Tibetan
་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བསྒྲུབས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འདོད་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ དྲིས་ཤིག་ཅེས་ལུང་བསྟན་བྱུང་བས་འོ་ན་འཇམ་དཔལ་རི་བོ་རྩེ་ལྔར་བཞུགས་པས་དེར་འགྲོ་དགོས་དགོངས་ཏེ་དེ་ཕྱོགས་སུ་སོང་སོང་བ་ན་ཉི་མ་ཕྱེད་ཙམ་ན་ཁང་པ་དཀར་ཙག་ཙག་ཞིག་གི་འགྲམ་ན་འཇམ་དཔལ བཤེས་གཉེན་ཁྱིམ་བཙུན་རྒན་པོ་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཐོང་བྱས་པ་བུད་མེད་ངན་ངོན་གཅིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཞིང་རྨོ་བར་གཟིགས་པས་ཅུང་ཟད་མ་དད།དེའི་འགྲམ་ཞིག་ཏུ་ཁྱི་མོ་དཀར་པོ་ངན་མ་ཞིག་ཀྱང་ཉལ་ནས་ འདུག།དེར་ཟས་ཀྱི་དུས་ལ་བབ་པས་བསོད་སྙོམས་སློང་བ་ཞིག་ལ། ཡུར་བ་ནས་ཉ་ཞིག་བཟུང་སྟེ་ཁྱི་མོ་ལ་བྱིན། དེས་སྐྱུགས་པ་སློབ་དཔོན་ལ་དྲངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་བླངས་བས། ཁྱིམ་བཙུན་ན་རེ། འཛམ་བུ་གླིང་བ་རྣམ་རྟོག་ཆེ། ཟས་བཟང་པོ་དྲོངས་གསུངས་ཏེ་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་ངོ།། དེར་བུད་མེད་དེས་འབྲས་ཆན་དང་ཞོ་དྲངས་པ་གསོལ་ནས་འགྲོ་བར་བརྩམས་པས། དེ་རིང་ཉི་མ་ཕྱིས་པས་གྲོང་དུ་ནི་མི སླེབ།སང་ཉིན་སོང་ཟེར་བ་བཞིན་བཞུགས་ཏེ་གསང་འདུས་ཀྱི་རྒྱུད་བཀླགས་པས་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་གནས་གར་ཡོད་ཀྱི་ཐད་དེར་བུད་མེད་དེས་ཀྱང་མི་དགའ་བའི་རྣམ་འགྱུར་རེ་བྱས་པས། འདིས་གཞན་སེམས་ཤེས་པར་འདུག་དགོངས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བར་ཞུས་པས་ངས་མི་ཤེས། ད་ཅིའི་ཁྱིམ་བཙུན་དེ་འདུས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས། ཕྱི་མ་རེད་ན་སླེབ་འོང་བས་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་ཟེར་བ་ལྟར་ཕྱི་མ་རེད ན་ཁྱིམ་བཙུན་ཆང་གིས་བཟི་ནས་གོམ་པ་འཁྱོར་བཞིན་དུ་བྱུང་བས་དེར་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་དུ་ཤེས་ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཐེ་ཙོམ་གཅོད་པར་ཞུས་པས་དབང་བསྐུར་དགོས་གསུངས།གཞན་ནས་ཐོབ་ཞུ?་ པས།ངའི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ང་རང་གིས་དབང་བསྐུར་དགོས་གསུངས་ནས་ཁང་པ་ཞིག་ཏུ་སོང། སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་ནང་དུ་བོས་པ་ལ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྷ་བཅུ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པའི་ དྲུང་ན་ཁྱིམ་བཙུན་བུད་མེད་ཁྱི་མོ་དང་བཅས་པ་སྣང་སྟེ་དབང་སུ་ལ་ལེན་གསུངས་པས།དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འཚལ་ལོ་ཞུས་པས་འོ་ན་ལོངས་ཤིག་གསུངས་ཏེ་གསུམ་ཀ་ཁང་པ་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ མི་སྣང་བར་གྱུར།དེར་སློབ་དཔོན་ཐུགས་སྐྱོ་སྟེ། ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡབ་གཅིག་ལ་སོགས་གདུང་པའི་ལུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ཏེ་དབང་བསྐུར། རྫོགས་པ་ ཆེན་པོ་སེམས་སྡེའི་མན་ངག་བཤད་པས་རྟོགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་གྱུར།འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུ
Chinese
十八年中精进修，若欲证悟真实义，祈请文殊师利问。如是授记既已闻，文殊居于五台山（今中国山西省），理应前往如是念，朝彼方向行行复行，约莫半日路程时，一间洁白屋舍旁，文殊上师居家士，老迈身着僧人服，与一丑陋之妇女，一同耕作田地见，心生些许不悦意。其旁一处地方处，一头丑陋之白犬，亦正卧于彼处也。彼时适逢用斋时，向一乞食者，从田埂处捉得一鱼，给予彼白犬。犬呕吐之物，奉与师长然未取，居家士云：赡部洲人多分别，佳肴请用云云语，随即往他处行。彼时彼妇女奉上米饭与酸奶，用斋已毕欲行时，今日日已西沉故，村落之中人难至，明日再去如是云，如是安住读诵密集金刚续，然于上师自生疑虑之处，彼妇女亦现不悦之容。此人似能知他心，如是思忖请除疑，我实不知如是云，然彼居家士精通密法，明日若至当能解汝疑，如是语毕次日时，居家士醉酒步履蹒跚来，知是密咒行者已，顶礼其足请除疑，需灌顶如是云。曾于他处得灌顶耶？吾之法主需由我灌顶如是云已，往一房舍处行。黄昏之时师被唤入内，寂静金刚十九尊坛城，于彼幻化之坛城前，居家士妇女与犬皆现前，欲从何者受灌顶？弟子回禀顶礼坛城，师云既如是则过来，如是语已三者皆往他室行，坛城亦隐没不见。尔时师心生忧恼，汝乃一切有情父等，以哀戚之身祈请已，再次如前幻化坛城而灌顶，讲述大圆满心髓部诀窍，证悟与虚空等同。文殊现身说
English
Having practiced diligently for eighteen years, if you wish to realize the true meaning, ask the noble Manjushri. Having heard this prophecy, thinking that Manjushri resides on the Five Peak Mountain (now in Shanxi Province, China), one should go there, so he went in that direction, and after traveling for about half a day, near a clean white house, he saw Manjushri, a householder guru, an old man wearing monastic robes, plowing the field together with an ugly woman, and he felt a little displeased. Next to him, a bad white dog was also lying there. At that time, when it was time for the meal, he caught a fish from the ridge and gave it to the white dog. The dog vomited, and the guru offered