Tibetan
འ་གཉིས་བསིལ་ཁང་འདིར་བཞུགས་ཤིག་ཟེར་ནས༔ པཎྜི་ཏ་རྣམས་གྲོ་ལ་བྱོན་པའི་དུས་སུ་གྲོ་གསོལ་བའི་གྲལ་ལ༔ རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱེ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་བདག་ལ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྐྱེས་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་གཅིག་བསྐུར་བྱུང་བས༔ དེའི་སྐྱེས་ལན་དུ་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་མཆོག་ཏུ་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མཁས་པ་གཅིག་ཐོང་ཟེར་གཏང་འཚལ་ཞེས་བསྒོ་བས༔ སློབ་དཔོན་བྷུདྡྷ་གུ་ཧྱའི་ཞལ་ནས༔ དེ་སྐད་ཟེར་བའི་སྐྱེས་སྐྱེལ་བ་དེ་གང་ན་གདའ༔ འདིར་ཁྲིད་ལ་ཤོག་དང་གསུངས་ནས༔ རྒྱལ་པོས་ཁྲིད་ནས་འོངས་པས༔ ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་བི་མ་ལའི་སྐུའི་མཚན་རྟགས་རྣམས་མཐོང་བས་མོས་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ༔ ཡར་གྱི་ཚོ་ཡང་སྤྱན་དུས་ཅིག་ལ་བི་མ་ལ་གཟིགས༔ མར་གྱི་ཚོ་ཡང་ཡར་གཟིགས་པ་བྱེ་མ་ལས་མཁྱེན་ནས་བཞེངས་པས༔ གྷ་གྷ་པ་རི་ཞེས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པས༔ ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ལ་ཚིག་གོ་ལུགས་གཉིས་བྱུང་སྟེ༔ ཅོག་རོས༔ གཞུ་མོ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་མདའ༔ སྐྱེས་བུའི་མཐེ་མོས་རྩོལ་ཕོད་ན༔ མདའ་ཡིས་ཕ་རོལ་སྐྱེས་བར་འགྱུར༔ ཞེས་བྱ་བར་གོ༔ སྐ་བས༔ གྲུ་བོ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་མིས༔ མཉེས་པའི་སྐྱ་བས་རྩོལ་ཕོད་ན༔ མི་ཡིས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་སྒྲོལ༔ ཞེས་ཚིག་ཐ་དད་ལ་དོན་གཅིག་ཏུ་གོ་ནས༔ བི་མ་ལ་ལ་ཞུས་པས༔ བྱེ་མ་ལ་ལ་བསྟེན་པ་ཡི༔ རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏོང་ཕོད་ན༔ ངས་བོད་ལ་ཕན་ཐོགས་ཏེ་འོང་གསུངས་ནས༔ རབ་ཏུ་ཟབ་པ་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་དཔེ་ཚར་གཅིག་དང་བཅས་ཏེ༔ ཨཱ་ཙརྱ་སའི་སྙིང་པོ་བྱ་བ་གཡོག་པོར་ཁྲིད་ནས་བྱོན་པས་དེའི་མཚན་མོ་རྨི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུགས༔ རྒྱ་གར་ཡུལ་ཙམ་གྱི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་ཤིང་དང་ལོ་ཏོག་ཐམས་ཅད་བོད་དུ་སོང་བ་རྨི་བ་དང༔ ཉི་ཟླ་བོད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་རྨི་བ་དང༔ དེའི་ཚེ་དུར་ཁྲོད་བསིལ་བ་ཚལ་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཆོ་ངེ་འདེབས་པ་འདུག་པ་དང༔ རྒྱལ་པོའི་ཆུ་ཚོད་དང་དབྱུག་གུའི་རྩིས་ཐམས་ཅད་འཁྲུགས་ཏེ༔ ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་མདུན་དུ་རྒྱ་གར་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་རྨི་ལམ་བསྡུར་བར་ཀུན་མཐུན་ཏེ་འདི་ཅིས་ལན་གྱེས་པས༔ ལ་ལ་ན་རེ་ཅི་ཟེར༔ ལ་ལ་ན་རེ་ཅི་ཟེར་བས༔ བུད་མེད་གཅིག་ན་རེ༔ རྒྱལ་པོ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲོངས་དང༔ རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་བོད་ལ་ཤོར་རམ༔ སྔ་ལྟས་ནི་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་བརྩམས་ནས་དཔེ་ཙམ་མེད་པ་ཡིན་པས༔ རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པས་ཁ་རྩང་བྱེ་མ་ལ་བོད་དུ་ཤོར་ཟེར་བས༔ རྒྱ་གར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་
Chinese
说着“请到这凉亭里来”，当班智达们去赴宴时，在宴请的席间，那位国王说：“各位大学者，吐蕃国王送给我一件非常好的礼物，为了回报这份礼物，我想送一位精通果密法的大学者去。”于是下令。班智达月官说：“送礼的人在哪里？把他带到这里来。”国王把他带来后，两位译师看到毗玛拉的身体的相好，生起了极大的信心，上面的译师也同时看到了毗玛拉，下面的译师也从沙地上得知了，于是站起来，说出了“གྷ་གྷ་པ་རི་”的声音，两位译师对这句话有两种理解方式：觉若理解为：“依靠弓箭，如果男子用拇指能够努力，箭就能射到彼岸。”噶瓦理解为：“依靠船只，如果人能够努力划桨，人就能渡过大海的彼岸。”虽然词语不同，但意思相同。于是向毗玛拉请教，毗玛拉说：“依靠沙地，国王您如果能够慷慨，我就能利益吐蕃。”于是带着极其深奥的《秘密心髓》的一套经书，带着阿阇黎萨的精华作为仆人前往，那天晚上所有的梦境都混乱了。梦见整个印度的花朵、果实、树木和庄稼都去了吐蕃，梦见日月去了吐蕃的方向，那时寒林尸陀林的空行母们都在哭号，国王的钟表和手杖的计算全部都乱了，第二天早上，所有印度人都聚集在国王王宫的门前，一致认为梦境相同，这是怎么回事？有人说这个，有人说那个，一个女人说：“请把国王请到面前来，国王的供养处是不是被吐蕃抢走了？先兆是一位班智达创作了果密法，这是前所未有的，问国王，国王说昨天沙地去了吐蕃。”印度的众人
English
