Tibetan
བའི་གང་ཟག་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་ཡོངས་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་མེད་པའོ༔ འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་མི་ལྡོག་པ་བསེ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་ཡང་འདི་དུས་ན་རྒྱལ་པོས་གནད་ས་ཟིན་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ནི་དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་ནས་རྒྱལ་ས་ཟིན་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་རིག་པ་ཉིད་རང་ས་ཟིན་པའོ༔ འབངས་ཆམ་ལ་འབེབས་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་གིས་འབངས་ཆམ་ལ་ཕབ་པ་དེ་རྒྱལ་སྲིད་དུ་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་འཆར་བའི་གཞི་སྟོང་པས་འཁོར་བའི་མིག་མེད་པའོ༔ བློན་པོ་བཙོན་དུ་བཟུང་སྟེ་མི་འགྱུར་བ་ནི༔ དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བློན་བཙོན་དུ་བཟུང་ན་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཉེན་པ་བཞིན༔ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགྱུ་བ་ཆད་པས་རིག་པ་རང་དབང་ཐོབ་པའོ༔ འབྲས་བུ་དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན༔ རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ༔ བྱས་པའི་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཡེ་ནས་དག་པའི་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ༔ དེའི་མན་ངག་ནི་རིག་པ་ཅོག་བཞག་གིས་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་དེ་གང་ལས་བྱུང་ན༔ རིག་པ་ཉིད་གང་སྣང་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་ལས་བྱུང་བའོ༔ དེའི་དགོངས་པ་ནི་སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ལས་དང་བག་ཆགས་དང་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་གནས་པས་སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གོ༔ འདིའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རང་གྲོལ་དུ་སོང་སྟེ་དཔེར་ན་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ཉིད་བྱ་ལོང་མེད་པར་གྲོལ་བ་དང་འདྲའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་ལོང་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་གྲོལ་བའོ༔ དེའི་དུས་ན་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ འཁོར་འདས་གང་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ༔ དེ་དག་གིས་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་སྟེ༔ དོན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ༔ ད་ནི་རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བ་སྟོན་ཏེ་དེ་ལ་གཉིས༔ ཁྲེགས་ཆོད་དང༔ ཐོད་རྒལ་ལོ༔ ཁྲེགས་ཆོད་ནི་སྣང་བ་དང་མ་འབྲེལ་བ་འདི་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་གྱུར་བའི༔ ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་སྔོན་དུ་དབང་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ༔ དེ་ནས་གོང་གིས་བསྒྲུབ་ལུགས་གཉིས་པོ་གང་ཡང་རུང་བས་མན་ངག་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་གཉིས༔ དང་པོ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་བྱ་བ་ནི༔ དང་པོ་ལུས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱ༔ དེའི་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་ན༔ ངག་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱ༔ དེའི་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས༔ སེམས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ༔ དེ་དག་ལ་མཆོག་གི་དགོས་པ་དང ༔ ཐུན་མོང་གི་དགོས་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ་དྲུག་གོ༔ དེ་ནས་རྣལ་དུ་དབབ་པ་གསུམ་བྱ་སྟེ༔ ལུས་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་བྱང་སེམས་རྒྱས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེ་ནས་ངག་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་བརྗོད་པ་མ་བཅོས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཚིག་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཟད་པར་འགྱུར་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེ་ནས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་བསམ་པའི་ཞེན་ཡུལ་ལས་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེ་ནས་དངོས་གཞི་ཟག་པ་མེད་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་པ་ལ་བཞི་སྟེ༔ སྔོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་གཟིར་བ་དང༔ དེ་ནས་གནད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་པ་དང༔ དེས་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་དང༔ མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་གོ༔ དང་པོ་ལུས་ཀྱི་གནད་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱའོ༔ དེ་ཡང་ལུས་ལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་ཏེ༔ ལུས་ཀྱི་གནད་མ་གཟིར་ན་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྣང་སྟེ༔ དཔེར་ན་སྤྲུལ་གྱི་རྐང་ལག་ཡོད་པ་དེ་མ་གཅུན་པས་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ༔ དེ་ནས་ངག་སྨྲ་བ་བཅད་དེ༔ དེ་ཡང་དག་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་པོ་ཐུན་ཆུང་བ་ལ་བསླབ༔ དེ་ནས་ཐུན་རིང་བ་ལ་བསླབ༔ སྐབས་སུ་སྨྲ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་སྨྲ་བའོ༔ དེ་ནས་གང་གནས་པ་ནི༔ རང་གི་ངག་སྔགས་དང་མཆོད་བསྟོད་མདོ་ལ་སོགས་པ་མི་དགག༔ གཞན་ལ་ཚིག་ཟུར་ཙམ་ཡང་མི་བརྗོད་དོ༔ དེའི་དུས་ན་ལུས་ཀྱི་བརྡའ་ཙམ་ཡང་མི་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་བྱས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་ངེས་སོ༔ མཁས་པ་བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས༔ རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གཅོད་ནུས་ན༔ ཆོས་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས་སོ༔ སེམས་ཀྱི་གནད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནད་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ༔ དེ་ཡང་སྒོའི་གནད་དུ་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ༔ ཡུལ་གྱི་གནད་དུ་ཕྱིའི་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ༔ ནང་གི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲོན་མ་ལ་རིག་པ་གཏད༔ རླུང་གི་གནད་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་དལ་བ་བརྟེན་ཅིང་ཕྱིར་རྒྱང་རིང་པོར་འཕེན་པ་གནད་ཡིན་ནོ༔ རིག་པའི་གནད་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་བཙོན་དུ་བཟུང་བའོ༔ དེ་ཡང་ལུགས་གསུམ་སྟེ༔ དང་པོ་བླ་མས་སློབ་མ་ལ་འདེབས་པའི་དུས་ན༔ ངོ་འཆི་ཀ་མ་ལ་སྤྲོད་པའི་ལུགས་དང༔ ཁྲིད་དུ་བྱ་བ་དང༔ ཚང་སྤྲུགས་སུ་གདབ་པའོ
Chinese
被命名为“具有……的人”是因为没有普遍适用的法。将果作为道，是指意义之果不会倒退，就像皂荚树的果实一样。此时，国王掌握了要点，不会改变，例如，王室的孩子从头顶接受灌顶，掌握了王位，不会改变，同样，觉性本身掌握了自己的位置。降伏民众，不会改变，就像一个国王降伏了民众，并保持在王位上一样，五根识显现的基础是空性，因此没有轮回之眼。囚禁大臣，不会改变：例如，如果国王的大臣被囚禁，国王也会有危险；同样，心的分别念的流动停止，觉性获得自主。如果给那个果命名，就叫做自性清净之果。它不是由行为的努力产生的，而是因为本来清净的意义在相续中产生，所以被称为果。它的口诀是，通过保持觉性不动，那么这个果是从哪里产生的呢？它来自于将觉性置于任何显现和出现之上。它的含义是三有皆清净，因为自己的身语意三门没有业、习气和分别念，所以三有皆清净。此时，烦恼已经自然解脱，例如蛇的结自然解开一样。同样，烦恼没有产生的机会，自然解脱为法性。那时，那个人被称为超越了法。与执着于轮回和涅槃的知识分离。这些是具有目标之心的那些人应该修习的，为了那些喜欢意义的戏论的人。现在，展示了具有觉性自显现之心的那些人应该修习的，那有二：顿超和直断。直断是指对与显现无关的此者，证悟在一瞬间显现。修习顿超是指首先圆满了四灌顶，然后通过以上两种修法中的任何一种，口诀有前行和正行二者。首先，要做区分轮回和涅槃的三个行为：首先，做身体区分的修行。
English
Being named as "the person with..." is because there is no dharma that applies universally. Taking the fruit as the path refers to the fruit of meaning that does not revert, like the fruit of the soapberry tree. At this time, the king grasps the essential point and does not change, for example, a child of the royal family receives empowerment from the crown of the head and seizes the throne, not changing, likewise, awareness itself seizes its own ground. Subjugating the populace and not changing is like a king subjugating the populace and remaining on the throne, the basis for the arising of the five consciousnesses is emptiness, therefore there is no eye of samsara. Imprisoning the ministers and not changing: for example, if the king's ministers are imprisoned, the king is also in danger; likewise, the movement of mental conceptualization ceases, and awareness gains autonomy. If that fruit is named, it is called the fruit of self-nature purity. It does not arise from the effort of action, but because the meaning of primordial purity arises in the continuum, it is called a fruit. Its instruction is that by keeping awareness still, where does that fruit come from? It comes from placing awareness itself on top of whatever appears and arises. Its meaning is that all three realms are pure, because one's own body, speech, and mind have no karma, habitual tendencies, or conceptualizations, therefore all three realms are pure. At this time, afflictions are naturally liberated, like a snake's knot unraveling on its own. Likewise, afflictions have no chance to arise, and are naturally liberated into dharmata. At that time, that person is called one who has transcended dharma. Separated from the knowledge that grasps at samsara and nirvana. These are to be practiced by those with minds that have objects, for the sake of those who delight in the elaboration of meaning. Now, showing what is to be practiced by those with minds of awareness's own appearance, there are two: Trekchö and Tögal. Trekchö is when realization manifestly occurs in an instant to this very thing that is unrelated to appearance. Practicing Tögal is to first perfect the four empowerments, and then by either of the two methods of accomplishment above, the instructions have two parts: preliminary and main practice. First, to do the three practices of distinguishing samsara and nirvana: first, to do the practice of distinguishing the body.
