Tibetan
ད་པ་དང༔ ཐིག་ལེ་ཕྲ་རྒྱུད་དང༔ འབར་བ་ཆེན་པོ་དང༔ ནོར་བུ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་དགོངས་པའོ༔ དེར་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུའི་བར་ལ་བཞུགས་སོ༔ དེ་ནས་སླར་ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་དུས་ན༔ ལྷོ་ཕྱོགས་བདེ་ལྡན་ཡིད་འདྲེས་པའི་ཚལ་བྱ་རྒོད་སྤུངས་པའི་རི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་ནས༔ སངས་རྒྱས་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ལ༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་དངོས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ནས༔ ནམ་མཁའ་ལ་གླང་པོ་ཆེ་ཐལ་ཀར་གསེར་གྱི་མཆེ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས༔ དེ་ཉིད་བྱ་རྒོད་སྤུངས་པའི་རིའི་རྩེ་མོ་ལ་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར༔ དེ་ནས་རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དགོངས་ནས༔ འོད་སྲུངས་བསྒྲེས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ལོ༔ འཁོར་ནི་གོང་གི་ཐུབ་པ་དྲུག་དང ༔ བྲམ་ཟེའི་བུ་མགོན་སེམས་བྱམས་པ་དང་བདུན༔ དགྲ་བཅོམ་པའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཞིང་ཆོས་ཉན་ཏོ༔ སྡུད་པ་པོ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐར་མ་འོད་བཟང་པོས་མཛད་དོ༔ ཡོན་བདག་ནི་བྲམ་ཟེ་མཚན་བཟང་པོ་བྱ་བ༔ ལུས་ལ་དར་དཀར་པོའི་ལའུ་གྱོན་པ༔ ལག་ན་ཁྱུང་དང་ཁྲ་ཐོགས་པ་དང༔ དགེ་སློང་མ་པདྨའི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ༔ མིག་པདྨ་རྒྱས་པ་འདྲ་བས་ཡོན་བདག་བྱས་སོ༔ ཆོས་ནི་འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ༔ མདོ་སྡེ་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་ཉེར་ལྔ་གསུངས༔ ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་དགོངས་ཏེ༔ ཨ་ཏི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་པ་གསུངས་ཏེ༔ དེར་ལོ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་བཞུགས་ནས༔ ཆུ་བོ་ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ་དཀའ་ཐུབ་ལོ་བདུན་མཛད༔ དེ་ནས་བྱ་རྒོད་སྤུངས་པའི་བྱང་ཤར་གྱི་མཚམས་ན༔ རྡོ་རྗེ་གདན་དྲུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ༔ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལོ་མ་དང་འདབ་མ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་ལ་སྐུའི་རྒྱབ་གཏད༔ རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས༔ ཕྱག་མཉམ་པར་བཞག༔ སྤྱན་ཤངས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་གཏད༔ ཞལ་ཤར་དུ་གཟིགས༔ སྲོད་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས༔ བདུད་དཔུང་དང་བཅས་པ་བཏུལ༔ ནམ་ཕྱེད་ན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ལ་མཉམ་པར་བཞག༔ ཐོ་རངས་སྐྱ་རེངས་དང་པོ་ཤར་བ་ལ༔ སྟོན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ༔ ནམ་ལངས་པ་ལ་ཟག་བཅས་མི་སྣང་བར་ནམ་མཁའ་འོད་ཕུང་ལ་ལམ་ཕྱུང་སྟེ་གཤེགས་སོ༔ དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་བརྒྱལ་སངས་པ་ན་གདུང་བའི་སྨྲེ་སྔགས་ཕྱུང་བ༔ ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཀྱེ་མ༔ སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་འོད་ནུབ་ན༔ འཇིག་རྟེན་མུན་པ་གང་གིས་སེལ༔ ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས༔ ནམ་མཁའ་འོ
Chinese
以及其他如达巴、明点细续、大燃烧、宝物庄严等，是指菩萨慈氏（弥勒）。在那里住了120年。之后，在寿命五百岁的时候，从南方乐园心悦苑的鹫峰山三十三天处，为弥勒怙主以身语意的传承亲自灌顶，然后在空中化现为六牙白象，在那鹫峰山顶化为光蕴。之后，考虑到衰老的痛苦，化现为名为饮光老者。眷属是之前的六位能仁，以及婆罗门之子怙主心慈，共七位，化现为阿罗汉的形象听法。结集者是舍利子星宿吉祥光所作。施主是名为善妙的婆罗门，身上穿着白色丝绸的“拉乌”，手里拿着鹏和鹰，以及名为莲花眼的尼姑，以如莲花盛开的眼睛作为施主。法是指圣饮光，说了十二万五千颂的经部。指舍利子，说了六十万颂的《阿底庄严大论》。在那里住了七十五年，在尼连禅河边苦行七年。之后，在鹫峰山的东北方，名为金刚座处菩提树所在的地方，以菩提树的树叶、花朵和果实作为背靠，以金刚跏趺坐姿坐着，双手结禅定印，眼睛注视鼻尖，面朝东方。傍晚时分，安住于勇健行的等持中，降伏了魔众及其眷属。半夜时分，安住于金刚喻定的等持中。黎明时分，当第一缕曙光升起时，导师示现涅槃之相，天亮时分，有漏之身不显现，在虚空中开辟光蕴之路而逝。之后，婆罗门昏厥倒地，醒来后发出悲痛的哀嚎：唉玛，呜呼唉玛！导师金刚之光陨落，世间黑暗谁能驱散！如此说了三遍，虚空……
English