it to the teacher, but he did not take it. The householder said: People of Jambudvipa are too discriminating, please use the good food, and then he went elsewhere. At that time, the woman offered rice and yogurt, and when he was about to leave after the meal, she said that the sun had set today, so it was difficult for people to reach the village, and he should go tomorrow. So he stayed and read the Guhyasamaja Tantra, but where the teacher himself had doubts, the woman also showed a displeased expression. He thought that this person seemed to know other people's minds, so he asked to dispel his doubts, but she said that she did not know. But that householder is very proficient in secret mantras, and if he comes tomorrow, he will be able to resolve your doubts. After saying this, the next day, the householder came staggering drunk, and knowing that he was a practitioner of mantras, he bowed at his feet and asked to dispel his doubts, and he said that he needed empowerment. He asked if he had received empowerment elsewhere, and he said that my Dharma master needed to be empowered by me, and then he went to a room. At dusk, the teacher was called inside, and in front of the mandala of the nineteen deities of Peaceful Vajra, the householder, the woman, and the dog all appeared, and he asked from whom he wanted to receive empowerment. The disciple replied that he bowed to the mandala, and the teacher said that if so, then come over, and after saying this, the three of them went to another room, and the mandala also disappeared. At that time, the teacher felt sad, and after praying with a grieving body, saying that you are the father of all sentient beings, he again manifested the mandala as before and gave empowerment, and explained the key points of the Great Perfection Mind Series, and the realization became equal to the sky. Manjushri appeared and said
Tibetan
ང་ཞེས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་འདི་ཉིད་སློབ་དཔོན་གིས་སྡུད་པ་པོའི་ཚུལ་མཛད་པ་ཡིན། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏིང་སླེབ། ཐོག་མར་ཁྱིས་སྐྱུགས་པའི་ཟས་དང་ཁྱིམ་བཙུན་གྱི་སྤྱོད་པ་སོགས་ལ་མ་དད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་སྐུ་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ཀྱང་བར་དོར་རྡོ་རྗེ་འཆང གི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཞེས་གྲགས།སླར་བསྲུང་པའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་འདི་ལས་གདམས་པ་ཞུས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་བོ།། བསྟན་བཅོས་ཀྱང་གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་དང། སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་ སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མཛད།སློབ་དཔོན་འདིའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་མན་ངག་སྔོན་ཆད་བོད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམས་སེམས་སྡེ་ཁོ་ནའི་གྲུབ་མཐའ་གཙང་སིང་ངེ་བར་གནས་ཤིང་རྒྱུ་མཚན་དེས་རྗེས་འབྲངས་སློབ་མའི་ ཚོགས་དང་བཅས་པའང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་གྱི་བརྒྱུད་པར་འགྲོ་ལ།འགའ་ཞིག་གིས་སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སིདྷ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་པ་ཐོས་ཤིང་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་བབ་འགར་བརྟག་ན་དེ་ལྟར་ ཡིན་དུ་རུང་སྙམ་པའང་འདུག་གོ།དུས་དེ་ཙམ་ན་རྒྱ་ནག་པོའི་ཡུལ་གྲོང་ཁྱེར་ཤོ་ཁྱམ་ཞེས་བྱ་བར་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བའི་ཡིད་ཅན་དང་བུད་མེད་སྣང་བ་གསལ་བ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་མ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྲས་སློབ་དཔོན་ ཤྲཱི་སིཾ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལོ་བཅོ་ལྔ་ལོན་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཧ་རི་བྷ་ལ་ལས་སྒྲ་ཚད་སོགས་ཐུན་མོང་གི་རིག་པ་རྣམས་ལོ་གསུམ་དུ་མཉན་ནས་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་སྐབས