Chinese
达到标志时，进行区分语气的行为；达到那个标志时，进行区分心的行为。这些有殊胜的必要和共同的必要，各有两种，共六种。然后进行三种放松：身体放松时，有增长蕴、界、处和菩提心的必要；然后语言放松时，会转变为未加修饰的意义，并且词语的分别念会耗尽的必要；然后心放松时，有从思想的执着对象中解脱的必要。然后正行无漏的意义如何依赖于瑜伽士的相续，有四种：首先是压迫身语意的要点；然后依赖于三种要点，法性显现的意义如何依赖于瑜伽士的相续；它如何显现景象；以及最后的口诀。首先，身体的要点不应超出三种坐姿。也就是说，智慧的本性存在于身体中，如果不压迫身体的要点，就不会显现，例如，如果不控制幻化的手脚，就无法看到它们一样。然后，停止说话，这也要正确地学习次第，首先学习短时间的，然后学习长时间的，有时即使没有说话的必要也要说话。然后，所安住的是：不禁止自己的语言，如咒语、供赞、经等；不向他人说任何只言片语；那个时候，连身体的暗示也不做。这样做了，就一定会在相续中产生无法言说的意义。智者无垢友说：瑜伽士能断除什么，就能修行佛法。心的要点，任何时候都不要与三种要点分离。也就是说，在门的要点上，不要与三种观看方式分离。在境的要点上，不要与外在的虚空界分离。内在的界，将觉性放在完全清净的明灯上。在气的要点上，无论如何都要依靠缓慢，并且向外长距离地投射是关键。在觉性的要点上，是将觉性的线囚禁。这也有三种方式：首先是上师给弟子灌顶的时候，给予面授和口诀的方式，以及进行引导，和进行彻底的清除。
English
When the sign is reached, perform the action of distinguishing speech; when that sign is reached, perform the action of distinguishing mind. These have supreme necessity and common necessity, two each, making six. Then perform three relaxations: when the body is relaxed, there is a need to increase the aggregates, elements, sense bases, and bodhicitta; then when speech is relaxed, it will transform into unadorned meaning, and there is a need for the exhaustion of verbal discrimination; then when the mind is relaxed, there is a need to be liberated from the objects of thought's attachment. Then the main practice, how the meaning of non-leakage relies on the yogi's continuum, there are four: first, pressing the key points of body, speech, and mind; then, relying on the three key points, how the meaning of the manifest reality of dharmata relies on the yogi's continuum; how appearances arise from it; and the final pith instructions. First, the key point of the body should not deviate from the three postures. That is, the wisdom of awareness resides in the body; if the key point of the body is not pressed, it will not manifest; for example, just as if the limbs of an illusion are not controlled, they cannot be seen. Then, cut off speech; this should also be properly learned in stages, first learning for short periods, then learning for long periods; sometimes, even when there is no need to speak, speak. Then, what remains is: do not prohibit one's own speech, such as mantras, praises, sutras, etc.; do not utter even a single word to others; at that time, do not even make a bodily gesture. By doing so, the inexpressible meaning will certainly arise in the continuum. The wise Vimalamitra said: "Whatever a yogi can cut off, he can practice Dharma." The key point of the mind, at all times, should not be separated from the three key points. That is, at the key point of the door, do not be separated from the three ways of looking. At the key point of the object, do not be separated from the outer sphere of space. The inner sphere, place awareness on the perfectly pure lamp. At the key point of the wind, by all means, rely on slowness, and projecting outwards for a long distance is key. At the key point of awareness, it is to imprison the stream of awareness. There are also three ways: first, when the lama bestows initiation on the disciple, the way of giving face-to-face instruction and oral transmission, and giving guidance, and giving thorough cleansing.