ་ལ། །རུས་སྦལ་དབྱིབས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། །ཡན་ལག་འབུར་ཞིང་དོད་པས་ན། །སྐུ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །ཟླ་བཅུའི་བར་གྱི་ས་ལམ་ནི། །བདུན་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡིན། །མཐར་ཕྱིན་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ནི། །རྣམ་གྲོལ་དང་ནི་བར་ཆད་མེད། །བཅོ་བརྒྱད་ཞག་ནི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །ཟླ་དགུ་ངོ་བཅུའི་དབྱེ་བ་བསྟན། །སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ། །སྐྱེ་བ་ལྷུམས་ནས་བལྟམས་པའོ། །སྐུ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། །མངལ་གྱི་ཕྲུ་མ་ཆོས་གོས་ཉིད། །དེ་བཞིན་མ་ཉིད་མཁན་པོ་ཉིད། །མགོ་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཕྱག །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཁྲིམས་ཀྱི་གནས། །སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཨ་དང་ཧཾ། །སྐྱེ་གནས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཨཱཿ བདེ་ཅན་གྱི་ཡང་རྣམ་པ་ཧཾ། །གཅེར་བུ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས། །སྔགས་འདོན་སྐྱེས་པ་དགེ་སློང་ཉིད། །འདི་དག་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཟླ་བཅུ་ལ་ཡང་ས་རྣམས་ཉིད། །སེམས་ཅན་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གོ །དེ་སྐད་གསུངས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། །སྤྲུལ་སྐུ་ལྷུམས་ནས་བལྟམས་དུས་སུ། །ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་ས་ལེར་གཟིགས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་བདེ་བ་མཐོང༌། །གཟུགས་སྐུ་རབ་གནས་བྱེད་དུས་སུ། །སྤྱན་སོགས་འབྱེད་པའི་ཆོ་ག་ཡང༌། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་མཛད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུ་བལྟམས་དུས་སུ། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཐོས་པས། །སྒོ་ལྔ་འབྱེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ལྷ་མཛེས་ལྷུམས་ནས་བལྟམས་པ་ལ། །ལྷ་ཡིས་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་བ་ལྟར། །ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་ཆུ་ཡི་ཁྲུས། །མངལ་གྱི་དྲི་མ་འཁྲུད་པ་དང༌། །པགས་བཤུས་ཚ་གདུང་སེལ་བའི་ཕྱིར། །སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཞན་གྱིས་བལྟས་ན་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །རང་ལ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད། །ཉན་ཐོས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རུ་སྣང༌། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སྐུ་དམིགས་སུ་མེད། །གཞན་གྱིས་ཐོས་པ་ཨ་དང་ཧཾ། །རང་ལ་ཨ་ཧཾ་བརྗོད་སྙམ་མེད། །དེ་བཞིན་ཐུབ་པས་མ་གསུངས་པར། །གདུལ་བྱ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་ཆར་གྱིས་ཚིམ་པར་མཛད། །དེ་བཞིན་ཏཻ་ལོ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཚིག་
Chinese
我乃菩提。 轮之中央阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）和吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）。 众生之事，律之所处。 咒语和音声皆生起， 语乃文字之菩提。 第五位，七边际， 成龟之形状， 肢体隆起而突出， 身乃圆满之菩提。 十月之间的地道， 三十七个星期， 乃菩提之诸法。 成为究竟道， 解脱且无有障碍， 十八日是数量。 示现九月又十日之差别。 生称为化身， 生乃从胎而出。 身乃化身， 喜金刚续中亦云： 胎之胞衣即法衣， 如同母亲即是堪布。 头上合掌是敬礼。 众生之事，律之所处。 咒语之念诵阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）和吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）。 生处轮之形状阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）， 极乐世界之相亦是吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）。 赤裸剃发与胡须， 念咒之男是比丘。 以此等因缘，诸有情， 成佛无疑。 十月亦是地， 有情乃十地之自在。 如是说者乃化身。 化身从胎降生时， 在大解脱之殊胜城， 三有全部清晰见， 见涅槃之安乐。 塑造身像作开光时， 开眼等之仪轨， 亦是依此而作。 如是化身降生时， 见闻一切显现， 故说开启五根门。 如天女从胎降生， 如天人沐浴其身， 八支具足之水浴， 为洗净胎中之垢， 为除剥皮之热恼， 故说沐浴。 他人见之则见为色， 自己则无色之概念。 声闻缘觉等， 以及各自之凡夫， 佛显现为色身， 然佛之色身无所指。 他人听闻阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）和吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）， 自己却无念诵阿吽之想。 如是，世尊未曾言说， 然所有应化众， 皆以法雨而得满足。 如是大成就者帝洛巴， 语
English
I am enlightenment. A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, literal Chinese meaning: A) and Hum (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: Hum) in the center of the wheel. The affairs of beings, the place of the law. Since mantras and sounds arise, speech is the enlightenment of letters. In the fifth stage, at the seven boundaries, formed in the shape of a turtle, and since the limbs are raised and prominent, the body is the complete enlightenment. The path of the earth between ten months, thirty-seven weeks, are the dharmas of enlightenment. Having become the ultimate path, liberation and without obstruction, eighteen days is the number. Showing the difference of nine months and ten days. Birth is called Nirmanakaya, birth is from the womb. The body is the Nirmanakaya, and in the Hevajra Tantra it is also said: The placenta of the womb is the Dharma garment, just as the mother is the Khenpo. Joining palms on the head is a greeting. The affairs of beings, the place of the law. The recitation of mantras A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, literal Chinese meaning: A) and Hum (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: Hum). The form of the wheel of the place of birth is Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, literal Chinese meaning: Ah), and the form of Sukhavati is also Hum (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: Hum). Naked, hair and beard shaved. The mantra-reciting man is a monk. Through these causes, all sentient beings will undoubtedly become Buddhas. The ten months are also the grounds, sentient beings are the lords of the ten grounds. The one who speaks thus is the Nirmanakaya. When the Nirmanakaya is born from the womb, in the supreme city of great liberation, all three realms are clearly seen, and the bliss of Nirvana is seen. When consecrating the Rupakaya, the rituals of opening the eyes, etc., are also performed with that in mind. Likewise, when the Nirmanakaya is born, since all appearances are seen and heard, it is said that the five senses are opened. As a beautiful goddess is born from the womb, just as the gods bathe her body, the bath of water with eight qualities, to wash away the impurities of the womb, and to relieve the burning heat of skinning, it is said to bathe the body. When others look, they see it as form, but oneself has no concept of form. To the Shravakas, Pratyekabuddhas, and all ordinary beings, the Buddha appears as the Rupakaya, but the Buddha's Rupakaya is not specific. Others hear A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, literal Chinese meaning: A) and Hum (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: Hum), but oneself has no thought of reciting A Hum. Likewise, although the Thubpa did not speak, all disciples were satisfied with the rain of Dharma. Likewise, the great Siddha Tilopa, words