Chinese
登上大法座。二十八年中，管理寺院，根据所化众生的根器，转动法轮，引导他们走向成熟解脱之道。六十六岁时，在水阳龙年罗月十八日示寂。举行了盛大的荼毗仪式。荼毗后一个月内，天空中不断降下彩虹和花雨。十三颗舍利和右旋白海螺被作为信仰的象征。涌现出许多如卡瓦学巴等弟子，其中尤其以绛曲勋努最为杰出。无身金刚口中唱出这首离于分别念的金刚歌： 以善巧方便和慈悲为怀，是所有功德的宝藏。 将不净的缘起，轮回的各种痛苦， 转化为清净的缘起，涅槃的大乐。 向引导者至尊上师，我恭敬顶礼。 您所欲求的佛法，深奥且极难衡量。 对于有寂二者，作为果的诸法， 我没有能力阐述能诠和所诠。 然而，凭借上师的恩德，我将略作描述。 阐述轮回的状况是： 由根和果所组成的， 轮回的茂密悬崖。 在六道众生的城市王国中， 阿赖耶识的国王也昏聩。 无明的两位妃子， 意识的外境恶势力强大。 自证的贤臣势力弱小。 识的王子傲慢无礼。 五十大众忙碌而狂妄。 八十自性偏颇而低下。 恶趣的军队数量众多。 恶业的异熟安住于刑罚。 在这样的时间和情况下， 国王处于中舍的状态。 五个王子年幼无知。 恶势力强大的眷属们， 因嫉妒而心怀不满， 将贤臣囚禁。 将我执的重枷套在脖子上。 将能取的铁锁牢牢锁住。 抛入无法解脱的轮回深渊。 在那黑暗恐怖的地方， 老佛惊恐万分。 感受着同类相近的难以忍受的痛苦。 在四条河流的漩涡中漂荡。 麻风病人的伤口上又生出脓疮。 在秃顶上撒上尘土。 喝下蜂蜜变成毒药的食物。 其中的囚犯是如此的虚弱。
English
He ascended the great throne. For twenty-eight years, he managed the monastery and turned the Dharma wheel according to the dispositions of the disciples, leading them to the path of maturation and liberation. At the age of sixty-six, on the eighteenth day of the Rog-nya month in the Water Male Dragon year, he passed away. A grand cremation ceremony was held. For a month after the cremation, rainbows and showers of flowers continuously fell in the sky. Thirteen relics and a right-spiraling white conch were kept as objects of faith. Many disciples such as Kawa Shakpa emerged, among whom Jangchub Shönnu was particularly outstanding. From the mouth of the Bodyless Vajra came this Vajra song free from conceptualization: With skillful means and compassion, the treasure of all qualities, Transforming impure dependent origination, the various sufferings of samsara, Into pure dependent origination, the great bliss of nirvana. To the guiding Lord Guru, I prostrate with reverence. The Dharma you desire is profound and extremely difficult to fathom. Regarding existence and peace, the dharmas that are the result, I have no ability to explain the expresser and the expressed. However, through the kindness of the Guru, I will describe it partially. The explanation of the state of samsara is: Composed of root and fruit, The dense cliff of samsara. In the city-kingdom of the six realms, The king of the alaya consciousness is also deluded. The two consorts of ignorance, The external environment of consciousness has great power. The wise minister of self-awareness has little power. The prince of sensory consciousness is arrogant and unruly. The fifty aggregates are busy and wild. The eighty natures are biased and base. The armies of the lower realms are numerous. The ripening of bad karma abides in punishment. At such a time and circumstance, The king remains in a state of equanimity. The five princes are young and ignorant. The retinue with great evil power, Intolerant with thoughts of jealousy, Imprison the wise minister. Place the heavy yoke of self-grasping around the neck. Tightly lock the iron shackles of object-grasping. Throw him into the inescapable abyss of samsara. In that dark and terrifying place, The old Buddha is terrified. Experiencing unbearable suffering of similar causes. Drifting in the whirlpools of the four rivers. Sores appear on the wounds of a leper. Dust is scattered on a bald head. Eating honey that has turned into poison. The prisoner within is so weak.