Saying, "Please come to this cool pavilion," when the Panditas went to the feast, at the banquet, that king said, "O great scholars, the Tibetan king has sent me a very good gift. In return for this gift, I would like to send a great scholar who is proficient in the Fruition Tantra." So he ordered. The teacher Chandra Gomi said, "Where is the gift-sender who said that? Bring him here." When the king brought him, the two translators saw the marks and signs of Vimala's body and generated great faith. The upper translator also saw Vimala at the same time, and the lower translator also knew from the sandy ground, so he stood up and uttered the sound "Gha Gha Pa Ri." The two translators had two ways of understanding this sentence: Chokro understood it as: "Relying on bows and arrows, if a man can strive with his thumb, the arrow will reach the other shore." Kawa understood it as: "Relying on boats, if a person can strive with pleasing oars, the person will cross the ocean to the other shore." Although the words are different, the meaning is the same. So he asked Vimala, and Vimala said, "Relying on the sandy ground, if you, the king, can be generous, I will benefit Tibet." So, taking with him a set of extremely profound Secret Essence teachings, and taking Acharya Sa'i Nyingpo as a servant, all the dreams that night were chaotic. He dreamed that all the flowers, fruits, trees, and crops of the entire country of India went to Tibet, and he dreamed that the sun and moon went to the direction of Tibet. At that time, the dakinis of the Cool Grove charnel ground were all wailing, and all the king's clocks and staff calculations were messed up. The next morning, all the Indians gathered in front of the gate of the king's palace, and they all agreed that the dreams were the same. What is the reason for this? Some said this, some said that. One woman said, "Please bring the king before us. Has the king's place of offering been taken away by Tibet? The omen is that a Pandita has composed the Fruition Tantra, which is unprecedented. When asked the king, the king said that Sandy Ground went to Tibet yesterday." The people of India
Chinese
快马加鞭，在西藏的所有山谷和街道上都张贴了告示，两个藏族僧人带着边境地区的恶咒走了，西藏的王国将会毁灭等等，张贴了很多这样的告示，就在那时，迎请了无垢友（བི་མ་ལ་མུ་ཏྲ་），来到了吉祥桑耶寺，两个译师带着尊敬对国王说：这位班智达是获得了成就，为了众生的利益而转世的化身，普遍精通所有的论藏，尤其是在果位的秘密真言上用心良苦。国王啊，他没有在印度留下任何典籍，而是带到了西藏。国王说：今晚住在布扎金殿里，明天在格让举行庆祝和欢迎仪式。于是就住在布扎了。就在那时，西藏的奸臣们读了告示，听到班智达来到了桑耶寺，大臣们在国王面前说：我们这里有边境地区的各种恶咒。请国王下令不要留在这里。第二天，两个译师去见国王，说要拜见国王。国王说：你们两个带来的不是真正的班智达，而是带着各种恶咒，所以要观察几天。没有允许他们。之后，两个译师非常痛苦，在布扎睡了三天，其中一天，无垢友起身，毗卢遮那佛身之像，对身之像，智慧之神顶礼。顶礼之后，那里的壁画都化为灰烬，两个译师感到惊讶，告诉了国王。国王说：哦，那都是恶咒。两个译师非常不高兴，我们两个从印度历尽千辛万苦，才迎请来这样一位了不起的智者，这个国王是怎么回事啊，心里很沮丧。之后，又过了三天，起身，毗卢遮那佛身之像，对身之像，智慧之神赐予灌顶。从土堆上取下帽子戴上，身像比以前更加完美，按照印度的风格出现了。
English
Having dispatched swift horses, notices were posted in all the valleys and streets of Tibet, stating that two Tibetan monks had gone with evil mantras from the border regions, and that the kingdoms of Tibet would be destroyed, and so on. Many such notices were posted. At that time, Vimalamitra was invited and came to glorious Samye. The two translators, with respect, said to the king: "This paṇḍita has attained accomplishment and is an emanation reborn for the benefit of sentient beings. He generally knows all the collections of scriptures, and especially contemplates the secret mantra of the fruition. O King, he did not leave even a single