Tibetan
་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་མེད་ཁང་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་སྟེང་ཁང་པ་ན༔ མཉམ་པའི་རང་བཞིན་དཔལ་ཆེན་པོ་བྱ་བས་ཕྱག་མཛད་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་དམ་པར་མཛད་དོ༔ མཉམ་དུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་ཡར་ངོའམ༔ མཉམ་པར་རང་གིས་དུས་ངེས་པའི་དུས་ན་རབ་ཏུ་སྣང་བ་དང༔ མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་རྒྱུད་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དང༔ ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་དང༔ ཟད་པའི་དུས་ནི༔ ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་གཟས་ཟིན་པར་བྱེད་པའམ༔ ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ༔ སྐུའི་བསྟན་པའི་དུས་ན་འདི་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་གོ༔ དེ་ཡང་སྐུས་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ན༔ འདི་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དངོས་དང༔ དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དང༔ ཡང་སྤྲུལ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་ཤིང༔ དེ་དག་གིས་ཞལ་གྱི་དལ་དངོས་སུ་སྤྱོད་པའོ༔ འདིའི་དུས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་སྡིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འདགས་པས་ན་འབད་པ་ཆེར་བྱ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ གསུང་གིས་འདུལ་བར་བསྟན་པའི་དུས་ནི༔ འདི་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྩ་གསུང་གི་ཡི་གེའི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱུད་དང་ལུང་བརྒྱུད་མན་ངག་གིས་ཡིད་ཆེས་ཤིང༔ འདི་དག་ཉན་འཆད་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་པའོ༔ འདིའི་དུས་སུ་ན་འགྲོ་བའི་ངག་སྡིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་བྱེད་དོ༔ ཐུགས་ཀྱི་དུས་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལས༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་མཐོང་བ་དང༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གསད་གསོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་འགྲུབ་པའོ༔ དེ་ཡང་སྐུའི་དུས་ན་བྲིས་སྐུ་བྲིས་པ་དང་ལུགས་སུ་བླུགས་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བསྐུར་བ་དང༔ མཆོད་པ་དང༔ བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་སངས་རྒྱའོ༔ འདིའི་དུས་ན་སྤྱོད་པའི་གནས་མཆོག་ཏུ་གཅེས་སོ༔ གསུང་གི་དུས་ན་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ༔ འདིའི་དུས་ན་ལྟ་བའི་མན་ངག་གཅེས་སོ༔ ཐུགས་ཀྱི་དུས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་ཏུ་གཙོའོ༔ སྒོམ་པ་གཅེས་པའོ༔ དེ་ཡང་སྐུ་ཡིས་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་ནི་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས༔ སྟོངས་པའི་དུས་ཚུན་ཆོད་ལ༔ ལོ་ལྔ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ་དུ་གནས་སོ༔ དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དངོས་སུ་བྱོན་པའི་མིང་མེད་དོ༔ དེ་ནས་ཚེ་ལོ་བདུན་ཅུ་པ་ལ་ཐུག་པ་ལ༔ གསུང་གི་བསྟན་པ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་སུ་གནས་པའོ༔ དེ་ནས་ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་ལ་ཐུག་པ་ལ༔ ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ༔ སྔགས་བཟླས་ནུས་པ་མི་འབྱུང་བྲག་ུ་འདུས་པ་ལས༔ འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྨིན་པ་ནི༔ འདིའི་དུས་ན་ལྷ་དང་མིའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་བྱུང་སྟེ༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གདུལ་བྱའི་བསྐལ་པ་དང་པོ༔ དགའ་ལྡན་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ༔ དེར་སྐྱེ་བའི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐུབ་པའི་དུས་ན༔ འབྱུང་བ་བཞི་དངོས་སུ་ནི་མེད༔ དེ་ཉིད་དམིགས་པའི་རྟེན་ལས༔ གདུལ་བྱའི་སེམས་ནི་བེམས་པོ་ནི་འབྱུང་བ་ལས༔ རང་བཞིན་གྱི་འདོད་པ་གཡོས་པས༔ འབྱུང་བ་བག་ལ་ཉལ་བ་ལངས༔ མེ་བག་ལ་ཉལ་བའི་བདེ་བ་སྐྱེས༔ རླུང་བག་ལ་ཉལ་བ་ལངས་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་གཡོས་པས༔ འབྱུང་བ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་རང་དྲོད་དང༔ གཤེར་བ་གཉིས་སུ་འཛོམ་པ་ལས༔ འབྱུང་བའི་དྭངས་མ་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་གི་ཟིལ་བ་ལྟ་བུ་ལས༔ ལྷའི་བུ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་དང༔ ཟླ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་གཉིས་སུ་རྫུས་ནས་སྐྱེས་ཏེ༔ གཟུགས་དང་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་འབྱུང་བ་དངོས་སུ་ནི་མེད་དོ༔ གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུལ་བའི་འདུལ་བྱེད་དུ༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་གཟིས་སྟངས་གསུམ་དང་བཅས་པ་ནི༔ ཡུལ་དགའ་ལྡན་བརྩེགས་པ་ལ༔ སྣང་བ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས༔ སྔོན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་རྗེས་སུ་དྲན༔ སྐྱེ་གནས་མེ་ཏོག་པདྨ་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ལ༔ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས༔ སྔོན་གྱི་ཕ་དང་མའི་འདུན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ༔ གདུལ་བྱ་ལྷའི་བུ་གཉིས་ལ༔ འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས༔ སྔོན་གྱི་གནས་དང་རང་གི་སྟོན་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ༔ པདྨ་ཆུའི་སྙིང་པོའི་གཤེར་ལ༔ འབྱུང་བ་མེའི་དྲོད་ཀྱིས་བཟུང་ནས༔ སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་མེ་ཏོག་པདྨ་ཁ་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་སྦུབས་ན་ཡར་ལ༔ བྱིས་པ་ལོ་བརྒྱད་པ་རབ་ཏུ་མཛེས་པ༔ ཁ་དོག་དཀར་བ༔ རང་བཞིན་འོད་འབར་བ༔ ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མེད་པའི་རྟགས་སུ་ཁ་དོག་དཀར་ཞིང་འོད་དང་ལྡན་པར་སྤྲུལ་ནས་བྱོན་ནོ༔ དེའི་ཚེ་འཁོར་ནི་པདྨ་འདབ་མ་རེ་རེའི་སྟེང་ན༔ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་དག་དང་མཐུན་པ་རེ་རེ་བྱོན་ཏེ༔ སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྟོང་རྩ་གཅིག་བྱོན་པ་ནི༔ བསྐལ་པ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་གཅིག༔ ཁྱད་པར་ལས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་སྟོང་རྩ་གཉིས་འབྱུང་བའི་སྔ་ལྟས་སོ༔ དེའི་བསྟན་པ་ནི་ཡིད་དམ་སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར༔ རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི
Chinese
三十三天的诸神在名为金刚手楼阁的无量宫殿的顶层，由名为平等自性大威德者主持，并面向前方进行加持。在平等时期的月亮上弦时，或者在平等者自己确定时间的时候，会显现出极大的光明，并且会发生极其奇妙的故事，以及满月和亏损的时候，会发生日月被罗睺吞噬或者地震等神变。在身之教法时期，与此一同存在。也就是说，在以身调伏的教法住世之时，此尊以加持力与真实的佛身，以及他的化身和再化身一同安住，并且他们真实地享用供养。在此期间，众生的身体罪业自然清净，因此不需要付出太大的努力。以语调伏所教导的时期是，对此尊教法的根本，即语的文字加持力的传承和口传传承、诀窍生起信心，并且将这些作为听闻和讲说的依据。在此期间，众生的语之罪业自然清净。在意的时期，通过加持那个金刚，能够见到自己的心性，并且能够成就用三摩地来杀生和复活等等任何事情。也就是说，在身之时期，对所绘制的佛像和铸造的佛像进行承侍、供养和赞颂等，从而现前成佛。在此期间，行为的处所最为珍贵。在语之时期，依赖于念诵等。在此期间，见解的诀窍最为珍贵。在意的时期，三摩地最为重要，禅修最为珍贵。也就是说，以身调伏的教法从寿命无量时起，直到空尽时为止，住世五千五百三十年。之后，就没有佛陀真实显现的名字了。之后，寿命达到七十岁时，语之教法住世五百五千二百年。之后，寿命达到十岁时，意之密意住世一百年。不能念诵密咒，岩石
English
The gods of the thirty-three heavens, on the top floor of the immeasurable palace called the Vajrapani Pavilion, are presided over by the one called the Great Glorious Equality Nature, and they face forward to bless. At the waxing moon of the time of equality, or when the equal one himself determines the time, great light will appear, and extremely wonderful stories will occur, as well as the full moon and the waning times, when the sun and moon are swallowed by Rahu or earthquakes and other miracles will occur. In the time of the teaching of the body, it exists together with this. That is, when the teaching that is tamed by the body abides in the world, this one abides with the blessing power of the actual body of the Buddha, as well as his incarnations and re-incarnations, and they actually enjoy the offerings. During this time, the physical sins of beings are naturally purified, so there is no need to make great efforts. The time when teaching is taught by speech is when one has faith in the root of this teaching, that is, the lineage of the blessing power of the letters of speech, and the oral transmission lineage, and the pith instructions, and these are used as the