Tibetan
དྲ་བ་ཇི་ལྟར་ཤར་རུ་གནས་ལུགས་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཉེ་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པར་ཡང་ཤིན་ཏུ་ དཀའ་སྟེ།འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། གང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང། ཉན་ཐོས་དང། རང་སངས་རྒྱས་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་ མ་ཡིན་ནོ།། དཔེར་ན་དམུས་ལོངས་ཞིག་གིས་གཞན་ལ་མར་གྱི་ཁ་དོག་དྲིས་པས། ཁ་བ་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་དེས་ཁ་བ་ལ་རེག་པས་མར་གྱི་ཁ་དོག་གྲང་མོར་འཛིན་ཏོ།། དྲིས་པ། ཁ་བའི་ཁ་དོག་ཅི་འདྲ། སྨྲས པ།ངང་པའི་གཤོག་པ་འདྲའོ།། ངང་པའི་གཤོག་སྒྲ་ཐོས་པས་ཁ་བའི་ཁ་དོག་འུར་འུར་བོར་འཛིན་ཏོ།། དྲིས་པ། གཤོག་པའི་ཁ་དོག་ཅི་འདྲ། དུང་དང་འདྲའོ།། དུང་ལ་རེག་པས་འཇམ་བོར་འདུག་པས། དེ་ཡང་ འཇམ་པོར་འཛིན་ཏོ།། ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་དམུས་ལོང་གིས་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བར་ཡང་རབ་ཏུ་དཀའོ།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཞིང། དེ་བཞིན་དུ འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཞལ་གྱི་ལུང་དུ་ཡང།དེ་འདྲའི་རབ་མཆོག་ཡེ་ཤེས་ནི།། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ག་ལ་ཤེས།། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ།། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ ཤེས།། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་དང་དབུ་མ་པ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་ཤེས་སོ།། བླ་བཅས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང།། འདི་ནི་ཅུང་ཟད་མི་ཤེས་སོ།། ཞེས་སོགས་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ལ། དེ ལྟར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡང་འབད་རྩོལ་དང།ཞེ་འདོད་དང། རྟོག་དཔྱོད་དང། རྒྱུ་འབྲས་སུ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེར་ལེན་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་པ་ལྟ་ བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བའི་རེ་དོགས་ཀྱིས་དབྱེན་བཅོས་ཤིང་བསྒྲིབས་པར་གྱུར་ལ།འདིར་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱིའི་ལམ་དུ་བཅིང་གྲོལ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་གཏན་ལ་ ཕེབས་པའི་ངང་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་མཉམ་པར་བཞག་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བ་ལས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་རང་གནས་རྒྱུན་བཞག་ཏུ་སྐྱོང་བ་ལས བཟོ་མི་འཆོས།རྩལ་སྣང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་ཀྱང་རང་རིག་ཡེ་སྟོང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་དུ་ཆུ་དང་རླབ་བཞིན་སྤང་གཉེན་དུ་མ་གྲུབ་པར་རང་སངས། རང་དངས། རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་བ་ཙམ་ལས། གཞན་དུ་མི་བཙལ། ཆེད་དུ་མི་བསྒོམ། གཅིག་ཏུ་མི་གནས། བློས་མི་གཞག། རྣམ་པར་མི
Chinese
如同蛛网般如何显现，要稍微接近甚深实相的方面，也极其困难。如《如来藏经》中所说：无论是凡夫、声闻、独觉，还是菩萨，都无法如实地见到如来藏。譬如一个盲人问别人酥油的颜色，别人说像雪一样，盲人触摸雪，就认为酥油的颜色是冷的。又问：雪的颜色是什么样的？答：像天鹅的翅膀一样。盲人听到天鹅翅膀的声音，就认为雪的颜色是喧闹的。又问：翅膀的颜色是什么样的？答：像海螺一样。盲人触摸海螺，觉得是光滑的，就认为雪也是光滑的。无论怎么说，盲人也无法如实地知道颜色，同样，要见到佛性也极其困难。如是宣说。同样，圣者文殊菩萨在《成彼真实性方便口诀》中也说：如此殊胜的智慧，凡夫怎么能知道？声闻们不能知道，独觉们也不能知道，瑜伽行者和中观行者，菩萨们也不能知道，具德诸佛也不能稍微知道。等等，诸佛菩萨广泛地宣说了。如此难以证悟，也是因为努力、贪求、思辨，以及执着于因果的分别念，和由心及心所产生的各种戏论的相，执着于能见和所见，被希望和恐惧所扰乱和遮蔽。而在此大圆满的共同道中，安住于无缚无解的实相本性之中，不离此状态而安住，一切戏论自然平息于自性之中，从一切作为中解脱出来，在超越思维的大境界中保持自住的相续，不造作，不矫饰，一切偶然显现的垢染，也如水和波浪般，在自明本空无迁变的虚空中，不成立为对治，而是自然清净，自然明澈，自然解脱。除此之外，不向外寻求，不特意修持，不执着于一，不用心安住，不分别。
English
Just as a spider web appears, it is extremely difficult to even approach the profound aspect of reality. As stated in the Sutra of the Essence of the Buddha, neither ordinary individuals, nor Shravakas, nor Pratyekabuddhas, nor Bodhisattvas can see the essence of the Buddha as it is. For example, if a blind person asks someone about the color of butter, and they say it is like snow, the blind person touches the snow and perceives the color of butter as cold. If asked, "What is the color of snow like?" The reply is, "Like the wings of a swan." Hearing the sound of the swan's wings, the blind person perceives the color of snow as noisy. If asked, "What is the color of the wings like?" The reply is, "Like a conch shell." Touching the conch shell and finding it smooth, the blind person perceives the snow as smooth as well. No matter how it is described, the blind person cannot know the color as it is; similarly, it is extremely difficult to see the nature of the Buddha. Thus it is taught. Similarly, the noble Manjushri, in the Oral Instructions on the Means of Accomplishing Thatness, also said: "Such supreme wisdom, how can ordinary beings know it? Shravakas do not know it, Pratyekabuddhas also do not know it, Yogacharas and Madhyamikas, Bodhisattvas do not know it, even Buddhas with their retinue do not know it even slightly." And so forth, the Victorious Ones with their heirs have extensively taught. It is so difficult to realize because of effort, desire, speculation, and the mind that is solely focused on the conceptualization of cause and effect, and the various characteristics of elaboration that arise from the mind and mental factors, clinging to the object and subject of perception, being disturbed and obscured by hope and fear. But here, in the general path of Dzogchen, by resting in equanimity without moving from the state of the inherent way of being, the natural state of reality without bondage or liberation, all elaborations naturally subside into their own essence. From this, one cultivates the continuous abiding in the great state beyond mind, free from all activities, without fabrication or alteration. All sudden stains of skillful appearances, like water and waves, are naturally purified, naturally clear, and naturally liberated in the expanse of self-awareness, primordial emptiness, and immutability, without establishing them as enemies to be abandoned. Other than that, one does not seek elsewhere, does not deliberately meditate, does not abide in one, does not fix with the mind, does not...
