Tibetan
ས་སུ་གྱུར་པས་སྦྱངས་ཏེ།ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ལ་ གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ན་རྡུལ་ཕྲན་དེངས་པ་དེ་རིང་བསྲེལ་རྣམ་བཞིར་སྤྲུལ་ནས་འཇོག་པའང་ཡོད་ལ།རིག་པ་ནི་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་འགྲོ་དོན་མཛད་པའོ།། གཉིས་པ་ལྷུན་ གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་མན་ངག་ནི།དེ་ཡང་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་གཟུང་ཡུལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྣང་ཆ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་རིག་པའི་རང་གདངས་འོད་ལྔའི་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་འོག་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ།ཐལ་འགྱུར་ལས་འདི་ནི་ངང་ཡུལ་བསྟན་པ་ལས།། འཁོར་རྐྱེན་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ པར།། ཟང་མ་ཉིད་དང་ཐལ་བྱུང་དུ།། ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་སྣང་ཆ་ལས།། ཐད་ཀ་སོ་སོའི་གཞི་ལས་གྲོལ།། ཞེས་དང། དཔལ་ན་རོ་པས་ཀྱང། དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ནི།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཐིག་ལེ ཡིན།། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་ནི།། སྙིང་པོ་རིག་པ་ཉིད་ཤར་བས།། མཐའ་ཡི་མུན་པ་ངང་གིས་དག། སྒྲུབ་མེད་རང་བྱུང་སྒྲུབ་པ་འདིས། ཁམས་གསུམ་འོད་གསལ་ཐུགས་སུ་སྒྲུབ།། ཅེས་བཤད་པ་འདིས་དབྱིངས ཀྱི་སྣང་བ་དང།སྙིང་པོ་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་སྨིན་པའི་མཐར་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བས་ཁམས་གསུམ་ཕྱི་ནང་གི་འབྱུང་བ་རྣམ་འོད་གསལ་དུ་དེངས་པའི་ལམ་མདོར་བསྟན་ཅིང། དེ་ཡང་བཅའ་བ་ལུས་ཀྱི་གནད་ གསུམ།འཁྲིད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གནད་གསུམ། སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་གནད་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་ཕྱི་མ་འདི་ལ་སྒྲོན་མ་བཞིར་དབྱེ་ན། རྒྱངས་ཞག་ཆུའི་སྒྲོན་མ། རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ། ཐིག་ལེ་སྟོང་ པའི་སྒྲོན་མ།ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི་འཆར་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་སྟེ། རིག་ཆའི་གདངས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལམ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང། གཉིས་པ་ནང་དབྱིངས་ཕྱི་རུ་གསལ་བའི་གདངས་འཆར་གཞི། གསུམ་ པ་འཆར་བའི་རྣམ་པ་རྩོལ་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་དང།བཞི་པ་ནི་དངས་ལ་ཡུལ་མེད་དུ་འཆར་བའི་རིག་ངོ་ལྷག་མཐོང་གི་གནས་ལུགས་མ་ནོར་བ་སྟེ་དེ་དག་གི་དབྱེ་བའང། རང་ཤར་ལས། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ དུ།། བཅོས་མེད་སྒྲོན་མ་རྣམ་པ་བཞི།། མ་འགགས་པ་ཡི་དོན་གྱིས་གསལ།། རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ནི།། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ།། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་སྐུ།། མ་འགགས་འགག་མེད་རྣམ པར་གསལ།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཐུགས་ཀྱི་སྐུ།། ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཆར།། དེ་ཡང་འགྲོ་དང་འོང་བ་དང།། འགུལ་པ་དང་ནི་འཕྲིག་པའོ།། རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་རུ།། བཅུག་སྟེ་རིག་པ་མ་འགུལ་ན།། འགྱུར་མེད རྟོགས་པའི་རབ་ཏུ་བཤད།། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མ་ནི།། སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་དང།། ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ནི།། རྩོལ་བ་མེད་པར་ཤར་གྱུར་ན།། རྒྱངས་ཞག་ཆུ་ཡི་སྒྲོན་མ་ཡིས།། དེ ལ་བལྟ་བ་མ་ཡེངས་ན།། མཐར་ཕྱིན་བསྒོམ་པའི་ཚད་དུ་གསུངས།། ཞེས་པ་ལྟར། ལྷག་མཐོང་གི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་བལྟས་པས་གོམས་པའི་རིམ་པས་སྣང་བ་བཞིར་འབྱོངས་ཤིང། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས ཞིང་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེ།དེ་ལས་ཐིག་ལེ་སྐུ་རུ་སྨིན་དུ་ཉེ་བ་ཉམས་གོང་འཕེལ་སྤྲུལ་སྐུ། སྐུ་རུ་སྨིན་པ་རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ལོངས་སྐུ། དེ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དག་ནས་བློས་ བཏགས་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཟད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཙམ་ཡང་ཟད་པས་ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་མཐོང་སྟེ།ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ཡིས།། ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་མཐའ་ལས་ འདས།། ཉམས་སྣང་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ཡིས།། འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ནུབ་པ་དང།། བར་དོའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད།། རིག་པ་ཚད་ཕེབས་སྣང་བ་ཡིས།། སྐུ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ལམ་སྣང་འདས།། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང བ་ཡིས།ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཐག་ཆད།། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། ཐིག་ལེ་སྐུར་སྨིན་པའི་ཚུལ་འདི་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་ཙམ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཡང་གསུངས་པ་ཡོད་དེ། ནམ་མཁར་ཀུན་ནས་ཞེན་པའི་ སེམས་དང་མིག་ནི་མི་འཛུམ་རྡོ་རྗེའི་ལམ་དུ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིས།། སྟོང་པ་ལས་ནི་དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་རབ་གསལ་དྲི་མ་མེད་པའི་མཁའ་སྣང་ཉིད་དང་མར་མེ་དང།། འབར་བ་དང་ནི་ཟླ་བ་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་རྣམས་དང་མཆོག་གི་ཆ དང་ཐིག་ལེ་མཐོང་བར་འགྱུར།། དེ་ཡི་དབུས་སུ་སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དུ་མ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། འདི་ལྟར་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པ་འདིར་ཐོག་མ་ནས་འཁོར་བའི སེམས་ལས་འདས་པའི་རང་བྱུང་གི་རིག་པ་ཉིད་བཅར་ཕོག་ཏུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པས་མྱུར་དུ་འབྲས་བུ་རང་ཐོག་ཏུ་ཕེབ་པའི་གནད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ།དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་འཁོར་བའི་སེམས་དང་ སེམས་བྱུང་ལས་མ་འདས་པས་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བར་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འདུ་
Chinese
因变为地而得以净化，以大神通力融入，若为利他，则将清净的微尘化为四种和合之物安放。觉性则回旋于法身界中，化身 непрерывно 不断地利益众生。二是确定任运自成之显现的脱噶诀窍，即以切确断除所执的错乱显现，在无基无根的本性中解脱。此处，三界的一切显现皆解脱为觉性自性光明的五彩明点大光明，因此比前者更为殊胜。如《顿超》中所说：“此乃自然境之显现，非由因缘而入，而是本来即是顿生，从境与识之显现中，直接从各自之基中解脱。”又如吉祥那若巴所说：“万物自性皆是法界之明点，为成办彼之方便，精要觉性自现时，边际之黑暗自然消散，以此无修任运成就，三界光明于心中成就。”此说指示了界之显现与精要觉性，金刚链成熟之究竟，以法性穷尽之显现，三界内外之诸法清净为光明的道之要点。即归纳为安住身体之三要点，引导界之三要点，显现境之三要点而修持，其中后者分为四灯：油脂水灯、觉性界灯、明点空性灯、智慧任运灯。初者为生起之门，为见觉性之光于外道；二者为内界显于外之光生起之基；三者为显现之相状，作用之所依；四者为清净而无境显现之觉性，不谬之胜观之实相，即彼等之差别。如《自显》中所说：“虚空空性之坛城中，无造作之四灯显现，以无碍之义而明。觉性界灯，于虚空空性之界中，界之自性光明身，无碍无灭而明。”
English
Having been purified by becoming earth, it dissolves with great miraculous power. If it is for the benefit of others, then the purified dust is transformed into four kinds of mixtures and placed. Awareness then revolves in the realm of the Dharmakaya, and the Nirmanakaya continuously benefits beings. Secondly, the instruction of Tögal, which establishes the appearance of spontaneous accomplishment, is that the deluded appearance of grasping is cut off by Trekchö, and is liberated in the ground of the rootless nature. Here, all the appearances of the three realms are liberated into the great luminosity of the five lights of the self-display of awareness, so it is more special than the former. As it says in the Thalygyur, "This is the appearance of the natural state, it does not enter through conditions, but is spontaneously born, and directly liberated from its own ground from the appearance of object and consciousness." And as the glorious Naropa said, "All things by their nature are the bindu of the Dharmadhatu. As a means of accomplishing that, when the essence of awareness arises, the darkness of the edge naturally disappears. With this unmade, self-arisen accomplishment, accomplish the three realms of luminosity in your heart." This teaching indicates the appearance of the realm and the essence of awareness, the culmination of the Vajra Garland, with the appearance of the exhaustion of Dharmata, the essence of the path of purifying the inner and outer elements of the three realms into luminosity. That is, it is summarized into the three essential points of abiding the body, the three essential points of guiding the realm, and the three essential points of the appearance of the object, and practicing them. Among these, the latter is divided into four lamps: the lamp of grease water, the lamp of awareness realm, the lamp of bindu emptiness, and the lamp of self-arisen wisdom. The first is the door of arising, for seeing the light of awareness on the outside path; the second is the basis of the arising of the light of the inner realm appearing on the outside; the third is the aspect of appearance, the support of action; the fourth is the awareness of pure and objectless appearance, the unmistaken state of Lhagthong. These are the distinctions. As it says in Rangshar, "In the mandala of empty space, the four unmade lamps appear, clear with the meaning of unceasing. The lamp of awareness realm, in the realm of empty space, the nature of the realm, the light body, appears unceasing and unceasing."