basis for listening and speaking. During this time, the sins of the speech of beings are naturally purified. In the time of mind, through the blessing of that vajra, one can see one's own mind, and one can accomplish anything, such as killing and reviving with samadhi. That is, in the time of body, one attains enlightenment by serving, offering, and praising the painted and cast Buddha images. During this time, the place of practice is most precious. In the time of speech, one relies on recitation and so on. During this time, the pith instructions of view are most precious. In the time of mind, samadhi is most important, and meditation is most precious. That is, the teaching that is tamed by the body abides for five thousand five hundred and thirty years from the time of immeasurable life until the time of emptiness. After that, there is no name for the Buddha to actually appear. After that, when the life span reaches seventy years, the teaching of speech abides for five hundred five thousand two hundred years. After that, when the life span reaches ten years, the intention of mind abides for one hundred years. Unable to recite mantras, rock
Chinese
相似啊！而且，在身之时，即使修习禅定，心也会散乱而痛苦。在语之时，禅定只是意念而已，只是专注于身。在意的时侯，念诵咒语的能力不会产生，就像岩石的回声一样。这些是真实的教法，不在其他洲存在。因为它位于赡部洲，所以这比所有洲都殊胜，被称为积累特殊业力之地。这些也被称为下面所说的“杂布扎”。这三者，聚集在一个人的手中，那个人就会在不显现有漏的情况下，现证圆满成佛。然后，二十五年后，这三者会转移到其他地方，其他的教法会兴盛。形象的教法是：佛的身显现为寂静和忿怒，以及对什么产生信仰。语是经藏、律藏、论藏三者，通过什么而解脱。意是禅定、修行和三摩地三者，对什么产生信仰。这些也是通过佛的意念传承下来的，是过去、未来、现在的身语意的差别，以及功德和事业的各种显现。这些是通过意义加持的传承。也就是，佛的身的意念不动摇，语的意念脱离声音和文字，意的意念没有对境。而且，在过去的时候，所有佛的身不灭，是庄严的轮，在三时中没有明暗，众生证悟一切法自性光明，语不灭，在三时中没有间隔，证悟一切法不显现聚集，意不灭，是庄严的轮，在三时中没有间断，众生证悟一切法没有间断，这是导师和眷属的自性清净的理解。而且，化身不作意，显现为各种各样，因此在词句上变得空虚。报身的意念不执着于各种各样，因此众生精通佛的口诀，法身的意念不舍弃而完全理解，因此精通上师口诀的传承。在后来的时代，佛的身
English
It is similar! Moreover, in the time of the body, even if one meditates on samadhi, the mind becomes scattered and painful. In the time of speech, samadhi is just a wish, only focusing on the body. In the time of mind, the ability to recite mantras does not arise, like the echo of a rock. These are the true teachings, not found in other continents. Because it is located in Jambudvipa, it is more excellent than all continents, and is called the land of accumulating special karma. These are also called "Tsab Tsa" as mentioned below. These three, gathered in the hand of one person, that person will manifest complete enlightenment without appearing with outflows. Then, twenty-five years later, these three will transfer to other places, and other teachings will flourish. The teachings of images are: the body of the Buddha appears as peaceful and wrathful, and to what faith arises. Speech is the three pitakas of Sutra, Vinaya, and Abhidharma, through which one is liberated. Mind is the three of samadhi, practice, and meditation, to what faith arises. These are also transmitted through the intention of the Buddha, the distinctions of the body, speech, and mind of the past, future, and present, and the various manifestations of qualities and activities. These are the lineage of blessings through meaning. That is, the intention of the Buddha's body is unwavering, the intention of speech is free from sound and words, and the intention of mind has no object. Moreover, in the past, all the Buddhas' bodies are imperishable, the wheel of adornment, without clarity or obscurity in the three times, beings realize that all dharmas are naturally luminous, speech is imperishable, without interruption in the three times, realize that all dharmas do not manifest gathering, mind is imperishable, the wheel of adornment, without interruption in the three times, beings realize that all dharmas are without interruption, this is the understanding of the teacher and the retinue's nature of purity. Moreover, the emanation body does not intend, appearing in various ways, therefore it becomes empty in words. The intention of the enjoyment body does not fixate on various things, therefore beings become skilled in the Buddha's instructions, the intention of the dharma body understands completely without abandoning, therefore becomes skilled in the lineage of the guru's instructions. In the later age, the body of the Buddha