Tibetan
་དེ། །རྣམ་མཁྱེན་ཡངས་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ། །འབྲོས་པའི་བསམ་པ་ཡོད་ན་ཡང༌། །དབང་འབྲས་ཀྱི་ལུང་པ་བགྲོད་པར་དཀའ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆུ་བོ་འཐུང་ཞིང་སྐོམ། །ཞེ་སྡང་མེ་ཆེན་ཁ་རེ་ཚ། །ང་རྒྱལ་གྱི་རི་བོ་མཐོ་ལ་གཟར། །ཕྲག་དོག་གི་བྲག་རི་འཇིགས་ཤིང་ལྷུང༌། །རང་སྣང་གི་གཤེད་མས་རྟག་ཏུ་བསྲུངས། །གཟུང་འཛིན་ལྕགས་སྒྲོག་ཕྱིར་ཕྱིར་དམ། །ཐབས་ལ་རྨོངས་པའི་གནད་ཀ་དེས། །འབྲོས་པའི་བསམ་པ་ཡོད་ན་ཡང༌། ཡིད་སྨོན་རྐྱང་པའི་ཐོག་ཏུ་ལུས། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ། །ལོགས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མེད་ལ་ཡོད་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ལས། །རང་སྣང་བག་ཆགས་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཤནྟ་དཱེ་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། །ལྕགས་སྲེག་གི་ས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ཚོགས་དེ་དག་གང་ནས་བྱུང༌། །བུད་མེད་ཚོགས་དེ་ཅི་ལས་བྱུང༌། །དེ་འདྲ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། ༈ །དེའི་རིགས་དབོན་བྱང་ཆུབ་གཞོན་ནུ་ནི་ལུས་མེད་རྡོ་རྗེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང༌། བྱང་ཆུབ་གཞོན་ནུར་བཏགས། དབང་དང་གདམས་ངག་མ་ལུས་གསན། མགོ་རུའི་ཡེབ་ཏི་ཕུག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཛད། །ཉམས་རྟོགས་མཐའ་ཡས་པ་སྐྱེས། གདན་ས་སྐུ་འབུམ་དུ་ཚངས་མང་གསར་པ་བྲང་ཁང་ཆེན་མོ་བཅས་དང༌། ལྷ་ལུང་འབུམ་ཆུང་སོགས་མཛད་ཆབ་རྒྱས། སྐུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་འགྲན་ཟླ་བྲལ་བར་བྱུང༌། སློབ་བརྒྱུད་དབོན་གྲགས་བྱང་བ། སྟོང་ནག་རས་པ་སོགས་མང་དུ་བྱོན། དགོངས་པའི་རྟོགས་ཚད་དོ་ཧ་རྡོ་རྗེའི་མགུར་འདི་ལྟ་སྟེ། སྤྱན་སྔ་བྱང་གཞོན་པའི་ཞལ་ནས། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་འདི། །རང་སེམས་མིན་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །སེམས་ཉིད་མིན་པ་བསྒོམ་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་ཤེས་པ་ཡིས། །བསྒྲིབ་བྱ་མེད་ཅིང་སྒྲིབ་མཁན་མེད། །སྤང་བྱ་མེད་ཅིང་གཉེན་པོ་མེད། །སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་ལ། །སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་གནས་པ་མེད། །གཉེན་པོ་སོ་མས་བཅོས་སུ་མེད། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ། །འཁོར་དང་མྱང་ངན་འདས་པ་མེད། །གཞན་ཡང་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། །སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་གསུངས་སོ། ༈ །བྱང་ཆུབ་གཞོན་ནུའི་སློབ་མ་སྟོང་ནག་རས་པའི་གདུང་ནི་ཚབ་ཤི། ཡབ་སེངྒེ་དཔལ་གྱི་སྲས་སུ་འཁྲུངས། བྱང་ཆུབ་གཞོན་ནུ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང༌། མཚན་བློ་གྲོས་རྡོ་རྗེར་བཏགས། ཆོས་དྲུག་དང་གདམས་ངག་མ་ལུས་པ་གསན། བྲང་ཁང་ཆེན་མོར་ལོ་བདུན་དུ་བསྒོམས་པས་གཏུམ་མོའི་དྲོད་ཆེན་འབར། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཞལ་གཟིགས།
Chinese
