Tibetan
ཞེས་སོ།། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང། སེམས་མེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱང་ མེད།། དེ་ལྟར་ལུས་དང་ཁམས་ཀྱང་མེད།། དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་ལམ་གྱིས་ནི།། དེ་ཉིད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བཤད།། ཅེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། དེ ལྟ་བུའི་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་ངོ་ལ་འཁོར་བའི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པས་སྲིད་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཟད་པས་ཡེ་གྲོལ།གཉེན་པོ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅོས་པར་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་ མདུད་རང་ཞིག་པ་བཞིན་འགྲོལ་བྱེད་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པ་དང་རང་གྲོལ།ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ཐོག་བབས་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བས་ ཅེར་གྲོལ།དུས་གསུམ་དང་ཤེས་བྱ་གང་དུའང་མི་གནས་པས་མཐའ་གྲོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་གྲོལ་ལུགས་ཆེན་པོ་བཞིའི་ངང་དུ་གནས་པ་རང་གི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ངེས་པར་བྱས་ ནས།དེ་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སྟོང་ངོས་ཀ་དག་གིས་རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གྱུར་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཁྲེགས་ཆོད་དང། སྣང་ངོས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས་རྡོས་བཅས་འོད་གསལ་དུ་དྭངས་པས་སྣང་བའི་ ཆོས་ཉིད་ཟད་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི།ཐེག་པའི་མཆོག་འདིའི་དགོངས་པ་རིག་པའི་ངོ་བོ་འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་གཤིས་ལུགས་ཀ་ནས་དག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པ་རྒྱ་གང་དུའང་མ་ཆད། རང་གི་རང་ བཞིན་ལ་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་གདགས་སུ་མེད་པས་ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་ལྷུངས་ཤིང།རྟོག་པའི་བློ་དང་བྲལ་བས་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་རིག་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང། ལམ་དུས་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ མི་མཚོན་པས་མཚན་མ་མེད་པ་དང།འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་ཐོབ་བྱ་རེ་དོགས་མེད་པས་སྨོན་པ་མེད་པ་དང། རིག་པའི་ཆ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྫོགས་ཤིང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རིག་པ་གང་ལ་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་རྟོགས་བཅས་རྟོགས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་འགྲུབ་ཅིང།བལྟས་པས་མི་མཐོང། བསྒོམས་པས་མི་རྟོགས། སྤྱོད་པས་ ཕན་མི་བཏགས།འབྲས་བུ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་ལ། དེ་མེད་པས་ས་ལ་སྦྱང་བ་དང། ལམ་ལ་བགྲོད་པ་དང། འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པ་དང། དེ་དང་དེའི་རིམ་པའང་བྱར་མེད་པ་སྟེ། དཔལ་ས་ར་ཧས་ཀྱང། ཀྱེ་མ་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་མ་ལྟ་ཞིག།དངོས་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས
Chinese
如是。圣者龙树（ཀླུ་སྒྲུབ་）也说：心无故，法亦无。如是身与界亦无。如是无二之道，于彼处善说。等等广说之语，也是指超越心的觉性。如是之觉性，从无始以来，自于本位，未被任何轮回之法所染污，故有寂灭之近取因，是为本初解脱。未被任何对治所改造，任何显现皆如蛇结自解般，不依赖于他者而解脱，是为自解脱。八识之所有，亦无能取所取二者，于刹那间如晴天霹雳般，自性解脱，是为当下解脱。不住于三时与所知任何处，是为边际解脱。如是安住于四大解脱之状态，自之觉性，自生之智慧，即是此道之特点，需如是确定。为了如实证悟彼，以空性本净使觉性成为离戏，从而使空性之法穷尽，是为且却（ཁྲེགས་ཆོད་）。以显现任运使粗分清净为光明，从而使显现之法性穷尽。二者之第一者，此胜乘之意趣，觉性之自性，无缚解之体性，本来清净之自性，彼未改造，未断于任何处。于自之自性，无有可名之为“此”之体性，故未堕于任何方。离于分别之识，故是超越思言之赤裸觉性，即是空性。于道位，词句与文字无法表示，故是无相。于果位，无有可得之希求与恐惧，故是无愿。从觉性之分而言，圆满菩提之功德，且是光明之自性，具足四种解脱之自性之觉性，对于任何观修、行果等，以及包含于证悟与未证悟之识之法，皆不成立。观亦不见，修亦不悟，行亦无益，果亦不可得。因无彼，故于地之修习，于道之行进，于果之专注，以及彼与彼之次第，皆无所作。达萨拉哈（ས་ར་ཧ་）也说：噫嘻，莫观待因与果二者！有为生起之因与果。
English
Thus it is. The noble Nagarjuna also said: Because there is no mind, there is also no dharma. Likewise, there is no body and no realm. Likewise, the path of non-duality is well explained in that very place. And so on, the extensive teachings also refer to the awareness that transcends the mind. Such awareness, from beginningless time, has not been tainted by any dharma of samsara as it revolves in its own state, so the cause of clinging to existence is exhausted, and it is primordially liberated. Without being altered by any antidote, whatever arises is like a snake knot unraveling on its own, and it