And others such as Dapa, subtle lineage of Thigle, Great Burning, Jewel Arrangement, etc., refer to the Bodhisattva Maitreya. He stayed there for 120 years. Then, when the lifespan was 500 years, from the Joyful Grove of Delight in the south, at the Thirty-Three places on Vulture Peak Mountain, he personally empowered the Protector Maitreya with the lineage of body, speech, and mind. Then, in the sky, he transformed into a white elephant with six golden tusks, and on the summit of Vulture Peak Mountain, he became a mass of light. Then, considering the suffering of old age, he transformed into one called Kashyapa. The retinue consisted of the previous six Thupas and the Brahmin's son, Gon Sem Jampa, making seven in all. They transformed into the form of Arhats and listened to the Dharma. The compiler was Shari's son, Star Auspicious Light. The patron was a Brahmin named Good Sign, wearing a white silk "Lau" on his body, holding a garuda and a hawk in his hand, and a nun named Padma's Eye, with eyes like blooming lotuses, acted as the patron. The Dharma refers to the venerable Kashyapa, and he spoke 125,000 sections of the Sutra Pitaka. Referring to Shari's son, he spoke 600,000 sections of the Great Ati Arrangement. He stayed there for 75 years and practiced asceticism for seven years on the banks of the Nairanjana River. Then, to the northeast of Vulture Peak Mountain, at the place called Vajrasana, where the Bodhi tree is located, he leaned his body against the leaves, flowers, and fruits of the Bodhi tree, sat in the vajra posture, placed his hands in meditative equipoise, fixed his eyes on the tip of his nose, and faced east. In the evening, he remained in the samadhi of the Heroic Walk, subduing the Maras and their retinues. At midnight, he remained in the diamond-like samadhi. At dawn, when the first rays of light appeared, the Teacher showed the manner of passing into Nirvana. At daybreak, the contaminated body disappeared, and he departed, opening a path of light in the sky. Then, the Brahmin fainted and fell to the ground. When he awoke from his faint, he uttered a lament of grief: Alas, alas, alas! When the diamond light of the Teacher sets, who will dispel the darkness of the world! Having said this three times, the sky...
Tibetan
ད་ཕུང་གི་དཀྱིལ་ནས༔ ཕྱག་གཡས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་བརྐྱང་སྟེ༔ སྒྲ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འུར་འུར་དང༔ ཆེམ་ཆེམ་དང༔ ཐུག་ཐུག་དང༔ རབ་ཏུ་གསེང་བ་རྣམས་བྱུང་བ་དང༔ ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱུང་ངོ༔ དེ་ནས་ལག་པའི་མཐིལ་དུ༔ བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་སྤྲུལ་པ་བསྟན་པའི་བཙས་སམ་ས་བོན་བྱིན་བརླབས་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་གེ་དང༔ འདས་རྗེས་ཐ་མ་བབས་པས༔ དེ་ཉིད་ཀྱང་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ བུམ་པ་ཚད་ལྡན་ནས་ཚད་ལྡན་དུ་བཀང་བ་ལྟར་གྱུར་ཏེ༔ སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་གྱུར་ཏོ༔ དེ་ནས་ཚེ་ལོ་སུམ་བརྒྱ་པའི་དུས་ན༔ སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དབུས་ན༔ རྡོ་རྗེ་གདན་ཞེས་བྱ་བ༔ ཕྱོགས་ཀུན་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་མཛེས་པས་བསྐོར་བ༔ རང་བྱུང་གི་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ༔ ནམ་མཁའི་སྤྲིན་འཁྲིགས་པ་ལྟ་བུས་རྣམ་པར་གཏིབས་པ༔ ཟུར་རྣམས་ན་ཤིང་ལྗོན་པ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པ༔ སྒོ་བཞིར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་རྐང་བཞིས་བརྒྱན་པ་ན༔ མཁས་བཙུན་རྣམས་འབྱུང་བའི་གནས་དེ་ན༔ རིག་བྱེད་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པ་བྲམ་ཟེ་དགེ་བའི་ལེགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་དང༔ མཁའ་འགྲོ་མ་དཔལ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་བུར་སྐྱེས་ནས༔ སྟོན་པ་ཡབ་མངོན་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲུལ་ནས་བྱོན༔ འཁོར་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་མགོན་པོས་བསྐོར༔ སྡུད་པ་པོ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ལག་བཟང་གིས་བྱས༔ ཡོན་བདག་ནི་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ནོར་བཟང་གིས་བྱས༔ ཆོས་ནི་ངེས་དོན་གྱི་བཀའ་ཤོ་ལོ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་གསུངས༔ དེར་ལོ་ཉེར་ལྔ་བཞུགས་ནས༔ གདུལ་བྱ་ལས་མ་དག་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར༔ སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ཆུ་བོ་བཞིའི་ཚུལ་བསྟན་ནོ༔ དེ་ནས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་དུས་ན༔ རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ན༔ མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཞེས་བྱ་བ༔ ཟས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རབ་ཏུ་ཆེ་བ༔ འོད་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་འབྱུང་བ༔ སྨད་འཚོང་མའི་བུར་སྐུ་འཁྲུངས་ཏེ༔ ང་ནི་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པས༔ ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་མཚན༔ འཁོར་ནི་དགེ་སློང་པ་མ་དང༔ དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར༔ ཆོས་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་རོ༔ དེ་ནས་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐུ་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དེས༔ གདུལ་བྱ་བསམ་གྱིས་མི་
Chinese
现在从脐轮中，伸出金色的右手臂，发出巨大的轰鸣声，以及闪闪发光、砰砰作响、极其响亮的声音，并且还发生了地震等现象。然后，在手掌心中，显现了善逝语的化身，从加持的种子字中生出的文字，以及最后的灭尽之后降临，那本身也被称为极喜金刚，就像从满瓶倒入满瓶一样，与导师释迦牟尼佛无二无别。之后，在三百岁的时候，再次在赡部洲的中央，名为金刚座的地方，四面八方被珍宝树林的美丽所环绕，自生的巨大佛塔，像天空中的浓云一样覆盖着，角落里树木茂盛，四个门上装饰着珍宝的四根柱子的宝座，在那里，贤哲们出现的那个地方，精通所有吠陀的婆罗门名为善妙吉祥，以及空行母名为吉祥，生了一个儿子，化现为导师父亲现证圆满正觉之王，眷属被三族怙主所围绕，结集者是天授善臂，施主是商人之子财贤，法是了义的教言，说了五千颂。在那里住了二十五年后，为了那些尚未调伏的众生，示现了生老病死的四种方式。之后，在一百岁的时候，在印度舍卫城的祇树给孤独园，食物的受用极其丰盛，出现光明的加持，投生为妓女之子，说道：我是教法之主释迦牟尼。因此得名为释迦牟尼。眷属是被比丘尼和男女居士所围绕。法是十二次转动四谛法轮。之后，对所化有情示现色身隐没，圆满了佛陀色身的教法。如是正等觉圆满佛薄伽梵大金刚持，对所化
English
Now, from the center of the navel chakra, a golden right arm extends, producing a great roaring sound, along with flashes, thuds, and extremely loud noises, and earthquakes and other phenomena also occur. Then, in the palm of the hand, a letter arises from the blessed seed syllable, manifesting the emanation of the Sugata's speech, and after the final passing away, it descends, and that itself is called Garab Dorje (Pramodavajra), becoming like filling a full vase from a full vase, inseparable from the teacher, the Buddha, the Bhagavan himself. Then, at the age of three hundred, again in the center of Jambudvipa, in a place called Vajrasana, surrounded by the beauty of jewel trees from all directions, a great self-arisen stupa, covered like thick clouds in the sky, with trees fully grown in the corners, and the four doors adorned with jewel thrones with four legs, in that place where the wise and virtuous arise, a Brahmin skilled in all the Vedas named Gewai Lekden (Kalyāṇabhadra), and a Dakini named Paljin (Śrīdatta), gave birth to a son, who emanated as the teacher, the father, Manifestly Perfect King, surrounded by the protectors of the three families, the compiler was Devadatta Subāhu, the patron was the merchant's son Nordzang (Dhana Bhadra), and the Dharma was the definitive teachings, speaking five thousand verses. After residing there for twenty-five years, for the sake of those sentient beings who were not yet tamed, he showed the four ways of birth, old age, sickness, and death. Then, at the age of one hundred, in the city of Śrāvastī in India, in the Jeta Grove of Anāthapiṇḍada, where the enjoyment of food was extremely abundant, and the blessings of light arose, he was born as the son of a prostitute, saying, "I am the chief of the teachings, Śākyamuni." Therefore, he was named Śākyamuni. The retinue was surrounded by Bhikṣuṇīs and male and female Upāsakas. The Dharma was the twelve turnings of the wheel of the Dharma of the Four Noble Truths. Then, he made his form invisible to the sentient beings to be tamed, and perfected the teachings of the Buddha's form. Thus, the perfectly enlightened Buddha, the Bhagavan, the Great Vajradhara, to those to be tamed