在那广阔的遍知境界中，即使有逃离的想法，也难以穿越权力和果报的山谷。饮用贪欲之水却感到口渴，嗔恨的火焰猛烈燃烧，我慢的山峰高耸陡峭，嫉妒的悬崖峭壁令人恐惧而崩塌，自以为是的刽子手总是守护着，能所二取的铁链越收越紧。由于不精通方法的关键，即使有逃离的想法，也只是停留在空想的层面。那里的各种痛苦，并非存在于别处，而是从无执为有的错觉中，显现出这样的自显习气。寂天菩萨也说过：“谁制造了铁热的地面？这些火焰又从何而来？这些女人又从何而来？所有这些，佛陀都说是罪恶之心。”等等，广为宣说。 其后裔弟子菩提童子，在无身金刚处出家，被命名为菩提童子。听闻了所有的灌顶和口诀，在果如耶布山洞中一心修行，生起了无量的证悟。在塔尔寺建立了新的僧众大殿和主殿，以及拉隆千佛塔等，事业广大，其伟大的功德无人能及。弟子有云扎祥巴、东那惹巴等众多。其证悟境界如多哈金刚歌所说。嘉瓦绛钦巴说：“显现轮回涅槃诸法，没有一个不是自心。没有心性可修，了知一切皆为修，没有所遮蔽，也没有遮蔽者，没有所断除，也没有对治者。心性法身清净中，没有遮蔽的习气存在，无法用人为的对治来修正。在真正意义的本体中，没有轮回和涅槃。此外，一切所缘境，以及所净和能净又在哪里呢？”如此说道。 菩提童子的弟子东那惹巴，其种姓为擦西，是父亲僧格巴的儿子。在菩提童子处出家，被命名为洛哲多吉。听闻了六法和所有口诀，在主殿中修行了七年，拙火的暖乐大为炽盛，亲见了金刚亥母。
English
In that vast realm of omniscient knowledge, even with the thought of escape, it is difficult to traverse the valley of power and fruition. Drinking the water of desire, yet feeling thirsty, the great fire of hatred blazes fiercely, the mountain of pride is high and steep, the cliffs of jealousy are terrifying and collapsing, the executioner of self-grasping always guards, the iron chains of subject and object are tightened again and again. Due to the key of being ignorant of the method, even with the thought of escape, one is left only with wishful thinking. The various sufferings there are not present elsewhere, but from the illusion of grasping non-existence as existence, such self-appearing habitual patterns appear. Shantideva also said, "Who made the iron-hot ground? From where did these flames come? From what did these groups of women arise? All these, the Buddha said, are sinful minds." And so on, extensively proclaimed. His descendant disciple, Bodhi Youth, was ordained at Bodyless Vajra and named Bodhi Youth. He listened to all the empowerments and instructions. He practiced single-pointedly in the Yebti cave of Goru, and limitless realizations arose. In Kumbum Monastery, he established the new Tsangma assembly hall and the main hall, as well as Lhalung Bumpa, etc., and his activities flourished. His great qualities were unparalleled. His disciples included Won Drak Jangwa, Tongnak Repa, and many others. The extent of his realization of the intention is like this Doha Vajra song. Jampa Jungne said, "All phenomena of samsara and nirvana, there is not one that is not one's own mind. Since there is no mind-essence to meditate on, by knowing that all is meditation, there is nothing to be obscured and no obscurer, nothing to be abandoned and no antidote. In the pure mind-essence Dharmakaya, there is no habitual pattern of obscuration, and it cannot be corrected with artificial antidotes. In the essence of true meaning, there is no samsara and no nirvana. Furthermore, where are all the objects of focus, and the object to be purified and the purifier?" Thus he said. Bodhi Youth's disciple, Tongnak Repa, his lineage was Tsapshi, the son of father Senge Pal. He was ordained by Bodhi Youth and named Lodro Dorje. He listened to the Six Dharmas and all the instructions. He meditated in the main hall for seven years, and the heat of tummo blazed greatly. He saw Vajravarahi face to face.