does not rely on another to liberate, and it is self-liberated. All of the eight consciousnesses are without the duality of object and subject, and in an instant, like a great thunderbolt, they are naturally liberated, so they are immediately liberated. It does not abide in any of the three times or knowable things, so it is ultimately liberated. Thus, abiding in the state of the four great liberations, one's own awareness, the self-born wisdom, is the characteristic of this very path, and one must be certain of this. In order to realize it properly, emptiness, the original purity, transforms awareness into freedom from elaboration, thereby exhausting the dharma of emptiness, which is Trekchö. Appearance, the spontaneous perfection, purifies the coarse into luminosity, thereby exhausting the dharma nature of appearance. The first of these two is that the intention of this supreme vehicle, the essence of awareness, the nature of being free from bondage and liberation, the essence of original purity, is unaltered and unbroken in any way. In one's own nature, there is no essence that can be designated as "this," so it does not fall into any direction. Being free from conceptual mind, it is the naked awareness that transcends thought and expression, which is emptiness itself. On the path, words and letters cannot express it, so it is without characteristics. In terms of the result, there is no hope or fear of attainment, so it is without aspiration. From the aspect of awareness, the qualities of enlightenment are complete, and it is the nature of luminosity, the awareness that possesses the four liberations, and any view, meditation, conduct, result, etc., and the dharmas included in the consciousness of realization and non-realization, are not established. Seeing does not see it, meditating does not realize it, conduct does not benefit it, and the result cannot be attained. Because it is absent, there is no practice on the ground, no progress on the path, no focus on the result, and no order of that and that. The glorious Saraha also said: Alas, do not look to the two, cause and effect! The cause and effect of arising as an object.
Tibetan
་བུ་ཡོད་ཡིན་ཏེ།། རེ་དང་དོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་སེམས་མྱོས་ན།། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གནད་དེར་འཆིང་བར་འགྱུར།། ཀྱེ་མ་རང་ བཞིན་བྲལ་བས་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དུ་ཡོད་མ་ཟེར།། གལ་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་རྟོགས་ན། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ན།། སྐྱེས་བུ་དེ་ཡི་རང་གིས་རང་ལ་སྡིག་པ་བྱས།། ཞེས སོ།། གནས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་བློར་མ་ཆུད་པ་ཁ་ཅིག་གིས་རྒྱུ་བསྐྱེད་རིམ་སོགས་ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་ན་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་མི་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་སོགས་རྫོགས་རིམ་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པ་ཆོས་སྤང གི་ལས་ཏེ།ལམ་འདིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཐོབ་ལ། གཞན་དུ་གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང།། གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ།། ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡི།། སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ ང་མི་མཐོང།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ཞེས་གསུངས་པས་སོ།། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་ནི་གདོད་མའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་ལས གྲོལ་བ་ཉི་མ་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ།རིམ་པ་བརྒྱད་པོའི་ཉེར་ལེན་སེམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་བཅས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྒྲིབ་བྱེད་གྱིས་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་ནས་གཟོད་ ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་ཡོད་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོག་པའི་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱིས་མ་བཅོས་པར་རང་བཞག་ཉིད་དུ་ལ་ཟློ་བ་སྟེ་རིག་པ་དེ་ཉིད་རྒྱ་ཡན།མ་བཅོས། མི་འཆོས། མི་བསྒོམ། མི་ཡེངས། མི་འཁྲུལ། རྟོག་དཔྱོད་མ་ཞུགས་པ། ལྷག་གེ། རྗེན་ནེ།། ལྷོད་དེ་བར་རང་བབ་ཏུ་བཞག་པ་ཙམ་ལ་ལྟ་བ་དང་བསྒོམ་པའི་བླ་དྭགས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། རིག་པ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ ལ།། འཁྲུལ་དང་མ་རིག་ག་ལ་ཡོད།། ཡེ་ཤེས་སེམས་དང་བྲལ་བ་ལ།། མ་རིག་བག་ཆགས་ག་ལ་ཡོད།། ཅེས་སོ།། དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་ཀ་དག་ཆེན་པོའི་གཤིས་མ་བཅོས་པའི་གནས་ལུགས བཅར་ཕོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་འཆིང་མི་ནུས་ཤིང།དེ་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་སླད་མི་གཞུག་པའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་སོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྟོན་ཅིང། ལམ་འདི་ཉིད་ལ་གོམས་ པ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་མཐར་གྱིས་གྲོལ་སའི་ཀ་དག་ཆེན་པོར་སྡུད་པ་ནི་འབྱུང་བཞི་རགས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྟོབ
Chinese
是儿子啊！如果以希望和疑惑的心，瑜伽士的心迷醉，俱生智就会被束缚在那里。唉！不要说因为自性分离，所以不能修习它。如果懂得所修和能修二者，以二取之心认为能成菩提，那人就是自己给自己造罪。如是说。有些人不明白这种情况，认为如果不行生起次第等，不积累二资粮，就不能成就果位色身等，这是对甚深圆满次第的诽谤，是舍法的行为。如果这条道路是诸佛的究竟法身，那就是获得了。否则，哪些人以形象见我，哪些人以声音知我，是进入邪道的人，那些人不能见我，诸佛的法身。如是说。因此，金刚藏本来清净的觉性，就是习惯于原始法身的本来面目。从戏论的遮蔽中解脱，就像太阳自性光明一样。八支的近取，仅仅依靠心的一切分别所产生的有相次第，就像依靠遮蔽来消除遮蔽，然后才想见到太阳一样，有这样的差别。因此，对于自生的智慧，不以分别的见修行果来改造，而是安住于自性之中，也就是让觉性自然放松，不改造，不矫正，不修习，不散乱，不迷惑，不加入分别思辨，坦然，赤裸，放松，自然而然地安住，这只是安立了见和修的名称而已。自显现中说：觉性远离戏论时，哪里会有错乱和无明？智慧远离心时，哪里会有无明习气？如是说。这样安住，就能直接认识到本来清净大觉性的本性，不会被能取所取束缚。对于它，不加入所修能修的意图，十二金刚大笑等对此有很好的阐释。如果对这条道路的习气稳固，最终就会收摄到解脱之处——本来清净大界中，也就是四大粗大的微尘融入智慧的火。
English
It is a son! If the yogi's mind is intoxicated by hope and doubt, the co-emergent wisdom will be bound there. Alas! Do not say that because of the separation of self-nature, it cannot be practiced. If one understands the two, what is to be practiced and what can be practiced, and thinks that one can achieve Bodhi with a dualistic mind, then that person is creating sin for himself. Thus it is said. Some people do not understand this situation and think that if they do not practice the generation stage, etc., and do not accumulate the two accumulations, they will not be able to achieve the fruition of the form body, etc. This is a slander of the profound completion stage and is an act of abandoning the Dharma. If this path is the ultimate Dharmakaya of all Buddhas, then it is attained. Otherwise, those who see me in form, those who know me by sound, are those who have entered the wrong path, those people cannot see me, the Dharmakaya of the Buddhas. Thus it is said. Therefore, the awareness of the Vajra Essence Original Purity is to become accustomed to the way the primordial Dharmakaya is. Liberation from the obscurations of elaboration is like the sun's self-illuminating nature. The near attainment of the eight branches, relying solely on the characteristics of the stages generated by all the discriminations of the mind, is like relying on obscurations to eliminate obscurations, and then wanting to see the sun, there is such a difference. Therefore, for self-born wisdom, without modifying it with the view, practice, conduct, and result of discrimination, but abiding in its own nature, that is, letting awareness naturally relax, not modifying, not correcting, not practicing, not distracting, not confusing, not adding discriminating speculation, frankly, nakedly, relaxedly, naturally abiding, this is just establishing the names of view and practice. It is said in Self-Appearance: When awareness is free from elaboration, where will there be confusion and ignorance? When wisdom is free from mind, where will there be ignorance and habitual tendencies? Thus it is said. By abiding in this way, one can directly recognize the nature of the Great Original Purity Awareness, and will not be bound by the grasper and the grasped. For it, without adding the intention of what is to be practiced and what can be practiced, the Twelve Vajra Great Laughters, etc., have a good explanation of this. If the habit of this path becomes stable, it will eventually be gathered into the place of liberation—the Great Realm of Original Purity, that is, the four great gross particles merge into the fire of wisdom.