ཤིག་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གསེར་གླིང་བྱ་བར་འགྲོ་བའི་ལམ་བར་དུ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ནམ་མཁར་བྱོན་ནས་སྐལ་ལྡན་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འདོད་ན་རྒྱ་གར་གྱི་དུར་ཁྲོད་སོ་ས་གླིང་དུ་སོང་ཞིག།ཅེས་ ལུང་བསྟན་པས་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཡིད་ཚིམ་པར་གྱུར་ཏེ་ད་དུང་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་དེ་ཉིད་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་གཞན་ལའང་མཁས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་རི་བོ་རྩེ་ལྔར་གདོལ་པའི་རིགས་ཀྱི སློབ་དཔོན་བྷེ་ལ་ཀིརྟིར་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པར་གསན་ཅིང་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་མཛད།རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མཛད་ཅིང་ལོ་སུམ་ཅུའི་བར་དུ་འདུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་གནས།སླར་ཡང་འཕགས་པའི་ལུང་གིས་སྔོན་བཞིན་བསྐུལ་བས་རྒྱ་གར་དུ་བགྲོད་པའི་ལམ་ལ་དཀའ་བ་མེད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོངས་ཏེ་ལོ་གསུམ་དུ་སྒྲུབ་པ་མཛད་ པ
Chinese
我所说的这个二次第的真如修习，是阿阇黎以集结者的身份来做的。由此通达一切法的深奥之处。最初，由于不相信狗吐出的食物和在家修行者的行为等缘起，虽然没有以这个身体获得最高的成就，但据说在中阴界显现了金刚持的果位。后来，布绒巴的足下也向这位阿阇黎请求了教导，因此获得了成就。著作也有《解脱之滴》和《成就法·普贤》等非常多。这位阿阇黎的圆满次第的口诀，以前翻译到西藏的那些，都只是心部的宗义，保持着纯净的状态，因此，跟随的弟子们也都进入了大圆满意义的传承中。有些人认为阿阇黎师利僧诃也是这个名字的别名，考察历史的演变，也觉得可能是这样。在那时，在中国地方名叫 ഷോཁྱམ་的城市里，有施主善意和妇女光明遍知母这两个人的儿子，名叫阿阇黎师利僧诃，他具有学习的功德，十五岁时，从阿阇黎哈日巴拉那里听闻了三年声明、因明等共同的学问，成为大学者的时候，在去往西方名叫金洲的城市的路上，圣者观世音菩萨在空中显现，预言说：如果想要得到有缘的果实，一定要去印度的尸陀林索萨洲。阿阇黎因此心满意足，心想为了更容易理解那个无上的果实，还应该精通其他的密咒续部，于是前往五台山，从属于贱民种姓的阿阇黎贝拉吉尔帝那里，毫无遗漏地听闻了内外密咒的法，并且使其融入了修行体验中。出家后，成为持律比丘，三十年间都安住于别解脱戒的苦行中。后来，又受到圣者的预言的催促，心想为了前往印度，应该成就一个没有困难的神通，于是进行了三年的修行。
English
This practice of Suchness in two stages, as I have described, was done by the master in the manner of a compiler. Through this, one reaches the depths of all dharmas. Initially, due to disbelief in the interdependent circumstances such as food vomited by dogs and the conduct of householder monks, although he did not attain the supreme accomplishment with that very body, it is said that he manifested the state of Vajradhara in the bardo. Later, Brongpa's feet also requested teachings from this master, and thus he attained accomplishment. He also composed many texts such as "Drop of Liberation" and "Sadhana Kunsang." The instructions on the completion stage of this master, those that were previously translated into Tibet, remained purely in the tenets of the Mind Division, and for that reason, the assembly of followers and disciples also entered into the lineage of the meaning of Dzogchen. Some have heard that the master Shri Singha is also considered a variant of this name, and considering the course of history, it seems that it might be so. At that time, in the city of Sho Khyam in the land of China, the son of the householder Gewai Yidchen and the woman Nangwa Salwa Rabtu Khyenma, named the master Shri Singha, who possessed the qualities of learning, when he was fifteen years old, he listened to the common sciences such as grammar and logic from the master Haribala for three years and became a great scholar. On the way to the city of Gold Island in the west, the noble Avalokiteshvara appeared in the sky and prophesied, "If you want to obtain the fortunate fruit, you must go to the charnel ground of Sosa Ling in India." The master himself was satisfied and thought that in order to make that unsurpassed fruit easier to understand, he should also become proficient in other secret mantra tantras. So he went to Mount Wutai and listened to all the outer and inner tantric teachings from the master Bela Kirti, who belonged to the Domba caste, and made them enter into his practice experience. After ordaining, he became a monastic Vinaya holder and remained in the asceticism of the Vinaya vows for thirty years. Later, urged by the prophecy of the noble one as before, he thought that in order to travel to India, he should accomplish a miracle without difficulties, and so he practiced for three years.