Chinese
如果意的传承没有，庸常之身无法从轮回中解脱。如果语的传承没有，语无法从轮回中解脱。如果意的传承没有，意无法从轮回中解脱。那么，所有佛的身语意的传承，身体直接的传承传给了谁呢？从上面的法身显现报身，从那报身显现化身，名为金刚持。从报身的显现中，自性力量的慈悲自然发动，从无尽的本性中，以智慧之风供养显现，从那之中，以增长智慧的风推动，显现了轮回和涅槃二者。对于轮回，观想为调伏所化者的方便父性，对于轮回，观想为度脱的智慧母性，这二者结合，以因的缘故，象征轮回的临近。以观想断绝了对境，以主宰的缘故收摄了边际，以紧随其后的缘故，使轮回成熟，从那之中，仅仅显现了名为四大之器的实有执着，实际上所化众生并非实有存在，从四大种子的部分，从最初无色界的界限开始，心空性的习气生起，成为无边虚空处。仅仅在那时也未曾观想，从而生起无所有处，从意生之相中，仅仅生起了根意的部分。那也是从稍微不分别开始，从稍微不尽不执着开始，从而生起稍微无有的生处。那些也仅仅是识而已，除此之外没有外境，从而生起无边识处，意和意根恒常生起。那也如虚空般空性，以颜色稍微执持，从而使根成为有意的，那以明亮专门作意于种姓，从而生起色界的差别，并非存在于粗糙的四大之身中，也如水中的月亮般清净地存在于显现的光明身中。从那之中，特别的身显现聚合，欲望是意的结合，相是色的结合二者。
English
If there is no lineage of the mind's intention, an ordinary body will not be liberated from samsara. If there is no lineage of speech's intention, speech will not be liberated from samsara. If there is no lineage of mind's intention, mind will not be liberated from samsara. Then, the lineage of body, speech, and mind of all Buddhas, to whom did the direct lineage of the body transmit and descend? From the Dharmakaya above, the Sambhogakaya appeared, and from that, the Nirmanakaya, called Vajradhara. From the appearance of the Sambhogakaya, compassion of the self-existing power naturally arose. From the inexhaustible nature, it was offered as the arising of the wind of wisdom. From that, the wind that arouses as increasing wisdom moved, and samsara and nirvana appeared as two. For samsara, visualize it as the fatherly nature of skillful means to tame the tamable. For samsara, visualize it as the motherly wisdom to liberate. From the union of these two, due to the cause, samsara is symbolized as near. By cutting off the object of visualization, the boundary is gathered by the cause of the lord. By the immediately following cause, samsara is ripened. From that, only one thing called the vessel of the four elements, substantial clinging, arises. In reality, sentient beings to be tamed do not exist as substantial entities. From the part of the seeds of the four elements, from the beginning of the realm of the formless realm, the latent tendencies of mind's emptiness arise, becoming the sphere of infinite space. Not even just at that moment is there visualization, thus arising the sphere of nothingness. From the aspect of mind's arising, only the part of the sense faculty of mind arises. That also arises from a slight non-discrimination, from a slight non-exhaustion and non-grasping, thus arising the sphere of slight non-existence. All of those are only consciousness, other than that there is no external object. Thus, the sphere of infinite consciousness arises, and mind and the sense faculty of mind constantly arise. That is also empty like space, slightly holding with color, thus ripening the sense faculty into being mindful. That specially focuses on the lineage of clarity, thus arising the distinction of the form realm. It does not exist in the coarse body of the elements, but also exists purely in the luminous body of appearance like the moon in water. From that, a special body manifestly gathers, desire is the union of mind, and appearance is the union of form, the two.