Tibetan
་སྟི་རྒྱ་ཆེན་པོས་མཆོད་ནས་པྲ་ཛྙཱ་བྷ་བ་ཞེས་མཚན་གསོལ།རྒྱལ་པོའང་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་དགའ་བས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་ བཏགས།སྔར་ཡུམ་གྱིས་ཐལ་དོང་དུ་བསྐྱུར་ཡང་མ་ཉེས་པ་ལ་ངོ་མཚར་བས་རོ་ལངས་བདེ་བའམ་རོ་ལངས་ཐལ་མདོག་ཏུ་གསོལ། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་རི་བོ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བྲག་རི་ཤིན་ཏུ་ འཇིགས་པ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་མངོན་སུམ་དུ་རྒྱུ་བ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་རྩཝའི་སྤྱིལ་བུར་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ།ས་ལན་བདུན་དུ་གཡོས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལས་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ བསྟན་པ་ཉམས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གྲག་པ་ཐོས་པས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་གཤེད་མ་བཏང་ནས་སློབ་དཔོན་བཀྲོང་བར་བརྩམས་ན་ནམ་མཁའི་ལམ་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་བས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས མཆོག་ཏུ་དད་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་སོ།། དེ་ནས་ཐེག་པ་ཕྱི་ནང་གི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་དང། ཁྱད་པར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཤྭ་ལོ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པ་དེ རྣམས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་མངོན་སུམ་དུ་ཞལ་བསྟན་ནས་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དབང་གིས་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཚུལ་བསྟན།ཚིག་གི་རྒྱུད་རྣམས་ཡི་གེར་འགོད་པའི་ལུང་བྱིན་ཏེ་རི་ མ་ལ་ཡའི་རིན་ཆེན་སྤུངས་པ་རྒྱས་པའི་རྩེ་མོར་སློབ་དཔོན་ཉིད་དང།རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་འཇིག་རྟེན་བདེ་བའི་རོ་དང་ལྡན་པ་དང། བདེ་བྱེད་སེར་མོ་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་གསུམ་ གྱིས་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དཀར་ཆག་དུ་བཏབ།། རང་བྱུང་རང་བབ་ཀྱི་ཡི་གེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་བཅས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལེགས་པར་བཀོད་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཕུག་ཏུ བཞུགས་སུ་གསོལ།དུས་གཞན་ཞིག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཤར་མཚམས་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་ཞེས་བྱ་བ་དབུས་སུ་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་ཡོད་ཅིང་གདུག་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་ གདུག་པ་དུ་མའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཏུ་བྱོན་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་པ་ན་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ རྣོན་པོས་ལུང་བསྟན་ཏེ།ཀྱེ་རིགས་ཀྱི་བུ། འབྲས་བུ་ཚེ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་ན་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་སོང་ཞིག། ཅེས་གསུངས་པས། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་དུར་ཁྲོད་བསིལ་ བའི་ཚལ
Chinese
以盛大的供养来供奉，并赐名为般若婆婆。国王也感到非常惊讶和高兴，因此赐予大师名为噶绕多杰。先前母亲将他丢弃在灰坑中，但因为他没有受到伤害而感到惊奇，所以尊称为罗浪德瓦或罗浪塔多。之后，在北方名为日耀山的山上，那是一个非常可怕的岩石山，是食肉鬼众显现游荡的地方，他在树根的茅屋里，于三十二年间安住于禅定之中。当大地震动七次，并听到从天空中传来外道使佛教衰败的声音时，外道国王派遣刽子手去杀害大师，但当他们看到他从空中离去时，国王及其随从都非常信仰，并加入了佛教。之后，内外乘的经典，特别是自性大圆满六百四十万颂，都铭记于心。金刚萨埵亲自显现，以智慧总集灌顶，示现了不需学习的智慧显现之相。他授记将词句的续部记录成文字，在喜马拉雅山的珍宝堆积山顶上，大师本人、金刚界空行母具足世间安乐的罗，以及带来安乐的黄衣功德无量空行母三位，在三年间将词句和文字记录成目录。自生自成的文字与化身一起，毫无错谬地被妥善记录下来，并安放在空行母显现的洞穴中。在另一个时期，在金刚座（菩提伽耶）的东北方，名为清凉尸林的大尸陀林中，那里中央有一座大佛塔，是恶毒空行母和众多极其凶残众生的住所，他前往那里，向空行母日光等无数众生说法并安住。此时，圣者文殊锐智向大师文殊友授记说：『善男子，如果你想在一生中成佛，就去清凉尸林大尸陀林吧！』因此，文殊友前往清凉尸林
English