Tibetan
་རྟོག། སྐྱོན་དུ་མི་འཛིན། ཕྱིར་མི་བསལ། ནང་དུ་མི་བསྒྲུབ་པར་རང་བབ་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་ཙམ་ལ་བསྒོམ་པ་མཉམ་གཞག་གི་ཐ སྙད་བཏགས་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངོ་བོ་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་མཚན་མ་མེད་པ། བླང་དོར་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བས་སྨོན་པ་མེད་པ། དུས་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་མི་ འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། དེ་ལ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་འདས་པ་ལ་སེམས་མི་འཇུག་པ་དང། མ་འོངས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པ་དང། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་སེམས་དང། ཡིད་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་པས་འདས་པ་ལ་མི་རྟོག། མ་འོངས་པ་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི བྱེད།ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་སྤྲོས་པར་མི་བྱེད། འདི་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་དེ་ ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།ཞེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་གོ། ཞེས་དང། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་མཐའ་ ནས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱི་མའི་མཐའ་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཐའ་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུས་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ།། གང་ཡོངས སུ་དག་པ་འདི་ནི་ནམ་དུ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་གིས་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བ་ཞེས་བྱའོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་རྟོག་པ་དང་རྣམ པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། བླང་བ་མེད་པ། དོར་བ་མེད་པ། བསམ་པ་མེད་པ། ནུས་པ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་བཞིན གྱིས་འོད་གསལ་བའོ།། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ།། ཞེས་དང། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས
Chinese
不分别，不认为是过失，不向外排除，不向内修饰，只是安住于自性自相，就称之为禅定等持。因此，本体离思离言故为空性，远离分别故为无相，远离取舍希疑故为无愿，于三时不住意故为三轮体空之自性而安住。如《菩萨藏经》云：“何为三轮体空？谓于过去不住心，于未来不随识，于现在不起意。不住于心、意、识，故不忆念过去，不妄想未来，不耽著现在。此乃三时平等，三轮清净，然众生未解，当令其解。”如是，如来大悲周遍于众生。又如《梵天殊胜心请问经》云：“一切法从最初即是清净，一切法从最后亦是清净，一切法从现在生起亦是清净，此乃名为三时清净。此清净者，永不转为不清净，以清净故，自性清净，此乃极清净，故一切法名为自性光明。一切法之自性为何？一切法乃空性之自性，离于对境。一切法乃无相之自性，离于分别与不分别。一切法乃无愿之自性，无取、无舍、无思、无能，极离自性，是故自性光明。轮回之自性即是涅槃之自性，涅槃之自性即是一切法之自性，是故心自性光明。”等。又如《普贤王如来根本续》云：
English
Not discriminating, not considering it a fault, not excluding it externally, not embellishing it internally, but simply abiding in its own nature and own state, is called meditation samadhi. Therefore, the essence is emptiness because it is beyond thought and words, it is signless because it is free from discrimination, it is wishless because it is free from acceptance and rejection, hope and doubt, and it abides by its own nature as the characteristic of the complete cessation of the three wheels because it does not allow focus on the three times. As it is said in the Bodhisattva Pitaka: "What is the complete cessation of the three wheels? It is not focusing the mind on the past, not following consciousness to the future, and not focusing attention on the present. Because it does not abide in mind, intellect, and consciousness, it does not remember the past, does not speculate about the future, and does not cling to the present. This is the equality of the three times, the complete purification of the three wheels, but sentient beings do not understand it, so they should be made to understand it." Thus, the great compassion of the Tathagata pervades all sentient beings. Also, as it is said in the Brahma-visesa-citta-pariprccha-sutra: "All dharmas are completely pure from the beginning, all dharmas are completely pure from the end, all dharmas are completely pure from the present arising, this is called the complete purification of the three times. This complete purity never turns into impurity, because of complete purity, self-nature is completely pure, this is extremely pure, therefore all dharmas are called self-nature luminosity. What is the self-nature of all dharmas? All dharmas are of the nature of emptiness, free from objects. All dharmas are of the nature of signlessness, free from discrimination and non-discrimination. All dharmas are of the nature of wishlessness, without acceptance, without rejection, without thought, without ability, extremely free from self-nature, therefore it is self-nature luminosity. The nature of samsara is the nature of nirvana, the nature of nirvana is the nature of all dharmas, therefore the mind is called self-nature luminosity." And so on. Also, as it is said in the Kun-byed rGyal-po: