Tibetan
ང་དབུས་དང་མཐོ་དམའ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབུས་དྲང་པོ་ན༔ དཔལ་ལྷ་ལས་བབས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཟངས་ལས་བྱས་ཤིང་གསེར་གྱིས་བྱུགས་པའི་འཁོར་ལོ་གདུགས་དང་བཅས་པ༔ དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁའི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ༔ ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྟོན་པའི་སྐུའི་མཆོད་རྟེན་རེ་རེ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ༔ དུར་ཁྲོད་དེའི་བྱང་ཤར་མཚམས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་རྟེན་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་བྷི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ༔ དུར་བྱའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབབ་ཅིང་གནས་པ༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་ནི་དགའ་བྱེད་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ༔ སེང་གེ་ནག་པོ་ལ་ཞོན་པ༔ ལག་ན་མདུང་རྩེ་གསུམ་ཐོགས་པ༔ དར་དམར་པོའི་འཇོལ་བེར་གྱོན་པ༔ འགྲོ་བའི་སྲོག་ལེན་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ༔ འཁོར་བྱེ་བ་དང་བཅས་བ་གནས་སོ༔ དེ་ན་མཁའ་འགྲོ་མ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནས་ཏེ༔ ལ་ལ་ནི་མིག་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ༔ ལ་ལ་ནི་ཁ་ནས་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོག་ཅིང་མ་ཧེ་ལ་ཞོན་པ༔ ལ་ལ་ནི་ལག་ན་གྲི་ཐོགས་ཤིང་མིག་འབྲུ་ཚུགས་སུ་ལྟ་བ༔ ལ་ལ་ནི་ལག་ན་ཐོད་པ་བརྩེགས་པ་ཐོགས་ཤིང་སྟག་ལ་ཞོན་པ༔ ལ་ལ་ནི་ལག་ན་མི་རོ་ཐོགས་ཤིང་སེང་གེ་ལ་ཞོན་པ༔ ལ་ལ་ནི་རྒྱུ་མ་ཟ་ཞིང་ཁྱུང་ལ་ཞོན་པ༔ ལ་ལ་ནི་མདུང་རྩེ་ལ་མི་རོ་བཀལ་ཞིང་ལྕེ་སྤྱང་ལ་ཞོན་པ༔ ལ་ལ་ནི་ཁྲག་གི་རྒྱ་མཚོ་བརླབས་ཤིང་གདོང་བཅུའམ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ༔ ལ་ལ་ནི་ལག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་ཐོགས་པ་དང༔ དེ་བཞིན་དུ་ལ་ལ་ནི་རང་རང་གི་མགོ་བོ་བཅད་ནས་ལག་ཏུ་ཐོགས་པ་ཡོད་པ༔ ལ་ལ་ནི་རང་གི་སྙིང་བཏོན་ནས་ལག་ཏུ་བཟུང་བ་དང ༔ ལ་ལ་ནི་རང་གི་ཁོག་པ་ཕྱེ་ནས་རྒྱུ་མ་བཟུང་ཞིང་ཟ་བ་དང༔ ལ་ལ་ནི་རྟ་དང༔ གླང་པོ་ཆེ་དང༔ བ་གླང་ལ་ཞོན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནས་པའི་དབུས་ན་དགའ་བྱེད་ཀྱི་མཚོ་ཡོད་པ༔ དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནས་ཤིང༔ འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་འགྱུ་བར་མི་ནུས་པ༔ སྲོག་དངོས་སུ་ལེན་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་པའི་གནས་སུ༔ ཤེས་རབ་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས༔ སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་དེར་བྱོན་ཏེ༔ ཁྱབ་འཇུག་གི་བུ་མོ་སྐྲ་གྲོལ་བ་གཅེར་བུར་ཕྱུང་པ་ལ་ཞོན་ནས་བྱོན་ནོ༔ དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་དེ་ན་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང༔ ཤིང་ཐོག་ངོ་མཚར་ཅན་མང་པོ་ལྷགས་ཤིང་ཕུལ་རབ་ཏུ་འདུད་དོ༔ དེ་ནས་དབུས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་སྐུའི་རྒྱབ་གཏད་ནས༔ མཁའ་འགྲོ་མ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་པ་དཔག
Chinese
我在没有中央和高低之分的那个中央正中，有光辉由天而降的，用铜制成并镀金的，带有轮和伞盖的佛塔，发出铃铛和悦耳的各种声音，四面各有由各种珍宝制成的佛陀身像的佛塔。那个尸陀林的东北角，有世间神灵的依处，名为如意树的毕萨拉树，无数的食尸鸟群降落并栖息在那里。世间神是名为欢喜自在的神，骑着黑狮子，手持三叉戟，身穿红色丝绸披风，夺取众生性命毫无阻碍，与无数眷属一同居住在那里。那里居住着无数的空行母，有的眼睛里发出太阳的光芒，有的口中发出雷鸣般的声音并骑着水牛，有的手里拿着刀，眼睛直愣愣地盯着，有的手里拿着堆叠的头盖骨并骑着老虎，有的手里拿着尸体并骑着狮子，有的吃着肠子并骑着鹏鸟，有的用三叉戟挑着尸体并骑着豺狼，有的搅动血海，有十个或五个等等的头，有的无数的手臂拿着许多有情众生的形象，同样，有的砍下自己的头拿在手里，有的挖出自己的心拿在手里，有的剖开自己的腹部拿着肠子吃，有的骑着马，有的骑着大象，有的骑着牛，无数的空行母居住在那里，中央有欢喜之海。尸陀林里居住着无数的生物，众生们连一瞬间的移动都无法做到，在直接夺取性命并吞噬的地方，考虑到要颠倒智慧的调伏对象，导师极喜金刚亲自前往那里，骑着遍入天的女儿，那个头发散乱的裸体女。然后，那个尸陀林里居住的极其恐怖的那些生物们，也带来了许多奇异的果实，并极度地顶礼膜拜。然后，背靠中央的佛塔，空行母太阳的光芒等等无数。
English
In the very center, which is without a center and without high or low, there is a glorious stupa descended from the gods, made of copper and gilded with gold, with a wheel and parasol, producing various sounds of bells and chimes. On each of the four sides, there is a stupa of the Buddha's body made of various jewels. In the northeast corner of that charnel ground, there is a support for worldly deities, a wish-fulfilling tree called Bhisala, where countless flocks of carrion birds descend and dwell. The worldly deity is called Joyful Empowerment, riding a black lion, holding a trident in his hand, wearing a red silk cloak, unimpeded in taking the lives of beings, dwelling there with a billion attendants. There dwell countless dakinis: some emit rays of sunlight from their eyes, some roar like thunder from their mouths and ride buffaloes, some hold knives in their hands and stare with wide eyes, some hold stacks of skulls in their hands and ride tigers, some hold corpses in their hands and ride lions, some eat intestines and ride garudas, some impale corpses on tridents and ride jackals, some churn oceans of blood and have ten or five faces, and some have countless arms holding many forms of sentient beings. Likewise, some cut off their own heads and hold them in their hands, some tear out their own hearts and hold them in their hands, some open their own bellies, hold their intestines, and eat them, and some ride horses, elephants, and cows. In the center of the countless dakinis dwelling there is the Ocean of Joy. Countless creatures dwell in the charnel ground, and beings cannot move even for a moment, in a place where lives are directly taken and devoured. Considering the perversion of those to be tamed by wisdom, the teacher Garab Dorje himself went there, riding the daughter of Khavyuk, the naked woman with disheveled hair. Then, even those extremely terrifying creatures dwelling in that charnel ground brought many wondrous fruits and prostrated with great reverence. Then, leaning his body against the central stupa, countless dakinis, rays of sunlight, and so on.