He was offered with great offerings and named Prajñābhava. The king was also very surprised and happy, so he gave the master the name Garab Dorje. Previously, his mother had abandoned him in the ash pit, but because he was unharmed, she was amazed and honored him as Rolang Dewa or Rolang Tado. After that, on the mountain in the north called Mount Sun Radiance, which was a very terrifying rocky mountain, a place where the assembly of flesh-eating demons visibly roamed, he stayed in a hut at the root of a tree, in meditation for thirty-two years. When the earth shook seven times and he heard the sound from the sky that the heretics had caused the decline of Buddhism, the heretical king sent executioners to kill the master, but when they saw him departing through the sky, the king and his entourage were greatly devoted and joined the Buddhist teachings. After that, the scriptures of the inner and outer vehicles, especially the sixty-four hundred thousand verses of the Great Perfection of Naturalness, were all memorized. Vajrasattva himself appeared and, with the empowerment of the general collection of wisdom, demonstrated the aspect of the manifestation of non-learning wisdom. He prophesied that the tantras of words should be recorded in writing, and on the summit of the mountain of accumulated jewels in the Himalayas, the master himself, the Vajradhatu dakini Ro, who possessed worldly bliss, and the yellow-clad dakini of limitless qualities who brought bliss, recorded the words and letters into a catalog for three years. The self-arisen and self-existing letters, together with the emanation body, were properly recorded without error and placed in the cave where the dakinis manifested. At another time, in the northeast of Vajrasana (Bodh Gaya), in the great charnel ground called Cool Grove, where there was a large stupa in the center, a place that had become the abode of vicious dakinis and many extremely cruel beings, he went there and taught the Dharma to countless beings such as the dakini Sunlight and stayed there. At this time, the noble Manjushri Sharp Wisdom prophesied to the master Manjushrimitra, saying: 'Son of a noble family, if you wish to attain Buddhahood in one lifetime, go to the great charnel ground of Cool Grove!' Therefore, Manjushrimitra went to the Cool Grove charnel ground.
Tibetan
་དུ་བྱོན་ནས་སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་མཇལ་ཞིང་ལོ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔའི་བར་དུ་ཆོས་ཉན་ཅིང།གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་མཐའ་དག་པ་བསྩལ་ནས་ཆུ་བོ་དན་ཏིག་བྱ་བར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཛད་དོ།། དེའི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉིས་གྱིས། ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད་ཀྱེ་མ་བློང།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་གདུང་ཚིག་ལན་གསུམ་བཏོན་པས་ནམ་མཁར་འོད་ཕུང་གི དཀྱིལ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བར་མཛད་ནས་གསེར་གྱི་ཟ་མ་ཏོག་སེན་གང་བ་གཅིག་ཕྱག་ཏུ་བབས་པས་ཚིག་གསུམ་གནད་དུ་བརྡེག་པའི་འདས་རྗེས་ཀྱི་གདམས་པ་བཞག་གོ།དེ་ནས་སློབ་ དཔོན་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་གྲངས་ལས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྡེ་གསུམ་དུ་ཕྱེས་ཏེ།སེམས་གནས་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡེ།། བྱ་བྲལ་རྣམས་ལ་ཀློང་གི་སྡེ།། གནད་གཙོ་ བ་ལ་མན་ངག་སྡེ་གསུམ་དང།དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བསྡུས་པ་ཐིག་ལེ་རང་གནད་དུ་དབབ་པ་འདི་ལས་སྙན་བརྒྱུད་དང་བཤད་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ཕྱེས་ནས་སྙན་བརྒྱུད་རྣམས་མཆན་དུ་བཏང། བཤད་རྒྱུད་ སྙིང་ཐིག་གི་བཀའ་རྣམས་རེ་ཞིག་གཏད་པའི་སྣོད་མ་རྙེད་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཤར་ཕ་ཝང་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་སྦས་ཏེ་མི་སྣང་བར་བྱས།སློབ་དཔོན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ནུབ་ཕྱོགས་དུར་ ཁྲོད་ཆེན་པོ་སོ་ས་གླིང་དུ་གཤེགས་ཤིང་དེར་མི་སྡུག་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་མང་དུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་ལོ་བརྒྱ རྩ་དགུའི་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་སོ།། སློབ་དཔོན་འདིའི་སློབ་མ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཡིན་ཅིང་ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་ཛ་ལནྡྷ་རི་བ་དང། ཨོ་རྒྱན་གྱི་སློབ དཔོན་སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་དང།རྣལ་འབྱོར་མ་གུ་ནེ་རུ་སོགས་བླ་མ་མང་པོ་བསྟེན་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམས་མང་དུ་གསན། ཡོ་བྱད་རྣམས་རྨུགས་འཛིན་དང་ནོར་རྒྱུན་མས་སྦྱོར། ལན་ཅིག་ཀོང་ཀ་ནའི་སློབ་ དཔོན་པཱ་ལི་ཏ་པཱ་ད་ལོ་དགུའི་བར་བརྟེན་ཅིང་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཚར་བཅོ་བརྒྱད་མཉན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པར་བླ་མ་ལ་ཞུས་པས་དེ་ནི་ཁོ་བོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་སོ་གསུངས།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་རྒྱབ་ཀུ་བའི་ ཚལ་ཞེས་བྱ་བར་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་སྤོག་ཆོག་དང་བཅས་པས་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས།དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པ་ཟླ་བ་དྲུག་སྟེ