text in India, but brought them to Tibet." The king said: "Tonight, stay in the golden palace of Butsal, and tomorrow we will hold a celebration and welcome in Grogang." So they stayed in Butsal. At that time, the wicked ministers of Tibet read the notices and heard that a paṇḍita had come to Samye. The ministers sat before the king and said: "We have here various evil mantras from the border regions. Please, O King, issue a decree not to leave them here." The next day, the two translators went before the king and said they wished to meet him. The king said: "The one you two have brought is not a genuine paṇḍita. He seems to be carrying various evil methods, so I will observe him for a few days." He did not allow them to meet. After that, the two translators were very distressed. One night, after sleeping in Butsal for three days, Vimalamitra arose and said: "Vairocana, the deity of form! To the deity of form, the wisdom deity pays homage!" As he paid homage, the murals there turned to ashes. The two translators were amazed and told the king. The king said: "Oh, that is all an evil trick." The two translators were very unhappy, thinking, "We two have endured hardships from as far as India to invite such a wonderful scholar. What is wrong with this king?" and they were disheartened. Then, after another three days, he arose and said: "Vairocana, the deity of form! To the deity of form, the wisdom deity bestows empowerment!" He took off the hat from the mound of earth and put it on, and the image was much better than before, appearing in the Indian style.
Tibetan
གཟིམ་དངས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་ཡང་ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བསྙད་པས༔ དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་ཆེས་ཏེ༔ འོ་ན་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་སུ་རྐང་མགྱོགས་བརྫངས་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་ཚེས་གསུམ་གྱི་ཉིན་པར་འདུས་ཤིག་པར་བཏང་ནས༔ དེ་ནས་ཟླ་གཅིག་གི་ནང་པར་དབུ་རྩེ་རིགས་གསུམ་སྒོ་མདུན་དུ་གཡས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལ་གཡུ་ཁྲི་རབ་ཏུ་འཕང་མཐོ་བ་བརྩིགས༔ གཡོན་དུ་གསེར་སྤྲམ་གྱི་ཁྲི་རབ་ཏུ་འཕངས་མཐོ་བ་བརྩིགས་བོད་ཀུན་འདུས་ནས་རྒྱལ་པོས་པཎྜི་ཏ་ལ་ཕྱག་མཛད་པས༔ རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་ཀར་དར་མེན་གྱི་དཀྱིལ་ན་རིགས་གསུམ་མགོན་པོའི་ལྷ་བཀྲ་ཡལ་ལེ་འདུག་པ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་སྟེ་དེ་ལྟར་འདུག་པས༔ བི་མ་ལས་དབུའི་རིན་པོ་ཆེ་པྲོག་ཞུ་ལ་ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་སེ་གོལ་བརྡབས་པས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་ཀུན་གྱིས་བཀྲ་ཡལ་ལེ་མཐོང་བས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་ཙམ་གྱིས་བསྟོད་པ་ལེགས་སོ༔ འདིའི་དུས་ན་བི་མ་ལས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་བཞེས་པ་ལགས༔ རྗེ་བློན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དེ་ལྟར་མི་མངའ་ཡང་གདུལ་བྱ་ལ་དགོངས་པའོ༔ དེ་ལྟར་བི་མ་ལ་དང་སྤྲུལ་པའི་རྗེ་བློན་གཉིས་མཇལ་བའི་ཚེ༔ སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་དང་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པ་ལོན་པ་ལགས་སོ༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་བི་མ་ལ་མཆོད་གནས་དམ་པར་ནི་བཟུང༔ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དབུ་མའི་ཆོས་གསུང་ཞིང་བཞུགས་ཏེ་བི་མ་ལ་གྲོ་ལ་བཞུད་པའི་བར་དུ༔ སྡུད་པ་གསུང་བའི་ཁྲིའི་རྩར་སྤྲང་པོ་གཅིག་བྱུང་སྟེ༔ དེས་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་ཡི་གེ༔ ཉན་ཐོས་བྱིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སངས་མི་རྒྱ༔ ཕོ་རོག་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱི་ས་གཞིའི་དལ་མི་སྙོམས༔ བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་པ་གཅིག་བྲིས་པ་འདུག་ནས༔ དེ་ནས་བི་མ་ལས་ཁྲི་ཁར་བྱོན་ནས་ཀ་བ་ལི་ཞལ་ཕྱེ་བས་ཡི་གེ་མཐོང་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་འདིར་སུ་འོངས་གསུངས་སོ༔ ཆོས་ཉན་པའི་གྲྭ་པ་དེ་དག་རྣམས་ན་རེ་སུ་ཡང་མ་བྱུང་ཟེར་རོ༔ ཁྱེའུ་གཅིག་ན་རེ༔ ད་ཅི་རྩ་ན་སྤྲང་པོ་རྒད་པོ་གཅིག་ཀོར་ཀོར་འདུག་པ་ཡིན་ཟེར་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་སྤྲང་པོ་དེ་ཚོལ་དང་གསུངས་ནས་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བས་གླིང་གསེབ་ཀྱི་ཉོས་ཆང་མ་གཅིག་གི་ཁྱིམ་ན་འདུག་ནས་ཁྲིད་ནས་འོངས་ཏེ༔ བི་མ་ལས་དྲིས་པས༔ བདག་ནི་པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་སློབ་མ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་བྱ་བ་ལགས་སོ་ཟེར་ནས་སེམས་སྨད་ལྔ་ལ་མཁས་པ་གཅིག་འདུག་གོ༔ དེའི་ཚེ་བི་མ་ལས་ཁོང་ལ་དྲན་པ་སེམས་སྡེ་བཅུ་གསུམ་བསྟན་པ་དང༔ གཡུའི་སྒྲ་དང་ལྟ་བ་མཉམ་སྒོམ་པ་མཉམ་སྤྱོད་པ་མཉམ་སྟེ་བྱ་མ་བུ་མཉམ་པ་ལྟ་བུར་
English
Having become endowed with pure wisdom, he again addressed the two translators as kings. Then the king was very pleased and said, "Then send swift messengers to Tibet and have them gather on the third day of a certain month." Then, within a month, in front of the door of the three lineages of Utsé, a turquoise throne of great height was built for the king on the right, and a golden throne of great height was built on the left. All of Tibet gathered, and the king paid homage to the Pandit. Everyone saw that in the heart of the king, in the center of the silk, the deities of the three lineages of protectors were clearly visible, and they remained like that. At that time, Vimala shook the precious crown on his head, making the sounds of Om (ༀ，Oṃ，唵，body), Ah (ཨཱཿ，Āḥ，啊，speech), and Hum (ཧཱུྃ，Hūṃ，吽，mind), and everyone clearly saw the Buddhas of the five lineages, and the people of the Tibetan kingdom praised him greatly. At this time, Vimala was three hundred years old. Although the lord and ministers did not have such abilities, they were thinking of those to be tamed. Thus, when Vimala and the incarnate lord and ministers met, one thousand and eighty years had passed since the Buddha's Nirvana. At that time, Vimala was regarded as a sacred place of offering, and he continued to teach the Prajnaparamita and Madhyamaka doctrines until Vimala went to Grola. By the throne where the Compendium was being taught, a beggar came, and without being noticed by others, he wrote a line: 'The Dharma of the Shravaka Hinayana will not attain Buddhahood; the uneven ground of the crow's vajra gait is not level.' He wrote these two sentences. Then, Vimala came to the throne and opened the curtain, seeing the line. Vimala said, 'Who came here?' The monks listening to the Dharma all said, 'No one came.' A young boy said, 'Just now, there was an old beggar wandering around.' Vimala said, 'Find that beggar.' So the attendants searched and found him in the house of a wine-selling woman in the middle of the village, and they brought him over. Vimala asked, 'I am a disciple of Pagor Vairocana, named Yu Dra Nyingpo.' He was one who was skilled in the five lower minds. At that time, Vimala showed him the thirteen sections of mindfulness and mind, and Yu's sound and view were the same, meditation was the same, behavior was the same, like a bird and its chick.