Tibetan
ྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་བྱས་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་དང་བྱམས་པ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་ཡིན། བསྐལ་ 1-2-128a ༄༅། །པ་སྟོང་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བ་འཛད་པ་ལ་ཡང་ཚེགས་མེད། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བསྒོམ་དགོས། དེ་ལ་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ན་ཡི་དམ་ལྷ་དང་མཇལ་ཐབས་མེད། ཞེ་སྡང་སྤངས་པ་ཞིག་ཡིན་སྲིད་ན། བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟེར་ནས་ཀྱང་ཕུགས་བྱས་བྱས་ཙམ་ན་ཞེ་སྡང་མ་གྲུབ་པར་གོ་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ན་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། ཟས་སྐོམ་གྱི་སྒྲ་མི་ཐོས་ཏེ། ཟས་མཐོང་ཡང་ཐོ་ཐོགས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པའི་ཐབས་མ་མཆིས༑ འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་ཉིན་རེ་བཀྲེས་ཀྱང་སྔོ་རྙིད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་འདུག་པས། དེས་ན་འདོད་ཆགས་སྤང་བ་གལ་ཆེ། ཚེ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གང་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ། ཁས་བླང་དགོས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དང་ཡང་འགལ་ནས་འགྲོ། སྒོམ་ཆེན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་ལྟས་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་གཡེན་སྤྱོས་ནས་ནང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མི་བཏུབ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་འདོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཙམ་ན་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་གིས་ 1-2-128b གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སྤྱད་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ན་ཚང་གར་གྱི་སྦང་མ་ཙམ་པ་ཡོད་པ་ལ་ཆེ་ཆེའི་ཁ་གདངས་པས་ཆུང་ཆུང་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་དུཿཁ་དཔག་ཏུ་མེད་ལ། བདེ་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མེད། རྟ་ཕྱུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཀུན་དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱིད་ཤོས་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ་ཡང་། དུས་རྟག་ཏུ་ཤ་བཙོན་གདོས་སུ་ཚུད་པ་ཙམ་གྱི་དུ་ཁ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་འདུག །དེས་ན་གཏི་མུག་གིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། གཏི་མུག་མ་སྤངས་པ་ཅིག་ཡིན་སྲིད་ན། བདག་ཡོད་ནས་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། འདི་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་བ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུང་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཏི་མུག་ཡིན་པས་དེ་སྤང་བ་གལ་ཆེ། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཡིན༑ དེ་ཡང་། ཉན་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན། བསམ་པ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསམ། བསྒོམ་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཐོས་བསམ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་གྲུར་འཇུག་པ་དང་འདྲ། གཏི་མུག་སྤངས་པ་ཞིག་ཡིན
Chinese
即使是菩萨，也应将一切众生视为母亲，修习慈爱，因为嗔恨与慈爱是相互矛盾的，不能同时存在。即使积累了千劫的善业，也很容易耗尽。即使是密宗，也应将有情众生观想为本尊和佛母。如果对其生起嗔恨，就无法与本尊相见。如果能够断除嗔恨，就能成就大慈定的境界，最终证悟嗔恨的空性。如果造作以贪欲为主的十不善业，就会转生为饿鬼，听不到饮食的声音，即使看到食物，也有五百个手持棍棒者守护，无法忍受饥渴的痛苦。我们现在即使一天饥饿，也能靠野菜度日，因此断除贪欲非常重要。即使从今生的角度来看，贪婪也会摧毁心中的希望，任何事情都无法成功。想要成就事业、财富和圆满的愿望都无法实现。还会违背必须遵守的誓言和戒律。即使是伟大的修行者，如果不将贪欲视为过患，也会被欲望的享乐所迷惑，内心片刻也无法安住。只有当欲望稍微平息时，才能获得虚空藏定。如果造作以愚痴为主的十不善业，就会转生为畜生。外海中有像荨麻籽一样多的生物，大口吞食小生物，遭受无量的痛苦，没有片刻的安乐。马、牲畜等都属于畜生道中的高等生物，似乎很幸福，但实际上却 постоянно подвергаются заключению и страданиям. 因此，断除以愚痴为主的十不善业非常重要。如果不能断除愚痴，就会执着于我，从而区分自他，产生爱憎。正如经文所说：'一切过患皆由此二生。' 因此，愚痴是一切过患的根源，断除愚痴非常重要。断除愚痴的方法就是闻、思、修三者的智慧。因此，即使听闻也要听闻大乘佛法，即使思维也要思维大乘佛法，即使修行也要修习大乘佛法。如果对小乘佛法进行闻思修，就像用小船渡海一样。如果能够断除愚痴…… 即使是菩萨，也应当时时观想一切众生为自己的母亲，并修持慈心，因为嗔恨和慈心是相违背的，不能同时存在。即使积累了千劫的善业，也很容易耗尽。即使是修持密法，也应当时时观想有情众生为本尊和佛母。如果对其生起嗔恨，就无法与本尊相应。如果能够断除嗔恨，就能成就大慈定的境界，最终证悟嗔恨的空性。如果造作以贪欲为主的十不善业，就会转生为饿鬼道，听不到饮食的声音，即使看到食物，也有五百个手持棍棒者守护，无法忍受饥渴的痛苦。我们现在即使一天饥饿，也能靠野菜度日，因此断除贪欲非常重要。即使从今生的角度来看，贪婪也会摧毁心中的希望，任何事情都无法成功。想要成就事业、财富和圆满的愿望都无法实现。还会违背必须遵守的誓言和戒律。即使是伟大的修行者，如果不将贪欲视为过患，也会被欲望的享乐所迷惑，内心片刻也无法安住。只有当欲望稍微平息时，才能获得虚空藏定。如果造作以愚痴为主的十不善业，就会转生为畜生道。外海中有像荨麻籽一样多的生物，大口吞食小生物，遭受无量的痛苦，没有片刻的安乐。马、牲畜等都属于畜生道中的高等生物，似乎很幸福，但实际上却 постоянно подвергаются заключению и страданиям. 因此，断除以愚痴为主的十不善业非常重要。如果不能断除愚痴，就会执着于我，从而区分自他，产生爱憎。正如经文所说：'一切过患皆由此二生。' 因此，愚痴是一切过患的根源，断除愚痴非常重要。断除愚痴的方法就是闻、思、修三者的智慧。因此，即使听闻也要听闻大乘佛法，即使思维也要思维大乘佛法，即使修行也要修习大乘佛法。如果对小乘佛法进行闻思修，就像用小船渡海一样。如果能够断除愚痴……
English
