Tibetan
Nitartha Digital Library Tibetan འཚོལ་བཤེར་གདམས་ཀ ༄༅༔ ༔ཚིག་དོན་བཅུ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་པ་ལགས་སོ༔ ༔དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་དང༔ བླ་མ་དང་ནི་ཡི་དམ་ལྷ༔ མཁའ་འགྲོ་བདེ་བ་འབྱིན་པ་ལ༔ ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལ་ཐབས་མཁས་པའི༔ སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འོད་གསལ་བའི་ངང་ལས༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུར་བྱོན་ཏེ༔ གདུལ་བྱ་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱང༔ འདིར་སྐལ་ལྡན་གང་ཟག་ཅིག་སངས་རྒྱ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཚིག་དོན་བཅུ་གཅིག་སྟེ༔ དང་པོ་རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང༔ མ་རྟོགས་ཏེ་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་རོལ་ན༔ གཞི་དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང་གཅིག༔ དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གཉིས༔ འཁྲུལ་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའམ་ས་བོན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང་གསུམ་མོ༔ དེ་ཉིད་གནས་པའང་གང་ན་གནས་བསྟན་པ་དང་བཞི༔ དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་གང་ནས་བྱུང་བ་བསྟན་པར་དང་ལྔ༔ དེ་ཉིད་སྒོ་གང་ནས་འཆར་བསྟན་པ་དང་དྲུག༔ དེ་ཡུལ་གང་ན་སྣང་བ་དང་བདུན༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང་བརྒྱད༔ ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚད་བཟུང་བ་དང་དགུ༔ གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མ་ལོན་པར་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ན་ཆོས་ཉིད་བར་དོ་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་དང་བཅུ༔ ཐ་མ་གྲོལ་བ་ཆེན་པོར་དང་བཅུ་གཅིག་གོ༔ དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སྤྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱི་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་འདོད་ན་བདུན་ནོ༔ གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དང༔ ལམ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་དེ་དགག་པའི་གཞུང་ངོ༔ གཉིས་ལས༔ འདིར་ལམ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་སྟེ༔ དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ཚིག་གིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་དེ་དགག་པའི་གཞུང་ངོ༔ ཐོག་མའི་གཞི་དེ་ངོ་བོར་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ༔ དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་ལ་རང་བཞིན་གསལ་བ༔ ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མེད་པའོ༔ དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྐུ་གཞིའི་དུས་ན༔ རུ་གནས༔ རང་བཞིན་གསུང་དུ་གནས༔ ཐུགས་རྗེ་ཐུགས་སུ་གནས་པའོ༔ དེ་ཡང་ངོ་བོ་རྒྱན་དང་གདན་ཁྲི་མེད་པའི་སྐུ་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཡོད་གཞིའི་དུས་ན་མེད༔ རུ་གནས༔ རང་བཞིན་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འབར༔ ཐུགས་རྗེ་འཆར
Chinese
目录分发。 搜索选项。 上一页 十一句义。 龙钦饶绛。 下一页 十一句义。 龙钦饶绛。 顶礼！名为《十一句义》之论著。 顶礼吉祥金刚持大尊，顶礼上师、本尊、空行母，以身语意敬礼赐予安乐者。 彼中，圆满正等觉佛陀，大悲且具善巧方便者，导师普贤王如来，从法身光明之界，显现报身，具足妙相好，为调伏不同根器的有情众生，在此，为使具缘者成佛，有十一个要点：第一，在未证悟成佛，未迷失为众生之前，基的实相如何安住？第二，如是安住之基，是如何产生错乱的？第三，即使错乱，众生心中如何安住着圆满正等觉佛陀的精华或种子？第四，指示此精华安住于何处？第五，指示如是安住之智慧，从何处产生？第六，指示此智慧从何门显现？第七，指示此智慧于何处显现？第八，如何修持此智慧？第九，衡量体验的程度？第十，若未证悟而在临终时，法性中阴如何显现？第十一，最终获得大解脱。 其中，第一点是，一般而言，若欲证得大圆满之本初清净任运成就，则有七种。此为驳斥追随宗派及随顺道之士夫的论著。 从第二点开始，此处是随顺道者，暂时以言词确定轮回与涅槃二者，此为驳斥之论著。 初始之基，以自性、本体、大悲三者而安住。 其中，本体是空性，自性是光明，大悲无有止息。 本体于身之基位时，安住于“ra”处。 自性安住于语中。 大悲安住于心中。 本体于无有装饰、坐垫、宝座之果位时存在，于有基位时不存在。 安住于“ra”处。 自性于各种颜色中闪耀。 大悲显现。
English
Table of Contents Distribution. Search Options. previous Eleven Word Meanings. Longchen Rabjam. next Eleven Word Meanings. Longchen Rabjam. Homage! This is the treatise called "Eleven Word Meanings." Homage to the glorious Vajradhara, the great one, homage to the lama, yidam deity, and dakini who bestow bliss, I prostrate with body, speech, and mind. Among these, the perfectly complete Buddha, with great compassion and skillful means, the teacher Samantabhadra, from the state of the clear light of the Dharmakaya, manifested in the Sambhogakaya adorned with marks and signs, to tame the various streams of sentient beings, here, to cause a fortunate individual to attain Buddhahood, there are eleven key points: First, before realization and Buddhahood, before delusion and sentient beings, how does the basis, the nature of reality, abide? Second, how did delusion arise from that abiding state? Third, even in delusion, how does the essence or seed of the perfectly complete Buddha reside within sentient beings? Fourth, indicate where that essence resides. Fifth, indicate from where the wisdom of that abiding state arises. Sixth, indicate from which door that wisdom manifests. Seventh, indicate where that wisdom appears. Eighth, how to practice that wisdom? Ninth, measure the extent of the experience. Tenth, if one dies without realization, how does the bardo of reality manifest? Eleventh, ultimately attaining great liberation. Among these, the first point is that, in general, if one wishes to attain the primordial purity of the Great Perfection, spontaneously accomplished, there are seven. This is a treatise refuting those who follow sects and those who follow the path. Starting from the second point, here are those who follow the path, temporarily establishing samsara and nirvana with words, this is a treatise of refutation. The initial basis abides in three aspects: essence, nature, and compassion. Among these, the essence is emptiness, the nature is clarity, and compassion is unceasing. The essence, at the time of the basis of the body, abides in the "ra" place. The nature abides in speech. Compassion abides in the heart. The essence exists at the time of the fruition body without ornaments, cushions, or thrones, and does not exist at the time of the ground. Abides in the "ra" place. The nature blazes in various colors. Compassion arises.
Chinese
基无碍而住，周遍一切。然其体性为空，故不堕常边；自性光明，故不堕断边；其周遍一切之相，亦不堕顽空之边。又，体性不住于错乱，大悲亦不可能错乱。体性本净任运成，自性任运成，大悲周遍一切。然其体性为身，故不变；自性为光，故自明；大悲为智慧，故了知之分毫不间断，历历分明。又，了知之分，安住于基位之三种智慧中。此乃初始之本来面目。 ༈ 今示第二，由彼如何生起错乱之理： 体性觉性智慧，作为错乱之根本因，转为一体之无明；自性作为错乱之助缘，生起抛掷之业风，于彼显现为颜色，成为俱生无明；大悲作为错乱之结果，由寂止之智慧，转为遍计所执之无明。如今，觉与非觉，如手心手背般，未能了知，故有依赖于觉性之无明，有依赖于不迷之错乱。于彼分别，显现为名言之集合：此乃觉性智慧，此乃无明或错乱。如是未作名言，故转为遍计所执之无明。于彼执着为境与有境，譬如士夫之容貌，作为错乱之因，故称因之助缘，即三种无明。于彼，所谓所缘之助缘，乃是于境之所缘，各自显现，犹如明镜。我执与所取能取之种种，作为自主之三种助缘，同时具足，故称平等之助缘，即转为不净之实有，譬如无名转为有名。如是，因未能如实了知，且因错乱，故有众生之境与业，以及根与烦恼，不可思议。 ༈ 今示第三，如是虽有错乱，然众生如何为如来藏所周遍之理： 于一众生之身中，有五身、五部、五智、五风、五慧、五光，如是觉性之五种智慧成组安住，故如来藏周遍一切众生。如是云：自身金刚佛
English
The ground abides without obstruction, pervading all. Moreover, because its essence is emptiness, it does not fall into the extreme of permanence; because its nature is clarity, it does not fall into the extreme of annihilation; and because it pervades all, it does not fall into the extreme of materiality. Furthermore, its essence does not abide in delusion, and compassion cannot be deluded. Essence is primordially pure and spontaneously accomplished, nature is spontaneously accomplished, and compassion pervades all. Moreover, because its essence is the body (སྐུ་，kāya), it does not change; because its nature is light, it is self-illuminating; and because its compassion is wisdom (ཡེ་ཤེས་，jñāna), the aspect of knowing is unceasing and distinctly clear. Furthermore, the aspect of knowing abides in the three wisdoms that are the ground. This is the original state of being from the beginning. ༈ Now, the second part shows how delusion arises from that: The essence, awareness-wisdom, acts as the cause of the basis of delusion and becomes the ignorance of oneness. Because nature acts as the condition of delusion, the wind of projecting karma arises, and because it appears as color, it becomes co-emergent ignorance. Compassion acts as the result of delusion, and from the wisdom of calm abiding, it becomes conceptual ignorance. Now, because awareness and non-awareness are not understood like the palm and back of the hand, there is ignorance dependent on awareness and delusion dependent on non-delusion. Because of conceptualizing that, it arises as a collection of names: "This is awareness-wisdom, this is ignorance or delusion." Because names are not given, it becomes conceptual ignorance. Grasping at that as object and subject is like the face of a person. Because it acts as the cause of delusion, it is called the condition of the cause, which is the three ignorances. The condition of focusing on that is that the focus on objects arises separately, like a mirror. The various grasping at "I" and "mine" and subject and object, because the three conditions of ownership are simultaneous, it is called the simultaneous condition, which is that it actually becomes impure, like something without a name becoming named. Thus, because of not knowing the essence and because of delusion, the realms and actions of beings, as well as the faculties and afflictions, are immeasurable. ༈ Now, the third part shows how, even though there is delusion, sentient beings are pervaded by the Buddha-nature: In the body of one being, there are the five bodies, the five families, the five wisdoms, the five winds, the five knowledges, and the five lights. Thus, because the five aggregates of awareness-wisdom abide, the Sugata-essence pervades all beings. It is said: "One's own body is the vajra Buddha."