Chinese
到來之後拜見了導師噶饒多傑，聽聞佛法直到七十五歲，賜予了所有教誡和隨後教誡，大導師在名為丹提克的河流中進入了無漏之界而逝世。那時，蔣伯謝寧（འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉིས་）說：「奇哉！奇哉！奇哉！」，如此等等，發出了三次悲痛之語，空中從光芒的中心，導師顯現出身相，手中降下了一個指甲蓋大小的金盒子，因此留下了以三句要點擊打的逝後教誡。之後，大導師蔣伯謝寧將六十四萬部的數量分成了大圓滿三部：對於安住於心者，是心之部；對於無所事事者，是界之部；對於要點主要者，是口訣部三部。並且從那之中特別匯總，將明點安立於自性要點，從此分為了口耳傳承和講授傳承兩種，將口耳傳承做了注釋。講授傳承心髓的教言，一時沒有找到可以交付的法器，因此在金剛座（菩提伽耶）的東北方，用金剛交杵封印的岩石下方隱藏了起來，使其不顯現。導師自己前往金剛座（菩提伽耶）的西方大屍陀林索薩洲，在那裡為不悅意的空行母們和無數的眾生，以及安住於行持的修行者們也廣泛地宣說佛法，並在禪定中安住了八十九年。這位導師的弟子是曼荼羅大金剛導師桑傑益西夏（སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་），最初依止了導師紮蘭達日瓦（ཛ་ལནྡྷ་རི་བ་）和鄔金的導師瑟巴多傑（སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་）以及瑜伽母古內汝等等眾多上師，聽聞了眾多的密咒之法。資具等用木葛津和諾堅瑪混合。有一次，依止了康嘎納的導師巴利達巴達九年，聽聞了十八遍集合續部，卻沒有證悟實相，於是請問上師，上師說：「那我也沒有證悟。」之後在金剛座（菩提伽耶）後面的名為古瓦的園林中，以包括靠近、修持、支分四法和拋擲儀軌，十二個月；猛烈行持六個月，即
English
Having arrived, he met the teacher Garab Dorje, listened to the Dharma until the age of seventy-five, and bestowed all the instructions and subsequent instructions. The great teacher passed away into the realm of non-leakage in the river called Dantig. At that time, Jampel Shenyen (འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉིས་) said, "Alas! Alas! Alas!," and so on, uttering three words of sorrow. From the center of the light in the sky, the teacher manifested his form, and a gold box the size of a fingernail fell into his hand, thus leaving behind the post-mortem instruction of striking with three key points. After that, the great teacher Jampel Shenyen divided the number of six hundred and forty thousand into three sections of the Great Perfection: for those who abide in the mind, it is the Mind Section; for those who are free from action, it is the Space Section; for those who are the main points, it is the Instruction Section. And from that, in particular, he summarized and established the Bindu in the essential point of self-nature, from which he divided it into two types: Oral Transmission and Explanatory Transmission, and annotated the Oral Transmission. The precepts of the Explanatory Transmission Heart Essence, for a time, did not find a vessel to entrust them to, so they were hidden under a rock sealed with a crossed vajra in the northeast of Vajrasana (Bodh Gaya), so that they would not appear. The teacher himself went to the great charnel ground Sosa Ling in the west of Vajrasana (Bodh Gaya), and there he widely proclaimed the Dharma to the unpleasant Dakinis and countless beings, as well as to the practitioners who abide in conduct, and remained in Samadhi for eighty-nine years. The disciple of this teacher was the great mandala vajra teacher Sangye Yeshe Shab (སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་), who initially relied on the teacher Jalandharipa (ཛ་ལནྡྷ་རི་བ་) and the teacher of Oddiyana, Sege Dorje (སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་), and the yogini Gune Ru, and many other lamas, and heard many of the secret mantra teachings. He mixed the implements with Mugzin and Norgyunma. Once, he relied on the teacher Palitapada of Kongkana for nine years, and listened to the collected tantras eighteen times, but did not realize the true nature, so he asked the lama, who said, "I have not realized it either." After that, in the garden called Kuwa behind Vajrasana (Bodh Gaya), with the four branches of approach, practice, and the throwing ritual, for twelve months; intense practice for six months, namely