Even as a Bodhisattva, one should regard all sentient beings as mothers and cultivate loving-kindness, because hatred and loving-kindness are contradictory and cannot coexist. Even the merit accumulated over a thousand kalpas can be easily exhausted. Even in Tantra, one should visualize sentient beings as deities and goddesses. If one generates hatred towards them, one cannot meet the Yidam deity. If one can abandon hatred, one can attain the Samadhi of Great Loving-Kindness, and ultimately realize the emptiness of hatred. If one engages in the ten non-virtuous actions dominated by desire, one will be reborn as a hungry ghost, unable to hear the sound of food and drink. Even if one sees food, five hundred people with sticks will guard it, and one will be unable to endure the suffering of hunger and thirst. Even if we are hungry for a day now, we can survive on wild vegetables, so it is very important to abandon desire. Even from the perspective of this life, greed destroys the hopes in one's heart, and nothing can be accomplished. The desires to achieve success, wealth, and fulfillment will not be fulfilled. One will also violate the vows and commitments that must be kept. Even great practitioners, if they do not see the faults of desire, will be seduced by the pleasures of desire, and their minds will not be able to abide within for even a moment. Only when desire is slightly calmed can one attain the Samadhi of the Treasury of Space. If one engages in the ten non-virtuous actions dominated by ignorance, one will be reborn as an animal. In the outer ocean, there are creatures as numerous as mustard seeds, with large mouths devouring small creatures, suffering immeasurable pain and having no moment of happiness. Horses, livestock, and the like are all higher beings in the animal realm, and seem to be happy, but in reality they are constantly subjected to confinement and suffering. Therefore, it is very important to abandon the ten non-virtuous actions dominated by ignorance. If one cannot abandon ignorance, one will cling to the self, thereby distinguishing between self and others, and generating love and hatred. As the scriptures say, 'All faults arise from these two.' Therefore, ignorance is the root of all faults, and it is very important to abandon it. The method for abandoning it is the wisdom of hearing, contemplation, and meditation. Therefore, even when listening, one should listen to the Dharma of the Great Vehicle; even when contemplating, one should contemplate the Dharma of the Great Vehicle; even when meditating, one should meditate on the Dharma of the Great Vehicle. If one engages in hearing, contemplation, and meditation on the Small Vehicle, it is like crossing the ocean in a small boat. If one can abandon ignorance... Even a Bodhisattva should always regard all sentient beings as their mother and cultivate loving-kindness, because hatred and loving-kindness are contradictory and cannot coexist. Even accumulating merit for thousands of kalpas can easily be exhausted. Even when practicing Tantra, one should always visualize sentient beings as deities and goddesses. If hatred arises towards them, one cannot connect with the Yidam deity. If one can abandon hatred, one can attain the Samadhi of Great Loving-Kindness, ultimately realizing the emptiness of hatred. If one commits the ten non-virtuous actions dominated by desire, one will be reborn in the preta realm, unable to hear the sound of food and drink. Even if one sees food, five hundred people wielding sticks will guard it, making it impossible to endure the suffering of hunger and thirst. Even if we are hungry for a day now, we can survive on wild vegetables, so it is very important to abandon desire. Even from the perspective of this life, greed destroys the hopes in one's heart, and nothing can be accomplished. The desires to achieve success, wealth, and fulfillment will not be fulfilled. One will also violate the vows and commitments that must be kept. Even great practitioners, if they do not see the faults of desire, will be seduced by the pleasures of desire, and their minds will not be able to abide within for even a moment. Only when desire is slightly calmed can one attain the Samadhi of the Treasury of Space. If one commits the ten non-virtuous actions dominated by ignorance, one will be reborn in the animal realm. In the outer ocean, there are creatures as numerous as mustard seeds, with large mouths devouring small creatures, suffering immeasurable pain and having no moment of happiness. Horses, livestock, and the like are all higher beings in the animal realm, and seem to be happy, but in reality they are constantly subjected to confinement and suffering. Therefore, it is very important to abandon the ten non-virtuous actions dominated by ignorance. If one cannot abandon ignorance, one will cling to the self, thereby distinguishing between self and others, and generating love and hatred. As the scriptures say, 'All faults arise from these two.' Therefore, ignorance is the root of all faults, and it is very important to abandon it. The method for abandoning it is the wisdom of hearing, contemplation, and meditation. Therefore, even when listening, one should listen to the Dharma of the Great Vehicle; even when contemplating, one should contemplate the Dharma of the Great Vehicle; even when meditating, one should meditate on the Dharma of the Great Vehicle. If one engages in hearing, contemplation, and meditation on the Small Vehicle, it is like crossing the ocean in a small boat. If one can abandon ignorance... --------------------------------------------------------------------------------