Tibetan
ལ་དགོངས་པའོ།། གཞན་ཡང་རང་བྱུང་གི་རིག་པ་ཉིད་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ནཱ་རོ་པས་ཀྱང། མ་བཅོས་རིག་པའི་ཏིང་འཛིན་གསལ།། བྱ་བ་མེད བཞིན་དོན་ཀུན་རྫོགས།། རང་བྱུང་གཉུག་མ་ཀུན་གྱི་གཞི།། བགྲོད་མེད་རྣལ་འབྱོར་ལྷུན་གྲུབ་ལམ།། ཇི་བཞིན་ཀུན་རྫོགས་འབྲས་བུ་ཉིད།། ཐིག་ལེ་བྱ་བྲལ་རྫོགས་པའི་གཏེར།། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས མི་རྟོག་ཐུགས།། སྐལ་ལྡན་དང་པོ་ཉིད་ནས་རྫོགས།། འགྲོ་དྲུག་འཁོར་བའི་རྟོགས་པ་དང།། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་འདས།། བདེ་ཆེན་རིག་པ་གཅིག་གི་ངང།། རང་བྱུང་ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་པ།། ལྷུན་རྫོགས སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངང།། ཞེས་སོ།། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་ལུང་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་ཡི་གཟུགས།། ཡོངས་སུ་དག་སྐུ རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ།། དཔལ་ལྡན་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་རིམ་གཉིས་འདིས།། སྡུག་བསྔལ་ལམ་བཅས་བསྐལ་པ་གསུམ་དུ་ཡང།། རང་གི་རྗེས་མཐུན་བྱང་ཆུབ་བླ་དང་བཅས།། ཐོབ་ནས་དེ་བདེ་ཅུང་ཙམ་རབ་ཚོགས པ།། རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་ཅི་ཕྱིར་དེ་མི་བསྒོམ།། ཞེས་དང། དེའི་འགྲེལ་པར། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ།། དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་འོ།། སྤྱི་གཟུགས ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ།དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྐུ་ཞེས་ཏེ། ཇི་བཞིན་པའི་འབྲས་བུའི་སྐུ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར་ཞེས་ སོ།། དཔལ་ལྡན་ཀུན་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱའོ།། དེ་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའོ།། དེ་ཉིད་ལ་རིམ་པ་གཉིས་འདི་ཞེས་ཏེ་རྫོགས པའི་རིམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་སོ།། ལམ་རིང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ཆེ་བ་འདི་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་པ་ནི་མགོ་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་རྣམས་ལ བསྐལ་པ་གསུམ་དུ་ཡང་གསུང་ཏེ།དད་པས་སྤྱོད་པ་དང། དང་པོ་ནས་བདུན་པ་དང། བརྒྱད་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་གྲངས་མེད་པའི་བསྐལ་བ་རང་གི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱང་དེའི་གོང་ན་བླ་ན་ མེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ན་བླ་དང་བཅས་ཞེས་སོ།། དེའི་བདེ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་ན། ཅུང་ཟད་ཙམ་སྟེ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡིས་འདི་ལྟ་བུ་དཔལ དང་ལྡན་པ་ཀུན་ནས་བཀྲ་ཤིས་པ་འདི།ཚེ་གཅིག་གིས་འགྲུབ་པའི་ལམ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྒོམ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ།། ཞེས་བི་ཏ་པ་དེས་ལེགས་པར་བཤད་དོ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་ གནས་ལུགས་ནི་ཚད་མ་དང་རྟོག་གེའི་རིག་ཤེས་ལྟར་སྣང་གིས་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་དུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ཡང།འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ།། བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་ སྙད་ཡོངས་ཆད་པ།། རྩོད་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ཆོས་ཡིན་ཏེ།། དེ་ནི་རྟོག་གེ་ཀུན་ལས་འདས་མཚན་ཉིད།། ཅེས་དང། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་པ།། རོ་དང་འདྲ་བས་དེ ལྟར་བརྟག།ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། གང་དག་རྟོག་གེའི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནི་སྒྲ་ཚིག་ཐ་སྙད་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གིས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད་པའི། ཕྱོགས་ཆོས་དང། མཚན་མཚོན་དང། རྫས་ལྡོག་དང། འགལ་ཁྱབ་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པས་བཏགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང། རྣམ་རིག་མེད་པ་དང། དངོས་པོ་མེད་པ་དང། ཀུན་གཞི་མེད་པ་ལ སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བློས་བཞག་ཅིང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་གི་རྟོག་པའི་ཕྲེང་བ་ཙམ་དུ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གྱི་བཞེས་ཤིང།ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས།། སྐྱེ་བ་ དང་ནི་འགག་པ་ལ།། རྐྱེན་ནི་རྟོག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན།། རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་ནི།། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན།། རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རྟོག་གེ་པ།། བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ན།། རང་བཞིན་མེད་ཅིང རྣམ་རིག་མེད།། དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད།། འདི་དག་བྱིས་པས་རབ་ཏུ་བཏགས།། རྟོག་གེ་ངན་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད།། ཅེས་གསུངས་པས་སོ།། དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ། མཚན་མའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་གནས་པ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་མ་མྱོང་པས་ན་རྟོག་དཔྱོད་དང་རྗེས་དཔགས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར གནས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་གཤིས་ལ་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ་བའི་གྲུབ་མཐའི་འཇོག་ལུགས་འདི་མ་ཤེས་ན་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཚིག་གི་སྤུན་པ།བསམ་པ་དང་གོ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་ཡོ་ལང་བསྒོམ་པ་ནི་དེར་འཛིན། མྱོང་བ་ནི་འོལ་ཚོད་དུ་སོང་བས་བློའི་ངོ་ལ་འཐད་འཐད་འ
Chinese
对此深思。此外，那若巴也以自生之觉性本身圆满了轮涅一切法的方式说道：未作意的觉性禅定明，无作而诸义皆圆满，自生本初一切之基，无行瑜伽任运道，如是皆圆满即是果，明点无为圆满之藏，安乐之智慧，无分别意，具缘者最初即圆满，六道轮回之证悟，以及胜者之智慧寂灭，大乐觉性一之体性中，自生如是未作意，任运圆满，无戏论之体性。如是说。此外，圣者妙吉祥之口传，由学士智足所汇集之中也说：大圆满是智慧总体的形象，完全清净身，大金刚持，具德一切之自性，以此二次第，痛苦及道连同三劫中，获得与自己相顺的菩提以及无上者，之后那安乐稍微极增长，瑜伽士为何不修彼？如是说。其注释中说：大圆满是指次第二的次第二。其智慧是指如镜子般的五种。总体形象是指那些极其清净的完全清净，因此称为完全清净身，因为是如是之果的身，所以如此说。彼即是大金刚持。具德一切是指，因为具有自己的智慧，所以是对一切佛而言。彼即是一切的胜义谛和世俗谛的自性。彼即是这二次第，即是圆满次第本身。经说修习此长远道之大方便，痛苦等。痛苦是指以头燃等方式的道上，也说三劫，即以信行，从第一到第七，以及从第八到第十之间的无数劫，即使获得与自己相顺的菩提，但其上有无上的佛陀大金刚持，所以称为以及无上者。彼之安乐是相对于大乐之结合而言，只是稍微，即是对彼极度贪执的瑜伽士。
English
Think deeply about this. Furthermore, Naropa also said that the way in which all the phenomena of samsara and nirvana are perfected in the very nature of self-originated awareness is: Unfabricated awareness, clear samadhi, without action, all purposes are fulfilled, self-originated, primordial, the basis of all, effortless yoga, spontaneously accomplished path, just as it is, all complete, is the result itself, bindu, free from action, treasure of completion, wisdom of bliss, non-conceptual mind, fortunate ones, complete from the very beginning, realization of the six realms of samsara, and the wisdom of the victorious ones, nirvana, in the nature of the single great bliss awareness, self-originated, just as it is, unfabricated, spontaneously complete, in the nature of non-elaboration. Thus it is said. Furthermore, from the oral instructions of the noble Manjushri, collected by the scholar Yeshe Zhap, it is also said: Great Perfection is the form of the totality of wisdom, completely pure body, great Vajradhara, the essence of all glorious ones, with these two stages, suffering and the path, even in three kalpas, having obtained enlightenment that is in accordance with oneself, together with the supreme, and then that bliss slightly increases greatly, why does that yogi not meditate on that? Thus it is said. In its commentary, it says: Great Perfection refers to the second of the two stages. Its wisdom refers to the five, such as the mirror. The general form refers to the utterly pure, completely pure of those, therefore it is called the completely pure body, because it is the body of the result as it is, therefore it is said that way. That itself is the great Vajradhara. All glorious ones refers to all the Buddhas because they possess their own wisdom. That itself is the essence of the ultimate truth and conventional truth of all. That itself is these two stages, that is, the perfection stage itself. It is said that this great means of the long paths should be meditated upon, suffering and so on. Suffering refers to the paths in the manner of head burning and so on, and it is also said for three kalpas, that is, by acting with faith, from the first to the seventh, and the countless kalpas from the eighth to the tenth, even if one obtains enlightenment that is in accordance with oneself, but above that there is the supreme Buddha, the great Vajradhara, therefore it is called together with the supreme. That bliss is only slight in comparison to the union of great bliss, that is, the yogi who is extremely attached to that.