Chinese
五智具足意之身，如念珠相续而显现，即是去来与动摇，以及摇曳与闪烁。将觉性置于虚空之灯中，若觉性不摇动，则为不变证悟之殊胜宣说。自生智慧之灯，能断除一切增益，空性明点之灯，若无勤任运而生起，以清澈水之灯，若不散乱专注观照，则被说是圆满禅修之量。如是，以胜观之觉性观照金刚念珠，由串习之次第通达四种显现，以法性现前开启刹土之门。由此明点接近成熟为身，乃是觉受增上之化身。成熟为身，觉性达到量，乃是报身。其后，一切显现皆清净于一个大明点之坛城中，由分别念所假立之一切法皆已穷尽，乃至执持为法性之念亦已穷尽，故见法身之显现。如《泰尔掘》云：以法性现前得见故，超越分别念执持之边。由觉受增上之故，错乱之显现隐没，且现前中阴之智慧。由觉性达到量之显现故，超越证悟三身之道相。由法性穷尽之显现故，断绝三界轮回之流。如是宣说。此明点成熟为身之方式，与时轮金刚中也有相似的宣说：于虚空中，以普遍执著之心与不眨之眼，善入金刚道之故，从空性中，现起烟雾、阳焰、极明亮无垢之虚空显现，以及灯火，燃烧，以及日月、金刚等，并得见最胜之水与明点。于彼之中，佛之形相乃是远离所缘与行相之众多圆满受用身。如是，在此无上秘密中，从一开始就将超越轮回之心的自生觉性，作为直接击中要害之道，因此智者能迅速将果位带到自身。若非如此，修持之时，由于未脱离轮回之心与心所，故果亦是轮回，因果不欺，故二者实为一体，看似相违。
English
The body of mind endowed with the five wisdoms, appears in the manner of a string of beads. That is, going and coming, moving and flickering. When awareness is placed in the lamp of space, if awareness does not move, it is said to be the supreme explanation of unchanging realization. The self-arisen lamp of wisdom cuts through all imputations, and when the lamp of empty bindu arises without effort, if one gazes at it with the lamp of clear water without distraction, it is said to be the measure of perfect meditation. As it is said, by looking at the Vajra Rosary of higher seeing awareness, one becomes proficient in the four appearances through the stages of habituation, and the nature of reality manifests, opening the door to the pure realms. From this, as the bindu nears maturation into a body, it is the Nirmāṇakāya of increasing experience. When the body matures, and awareness reaches its full measure, it is the Sambhogakāya. Then, all appearances are purified into the mandala of one great bindu, and all phenomena imputed by the mind are exhausted, and even the clinging to the nature of reality is exhausted, so the appearance of the Dharmakāya is seen. As it says in the *Thal 'Gyur*: "By seeing the nature of reality manifest, one transcends the limits of mental clinging. By the increase of experiential appearances, the appearances of delusion subside, and the wisdom of the bardo manifests. By the appearance of awareness reaching its full measure, one transcends the path appearance of realizing the three bodies. By the appearance of the exhaustion of the nature of reality, the stream of the three realms of samsara is cut off." As it is said. This way of the bindu maturing into a body is also spoken of in a similar way in the Kālacakra: "In the sky, with a mind of universal attachment and unblinking eyes, by entering well into the Vajra path, from emptiness arise smoke, mirages, very clear, stainless sky appearances, as well as lamps, flames, and the moon, sun, vajras, and the supreme water and bindus are seen. In the center of that, the form of the Buddha is a manifold enjoyment body, separate from objects and aspects." Thus, in this unsurpassed secret, from the beginning, the self-arisen awareness that transcends the mind of samsara is made the path of direct impact, so the wise quickly bring the result to themselves. If it is not like that, when practicing, because one has not escaped from the mind and mental factors of samsara, the result is samsara itself, because cause and effect are unerringly one, so it seems contradictory.