Tibetan
མཉམ། །འདི་དུས་སྲོག་འདོན་དགེ་བ་བྱ། །དུད་འགྲོའི་རིགས་ལ་སྟོན་མོ་བྱ། །ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །བཀླག་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཡིན། །སྲོག་འདོན་སྙོམས་པའི་དེ་ལའོ། །དུད་འགྲོ་ཟུང་པའི་དུས་ན་ཡིན། །བསྒོམ་པ་འཁྲུག་པའི་དུས་སུ་བྱ། །དེ་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པ་ཡང་། །སྤྲུལ་སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ས་གཡོས་བྱུང་བའི་ཚེ་རང་ཉིད་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་དཀར་པོ་བདུད་འདུལ་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་བསམས་པའི་ལྗགས་ཀྱི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པར་བསྒོམས་ནས། དྲུག་གམ་བདུན་བརྗོད་པའི་རང་སྒྲ་དང་འོད་ཟེར་གྱིས་གནོད་པ་དང་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསམས་པ་ནི་བྱེར་བའི་དུས་སུ་བྱ་ཞིང་། རྣལ་འབྱོར་པ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ལ་ཚོགས་ལོ་གྲངས་སྙོམས་པའི་དུས་སུ་བྱའོ། །དེའང་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལོ་གྲངས་གཅིག་ལ་ཚོགས་བྱས་པས་ཚོགས་ལོ་གྲངས་འགྲུབ་བོ། །འཁྲུག་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་ལ་སྟོན་མོ་དང་ཟུག་པའི་ཚེ་སོ་སོའི་གནས་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་ས་གཡོས་བྱུང་བའི་ཚེ། །འདི་ཉིད་ལན་དྲུག་ལན་བདུན་ནམ། །ཡང་ན་ལན་ནི་ལྔ་འམ་གསུམ། །རྡོ་རྗེའི་ལྕེ་ཡིས་བཀླག་པར་བྱ། ཚོགས་ནི་རྣལ་འབྱོར་ལོ་ཡི་གྲངས། །འདི་ཡི་དུས་སུ་རབ་ཏུ་བཏང་། །དམ་ཚིག་(༨ན)མཆོག་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཚོགས་ཀྱི་སྟོན་མོ་འདི་བཞིན་བྱ། །བཀླག་པ་འབྱུང་བ་བྱེད་དུས་སུ། །ཚོགས་ 45-6-171 ནི་སྙོམས་པའི་དུས་ན་བྱ། །སྟོན་མོ་དེ་བཞིན་འཁྲུག་པའི་དུས། །རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་ཟུག་པ་ཡི། །དུས་ན་སོ་སོའི་གནས་ནས་བོད། །འདི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ལས། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་ཐར་ལམ་དུ། །ཡང་དག་ངེས་པར་འཇུག་པ་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་རྣམས་དང་ནི། །སྐལ་བ་ཡང་དག་མཉམ་པའོ། །གསུམ་པ་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་བྱུང་བའི་ཚེ་རང་ཉིད་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཡབ་ཡུམ་སེར་པོ་མཆོག་སྦྱིན་གྱིས་ཕྱག་རྒྱས་རིན་ཆེན་བཟུང་བར་བསྒོམས་པའི་ལྕེ་སྟེང་དུ་དུང་བསམ་པ་ལས་ལན་ལྔ་འམ་གསུམ་མམ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་རང་སྒྲ་དང་། འོད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀུན་ཁྱབ་པས་འདོད་དགུ་གྲུབ་ཅིང་གྲོལ་བར་བསམས་ཏེ་སྙོམས་པའི་དུས་སུ་བྱའོ། །བྱེད་པའི་ཚེ་རླུང་བསྒོམ་ཞིང་འཁྲུག་པའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་མ་དགུའམ་བཅུ་གཅིག་ལ་ཚོགས་དང་སྟོན་མོ་བྱའོ། །སྔ་མ་ལས། འོད་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཚེ། །ལན་ལྔ་གསུམ་དང་ལན་གཅིག་ཏུ། །དུང་གི་ལྕེ་ཡིས་བཀླག་པར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་དམ་ཚིག་ཅན། །དགུའམ་བཅུ་གཅིག་མན་ཆད་ལ། །བཟའ་བཏུང་རྩུབ་པའི་སྟོན་མོ་བྱ། །བཀླག་པ་སྙོམས་པའི་དུས་ན་ཡིན། །རླུང་ནི་བྱོན་པའི་དུས་ན་ཡིན། །སྟོན་མོ་འཁྲུག་པའི་དུས་ནའོ། །འདི་ལྟར་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ། །སྤྲུལ་པའི་
Chinese
同样地，这个时候应该行放生之善举，为畜生道的众生设宴供养，修习法性之真谛，这是诵读的良机。放生应在平静之时，为畜生道的众生设宴应在动乱之时，修行应在纷乱之时。如此行事之人，将获得化身之功德。这是第一部分。 第二，当发生地震时，自身不应动摇，观想自己为白色父母本尊降伏魔众之相，并观想舌头上有一个三叉金刚杵，上面有吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。念诵六遍或七遍，通过自身的声音和光芒，平息一切灾难和伤害，并从中解脱。这应在混乱之时进行。对于持有誓言的瑜伽士，应在修行圆满之时进行。也就是说，男女瑜伽士在一年内共同修行，即可圆满修行。在动乱之时，应为众人设宴供养；在痛苦之时，应从各自的住所迎请本尊。正如经文所说：‘如果发生地震，就用金刚之舌念诵六遍或七遍，或者五遍或三遍。修行应在修行圆满之时进行。持有殊胜誓言的瑜伽士，应如此设宴供养。诵读应在修行圆满之时进行，设宴应在动乱之时进行。瑜伽士在痛苦之时，应从各自的住所迎请本尊。’通过如此殊胜的修行，瑜伽士将真正进入解脱之道，与金刚持佛平等无二。 第三，当出现光芒时，观想自己为黄色宝生佛父母本尊，以最胜之手印持有珍宝，并观想舌头上有一个海螺，念诵五遍、三遍或一遍，通过自身的声音，让光芒遍布虚空，成就一切愿望并从中解脱。这应在平静之时进行。修行时应修习风瑜伽，在动乱之时，应为九位或十一位空行母设宴供养。正如经文所说：‘当出现光芒时，就用海螺之舌念诵五遍、三遍或一遍。持有誓言的空行母，应为九位或十一位空行母设宴供养粗糙的食物。诵读应在平静之时进行，风瑜伽应在修行之时进行，设宴应在动乱之时进行。’如此行事的瑜伽士，将成为化身。