Chinese
因此，这位名为维塔帕的人很好地解释说，为什么不修持这种吉祥圆满、一生即可成就的道路呢？一定要修持啊！同样，甚深如是的法性实相，并非如量论和思辨的知识所能了知的对境。如《圣解深密经》所说：“各别自证智所行境，不可言说及语词永断，离诤论性是胜义谛，彼是思辨一切越境性。”又如《楞伽经》所说：“恶劣童蒙思辨者，如尝腐物彼亦尔。”如是宣说。那些思辨所生的智慧，是由随逐于名相、词语、概念和表相之法的分别心和心所而产生的。通过假立宗法、表相、体性和反体、相违和周遍等概念，臆想诸法皆无自性、无识、无实物、无阿赖耶等，并以分别念安立和推测空性，大师圣者本人认为这仅仅是孩童们的分别念之链。正如大师本人所说：“生和灭之因，唯一是分别。显现唯是识，无实物自性。成为分别之思辨者，若修唯是假立，则无自性亦无识，无实物亦无阿赖耶。这些是孩童所安立，由恶劣思辨所生起。”如是宣说。因此，胜义谛是寂灭戏论、远离表相之法、不住于言语和概念之道、未曾随逐于分别念，因此与思辨和推测的对境极其相违。因此，如果不了解安住于如是智慧之境界中，任运无勤的宗派之安立方式，那么所有的思辨闻法都将成为词句的堆砌，思考和理解将成为分别念的波浪，修行将成为执着，体验将沦为臆测，最终只能在意识层面感到合理。
English
Therefore, this person named Vitapa explained very well, why not practice this auspicious and perfect path that can be accomplished in one lifetime? It must be practiced! Similarly, the profound suchness of the nature of reality is not an object to be realized by means of epistemology and speculative knowledge. As the 'Exposition of the Thought Sutra' states: 'The object of individual self-awareness wisdom, inexpressible and with all words completely cut off, the nature of being free from contention is the ultimate truth, that is the characteristic of transcending all speculation.' And as the 'Lankavatara Sutra' states: 'Bad childish speculators, like tasting rotten things, are also like that.' Thus it is proclaimed. Those wisdoms arising from speculative thought are produced by the mind and mental factors that follow after names, words, concepts, and the appearance of phenomena. By fabricating concepts such as subject-property, sign-signifier, substance-negation, contradiction-pervasion, etc., they imagine that all phenomena are without self-nature, without consciousness, without entity, without alaya, etc., and establish and infer emptiness with conceptual thought. The master, the noble one himself, considers this to be merely a chain of conceptual thoughts of children. As the master himself said: 'The cause of arising and ceasing, is only conceptualization. Appearance is only consciousness, there is no nature of entity. Speculators who have become conceptualizers, if they meditate only on imputation, then there is no self-nature and no consciousness, no entity and no alaya. These are established by children, arising from bad speculation.' Thus it is proclaimed. Therefore, the ultimate truth is the pacification of elaboration, the separation from the appearance of phenomena, not abiding in the path of words and concepts, never having followed after conceptual thought, therefore it is extremely contradictory to the object of speculation and inference. Therefore, if one does not understand the way of establishing a tenet that is effortless and spontaneous in the state of abiding in such wisdom, then all speculative hearing will become a pile of words, thinking and understanding will become waves of conceptual thought, practice will become attachment, experience will degenerate into conjecture, and in the end, one can only feel reasonable on the level of consciousness.