English
Similarly, at this time, one should perform the virtuous act of liberating lives, offer feasts to sentient beings in the animal realm, and contemplate the truth of Dharma. This is a good time for recitation. Releasing lives should be done in times of peace, offering feasts to animals should be done in times of turmoil, and practice should be done in times of chaos. Those who act in this way will attain the qualities of a Nirmanakaya (emanation body). This is the first part. Second, when an earthquake occurs, one should not move oneself, visualize oneself as the white father-mother deity subduing the Maras (demons), and visualize a three-pronged vajra (diamond scepter) marked with Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ) on one's tongue. Recite it six or seven times, and through one's own sound and light, pacify all calamities and harms, and be liberated from them. This should be done in times of chaos. For yogis who hold vows, it should be done when the practice is complete. That is, male and female yogis practicing together for one year will complete the practice. In times of turmoil, feasts should be offered to the public; in times of suffering, deities should be invited from their respective abodes. As the scripture says: 'If an earthquake occurs, recite this six or seven times, or five or three times, with the vajra tongue. Practice should be done when the practice is complete. Yogis who hold supreme vows should offer feasts in this way. Recitation should be done when the practice is complete, and feasts should be done in times of turmoil. Yogis, in times of suffering, should invite deities from their respective abodes.' Through such excellent practice, yogis will truly enter the path of liberation, and be equal to Vajradhara (Diamond Holder). Third, when light appears, visualize oneself as the yellow Ratnasambhava (Jewel-born) father-mother deity, holding jewels with the supreme mudra (hand gesture), and visualize a conch shell on one's tongue, reciting it five, three, or one time. Through one's own sound, let the light pervade all of space, accomplishing all wishes and being liberated from them. This should be done in times of peace. When practicing, one should practice wind yoga, and in times of turmoil, feasts should be offered to nine or eleven Dakinis (female spiritual practitioners). As the scripture says: 'When light appears, recite it five, three, or one time with the conch shell tongue. Dakinis who hold vows should offer feasts of coarse food to nine or eleven Dakinis. Recitation should be done in times of peace, wind yoga should be done in times of practice, and feasts should be done in times of turmoil.' Yogis who act in this way will become emanations. --------------------------------------------------------------------------------